Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

27/8/2017

Ένας εκπληκτικός αγώνας τακτικής και στρατηγικής οδήγησης στο Silverstone, μετατράπηκε από τα μισά του περίπου, σε αγώνα με ανατροπές και σεμηναριακές προσπεράσεις. Ο Rossi εντυπωσίασε παίρνοντας την εκκίνηση από την δεύτερη θέση και αμέσως κάνοντας διαφορά, απέναντι σε έναν Marquez που ήταν το φαβορί. Η επιμονή του απίστευτη, καθώς αλάνθαστος έχτιζε σιγά – σιγά απόσταση πίσω του, έχοντας βρει και το κατάλληλο πάτημα για το τελευταίο τμήμα της πίστας που τον προβλημάτιζε και του είχε στοιχίσει την pole position εχθές. Στην 300στή του εκκίνηση στα MotoGP ο Rossi θα έκανε το πιο μεγάλο πάρτι, θα κέρδιζε τον αγώνα από την πρώτη στροφή μέχρι το τέλος. Έδειχνε ότι μπορούσε να το κάνει για δύο λόγους. Πρώτα γιατί οδηγούσε τόσο σταθερά, τόσο όμορφα που έλεγες ότι μονάχα από εξωγενή παράγοντα μπορεί να σημειώσει πτώση, από μόνος του αποκλείεται. Κι έπειτα η ομάδα είχε σκεφθεί μία ωραία στρατηγική η οποία αποκαλύφθηκε όταν άρχισαν να ανησυχούν στα μισά του αγώνα, αν θα τους φτάσει η βενζίνη. Με την χαρτογράφηση που δίνει εκείνες τις λίγες παραπάνω στροφές και αυξάνει την ιπποδύναμη, αλλά και την κατανάλωση, η Yamaha του Rossi ήταν ακαταμάχητη προσπαθώντας να φτάσει σε μία απόσταση ασφαλείας από τον Marquez. Βασικός στόχος του Rossi, όχι μόνο σε αυτό τον αγώνα αλλά πάντα, είναι το βάθρο. Η συνεχής παρουσία στο βάθρο κερδίζει τα πρωταθλήματα και λιγότερο οι πρώτες θέσεις. Αυτό το γνωρίζει καλά, προσπαθώντας πρώτα να εξασφαλίσει το βάθρο και μετά την νίκη. Σήμερα πάλευε για την πρώτη θέση όμως, και μάλιστα από την πρώτη στροφή.

Πίσω του μέχρι το πρώτο μισό του αγώνα είχε δημιουργηθεί ένα τρενάκι με τελευταίο τον Cruthlow, μπροστά από τον οπίο μάχονταν οι Vinales, Dovizioso και Marquez ενώ πιο πίσω ο Lorenzo με τον Pedrosa που αποτελούσαν ένα διαφορετικό ζευγάρι αντιπάλων με μηδενικό ενδιαφέρον. Από τα γλιστρήματα του Cruthlow στην εκκίνηση, μέχρι τις προσπεράσεις του Vinales και Dovizioso ο αγώνας είχε ενδιαφέρον για την προσεκτική οδήγηση και την στρατηγική που ακολουθούσε ο καθένας, και λιγότερο για το θέαμα με τις μάχες που εντυπωσιάζουν τον περισσότερο κόσμο. Με λίγο πιο προσεκτική παρατήρηση, έπαιρνες μεγάλα μυστικά οδήγησης από τον κάθε ένα. Ο Vinales ήταν ο μόνος σε εκείνο το τρενάκι με μαλακό πίσω ελαστικό το οποίο πρόσεχε στα φρένα και τις εξόδους σηκώνοντας την μοτοσυκλέτα γρήγορα, κρατώντας άλλες γραμμές από τον Rossi, χωρίς τεράστια διαφορά στους χρόνους. Ο Marquez έψαχνε την ευκαιρία και ο Dovizioso, ένας από τους πιο προσεκτικούς αναβάτες που σου δίνει την εντύπωση πως πάντα λειτουργεί με ένα κτύπο της καρδιάς πιο κάτω από τους άλλους, έκανε χειρουργικές επεμβάσεις να αλλάξει θέση, με την πρώτη χαραμάδα ευκαιρίας, χωρίς ποτέ να ρισκάρει. Μέχρι την μέση του αγώνα, έβλεπες μία δυναμική ισορροπία που πάντοτε διατηρούνταν σε μικρή απόσταση από τον Rossi που όλοι έβλεπαν αλλά κανείς δεν μπορούσε να φτάσει. Ο Marquez ήταν βέβαιο πως θα έκανε την επίθεσή του, και ήταν επίσης βέβαιο πως κανείς δεν θα χαριζόταν, με τους θεατές στις κερκίδες να περιμένουν να δουν πότε ακριβώς θα ξέσπαγε ο χορός αυτός. Εκεί στα μισά του αγώνα ήταν που ο Dovizioso και ο Marquez έκαναν έντονη την παρουσία τους στην Yamaha του Vinales που κρατήθηκε μέχρι και τον ’11 γύρο στην δεύτερη θέση!

