MotoGP Qatar 2022 FP2: Ισπανική υπόθεση - Ταχύτερος ο Rins

Αρκετά πίσω τα... "φαβορί"
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

4/3/2022

Οι δεύτερες ελεύθερες δοκιμές (FP2) για τον πρώτο αγώνα της χρονιάς στο Qatar ανταποκρίθηκαν των… προσδοκιών, καθώς όπως συνέβη στις αντίστοιχες δοκιμές των Moto2 και Moto3, οι χρόνοι κατέβηκαν σημαντικά σε σχέση με τους χρόνους των FP1.

Στα πρώτα λεπτά των δοκιμών, η πρώτη πεντάδα των ταχύτερων γύρων όπως είχε διαμορφωθεί, ήταν οι Binder, Nakagami, Rins, P. Espargaro και M. Marquez. Πολύ γρήγορα όμως, ο Enea Bastianini και ο Vinales βελτίωσαν τον ρυθμό τους, με τον Bastianini μάλιστα να γράφει τον ταχύτερο χρόνο με 1:54.782, στον δεύτερο μόλις γύρο του.

Λίγο μετά όμως το πρώτο δεκάλεπτο, ο Marc Marquez τέθηκε αυτός επικεφαλής στον πίνακα των χρόνων, σε μια βραχεία κεφαλή όπως αποδείχθηκε, καθώς ο Aleix Espargaro σταμάτησε το χρονόμετρο στο 1:54.490. Ο Quartararo, που είχε μείνει εκτός της πρώτης δεκάδας, βελτίωσε κι αυτός τον ρυθμό καταλαμβάνοντας την τρίτη θέση πίσω από τους δύο Ισπανούς της Aprilia και της Honda αντίστοιχα, με τον Martin και την Ducati της Pramac να τον ακολουθεί από κοντά. Ο χρόνος όμως του Quartaro δεν μέτρησε τελικά, επειδή είχε υπερβεί τα όρια της πίστας, με αποτέλεσμα να πέσει προσωρινά στην έβδομη θέση.

Ο Braf Binder από την άλλη, μπορεί να μην βελτίωσε τον χρόνο του σε σχέση με τα πρωινά δοκιμαστικά, αλλά λίγο πριν την συμπλήρωση του πρώτου εικοσαλέπτου, είχε καταφέρει να βρεθεί στην έκτη θέση του πίνακα των χρόνων. Σε εκείνο το χρονικό σημείο, την δεκάδα που προς το παρόν θα έπαιρνε το εισιτήριο για να πάει απευθείας στα Q2 του Σαββάτου, την έκλεινε ο Pol Espargaro, ενώ ο αδερφός του με την Aprilia κατέβασε κι άλλο τον χρόνο του παραμένοντας στην κορυφή της λίστας.

Χρειάστηκαν όμως τελικά μόλις δύο λεπτά για να κάνουν τα αδέρφια Espargaro το 1-2, καθώς ο Pol έγραψε ταχύτερο χρόνο κατά δύο δέκατα του δευτερολέπτου, από τον χρόνο του Aleix. Λίγο αργότερα σημειώθηκαν και οι πρώτες πτώσεις των FP2, με τους Luca Marini και Alex Marquez να πέφτουν στην Κ1 και Κ6 αντίστοιχα, σε δύο συμβάντα που δεν είχαν καμία εμπλοκή μεταξύ τους.

Στο μεταξύ, ο Pol Espargaro μεγάλωσε κι άλλο την διαφορά από τον αδερφό του, φλερτάροντας με το 1:53, ενώ ο Alex Marquez κατάφερε να πέσει ξανά –αυτή τη φορά στην 10η στροφή- μέσα σε διάστημα λίγων λεπτών, χωρίς ευτυχώς να τραυματιστεί.

