MotoGP Sachsenring: Άξια νίκη Martin με δραματικούς τελευταίους γύρους

Απίστευτη άμυνα έναντι των επιθέσεων του Bagnaia
MotoGP Sachsenring: Άξια νίκη Martin με δραματικούς τελευταίους γύρους
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

18/6/2023

Ένας ενιαίος αγώνας από Ducati στην πρώτη πεντάδα μετά και την πτώση του Binder από μία σχεδόν σίγουρη θέση στο βάθρο, καθώς ο Zarco δεν τον πίεζε από την τέταρτη θέση.

Ο αγώνας ξεκίνησε με τον Miller να παίρνει την εκκίνηση και μάλιστα να κάνει μία μικρή διαφορά από τον Bagnaia που ακολουθούσε και τον Marini που καραδοκούσε επίσης. Όμως έχασε πρόσφυση από το πίσω ελαστικό και αμέσως και τρεις θέσεις με τους αναβάτες πίσω του να εκμεταλλεύονται την στιγμή. Ο Miller δεν ανέκαμψε από εκείνη την στιγμή, τον πέρασε και ο Binder που ήταν πίσω του και έδινε την δική του μάχη με τον δεύτερο της σχολής του Rossi.

Το ίδιο και ο Zarco που επίσης πάλευε με τον Bezzecchi στην αρχή μην καταφέρνοντας να φύγει μπροστά στην εκκίνηση. Και ο Martin όμως πίεσε από την πρώτη στιγμή που ο Miller έφυγε από μπροστά μπαίνοντας αμέσως πίσω από τον Bagnaia, καθαρίζοντας με τον Marini.

 Δεν άφησε πολύ ώρα τον Bagnaia μπροστά. Όσο πίσω οι ΚΤΜ έπαιζαν με την Aprilia του Aleix Espargaro και υπήρχε μάχη μέχρι και την 9η θέση, ο Martin στόχευε στην πρώτη θέση. Μόλις στο τέλος του τρίτου γύρου ο Martin πίεσε στα φρένα και πέρασε μπροστά από τον Bagnaia μένοντας εκεί χωρίς καμία μάχη για το πρώτο μισό του αγώνα.

Ταυτόχρονα πίσω ο Zarco επίσης ανέβαινε θέσεις και έφτανε πλέον πίσω από τις δύο KTM που κρατούσαν την τέταρτη και πέμπτη θέση. Ο Luca Marini ήταν ακόμη αρκετά κοντά στον Bagnaia αλλά αυτό θα άλλαζε λίγο παρακάτω.

Από εδώ και πέρα ο αγώνας κάνει κοιλιά σε ένταση μάχης. Ο Zarco περνά καθαρά τον Miller σήμερα, λιγότερο επιθετικά από εχθές δηλαδή, σε αντίθεση με τον Bezzecchi που επιχειρεί το ίδιο πιο επιθετικά αλλά δεν του βγαίνει με την πρώτη επίθεση. Ο Zarco κάνει τον καλύτερο χρόνο του αγώνα στον 8ο γύρο και πολύ κοντά στο ρεκόρ του Marc Marquez.

Θυμίζουμε πως ο Marc Marquez αποσύρθηκε λίγο πριν την έναρξη του αγώνα με την Honda να επικαλείται την πτώση του στην προθέρμανση νωρίτερα το πρωί και συνολικά την πέμπτη κατά σειρά στο αγωνιστικό τριήμερο. Ωστόσο είχε ήδη λάβει το ΟΚ από τους γιατρούς για να συμμετάσχει, περισσότερα εδώ.

Στην 9ο γύρο σπάει ο κινητήρας του Vinales ευτυχώς χωρίς να αφήσει λάδια στην πίστα και ο Bezzecchi καταφέρνει να περάσει τον Miller πιο καθαρά και όμορφα αυτή τη φορά. Ταυτόχρονα ο Binder μάχεται με τον Marini για την τελευταία θέση του βάθρου και κερδίζει, είναι πλέον τρίτος πίσω από τον Bagnaia.

Ο Marini χάνει την μάχη και από τον Zarco που ανεβαίνει γρήγορα σε ρυθμό και πλέον οι δύο αναβάτες της VR46 είναι μαζί. Ο Bezzecchi επιχειρεί στα φρένα της πρώτης στροφής να περάσει, δεν καταφέρνει να κλείσει γραμμή και το ξανά κάνει στον επόμενο γύρο, αυτή τη φορά με επιτυχία περνώντας και αυτός τον Marini. Ο Zarco πλησιάζει τον Binder αλλά όχι τόσο που να τον απειλεί άμεσα.

Ο Binder χάνει πρόσφυση πίσω με πολλά χιλιόμετρα σηκώνει την μοτοσυκλέτα για να ανακτήσει τον έλεγχο και επιχειρεί να πλαγιάσει ξανά για να κρατηθεί μέσα στην πίστα αλλά δεν τα καταφέρνει και βγαίνει στο χαλίκι με πολλά χιλιόμετρα σε μία άσχημη πτώση. Σηκώθηκε αλλά με φανερό πόνο και για αυτό πήγε απευθείας για εξετάσεις.

