MotoGP Sepang 2019 - FP1 & FP2: Με ρεκόρ πρώτος ο Quartararo!

Γρηγορότερος ακόμα και τραυματίας!
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

1/11/2019

Ο “μικρός” Γάλλος συνεχίζει να εντυπωσιάζει με την ταχύτητά του πάνω στη σέλα της δορυφορικής Yamaha, καθώς στα ελεύθερα δοκιμαστικά της Sepang σήμερα, βρέθηκε στην πρώτη θέση σπάζοντας το ρεκόρ ταχύτερου γύρου με 1:58.576. Κι αυτό έγινε με αρκετούς πόνους στον αστράγαλο από την πτώση στον πρώτο γύρο του αγώνα στο Philip Island. Μάλιστα ο επόμενος γύρος ήταν ακόμα πιο γρήγορος, έως τη στιγμή που βρήκε μπροστά του σαν σημαδούρα τον τοπικό ήρωα Hafizh Syahrin και αναγκάστηκε να “κάψει” τον γύρο. Στα πρώτα ελεύθερα δοκιμαστικά η ομάδα της Petronas είχε κάθε λόγο να πανηγυρίζει, αφού και ο Morbidelli είχε καταφέρει να ανέβει στη δεύτερη θέση, κάνοντας το 1-2.

Στο τέλος της ημέρας όμως η Ducati του Andrea Dovisiozo ήταν εκείνη που πλησίασε σε απόσταση 0.630’ τον χρόνο του Quartararo και βρέθηκε τελικά στη δεύτερη θέση. Τα καλά νέα για την Yamaha συνεχίστηκαν με την τρίτη θέση του Valentino Rossi και την τέταρτη του Morbidelli. Πίσω τους η Ducati της Pramac με τον Jack Miller στην πέμπτη θέση ενώ η ορμή που έχει αποκτήσει η Aprilia συνεχίστηκε, με τον Aleix Espargaro να είναι πιο γρήγορος απ’ όλα τα Honda στην έκτη θέση! Αυτό συνέβη διότι ο Marc Marquez δεν έβαλε καθόλου soft ελαστικά, οπότε ο μόνος αναβάτης που απέμεινε στη Honda και που μπορούσε να βάλει τη μοτοσυκλέτα του HRC μέσα στη δεκάδα ήταν ο Cal Cruthlow στην έβδομη θέση.

Όπως ο Marcuez έτσι κι ο Vinales, αφιέρωσε όλο το χρόνο των ελεύθερων δοκιμαστικών στην προσομοίωση του αγώνα και δεν έβαλε soft ελαστικά για time attack, οπότε έπεσε στην ένατη θέση, όταν οι υπόλοιποι αναβάτες άρχισαν να αλλάζουν σε μαλακά ελαστικά. Πίσω του ήταν τα δύο Suzuki του Rins και του Mir, συμπληρώνοντας μια εντεκάδα αναβατών που έσπασε το φράγμα των δύο λεπτών. Όλοι οι υπόλοιποι αναβάτες δεν κατάφεραν να σημειώσουν χρόνους κάτω από τα δύο λεπτά, με τον Danillo Petrucci να ηγείται του γκρουπ των “δίλεπτων”, ανάμεσά τους και ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής Marc Marquez στη 13η θέση. Πίσω του είχε την Honda της LCR με τον Zarco, κάτι που προφανώς δεν θα αρέσει στον Jorge Lorenzo που έκανε μισό δευτερόλεπτο πιο αργό χρόνο από τον Γάλλο και ήταν 17ος.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ FP2

 

