MotoGP Qatar: Εκπληκτική νίκη Vinales & Yamaha - βάση σχεδίου!

Έφαγαν όλες, κυριολεκτικά, τις Ducati!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

28/3/2021

Στην πίστα της Ducati, μιας και τα τελευταία δύο χρόνια κέρδιζε πάντα ο Dovizioso, εκεί που το Σάββατο έσπασε το ρεκόρ ταχύτητας ο Zarco και ο Bagnaia το ρεκόρ πίστας, η επικράτηση της Ducati θεωρούνταν εξαιρετικά δύσκολο να αποτύχει.

Και μετά ήρθε μία εκκίνηση που θα θυμόμαστε για καιρό, και ας έχουμε μπροστά μας όλο το πρωτάθλημα για φέτος, γιατί ακόμη και ο Jorge Martin από την μέση του grid βρέθηκε μπροστά. Η πρώτη στροφή πλημμύρησε Ducati και έγινε κατακόκκινη καθώς προσπέρασαν όλους τους υπόλοιπους λες και ήταν τα μοναδικά MotoGP και έτρεχαν με την Moto2.

Από πολλές διαφορετικές πηγές μέσα από το box της Yamaha, το σχέδιό τους ήταν απλό και το μοναδικό που θα μπορούσε να γίνει εδώ που τα λέμε: Την εξέλιξη αυτή την περίμεναν. Όπως περίμεναν και την απόλυτη επικράτηση των Ducati στην ευθεία και ήξεραν επίσης πως αυτό δεν θα μπορούσε να γίνεται σε όλη την διάρκεια του αγώνα. Πρώτα τα ελαστικά και έπειτα η βενζίνη θα έβαζαν φρένο στο πλεονέκτημα της Ducati και όπως είπαν και στον Simon Crafar, το πλάνο ήταν να είναι ανταγωνιστικοί περιμένοντας την ευκαιρία από την μέση του αγώνα και μετά.

Η εικόνα όμως των Ducati να καταπίνουν τον ανταγωνισμό και να στρίβουν όλες μαζί είναι επίσης κάτι που θα μείνει. Ο Bagnaia έφυγε μπροστά και έμεινε εκεί μέχρι την μεγάλη επίθεση του Vinales, έχοντας όλους τους υπόλοιπους να κρατούν τα νώτα του. Τι κι αν η ομάδα του έβαζε συνέχεια τα μηνύματα, το ένα πίσω από το άλλο, για την απόσταση που έχει με τον Zarco. Ο Bagnaia επέμενε σε έναν ρυθμό που ήταν αρκετά γρήγορος για τις συνθήκες της πίστας που είχαν αρχίσει να αλλάζουν. Το είπε και ο ίδιος μετά, πως θα έπρεπε να κάνει καλύτερη διαχείριση του ελαστικού αλλά αυτό δεν είναι εύκολη απόφαση όταν οδηγείς τον αγώνα. Ο πρώτος φυσικά που παρέδωσε θέσεις και πολύ γρήγορα μάλιστα ήταν ο Martin, άντεξε όμως αρκετά μπροστά από τους υπόλοιπους παγκόσμιους με πολλαπλάσια εμπειρία και έπειτα ήρθε η σειρά του Miller.

Πρώτη Yamaha ήταν του Quartararo και η προσπέραση στον Miller ήταν εξαιρετικά δύσκολη γιατί έγινε αρκετά νωρίς και η Ducati έφτασε την Yamaha στην ευθεία σαν να ήταν σε άλλες κατηγορίες. Με μεγάλο πείσμα κρατήθηκε στα φρένα ο Quartararo και διατήρησε την θέση του και την απόσταση από τις υπόλοιπες Ducati.

Ο Vinales πίσω του ακολουθήσε και εκείνος λίγο μετά και γρήγορα έδειξε πως είναι η πιο γρήγορη Yamaha όσο ο Quartararo πλησίασε τις Ducati και σταθεροποιήθηκε αρχίζοντας μάλιστα να χάνει χιλιοστά. Ο Vinales διαχειρίστηκε πολύ σωστά την στιγμή αυτή, δεν έκανε καμία απότομη κίνηση και για τρεις γύρους κοιτούσε την πιο καθαρή στιγμή να περάσει τον Quartararo και το έκανε στα φρένα της πρώτης στροφής 12 γύρους πριν το τέλος. Μέχρι εκείνη την ώρα οι δύο πρώτες Ducati δεν είχαν απειληθεί καθόλου.