Δύο γύρους μετά, και το πρωτάθλημα θα ανατρέπονταν, η Honda του Marquez θα εγκατέλειπε εν μέσω καπνών κι εκείνος βγαίνοντας εκτός, φανερά απογοητευμένος- άφηνε την πίστα πίσω του καθαρή, κάνοντας αμέσως αριστερά. Εκείνη την στιγμή ο Rossi οδηγούσε με δύο δέκατα διαφορά από τον Dovizioso και η βαθμολογία του έλεγε μόλις 12 βαθμούς διαφορά από την κορυφή του πρωταθλήματος. Πίσω του ο διεκδικητής του τίτλου, ο Dovizioso που ξαφνικά είχε το προβάδισμα. Δεν θα επαναπαυόταν όμως σε αυτό. Θα μας χάριζε ένα εκπληκτικό προσπέρασμα, ένα πανούργο προσπέρασμα στον Rossi, τόσο τέλεια εκτελεσμένο που ούτε που καταλάβαινες την μαγεία του. Με σαρδόνιο ύφος αναφέρθηκε αμέσως μετά στην προσπέραση αυτή, φανερώνοντας πόσο καλά εκτέλεσε την απόφαση εκείνης της στιγμής. Προετοιμάστηκε από πριν για την μεγάλη ευθεία που βρίσκεται απέναντι από εκείνη των pit, την “Hangar” και εκμεταλλευόμενος την επιτάχυνση της Ducati βγήκε στο πλάι του Rossi αλλά αντί να μπει ελάχιστα μπροστά και να κονταροχτυπηθούν στα φρένα, ρισκάροντας να κάνει ο Rossi κάποιο από τα μαγικά του αλλάζοντας γραμμή τελευταία στιγμή, ο Dovizioso έμεινε δίπλα του και φρόντισε να τον κρατήσει εκεί αριστερά για όσο περισσότερο μπορούσε. Μία τέλεια κίνηση από τον Dovizioso, ένα εξαιρετικό προσπέρασμα από το οποίο μπορούσε να βγει μονάχα νικητής!

Την κίνηση αυτή του Dovizioso, πήγε αμέσως να την εκμεταλλευτεί και ο Vinales αλλά η πρώτη επίθεση δεν απέδωσε, προσπάθησε ξανά και πήρε τελικά την δεύτερη θέση από τον Rossi. Ο Dovizioso έδειξε να ανοίγει εμπρός, αλλά οι χρόνοι του δείχνουν πως δεν ήταν ταχύτερος από τους άλλους. Αντίθετα ο Rossi έκανε τον χειρότερό του χρόνο αμέσως μόλις έχασε την πρώτη θέση και ανέκαμψε αμέσως μετά. Αν δεν γινόταν η επίθεση από τον Vinales, ο Rossi θα προσπαθούσε ξανά να νικήσει τον Dovizioso, όμως η Yamaha του Ισπανού είχε λίγα αποθέματα πρόσφυσης από το πίσω ελαστικό. Κι έτσι όχι μόνο επικράτησε του Rossi, αλλά προσπάθησε να προφτάσει και τον Dovizioso, μονάχα που χρειαζόταν να το κάνει μερικές στροφές πιο πίσω. Πλέον η Ducati έφτανε στην γραμμή του τερματισμού και ο Dovizioso θα σημείωνε ακόμα μία νίκη για φέτος, σε μία σεζόν που έχει αποδειχτεί πολλαπλάσια καλύτερος από την ακριβή μεταγραφή, τον Lorenzo.