Με κάτι παραπάνω από δέκα λεπτά να απομένουν, ο Joan Mir έκανε την επίθεσή του και βρέθηκε στην κορυφή των χρόνων, όντας και ο πρώτος αναβάτης που έσπασε το φράγμα του 1:54. H χαρά του όμως κράτησε λίγο, γιατί ένα λεπτό μετά ο Marc Marquez έγραψε ταχύτερο χρόνο κατά δύο δέκατα. Η Suzuki δεν άφησε αναπάντητη την πρόκληση, αυτή τη φορά με τον Rins ο οποίος με εντυπωσιακή οδήγηση βρέθηκε να ηγείται των FP2. Λίγο αργότερα, υπήρξε και μια… εμφύλια διαμάχη, καθώς ενώ ο Miller βρισκόταν σε έναν γρήγορο γύρο, βρήκε μπροστά του τον συμπατριώτη του Αυστραλό, Remy Gardner, ο οποίος του έκοψε το ρυθμό, με αποτέλεσμα να παραμείνει ο Miller στην 14η θέση.

Με πέντε λεπτά να απομένουν για το τέλος των δεύτερων δοκιμαστικών, ήταν αναμενόμενο ότι οι αναβάτες θα έκαναν τις τελικές τους επιθέσεις στα χρονόμετρα, με στόχο τον χρόνο που θα τους πάει απευθείας στα Q2. Ο Martin ξεκίνησε έναν γύρο πολύ δυναμικά, αλλά στο τρίτο κομμάτι της πίστας έχασε πολύ χρόνο και τελικά κατάφερε να φτάσει μέχρι την δεύτερη θέση. Ο Marc Marquez πήρε μία ολιγόλεπτη πρωτοπορία, πριν απαντήσει ξανά ο Rins για να τεθεί αυτός επικεφαλής. Στην προσπάθειά του μάλιστα να εξασφλαίσει την πρώτη θέση με έναν ακόμη γρήγορο γύρο, ο Ισπανός αναβάτης της Suzuki είχε μια έξοδο στην πρώτη στροφή της πίστας –που ευτυχώς δεν μετατράπηκε σε πτώση- ενώ υπήρξε άλλη μία… εμπλοκή μεταξύ δύο αναβατών, αυτή τη φορά ανάμεσα στους δύο team mates της Aprilia, τον Aleix Espargaro και τον Maverick Vinales. Μάλιστα, με το που γύρισαν οι δύο αναβάτες στα box τους, οι μεταλλικές πόρτες κατέβηκαν, προφανώς για να δοθούν οι απαραίτητες εξηγήσεις…

Τα FP2 έκλεισαν με μια ισπανική πρώτη τετράδα, ενώ εκτός της πεντάδας βρέθηκαν οι Quartararo (ο οποίος είχε και στην αρχή ένα πρόβλημα με το τιμόνι του), Miller και Bagnaia, που εξασφάλισαν την παρουσία τους στην πρώτη δεκάδα την τελευταία στιγμή.

 

Αποτελέσματα FP2

1

Alex Rins

Suzuki Ecstar (GSX-RR)

2

Marc Marquez

Repsol Honda (RC213V)

3

Joan Mir

Suzuki Ecstar (GSX-RR)

4

Jorge Martin

Pramac Ducati (GP22)

5

Franco Morbidelli

Monster Yamaha (YZR-M1)

6

Jack Miller

Ducati Lenovo (GP22)

7

Aleix Espargaro

Aprilia Factory (RS-GP)

8

Fabio Quartararo

Monster Yamaha (YZR-M1)

9

Pol Espargaro

Repsol Honda (RC213V)

10

Francesco Bagnaia

Ducati Lenovo (GP22)

11

Enea Bastianini

Gresini Ducati (GP21)

12

Takaaki Nakagami

LCR Honda (RC213V)

13

Miguel Oliveira

Red Bull KTM (RC16)

14

Andrea Dovizioso

WithU RNF Yamaha (YZR-M1)

15

Brad Binder

Red Bull KTM (RC16)