Ο Miller πάλευε με τον Rins και λίγο πίσω ήταν και ο Mir μαζί με τον Espargaro. Όχι της Honda αλλά της Aprilia. Είναι φοβερό αλλά η Aprilia κατάφερνε να βρίσκεται πολύ μπροστά κι αυτό κάτι λέει για τις επιλογές του Dovizioso, ιδιαίτερα όταν τρέχει ο Petrucci κι όχι εκείνος. Με την ευκαιρία ο Petrucci στάθηκε άτυχος και δεν συμπλήρωσε ούτε γύρο, σημειώνοντας ανώδυνη, ευτυχώς πτώση. Αντίστοιχα αργότερα έπεσε και ο Nakagami αλλά και Alex Marquez.

Πάμε πίσω στην στιγμή που ο Vinales περνά τον Quartararo. Αμέσως ανοίγει την διαφορά μεταξύ τους, κυριολεκτικά αμέσως, και απειλεί τον Zarco. Δεν άφησε περιθώριο σκέψεων στον Γάλλο και τον πέρασε γρήγορα μετά την πρώτη επίθεση. Ο Bagnaia θα ήταν διαφορετική περίπτωση. Πάλεψαν για λίγο, καθαρά αλλά πάρα πολύ κοντά ο ένας στον άλλο και στο τέλος ο Vinales επιβλήθηκε και στον Bagnaia. Πριν από αυτό ο Miller έκανε κάποιες προσπάθειες να χωρίσει τις Yamaha αλλά άρχισε να χάνει χρόνο και έπεσε στα δόντια των Suzuki που δεν του χαρίστηκαν καθόλου. Οι τελευταίοι γύροι έχουν αρκετές μάχες στις πίσω θέσεις, ιδιαίτερα από την στιγμή που ο Vinales μπαίνει επικεφαλής και ανοίγει την ψαλίδα. Οι Ducati κάνουν την ίδια τελική με την Yamaha στους τελευταίους αυτούς γύρους και γλιστράνε πολύ περισσότερο στις στροφές από την Yamaha του Vinales που σταθερά είναι μπροστά και μάλιστα με σημαντική διαφορά.

Οι Suzuki έχουν περάσει τον Quartararo και τον Miller ο οποίος πέφτει στα δόντια της Aprilia η οποία ακολουθείται από την Honda. Δηλαδή οι δύο Espargaro οδηγούν μαζί που είναι φοβερό για την Aprilia και εξαιρετικό για τον Pol. Η Aprilia γιατί έχει να ξεπληρώσει κακιά φήμη και ο Pol γιατί είναι ο πρώτος του αγώνας με Honda ενώ ο Marquez, που ξέρει πώς να αγωνιστεί μαζί της, δεν είναι ούτε στις δοκιμές για να μπορέσει ο Pol να του κλέψει ακόμη κι ένα μικρό στοιχείο…

Ο Mir είναι ο επόμενος που θα κάνει το μικρό θαύμα. Τρεις γύρους πριν το τέλος περνά τον Bagnaia έχοντας καθαρίσει με τον Rins και με τον Zarco να έχει μπει δεύτερος λίγο πριν. Ο Zarco γλιστρούσε επίσης, όπως ο ίδιος είπε, αλλά λιγότερο από τον Bagnaia και θέλησε να δει αν θα κατάφερνε να κρατήσει την τιμή της Ducati έναντι του Vinales.

Δεν είχε καμία ευκαιρία να κάνει κάτι τέτοιο! Κι όχι μόνο αυτό, αλλά τον πέρασε και ο Mir. Ξαφνικά η Ducati δεν είχε εργοστασιακές μοτοσυκλέτες στο βάθρο! Ο συνδυασμός μεγάλου κενού πριν την γραμμή τερματισμού και μία διαφορετική γραμμή που πήρε ο Mir στην τελευταία στροφή, έσωσαν την τιμή τους. Τουλάχιστον στα χαρτιά γιατί η δεύτερη θέση είναι του Mir απλά την έχασε η Suzuki από την Ducati και μάλιστα επί δύο γιατί πέρασε και ο Bagnaia. Μπροστά ο Vinales κέρδισε πανηγυρίζοντας και πίσω του οι Ducati περνούσαν την Suzuki σαν σταματημένη. Ο Zarco ευχαρίστησε τον κινητήρα για αυτό το βάθρο και φυσικά η απογοήτευση στην Suzuki ήταν έκδηλη…

Ο Rossi έχασε πάρα πολλές θέσεις όταν και ο Morbidelli επίσης πήγε τελευταίος. Μερίδιο ευθύνης για τον Rossi έχει πάντως ο Binder και το επιθετικό προσπέρασμα στην πρώτη στροφή.