1
Petronas Yamaha SRT
Yamaha
1'58.576
 
2
Ducati Team
Ducati
1'59.206
0.630 / 0.630
3
Monster Energy Yamaha MotoGP
Yamaha
1'59.284
0.708 / 0.078
4
Petronas Yamaha SRT
Yamaha
1'59.502
0.926 / 0.218
5
Pramac Racing
Ducati
1'59.593
1.017 / 0.091
6
Aprilia Racing Team Gresini
Aprilia
1'59.707
1.131 / 0.114
7
LCR Honda CASTROL
Honda
1'59.711
1.135 / 0.004
8
Pramac Racing
Ducati
1'59.774
1.198 / 0.063
9
Monster Energy Yamaha MotoGP
Yamaha
1'59.845
1.269 / 0.071
10
Team SUZUKI ECSTAR
Suzuki
1'59.849
1.273 / 0.004
11
Team SUZUKI ECSTAR
Suzuki
1'59.984
1.408 / 0.135
12
Ducati Team
Ducati
2'00.057
1.481 / 0.073
13
Repsol Honda Team
Honda
2'00.215
1.639 / 0.158
14
LCR Honda IDEMITSU
Honda
2'00.268
1.692 / 0.053
15
Reale Avintia Racing
Ducati
2'00.477
1.901 / 0.209
16
Red Bull KTM Factory Racing
KTM
2'00.658
2.082 / 0.181
17
Repsol Honda Team
Honda
2'00.705
2.129 / 0.047
18
Aprilia Racing Team Gresini
Aprilia
2'01.190
2.614 / 0.485
19
Red Bull KTM Factory Racing
KTM
2'02.017
3.441 / 0.827
20
Red Bull KTM Tech 3
KTM
2'02.429
3.853 / 0.412

 

       

 

MotoGP Honda: Πώς ο νέος ρόλος του Nakagami μπορεί να κάνει την διαφορά στο HRC

Ο χαμένος κρίκος σε μία ανοικτή αλυσίδα
MotoGP Honda: Πώς ο νέος ρόλος του Nakagami μπορεί να κάνει την διαφορά στο HRC
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

30/8/2024

Ο Nakagami έχει ήδη μπει στον νέο του ρόλο από τώρα, καθώς έδωσε την δική του εξήγηση για την στιγμή που η Honda πήρε τον κατήφορο. Ταυτόχρονα φάνηκε πως το πλάνο του HRC να ενδυναμώσει την ομάδα δοκιμών στην Ιαπωνία με έναν αναβάτη που έχει πολύ μεγάλη εμπειρία στην αγωνιστική ομάδα που εδρεύει στην Ευρώπη, θα γεφυρώσει ένα χάσμα που αυτή την στιγμή δημιουργεί τεράστια προβλήματα.

Αρχικά να θυμίσουμε πως έχει ανακοινωθεί εδώ, η απόφαση του Nakagami να σταματήσει την αγωνιστική του καριέρα και να γίνει δοκιμαστής του HRC, αφήνοντας την θέση ανοικτή για τον Somkiat Chantra, τον πρώτο Ταϊλανδό που θα ανέβει στην μεγάλη κατηγορία. Όπως γράφαμε και στο άρθρο από την στιγμή που χάθηκε η ευκαιρία του Ai Ogura που επέλεξε την Aprilia, δεν γινόταν για την Honda να ανεβάσει κάποιον άλλο στην δεύτερη σέλα της LCR καθώς αυτή καλύπτεται από την Idemitsu και αφορά αποκλειστικά Ασιάτη αναβάτη.

Από την επόμενη σεζόν ο Nakagami θα βοηθά τον Chantra να προσαρμοστεί στη μεγάλη κατηγορία και ταυτόχρονα θα έχει ενεργό ρόλο μέσα στο HRC με την έδρα του να είναι στην Ιαπωνία. Θα ταξιδεύει συχνά και θα βρίσκεται στην παλιά ομάδα, ενώ όπως έχουμε ήδη γράψει θα στοχεύει σε wildcart συμμετοχές, πάντα με στόχο μεγαλύτερες ευκαιρίες δοκιμών.