Στην μέση του αγώνα ο Bagnaia κάνει την πρώτη του επίθεση στον Martin, μειώνει την απόσταση που τους χωρίζει και μόλις βλέπει πως ο Martin δεν πρόκειται να παραδοθεί έτσι εύκολα, αφήνει τον αγώνα να εξελιχθεί λίγο ακόμη με την διαφορά να μεγαλώνει ξανά για μερικά δέκατα.

Ο Zarco είναι πλέον τρίτος αλλά με τουλάχιστον 5 δευτερόλεπτα διαφορά και δεν υπάρχει περίπτωση να κάνει κάτι για αυτό. Έχει επίσης 1,5 δευτερόλεπτο διαφορά από τον Bezzecchi και επικεντρώνεται να κρατήσει εκείνον πίσω. Στον τελευταίο μάλιστα γύρο θα χάσει πρόσφυση στα φρένα της πρώτης στροφής και χάρη σε αυτή την διαφορά θα κρατήσει την τελευταία θέση του βάθρου.

Ο Bagnaia στους τελευταίους γύρους αποφασίζει να μην χάσει τους πέντε παραπάνω πόντους και περνά τον Martin ο οποίος του απαντά λίγο μετά με τον ίδιο τρόπο και ξανά μπαίνει μπροστά. Στον 27ο γύρο ο Bagnaia επιχειρεί το ίδιο προσπέρασμα στο ίδιο σημείο αλλά ο Martin κλείνει την πόρτα πολύ καλά και φτάνουν στο όριο για να ακουμπήσουν μεταξύ τους. Στους υπόλοιπους γύρους ο Martin φροντίζει να μην χρειαστεί η ίδια άμυνα βγαίνοντας καλύτερα από τις προηγούμενες στροφές ώστε ο Bagnaia να μην μπορεί να πλησιάσει.

Δεν αφήνει επίσης περιθώριο στα φρένα της πρώτης στροφής όπου ο Bagnaia μπορεί να κάνει την διαφορά. Δεν υπάρχουν άλλα σημεία όπου η προσπέραση μπορεί να γίνει χωρίς μέγιστο ρίσκο οπότε η άμυνα του Martin έχει επιτυχία!

https://www.motomag.gr/news/race-news/motogp-sachsenring-aposyretai-o-marc-marquez-nea-ptosi-sto-wam
Έτσι ξεκίνησε ο τελευταίος γύρος

Για αυτό και στην τελευταία στροφή του προτελευταίου γύρου ο Bagnaia προσπαθεί να περάσει από την εσωτερική σε μία απελπισμένη προσπάθεια όπου ακουμπά τον πίσω τροχό του Martin. Η διαφορά τους μετά από αυτό ανοίγει για δύο δέκατα αλλά έτσι και αλλιώς δεν υπάρχει σημείο που ο Martin να έχει αφήσει περιθώριο στους προηγούμενους γύρους, οπότε τώρα που έχουν και μία απειροελάχιστη διαφορά οι ευκαιρίες του Bagnaia έχουν τελειώσει. Μάταια ανοίγει στην έξοδο πριν την καρό σημαία, οι σχεδόν ίδιες μοτοσυκλέτες που έχουν δεν θα βοηθήσουν να πάρει το προβάδισμα με βάση την ισχύ και η νίκη πηγαίνει άξια στην Martin που από εχθές στον αγώνα Sprint ήταν ο ταχύτερος.

https://www.motomag.gr/news/race-news/motogp-sachsenring-aposyretai-o-marc-marquez-nea-ptosi-sto-wam

Μικρή πλέον η διαφορά και στην βαθμολογία του πρωταθλήματος, μόλις 14 πόντοι που αφήνουν τον Martin να κάνει λόγο για μάχη για τον τίτλο. Είναι η πρώτη του νίκη από το 2021 αλλά έχει φτάσει πολύ κοντά σε νίκες πολλές φορές και είναι σίγουρα ένας από τους πιο γρήγορους αναβάτες, όπως και αρκετά άτυχος. Δεν χρειάζεται λοιπόν τύχη για να συνεχίσει, απλά να τον αφήσει η ατυχία ήσυχο…

 

1

89JorgeMartin

Ducati

161.6

40'52.4490

2

1FrancescoBagnaia

Ducati

161.6

+0.064

3

5JohannZarco

Ducati

161.2

+7.013

4

72MarcoBezzecchi

Ducati

161.1

+8.430

5

10LucaMarini

Ducati

160.8

+11.679

6

43JackMiller

KTM

160.8

+11.904

7

73AlexMarquez

Ducati

160.7

+14.040

8

23EneaBastianini

Ducati

160.6

+14.859

9

49FabioDi Giannantonio

Ducati

160.5

+17.061

10

88MiguelOliveira

Aprilia

160.3

+19.648

11

37AugustoFernandez

KTM

160.3

+19.997

12

21FrancoMorbidelli

Yamaha

160.1

+22.949

13

20FabioQuartararo

Yamaha

160

+25.117

14

30TakaakiNakagami

Honda

160

+25.327

15

25RaulFernandez

Aprilia

159.9

+25.503

16

41AleixEspargaro

Aprilia

159.8

+28.543

17

94JonasFolger

KTM

158.4

+48.962

 

33BradBinder

KTM

161.4

12 laps

 

12MaverickViñales

Aprilia

155.1

22 laps

  

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.