16

Alex Marquez

LCR Honda (RC213V)

17

Maverick Viñales

Aprilia Factory (RS-GP)

18

Johann Zarco

Pramac Ducati (GP22)

19

Raul Fernandez

KTM Tech3 (RC16)

20

Marco Bezzecchi

Mooney VR46 Ducati (GP21)

21

Remy Gardner

KTM Tech3 (RC16)

22

Fabio Di Giannantonio

Gresini Ducati (GP21)

23

Luca Marini

Mooney VR46 Ducati (GP22)

 

 

MotoGP - Scott Redding: “Το να είσαι Βρετανός δεν βοηθάει”

Ο πρώην αναβάτης MotoGP σχολιάζει την πλήρη απουσία Βρετανών από την κορυφαία κατηγορία
Redding
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

22/4/2026

Ο Scott Redding μιλά ανοιχτά για τις ανισότητες στο MotoGP, επισημαίνοντας τον ρόλο χρημάτων, γεωγραφίας και ευκαιριών στην εξέλιξη των αναβατών.

Τα MotoGP παραμένουν το κορυφαίο επίπεδο αγώνων μοτοσυκλέτας, όμως τα τελευταία χρόνια η απουσία Βρετανών αναβατών από το grid έχει γίνει ιδιαίτερα αισθητή. Ο Scott Redding, πρώην αναβάτης της κατηγορίας και νυν αγωνιζόμενος BSB, τοποθετήθηκε ανοιχτά για το ζήτημα, τονίζοντας πως “το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα”.

Η Μεγάλη Βρετανία έχει να δει μόνιμη παρουσία αναβάτη στη μεγάλη κατηγορία από το 2020, όταν οι Cal Crutchlow και Bradley Smith ολοκλήρωσαν τις καριέρες τους στα MotoGP.

Το 2026 η κατάσταση είναι ακόμη πιο έντονη, καθώς δεν υπάρχει κανένας Βρετανός ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2. Ο Jake Dixon, που είχε συμμετάσχει σε δύο αγώνες της κορυφαίας κατηγορίας το 2021, μετακινήθηκε φέτος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike.

Το πρόβλημα της “βάσης”

Η τελευταία μεγάλη επιτυχία για τη Βρετανία ήρθε το 2015, όταν ο Danny Kent κατέκτησε τον τίτλο στην Moto3, ενώ το τελευταίο βάθρο στα MotoGP καταγράφηκε το 2019.

Μιλώντας σε ένα podcast, ο Redding δεν δίστασε να αναδείξει τις βαθύτερες αιτίες:

“Η Ισπανία και η Ιταλία είναι η καρδιά του σπορ, εκεί βρίσκεται το χρήμα,” ανέφερε χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η συγκέντρωση υποδομών, χρηματοδότησης και ευκαιριών σε αυτές τις χώρες δημιουργεί ένα σαφές πλεονέκτημα για τους αναβάτες που προέρχονται από εκεί.

Ανισορροπία ευκαιριών

Ο Redding στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια οι περισσότερες εργοστασιακές μοτοσυκλέτες καταλήγουν σε Ισπανούς και Ιταλούς αναβάτες, κάτι που όπως υποστηρίζει, δεν είναι τυχαίο.

Έφερε μάλιστα ως παράδειγμα την αλλαγή κανονισμών την εποχή που ανέβηκε στο MotoGP ο Marc Marquez. Μέχρι τότε, οι rookies ήταν υποχρεωμένοι να περάσουν από δορυφορικές ομάδες πριν φτάσουν σε εργοστασιακή μοτοσυκλέτα. Ο Marquez, ωστόσο, πήγε απευθείας στην εργοστασιακή Repsol Honda, σηματοδοτώντας μια αλλαγή φιλοσοφίας.

“Όταν βρίσκεσαι σε αυτό το επίπεδο, έχεις ήδη μειονέκτημα επειδή οδηγείς δορυφορική μοτοσυκλέτα. Προσθέστε και το οικονομικό κομμάτι, και γίνεται ακόμα πιο δύσκολο,” εξήγησε.

