MotoGP Sachsenring: Κυριαρχία Ducati με Bagnaia στην pole position

7 στις 12 της Q2 ήταν Ducati
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

18/6/2022

Η καλή επίδοση των Ducati σε μία πίστα που δεν είναι πάντα η καλύτερη για τις Ιταλίδες, ξεκίνησε από την FP1 και με εξαίρεση τις πτώσεις στην FP4 οι Ducati ήταν στην κορυφή για όλη την διάρκεια των δοκιμών, κάνοντας έτσι προβλέψιμη την κατάκτηση της pole position.

Φυσικά το ρεκόρ γύρου του Bagnaia ήταν η καλύτερη απόδειξη για την κυριαρχία των Ducati στις δοκιμές, πράγμα όμως που δεν γίνεται να προεξοφλήσει τον αγώνα που αναμένεται να διεξαχθεί με υψηλές θερμοκρασίες. Αυτό ακριβώς ήταν και το πρόβλημα στην FP4 που χαρακτηρίστηκε από πτώσεις, ανάμεσά τους και του Miller.

O Rins αποφάσισε να μην συνεχίσει στον αγώνα της Γερμανίας καθώς το κάταγμα στον καρπό του από το λάθος του Nakagami στην εκκίνηση του προηγούμενου αγώνα, δεν έχει επουλωθεί όσο θα ήθελε ο αναβάτης της Suzuki.

Στην Q1 ξεχώρισαν οι Fabio Di Giannantonio και Marco Bezzecchi που πήραν τα εισιτήρια για να συνεχίσουν, όχι όμως εύκολα καθώς ο Pol Espargaro ήταν μόλις 4 χιλιοστά πίσω, όπως επίσης και πολύ μικρή απόσταση είχαν οι KTM των Oliveira και Binder.

Την επίδοση του Bagnaia στην Q2 κατάφερε να πλησιάσει αρκετά και ο Quartararo που μαζί με τον Aleix Espargaro είναι οι μόνοι αναβάτες που έχουν απάντηση στην Ducati αυτή την στιγμή. Αν δεν ήταν αυτοί οι δύο, θα βλέπαμε μία εκκίνηση ενιαίου πρωταθλήματος. Δεν ήταν εύκολο για τον Quartararo να πάρει την δεύτερη θέση και πίεσε αρκετά μέχρι το τέλος για να το καταφέρει, έχοντας τον άλλο Γάλλο, τον Zarco, να είναι πολύ κοντά σε χρόνο.

Παραλίγο να κάνει ρεκόρ και ο Aleix Espargaro, αν δεν τον έκοβε ο Morbidelli

Αντίστοιχα σημαντική υπόθεση είναι η 4η θέση του Aleix Espargaro που κράτησε πίσω του τόσο το Ν.1 της Q1, όσο και τον Miller.

 Ο Luca Marini είναι επίσης εξαιρετικός στην Γερμανία όλες αυτές τις ημέρες και έχει αφήσει πίσω του τον Martin που τα κατάφερε επίσης πολύ καλά με δεδομένο πως είναι φρεσκοχειρουργημένος. Ο Mir είχε την χειρότερη επίδοση στην Q2 και έδειξε ξεκάθαρα με χειρονομίες πως ήταν ιδιαίτερα απογοητευμένος από αυτό.

Δεν θα είναι ένας εύκολος αγώνας αύριο για τις Ducati που κυριάρχησαν στις δοκιμές κατάταξης, όπως και για κανέναν άλλο. Η υψηλή θερμοκρασία της ασφάλτου όπως αναμένεται να είναι η κατάσταση αύριο, θα δημιουργήσει την μεγαλύτερη σπαζοκεφαλιά για την επιλογή των ελαστικών.

Αποτελέσματα Q2

Θέση

Αναβάτης

ΜΟΤΟ

Χρόνος

Διαφ.

1

Francesco Bagnaia

Ducati

1:19.931

 

2

Fabio Quartararo

Yamaha

1:20.007

0.076

3

Johann Zarco

Ducati

1:20.030

0.099

4

Aleix Espargaro

Aprilia

1:20.120

0.189

5

Fabio Di Giannantonio

Ducati

1:20.128

0.197

6

Jack Miller

Ducati

1:20.150

0.219

7

Luca Marini

Ducati

1:20.168

0.237

8

Jorge Martin

Ducati

1:20.219

0.288

9

Maverick Viñales

Aprilia

1:20.468

0.537

10

Takaaki Nakagami

Honda

1:20.562

0.631

11

Marco Bezzecchi

Ducati

1:20.593

0.662

12

Joan Mir

Suzuki

1:20.732

0.801

Αποτελέσματα Q1

Q2

Fabio Di Giannantonio

Ducati

1:20.307

 

Q2

Marco Bezzecchi

Ducati

1:20.600

0.293

13

Pol Espargaro

Honda

1:20.604

0.297

14

Miguel Oliveira

KTM

1:20.656

0.349

15

Brad Binder

KTM

1:20.757

0.450

16

Alex Marquez

Honda

1:20.888

0.581

17

Enea Bastianini

Ducati

1:20.905

0.598

18

Stefan Bradl

Honda

1:20.908

0.601

19

Andrea Dovizioso

Yamaha

1:20.965

0.658

20

Franco Morbidelli

Yamaha

1:21.020

0.713

21

Remy Gardner

KTM

1:21.089

0.782

22

Raul Fernandez

KTM

1:21.322

1.015

23

Darryn Binder

Yamaha

1:21.322

1.015

  

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.