MotoGP: Στα 850 κυβικά η κυριαρχία των V4 θα αμφισβητηθεί ξανά, όπως παλιά!

Αντίθετα με την εξέλιξη έως σήμερα όπου έπεσε ακόμη και το κάστρο της Yamaha
Inline 4
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

16/12/2025

Ο πρώην test rider της Suzuki, Sylvain Guintoli, εξηγεί γιατί τα MotoGP οδηγήθηκαν στη κυριαρχία των V4 κινητήρων, αλλά και γιατί το πλεονέκτημα αυτό ίσως να μην είναι δεδομένο στην εποχή των 850cc.

Για πρώτη φορά από την αρχή της τετράχρονης εποχής τους, το 2002, τα MotoGP θα έχουν από την σεζόν του 2026 μοτοσυκλέτες αποκλειστικά με V4 κινητήρες, τώρα που έπεσε και το κάστρο της Yamaha.

Στις περισσότερες από τις 24 σεζόν που πέρασαν από την κατάργηση των δίχρονων 500cc, ο ανταγωνισμός μεταξύ V και Inline κινητήρων ήταν σχετικά ισορροπημένος.

Σε επίπεδο τίτλων αναβατών, 14 έχουν κατακτηθεί από V-κινητήρες, δύο με τον V5 της Honda. Ενώ οι υπόλοιποι δώδεκα με V4 των Honda και Ducati.
Οι εν σειρά κινητήρες μετρούν δέκα παγκόσμια πρωταθλήματα, εννέα από την Yamaha και ένα από την Suzuki, όταν ο Joan Mir κατέκτησε τον τίτλο το 2020.

Ο Fabio Quartararo χάρισε στη Yamaha τον πιο πρόσφατο τίτλο της το 2021, πριν η Suzuki αποχωρήσει με στυλ, κερδίζοντας δύο από τους τρεις τελευταίους αγώνες της το 2022. Αυτές έμελλε να είναι και οι τελευταίες νίκες εν σειρά κινητήρων, μέχρι νεοτέρας, με τη Yamaha να επιβεβαιώνει ότι από το 2026 θα περάσει και εκείνη σε V4, ακολουθώντας τις Ducati, Aprilia, KTM και Honda.

Η ίδια η ιστορία της Suzuki στο MotoGP δείχνει πόσο δραστικά έχει αλλάξει το τοπίο. Η ιαπωνική εταιρεία είχε δυσκολευτεί στο παρελθόν με τον V4 GSV-R, πριν επιστρέψει το 2015 με τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα.

Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της GSX-RR που κατέκτησε τίτλο έπαιξε ο πρώην αναβάτης του MotoGP και πρωταθλητής WorldSBK, Sylvain Guintoli, ως εργοστασιακός δοκιμαστής και με wild-card συμμετοχές.

inline4

"Η Suzuki έτρεχε με V4 πριν από πολλά χρόνια, αλλά όταν επέστρεψε, επέλεξε εν σειρά διάταξη, την περίοδο που ήμουν κι εγώ εκεί", δήλωσε ο Guintoli που πλέον εκτελεί χρέη σχολιαστή MotoGP ενώ ακόμα αγωνίζεται στην κατηγορία EWC με την BMW.

"Προφανώς λειτούργησε πολύ καλά, γιατί κερδίσαμε τον τίτλο το 2020. Και μετά ο Fabio πήρε τον τίτλο το 2021. Άρα είχαμε δύο συνεχόμενους τίτλους με εν σειρά κινητήρες.

"Μετά από αυτό ξεκίνησε η κυριαρχία των V4".

Στην ερώτηση τι προκάλεσε τη στροφή προς τους V4, ο Guintoli απάντησε. "Σίγουρα η αεροδυναμική, σε συνδυασμό με την υπεροχή σε ίππους του V4. Τους χρειάζεσαι αυτούς τους ίππους, γιατί έχεις όλη αυτή την αντίσταση από τα φτερά και τις αεροδυναμικές συσκευές στις ευθείες.