Redding

Το κόστος της εξέλιξης

Ένα από τα πιο σημαντικά σημεία που ανέδειξε ο Redding είναι το οικονομικό βάρος που καλούνται να σηκώσουν οι μη Ισπανοί και μη Ιταλοί αναβάτες: “Πέρα από το ότι δέχεσαι πολύ μικρότερες αμοιβές, πρέπει να πληρώσεις για να προπονηθείς. Πρέπει να πας στην Ισπανία ή την Ιταλία για να οδηγείς τρεις φορές την εβδομάδα. Εκείνοι είναι ήδη στο σπίτι τους.”

Η τοποθέτηση αυτή αναδεικνύει ένα δομικό πρόβλημα του αθλήματος: η γεωγραφία και η πρόσβαση σε πίστες και ομάδες παίζουν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη ενός αναβάτη.

Αμφισβήτηση επιλογών

Ο Βρετανός δεν δίστασε να θίξει και επιλογές ομάδων, αναφέροντας ως παράδειγμα τον Alex Rins: “Είναι καλός αναβάτης, αλλά έχει πολλούς τραυματισμούς και δεν είναι σταθερός. Κατά τη γνώμη μου δεν θα έπρεπε να είναι εκεί. Ίσως όμως υπάρχει κάποια σύνδεση που τον βοηθά.”

Παρά τη σκληρή κριτική, ο Redding ξεκαθάρισε πως δεν θέλει να μειώσει την αξία των Ισπανών και Ιταλών αναβατών, αναγνωρίζοντας το υψηλό επίπεδό τους.

“Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που έχεις”

Κλείνοντας, ο Redding συνοψίζει την κατάσταση με ρεαλισμό, λέγοντας: “Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που σου δίνονται. Και το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα. Είναι τρελό που δεν υπάρχουν Βρετανοί ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2.”

Ο Redding αγωνίστηκε στα MotoGP για πέντε σεζόν, κατακτώντας δύο βάθρα. Το 2019 μετακινήθηκε στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbike, όπου κατέκτησε τον τίτλο με Ducati, πριν περάσει στο Παγκόσμιο Superbike το 2020. Από το 2025 επέστρεψε στο BSB.

Η τοποθέτηση του Redding ανοίγει ξανά τη συζήτηση για το κατά πόσο τα MotoGP παραμένουν πραγματικά “παγκόσμιο” πρωτάθλημα ή αν οι ισορροπίες έχουν γείρει υπέρ συγκεκριμένων χωρών, όχι απαραίτητα λόγω ταλέντου, αλλά λόγω συστήματος.

Ο Bρετανός μοιάζει να ανακάλυψε τον τροχό, καθώς είναι ηλίου φαεινότερο πως οι μηχανοκίνητες δεν είναι από τις πιο εύκολα προσβάσιμες μορφές αθλητισμού καθώς απαιτούν μια εμπλοκή από μικρή ηλικία σε ένα κοστοβόρο μονοπάτι και σχετίζονται άμεσα με το βιοτικό επίπεδο αλλά και το επίπεδο υποδομών μιας χώρας και περιοχής.

Άλλωστε το ζήτημα έχει γίνει αντιληπτό χρόνια τώρα από τη διοργανώτρια αρχή που έχει προσπαθήσει να το αντισταθμίσει με το πρόγραμμα Road to MotoGP, σε μία προσπάθεια παροχής “ίσων ευκαιριών” σε αναβάτες από διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές

Παρόλα αυτά το κατά πόσο, πέρα από τις ευκαιρίες εξέλιξης τους, οι χώρες προέλευσης των αναβατών με μεγαλύτερο “καταναλωτικό κοινό” προσφέρουν πραγματικά περισσότερες ευκαιρίες είναι κάτι δύσκολα μετρήσιμο.