Πίσω στην γραμμή τερματισμού θα γινόταν κάτι εξαιρετικά άτυχο. Η KTM του Pol ESPARGARO, που μόλις είχε τερματίσει, θα μπλοκάριζε τον πίσω της τροχό, στέλνοντας τον με το κεφάλι στην άσφαλτο τελείως απροειδοποίητα! Είχε προηγηθεί μία άλλη πτώση στην προθέρμανση, εκεί που έπεσε και ο Folger με μεγάλη ταχύτητα, στέλνοντας την μοτοσυκλέτα πάνω στον προστατευτικό τοίχο με τον ίδιο να παραμένει στο έδαφος ζαλισμένος. Οι γιατροί δεν του έδωσαν το πράσινο φως να μπει στον αγώνα, μεταφέροντάς τον στο νοσοκομείο για αξονική τομογραφία. Στους τελευταίους γύρους ο Iannone θα έπεφτε παρασύροντας τον Petrucci σε μία σκηνή που ξύπνησε μνήμες. Ο Petrucci δεν του είπε τίποτα, όμως εκεί στην ομάδα της Pramac, ήταν φανερά εκνευρισμένοι.

Η ατυχία του Marquez είχε βρει νωρίτερα τον μικρό του αδερφό που οδηγούσε τον αγώνα της Moto2 έχοντας πίσω του τον Morbidelli, και έτσι στο box της EG 0,0 Marc VDS ήταν σε αναμμένα καρφιά περιμένοντας το διπλό βάθρο, από την στιγμή που οι δυο τους γυρνούσαν εμπρός με μία μικρή διαφορά. Έχοντας μερικά μικρά γλιστρήματα, ο Alex Marquez δεν μπορείς να πεις ότι συνέχισε επιθετικά, όμως έπεσε από δικό του λάθος χάνοντας την ευκαιρία να κερδίσει τον πρώτο του αγώνα εκτός Ισπανίας και να ελπίζει σε μία ανατροπή του πρωταθλήματος για εκείνον. Μπήκε αμέσως στον αγώνα και τερμάτισε 14^ος όμως μπροστά ο Nakagami, που από την νέα σεζόν θα είναι στα MotoGP παρέα με τον Cruthlow, θα περνούσε μπροστά και θα παρέσυρε μαζί του και τον Pasini αφήνοντας τον Morbidelli που έκανε ένα μικρό λάθος, στην τρίτη θέση.

Η απόλυτη μάχη της ημέρας ανήκει στην Moto3. Εκεί γινόταν σφαγή, όσο ένα τεράστιο μπουλούκι αναβατών οδηγούσε αγκώνα-αγκώνα. Στα μισά του αγώνα κατάφερε ο Mir, ο διεκδικητής του πρωταθλήματος κατάφερε να βγει για λίγο μπροστά, όμως δεν θα κατάφερνε να συγκρατήσει την λαίλαπα πίσω του, καταλήγοντας στην 8^η θέση. Ο αγώνας θα σταματούσε με κόκκινη σημαία, λίγο αργότερα, έχοντας λίγους ακόμη γύρους, καθώς οι Juanfran GUEVARA και Bo BENDSNEYDER θα εμπλέκονταν σε μία πτώση που θα άφηνε τον GUEVARA στο έδαφος για ώρα. Η αρχική διάγνωση είναι πως δεν έχει κάποιο σπάσιμο, όμως η κατάστασή του επέβαλλε την μεταφορά του στο νοσοκομείο για διενέργεια ελέγχων και νοσηλεία.

Η Βρετανία, μία πίστα που ο Rossi έχει αφήσει ιστορία έφτασε πολύ κοντά στο να γίνει κατακίτρινη. Έδωσε έναν από τους καλύτερους αγώνες αυτής της πλευράς της καριέρας του, και παρά λίγο να ήταν και νικητής ενώ στρογγύλευε τις εκκινήσεις στο μαγικό αριθμό των τριακοσίων στα MotoGP.

Επόμενος σταθμός το Misano, σε ένα πρωτάθλημα που ξανά, έχει όλα τα ενδεχόμενα ανοικτά…