"Με τις συσκευές ρύθμισης ύψους, οι μοτοσυκλέτες είναι πλέον πιο “drag”, κάτι που βοηθά στο να περάσει όλη αυτή η δύναμη στο έδαφος."

"Όταν χαμηλώνεις την ανάρτηση πίσω σύστημα και μάλιστα αυτό μπορείς να το κάνεις δυναμικά, μέσα στην στροφή, τότε έχεις μεγαλύτερες δυνατότητες από αυτές που υπήρχαν παλαιότερα για να χρησιμοποιήσεις την ισχύ. Πάντα σε σχέση με μια συμβατική αγωνιστική μοτοσυκλέτα, όπου ο μόνος τρόπος που έχεις να ελέγξεις την δύναμη, είναι απλά να περιορίζεις το άνοιγμα της γκαζιέρας μέχρι να μπεις ουσιαστικά στην τέταρτη σχέση."

"Η αεροδυναμική, οι συσκευές ρύθμισης ύψους και η συνολική πρόσφυση μαζί με την συμβολή των ηλεκτρονικών, επέτρεψαν τις μοτοσυκλέτες να γίνουν πιο αποδοτικές, και στους αναβάτες να χρησιμοποιούν περισσότερη ισχύ από ποτέ. Νομίζω ότι εκεί βρίσκεται αυτό το μικρό πλεονέκτημα του V4".

Σύμφωνα με τον Guintoli, το πλεονέκτημα αυτό γίνεται ακόμη πιο εμφανές όταν πέφτει η πρόσφυση των ελαστικών στη διάρκεια του αγώνα.

"Σε συνθήκες αγώνα, όταν μειώνεται η πρόσφυση, δεν μπορείς να διατηρήσεις την ίδια ταχύτητα στη στροφή", εξηγεί.

"Με έναν V4 όμως μπορείς να φρενάρεις και να στρίψεις πιο γρήγορα στην κορυφή της στροφής και μετά να χρησιμοποιήσεις όλη τη δύναμη μόλις σηκώσεις τη μοτοσυκλέτα.”

inline4

"Έτσι χάνεις λιγότερο χρόνο σε σχέση με το να προσπαθείς να διατηρήσεις την ταχύτητα μέσα στη στροφή, που είναι το δυνατό σημείο ενός εν σειρά.

"Γι’ αυτό, κατά τη γνώμη μου, τα πράγματα πήγαν προς τα εκεί… Αλλά δεν είναι δεδομένο ότι αυτό θα ισχύει και με τους νέους κανονισμούς του 2027!".

Με το MotoGP να περνά στα 850cc από το 2027, να καταργεί τις συσκευές ρύθμισης ύψους και να αλλάζει σε ελαστικά Pirelli, το σημερινό πλεονέκτημα του V4, που βασίζεται στη μέγιστη αξιοποίηση του πίσω Michelin, μπορεί να εξαφανιστεί.

"Θα δούμε, αλλά το 2027 θα έχουμε πιο ‘φυσικές’ μοτοσυκλέτες, χωρίς συσκευές ρύθμισης ύψους, με λιγότερη αεροδυναμική. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα."

"Ίσως ένας Ι4 να μην είναι κακή ιδέα!".

Δεν είναι τυχαίο ότι Kawasaki, Yamaha και BMW με κινητήρες εν σειρά έχουν κατακτήσει τέσσερις από τους έξι τελευταίους τίτλους στο WorldSBK με ελαστικά Pirelli.

Ωστόσο, με τόση γνώση και δεδομένα πλέον χτισμένα γύρω από τον V4, και ακόμη και τη Yamaha να αλλάζει φιλοσοφία αναζητώντας περισσότερη πρόσφυση πίσω, κανένας κατασκευαστής των MotoGP δεν δείχνει προς το παρόν διατεθειμένος  να εξετάσει σοβαρά έναν Ι4 κινητήρα. Το αντίθετο μάλιστα, η Yamaha καίει την σεζόν που έρχεται ως προετοιμασία για να χτίσει εμπειρία με την διάταξη, ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζει τον Toprak.

