MotoGP Silverstone: Αποστομωτική νίκη Alex Rins και Suzuki

Ξανά Βατερλό για τον Marquez στην τελευταία στροφή

Από τον

Μπάμπη Μέντη

25/8/2019

Ένα καταστροφικό hi-siding από τον Quartararo στην έξοδο της πρώτης στροφής έβγαλε εκτός αγώνα τον ίδιο και τον Andrea Dovizioso. Η M1 της Petronas έγινε ράμπα απογείωσης μπροστά στη Ducati του Dovizioso που ακολουθούσε και οι δύο αναβάτες έπεσαν με ιδιαίτερη βιαιότητα πάνω στην άσφαλτο της πίστας, με την Ducati να παίρνει φωτιά! Από τις πρώτες εξετάσεις δεν φάνηκε να έσπασαν κόκκαλα, όμως ο Dovizioso μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο του Coventry για περαιτέρω εξετάσεις.

Το ατύχημα έδωσε την δυνατότητα στον Alex Rins να βρεθεί πολύ κοντά στον Marquez, που είχε κάνει μια καλή εκκίνηση και είχε φύγει μπροστά. Πίσω από τον Rins ήταν ο Rossi, που ενώ είχε ξεκινήσεις από τη δεύτερη θέση, όπως πάντα έκανε μια κακή εκκίνηση χάνοντας το πλεονέκτημα που είχε.

Τα Yamaha ήταν όλα τους πολύ γρήγορα ήδη από τα ελεύθερα δοκιμαστικά της Παρασκευής και παρά την εγκατάλειψη του Quartararo, τόσο ο Vinales, όσο και ο Morbidelli ήταν σε απόσταση βολής στους πρώτους γύρους. Από την μέση του αγώνα όμως, φάνηκε πως ο Vinales είχε περισσότερες πιθανότητες να απειλήσει τον Rins και το Marquez. Ο ισπανός αναβάτης της Yamaha πέρασε τον Rossi χωρίς ιδιαίτερη αντίσταση από τον Ιταλό (μάλλον με την συγκατάθεση του Rossi έγινε αυτή η προσπέραση…) και άρχισε να πλησιάζει τους δύο πρώτους. Όμως η ασφυκτική πίεση του Rins πάνω στον Marquez, ανάγκαζε τον αναβάτη του HRC να δώσει γρήγορο ρυθμό στον αγώνα, καθώς ήξερε πως αν τον προσπεράσει από τόσο νωρίς ο Rins θα έχανε τον έλεγχο και πιθανόν να βρισκόταν να δίνει μάχη με τις ορδές των Yamaha που ήταν πίσω τους.

Το πόσο δύσκολο ήταν να κρατήσει πίσω του τον Rins φάνηκε από το γεγονός πως η μοτοσυκλέτα του έμεινε από βενζίνη λίγο μετά τη γραμμή του τερματισμού και γύρισε στα pits δικάβαλος με ένα από τα Yamaha Tracer 700 των κριτών. Ο Marquez ήπιε το αίμα της Honda του, όμως ακόμα αυτό δεν αρκούσε για να αποτρέψει τον… διασυρμό!

Διότι μπορεί οι μηχανικοί της Honda να γελάνε και να κοροϊδεύουν τους κινητήρες της Suzuki στις μεγάλες ευθείες, όμως σε αυτόν τον αγώνα του Silverston, η Suzuki προσπέρασε δύο φορές την Honda μέσα στη στροφή από την… ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ γραμμή!!!!!

Σε αυτό το σημείο ο Vinales σταμάτησε να μαζεύει την απόσταση που είχε από τους πρώτους, κάτι που πλήρωσε στο τέλος του αγώνα.