Στην Moto2 ο Sam Lowes πήρε μία μεγάλη καθαρή νίκη οδηγώντας μόνος του μπροστά με τον Gardner να ακολουθεί πιο πίσω και επίσης να κάνει μοναχικό αγώνα. Στο τέλος η μάχη ήταν για την τελευταία θέση του βάθρου που κρίθηκε από φωτογραφία θα λέγαμε με τον Di Giannantonio να επικρατεί του Bezzechi μετά από έντονη μάχη.

Στην Moto3 έγινε ο κλασσικός χαμός που σχεδόν οι μισοί βρέθηκαν κάποια στιγμή να οδηγούν τον αγώνα που χαρακτηρίστηκε από τις πολλές πτώσεις. Ο Masia επικράτησε οριακά του Acosta στο τέλος.

Κατάταξη MotoGP
Θέση
Αναβάτης
ΜΟΤΟ
Km/h
Διαφ.
1
Yamaha
167.1
42'28.663
2
Ducati
167.1
+1.092
3
Ducati
167.1
+1.129
4
Suzuki
167.1
+1.222
5
Yamaha
166.9
+3.030
6
Suzuki
166.9
+3.357
7
Aprilia
166.7
+5.934
8
Honda
166.7
+5.990
9
Ducati
166.7
+7.058
10
Ducati
166.5
+9.288
11
Honda
166.5
+10.299
12
Yamaha
166.4
+10.742
13
KTM
166.4
+11.457
14
KTM
166.2
+14.100
15
Ducati
166.1
+16.422
16
Ducati
165.8
+20.916
17
KTM
165.8
+21.026
18
Yamaha
165.6
+23.892
19
Aprilia
164.1
+46.346
 
Honda
166.3
9 Laps
 
Honda
165.0
16 Laps
 
KTM
 
0 Lap

 

 

Ετικέτες

Manuel Gonzalez: MotoGP, WSBK γυρνούν την πλάτη στον Παγκόσμιο Πρωταθλητή WSSP300

Η επιτυχία των Ισπανών στο MotoGP η αιτία που θα παραμένει στη Moto2!
Manuel
Από τον

Παύλο Καρατζά

4/9/2026

Ο Manuel Gonzalez, είναι αδιαμφησβήτητα ένας από τους πιο ταλαντούχους αναβάτες της γενιάς του. Έχει ήδη στεφθεί μία φορά Παγκόσμιος Πρωταθλητής και φέτος είναι το φαβορί στη Moto2, όμως απ’ ότι φαίνεται καμία ομάδα στο MotoGP δεν θα τον κάνει δικό της "παίρνοντας" άλλους από τη 2η πιο σημαντική κατηγορία του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος.

Είναι γεγονός ότι οι Ισπανοί έχουν κατακλύσει τα Παγκόσμια Πρωταθλήματα Ταχύτητας με τη χώρα τους να δουλεύει συστηματικά στην παραγωγή και ανάδειξη νέων ταλέντων με τέτοια ένταση και σχέδιο που δεν το κάνει καμία άλλη χώρα αυτή τη στιγμή. Αυτό δεν γίνεται φυσικά μόνο στον μηχανοκίνητο αθλητισμό στη χώρα της Ιβηρικής χερσονήσου που έχει την αθλητική κουλτούρα στο αίμα της και σε αυτό παίζουν φυσικά σημαντικό ρόλο και οι υποδομές της χώρας -σκεφτείτε μόνο πόσες πίστες έχει- όπως και η παιδεία που προωθείται συστηματικά γύρω από τον αθλητισμό.

Θύμα εντός εισαγωγικών αυτής της επιτυχίας των Ισπανών φαίνεται πως θα πέσει ο εξαιρετικός Manuel Gonzalez. Ο Μαδριλένος βρίσκεται αυτή τη στιγμή στην κορυφή της γενικής κατάταξης της Moto2, μπροστά από τους Izan Guevara και Senna Agius και αγωνίζεται στη Moto2 από το 2021 έχοντας κατακτήσει 9 νίκες, 23 βάθρα και 9 pole positions. Το 2024, ο Manu τερμάτισε 3ος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, πέρυσι ήταν δεύτερος, ενώ φέτος είναι πρωτοπόρος μέχρι στιγμής και όλα δείχνουν ότι πηγαίνει για τον 2ο παγκόσμιο τίτλο στη σύντομη μέχρι στιγμής καριέρα του, έπειτα από εκείνων στα Supersport 300 το 2019.