Ο Sylvain Guintoli ήρθε πρόσφατα ξανά στο προσκήνιο καθως προετοιμάζεται να τρέξει στον Μαραθώνιο του Λονδίνου το 2026, φορώντας τη στολή αγώνων του, στη μνήμη του γιου του Luca, για φιλανθρωπικό σκοπό.

inline4

 

Ετικέτες

MotoGP 2025, 11ος γύρος Brno, Practice - Εύκολα πρώτος ο M.Marquez

Johann Zarco και Fabio Quartararo πίσω του - 5ος ο Jorge Martin
MotoGP 2025 Brno
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

18/7/2025

Σε μια πίστα που στέγνωνε σταδιακά ο M.Marquez που έχει και το απόλυτο ρεκόρ γύρου στο Brno έκανε εύκολα τον καλύτερο χρόνο στα χρονομετρημένα δοκιμαστικά έχοντας πίσω του τους Johann Zarco και Fabio Quartararo.

Η βροχή έπεφτε με τους κουβάδες στα χρονομετρημένα δοκιμαστικά στο Brno με αποτέλεσμα να βγει κόκκινη σημαία στην προσπάθεια των αναβατών της Moto2 με το νερό να έχει μετατρέψει σε λίμνη τη φρεσκοστρωμένη πίστα.

Η βροχή συνέχισε να πέφτει με φούρια και πριν από την έναρξη των χρονομετρημένων του MotoGP που καθυστέρησαν να ξεκινήσουν καθώς το νερό είχε στρογγυλοκαθίσει στην πίστα. 

Με τη βροχή να υποχωρεί οι χρόνοι ξεκίνησαν από το 2:16 και δέκα λεπτά μετά την έναρξη ο Jorge Martin, που έδειχνε διάθεση να πιέσει, σε αντίθεση με το πρωί, έκανε τον καλύτερο χρόνο για να χάσει ωστόσο την πρωτιά αμέσως από τον Bezzecchi και έπειτα διαδοχικά από τους Μ.Marquez και Quartararo με 2:06.159, με την αγωνιστική γραμμή να στεγνώνει.

Έχοντας τον καλύτερο χρόνο ο Bezzecchi "χτύπησε" μια λιμνούλα και έπεσε χωρίς ωστόσο να πάθει κάτι με 45 περίπου λεπτά να απομένουν για τη λήξη, ενώ πέντε λεπτά αργότερα ο καλύτερος χρόνος πήγε στον Quartararo με 2:05.237. Κάπου εκεί και με την πίστα να στεγνώνει άρχισε να ξυπνάει και ο M.Marquez, ο πρώτος που έριξε τον χρόνο κάτω κάτω από το 2:05, πολύ κάτω, με 2:04.412, 7,5 δέκατα μπροστά από τον Quartararo, τον μοναδικό που βρισκόταν στο ίδιο δευτερόλεπτο με τον εργοστασιακό αναβάτη της Ducati σε εκείνο το σημείο.

Με το πέρασμα του πρώτου 30λεπτου ο Jack Miller ήταν εκείνος που προσπάθησε να αγγίζει τον χρόνο του M.Marquez που παρέμενε πρώτος, με τον Αυστραλό να ανεβαίνει στη δεύτερη θέση με 6,5 δέκατα διαφορά και τους Quartararto, Mir, Bezzecchi πίσω του και τον Bagnaia στην 6η θέση 1,3 δλ. πίσω. Ο Martin, μένοντας εκτός 10άδας, ανέβασε και αυτός ρυθμό και "εκτόξευσε" τον εαυτό του στη δεύτερη θέση, ενώ έπειτα πήρε στο κατόπι τον M.Marquez προσπαθώντας να τον ακολουθήσει με 24 λεπτά να απομένουν.
Η αγωνιστική γραμμή στέγνωνε όλο και περισσότερο και ο Johann Jarco, που διαπρέπει σε αυτές τις συνθήκες, κατάφερε να σπάσει επιτέλους τον χρόνο του Marquez, μόνο και μόνο για να δει τον Ισπανό να παίρνει και πάλι τα πρωτεία κατεβαίνοντας ως μόνος πρώτος κάτω από το 2:04. Πίσω από τον Zarco ήταν ο Quartararo με λιγότερο από ένα δέκατο διαφορά με τις συνθήκες να ευνοούν τους δύο Γάλλους και τον Martin στην 4η θέση μπροστά από τον ομόσταυλό του Bezzecchi.

Ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής πάλεψε μέχρι τέλους με τον Bez και τελικά βρέθηκε πίσω του στο τέλος. Η βροχή μάλλον ευνόησε τον Martin στο "ντεμπούτο" του καθώς δεν χρειάστηκε να πιέσει τη μοτοσυκλέτα στο όριο για να πετύχει κάποιο χρόνο και αυτό καλό θα κάνει στην αυτοπεποίθησή του για τη συνέχεια του γύρου στην Τσεχία.

Την ίδια στιγμή ο Franscesco Bargnaia παρέπαιε στη 12η θέση, ενώ ο Fermin Aldeguer, στην πρώτη του εμφάνιση στο Brno βρισκόταν εντός 10άδας με λιγότερα από 20 λεπτά να απομένουν. Ήδη φαινόταν ότι τα βρόχινα ελαστικά δεν μπορούσαν να προσφέρουν κάτι παραπάνω, μάλλον το αντίθετο, με τους χρόνους να μην βελτιώνονται επί της ουσίας και την αγωνιστική γραμμή να γίνεται όλο και πιο φανερά στεγνή. 

Ωστόσο με μπόλικη υγρασία σε κάποια σημεία της πίστας κανείς αναβάτης δεν πήρε το ρίσκο να βάλει σλικ και έτσι ο M.Marquez, ακόμη πιο εύκολα ίσως από το αναμενόμενο, κράτησε την πρώτη θέση. Πίσω του παρέμειναν οι Zarco και Quartararo, επίσης χωρίς να βελτιώσουν τον χρόνο τους, με την 4η θέση να πηγαίνει στον Bezzecchi που κατάφερε τελικά να περάσει τον Martin περίπου τρία λεπτά πριν το τέλος. 

Jack Miller, Joan Mir και Enea Bastianini ακολούθησαν, με τον Pedro Acosta στην 9 θέση και τον εξαιρετικό στην πρώτη του εμφάνιση στην Τσεχία Aldeguer να κλείνει την πρώτη 10άδα.

Αυτός που την πλήρωσε με την κατάσταση της πίστας ήταν ο Bagnaia που έμεινε εκτός 10άδας με το 13ο χρόνο των χρονομετρημένων και παραλίγο να συμβεί το ίδιο και με τον Α.Marquez. Ο Ισπανός είχε πτώση επτά λεπτά πριν το τέλος και ενώ βρισκόταν στην 11η θέση. Τελικά κατάφερε να φτάσει στα paddock και να ανέβει στην εφεδρική μοτοσυκλέτα εγκαίρως κάνοντας έπειτα έναν εξαιρετικό γύρο για την 9η θέση. Αυτός και ο αδερφός του είναι οι μοναδικοί δύο φέτος που έχουν προκριθεί απευθείας στο Q2 σε όλους τους αγώνες, με τον Α.Marquez να αφήνει εκτός 10άδας τον εξαιρετικό στην πρώτη του εμφάνιση στην Τσεχία Aldeguer στο τέλος.

Να σημειωθεί ότι απόλυτο ρεκόρ γύρου το έχει ο N.Marquez από το 2016 με 1:54.596, έναν χρόνο που παραλίγο να σπάσει στα πρωινά ελεύθερα δοκιμαστικά και αυτό δεν αποκλείεται να γίνει αύριο.