Εδώ τώρα είναι που το HRC θα έχει την ευκαιρία να κάνει κάτι νέο. Μπορεί να είναι αδιανόητο όμως ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που έχουν οι εταιρείες αυτού του μεγέθους και αντίστοιχα τα πολυμελή αγωνιστικά τμήματα, είναι η λιγότερο άμεση επικοινωνία έως και η παντελής έλλειψή της. Συμβαίνει σε όλους, όχι μόνο στη Honda και έχω παραδείγματα που αυτό επηρεάζει την κατασκευή των μοτοσυκλετών που καταλήγουν σε εμάς, καθώς και την εξέλιξή τους. Θέλω να επεκταθώ στην αναγνώριση του προβλήματος που ανέφερε ο Nakagami πως θέλει να λύσει, καθώς αντιλαμβάνομαι πως το ευρύ κοινό δεν μπορεί να διανοηθεί ότι ένα μάτσο μηχανολόγοι-μηχανικοί στην Ιαπωνία δεν μιλάνε με τους αναβάτες και τους μηχανικούς στα MotoGP για να φτιάξει άμεσα ο ένας, εκείνο που θέλει ο άλλος. Μου περιέγραφε με μία δόση κομπασμού, ο υπεύθυνος εξέλιξης της BMW Motorrad, πριν από μία ντουζίνα χρόνια μέσα στις εγκαταστάσεις της BMW Motorrad που μόλις είχαν παραλάβει από την αποχώρηση της ομάδας της F1, το πώς κατάφερε να πάρει τεχνολογία από την αγωνιστική ομάδα του αυτοκινήτου για να κατασκευάσει τον ενιαίο εξακύλινδρο στρόφαλο για τον νέο κινητήρα τότε κινητήρα της σειράς Κ. Ήταν δηλαδή κατόρθωμα, όχι κάτι δεδομένο. Ο υπεύθυνος εξέλιξης των WR της Yamaha που στην συνέχεια ανέλαβε το νέο On-Off, μου είχε αναλύσει τον κόπο του να δημιουργήσει ένα πρωτόκολλο συνεργασίας της ομάδας που είχαν στο Rally Dakar με το τμήμα σχεδιασμού στην πορεία για την δημιουργιά του T7 που μετέπειτα έγινε το Yamaha Tenere, το οποίο είχε ξεκινήσει για κάτι σαν Tracer7 και άλλαξε στην πορεία. Όσο περίεργο και αν ακούγεται, δεν υπήρχε πρωτόκολλο επικοινωνίας μέχρι εκείνη την στιγμή. Τώρα δεν υπάρχει και ομάδα της Yamaha στο Dakar, αλλά αυτό είναι μία άλλη ιστορία. Στα MotoGP αυτό το πρόβλημα το έλυσε για την Ducati ο Dall’Igna ενώ αντίστοιχα στην KTM ο Pedrosa. Να σημειωθεί πως η KTM έχει μία ξεχωριστή δομή με ενδιάμεση θέση εργασίας που επιτρέπει στον οποιοδήποτε, από οποιοδήποτε τμήμα να έρθει σε άμεση επαφή με τους αναβάτες, οποιαδήποτε στιγμή. Κι εκεί όμως χρειαζόταν κάποιος με εμπειρία στις πίστες των MotoGP για να βοηθήσει την επικοινωνία αγωνιζόμενων-μηχανολόγων, ακόμη και σε αυτό το επίπεδο. Η Honda είναι κρίμα που έχασε τον Pedrosa από αναβάτη εξέλιξης καθώς μιλάμε για έναν από τους καλύτερους αναβάτες στην ιστορία, ταυτόχρονα όμως ούτε εκείνος θα ήταν σε θέση να κάνει ακριβώς αυτό για το οποίο ήδη προετοιμάζεται ο Nakagami.