Όλα καλά μέχρι εδώ για τον Ισπανό που βλέπει όμως ήδη τρεις ανταγωνιστές του στην Moto2 (Daniel Holgado, Izan Guevara και David Alonso) να έχουν κλείσει συμβόλαιο για την επόμενη σεζόν στην κορυφαία κατηγορία ενώ ένας ακόμη, ο Senna Agius από την Αυστραλία, αναμένεται σύντομα να ανακοινωθεί. Το παράδοξο είναι πως ο Gonzalez είναι μπροστά απ’ όλους τους παραπάνω στη βαθμολογία και ηγείται του πρωταθλήματος, όμως όλα δείχνουν ότι θα αγωνίζεται στην Moto2 και την επόμενη χρονιά, καθώς δεν υπάρχει χειροπιαστή πρόταση από το MotoGP και οι συζητήσεις με τις ομάδες της Ducati και BMW από τα Superbikes δεν φαίνεται να καταλήγουν κάπου.

Ο Edoardo Rovelli, μάνατζερ του Ισπανού, δήλωσε: “Κατά τη γνώμη μου, όλοι ψάχνουν τον επόμενο Marc Marquez αυτές τις μέρες. Υπάρχει αυτή η συνεχής αναζήτηση για εξαιρετικό ταλέντο, ίσως ρισκάροντας με έναν αναβάτη χωρίς να γνωρίζουν πραγματικά πώς θα αποδώσει. Και αυτά είναι πράγματα που, σε κάθε περίπτωση, ο Manu έχει αποδείξει ότι μπορεί να κάνει. Ίσως, όμως, επειδή είναι ένας πιο καθαρός και σταθερός αναβάτης, λαμβάνει λιγότερη αναγνώριση για αυτό που πραγματικά κάνει.

Είναι αλήθεια ότι ο Manu αγωνίζεται στη Moto2 εδώ και πέντε χρόνια, αλλά τα δύο πρώτα τα πέρασε σε ένα πρόγραμμα που δεν είχε σχεδιαστεί με στόχο την κατάκτηση του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος. Κάθε διαπραγμάτευση που έχω διεξάγει εκ μέρους του Manu έχει αποτύχει για διαφορετικό λόγο. Στην περίπτωση της Aruba [WSBK], από ό,τι μου είπαν, η Ducati χρειαζόταν έναν Ιταλό αναβάτη. Μιλάμε για μια ιταλική εργοστασιακή ομάδα που, λαμβάνοντας υπόψη τις τέσσερις εργοστασιακές μοτοσικλέτες στο MotoGP και το Superbike, είχε ήδη δύο Ισπανούς στο MotoGP και τον Iker Lecuona στο Superbike. Σε εκείνο το σημείο, δεν μπορούσαν να δεχτούν έναν τέταρτο Ισπανό αναβάτη, οπότε επέλεξαν να πάνε με έναν Ιταλό. Αυτός ήταν ο λόγος.

Ο Rovelli δήλωσε επίσης ότι η εξήγηση που του δόθηκε από την BMW είναι ότι η μοτοσυκλέτα, εκείνη την εποχή, δεν ανταποκρινόταν ακόμα στα πρότυπα του Manuel Gonzalez. Έπρεπε πρώτα να την εξελίξουν και στη συνέχεια, να την παραδώσουν στον Manuμ, όταν η μοτοσυκλέτα θα είναι πιο ανταγωνιστική, με ορίζοντα επικοινωνίας την επόμενη χρονιά.

Ο μάνατζερ του Gonzalez πρόσθεσε ότι ακόμη προσπαθούν να καταλάβουν τι ακριβώς πρέπει να κάνουν με την οριστική απόφαση για τον μέλλον του να μην έχει ληφθεί ακόμη: "Το MotoGP μοιάζει με ένα κλειστό κεφάλαιο, αλλά μέχρι να κατανεμηθούν επίσημα όλες οι θέσεις για το 2027, θα συνεχίσουμε να περιμένουμε. Η πιθανότερη απόφασή μας είναι να μείνουμε στη Moto2.”

Είναι κρίμα ένας τόσο ικανός αναβάτης να πέφτει θύμα της επιτυχίας της ίδιας του της χώρας και να μην μπορέσει να δείξει την αξία του στη μεγάλη κατηγορία. Θα είναι απορίας άξιο τι κίνητρο θα έχει ο Gonzalez την επόμενη σεζόν σε περίπτωση που κατακτήσει το πρωτάθλημα στην Moto2 και παραμείνει εκεί.