Αν ο Rins δεν ήταν τόσο “χαβαλές” και εντελώς ασόβαρος ως αναβάτης, θα είχε τερματίσει τον αγώνα μισή πίστα μπροστά από τον Marquez. Όμως ο Rins - για άλλη μια φορά - ήθελε να μας θυμίσει γιατί έχει πέσει εντελώς μόνος, άνευ λόγου και αιτίας, δύο φορές φέτος. Όπως δήλωσε και ο ίδιος μετά τον αγώνα, έχασε το μέτρημα των γύρων και δύο ολόκληρους γύρους πριν πέσει η καρό σημαία νόμιζε πως ο αγώνας τελειώνει… Όχι μόνο αυτό, αλλά μέσα στη στροφή γύρισε το κεφάλι του να κοιτάξει πίσω για να δεi που είναι ο Vinales, κάτι που είχε αποτέλεσμα να χάσει το ρυθμό του και στην επόμενη στροφή παραλίγο να στουκάρει!!! Το παιδί είναι σίγουρα ανώριμο για το επίπεδο των MotoGP, αλλά αυτή η ανωριμότητά του Rins ήταν που έδωσε τόσο ενδιαφέρον σε αυτόν τον αγώνα…

Η ταχύτητα της Suzuki μέσα στις στροφές του Silverstone ήταν πραγματικά ντροπιαστική για τις μοτοσυκλέτες της Honda. Μέσα-έξω-πάνω-κάτω, ο Rins πήγαινε από όποιο σημείο της πίστας γούσταρε και έκανε τον Marquez να ξεζουμίσει τον κινητήρα της Honda στα μικρά ευθειάκια και να τρώει τα λάστιχά του στις στροφές για μπορέσει να κρατήσει πίσω του τον Rins. Μάταια… Για άλλη μια φορά (δεύτερη στη σειρά φέτος) η τελευταία στροφή στον τελευταίο γύρο έγινε το Βατερλό του Marquez, χάνοντας άλλον έναν αγώνα. Αυτή η νίκη του Alex Rins είναι η δεύτερη για το 2019 και αποδεικνύει πως ο Marquez είναι το φαβορί σε κάθε αγώνα, όμως δεν είναι άτρωτος.

1	25	42	Alex RINS	SPA	Team SUZUKI ECSTAR	Suzuki	176.0	40'12.799
2	20	93	Marc MARQUEZ	SPA	Repsol Honda Team	Honda	176.0	+0.013
3	16	12	Maverick VIÑALES	SPA	Monster Energy Yamaha MotoGP	Yamaha	176.0	+0.620
4	13	46	Valentino ROSSI	ITA	Monster Energy Yamaha MotoGP	Yamaha	175.2	+11.439
5	11	21	Franco MORBIDELLI	ITA	Petronas Yamaha SRT	Yamaha	175.1	+13.109
6	10	35	Cal CRUTCHLOW	GBR	LCR Honda CASTROL	Honda	174.6	+19.169
7	9	9	Danilo PETRUCCI	ITA	Ducati Team	Ducati	174.6	+19.682
8	8	43	Jack MILLER	AUS	Pramac Racing	Ducati	174.5	+20.318
9	7	44	Pol ESPARGARO	SPA	Red Bull KTM Factory Racing	KTM	174.5	+21.079
10	6	29	Andrea IANNONE	ITA	Aprilia Racing Team Gresini	Aprilia	174.2	+25.144
11	5	63	Francesco BAGNAIA	ITA	Pramac Racing	Ducati	173.1	+40.317
12	4	50	Sylvain GUINTOLI	FRA	Team SUZUKI ECSTAR	Suzuki	172.8	+45.478
13	3	55	Hafizh SYAHRIN	MAL	Red Bull KTM Tech 3	KTM	172.1	+54.783
14	2	99	Jorge LORENZO	SPA	Repsol Honda Team	Honda	172.0	+56.651
15	1	17	Karel ABRAHAM	CZE	Reale Avintia Racing	Ducati	169.7	+1'29.282
16		53	Tito RABAT	SPA	Reale Avintia Racing	Ducati	169.6	+1'31.716
17		30	Takaaki NAKAGAMI	JPN	LCR Honda IDEMITSU	Honda	169.0	+1'40.420
Not Classified
		41	Aleix ESPARGARO	SPA	Aprilia Racing Team Gresini	Aprilia	171.7	1 Lap
		88	Miguel OLIVEIRA	POR	Red Bull KTM Tech 3	KTM	173.7	12 Laps
		5	Johann ZARCO	FRA	Red Bull KTM Factory Racing	KTM	173.6	12 Laps
Not Finished 1st Lap
		20	Fabio QUARTARARO	FRA	Petronas Yamaha SRT	Yamaha		0 Lap
		4	Andrea DOVIZIOSO	ITA	Ducati Team	Ducati		0 Lap

https://bit.ly/MOTO_676

Race News

Επικαιρότητα

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ

Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!