Η γλώσσα δεν είναι το πρόβλημα, τουλάχιστον όχι σε αυτό το επίπεδο επαγγελματισμού. Το κενό επικοινωνίας βρίσκεται στην κατανόηση της θέσης που έχει ο καθένας, της χάραξης συνισταμένης πορείας και της σύμπνοιας σε κοινό στόχο. Διαφορετικά εκείνοι που είναι επιφορτισμένοι με την εξέλιξη του κινητήρα, τραβούν το δικό τους δρόμο που μπορεί να οδηγεί εκείνους που ψάχνουν την πρόσφυση στον πίσω τροχό από την πλευρά αναρτήσεων και φρένων, ακόμη πιο μακριά από τον δικό τους σκοπό.

Με δηλώσεις του στον Τύπο ο Nakagami εξηγεί τα παραπάνω, φανερώνοντας την χρονική στιγμή που ξεκίνησε το πρόβλημα στην Honda αποδεικνύοντας ταυτόχρονα την βαθιά γνώση που έχει ως ένας από τους ανθρώπους με βρίσκεται εκεί από τότε που η Honda ήταν ανταγωνιστική, μέχρι το σήμερα που πασχίζει για την δεκάδα.

Τοποθέτησε τον κατήφορο της Honda στις αλλαγές που εμείς είδαμε το 2022, όταν άλλαξαν τελείως την RC213V προσπαθώντας να βρουν πρόσφυση στον πίσω τροχό καθώς η μοτοσυκλέτα δούλευε μονάχα όταν ο εμπρός βρισκόταν ακριβώς στο όριο, εξηγώντας εν μέρη και τις ριψοκίνδυνες επιλογές του Marquez. Κατέληξαν όμως να έχουν μία μοτοσυκλέτα με χειρότερη ισορροπία πρόσφυσης εμπρός και πίσω, χάνοντας μάλιστα και δύναμη. Κανείς δεν συνεργαζόταν σωστά, είπε ο Nakagami, καθένας έπραττε το δικό του κάνοντας βήματα μπροστά, την ίδια στιγμή που η Ducati έκανε βήματα εμπρός στον τομέα των αεροδυναμικών βοηθημάτων, του ελέγχου της γεωμετρίας με αυξομείωση της διαδρομής των αναρτήσεων και τόσα άλλα που άνοιξαν τέρμα την ψαλίδα μεταξύ τους. «και όσο άνοιγε η ψαλίδα, τόσο βρισκόμασταν σε σύγχυση και δεν μπορούσαμε να φέρουμε στην πίστα μία ισορροπημένη μοτοσυκλέτα» εξήγησε ο Taka, «οπότε ναι, ο κατήφορος ξεκίνησε το 2022».

Ένας βασικός λόγος που το HRC έχασε αυτό τον κρίκο στην αλυσίδα επικοινωνίας μεταξύ paddock και Ιαπωνίας, μπορεί να αναζητηθεί στο κύμα των αλλαγών της καθημερινότητας που είχε φέρει το προηγούμενο διάστημα η πανδημία και είχε αντιμετωπιστεί με διαφορετικούς ρυθμούς εδώ στην Ευρώπη και εκεί στην Ιαπωνία. Σε κάθε περίπτωση ο Nakagami φαίνεται ισορροπημένος και αποφασισμένος να έχει ενεργό ρόλο στην μετάλλαξη των διαδικασιών. Δεν θα έχει όμως την εξουσία να κάνει αλλαγές, μονάχα να προτείνει, οπότε μένει να δούμε αν τις απόψεις του τις συμμερίζονται και άλλοι μέσα στο HRC, πραγματοποιώντας τις αλλαγές που χρειάζονται για να γίνει η Honda πιο ανταγωνιστική από τώρα και όχι απλά να περιμένει την μεγάλη αλλαγή του 2027. Καθώς η ψαλίδα δεν θα κλείσει μόνο με την αλλαγή κυβισμού και νέα μοτοσυκλέτα, αν η επικοινωνία και η συνεννόηση εξακολουθούν να αποτελούν προβλήματα.

Ετικέτες