MotoGP Styrian: Πρώτη μέρα ελεύθερων δοκιμών

Τα πάνω-κάτω στα FP1 και FP2
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

21/8/2020

Οι πρώτες ελεύθερες δοκιμές του δεύτερου αγώνα στην αυστριακή πίστα, ήταν ξεκάθαρα υπόθεση της Ducati, καθώς οι αναβάτες μπήκαν με την ψυχολογία της νίκης που κατάφεραν οι "Κόκκινοι" την προηγούμενη εβδομάδα. Ο Jack Miller κατάφερε να "γράψει" τον ταχύτερο χρόνο, μόλις τέσσερα χιλιοστά του δευτερολέπτου ταχύτερος από τον νικητή του προηγούμενου αγώνα, Andrea Dovizioso. Ο Αυστραλός αναβάτης της Pramac Ducati τέθηκε επικεφαλής στον πίνακα των χρόνων λίγο πριν την ολοκλήρωση του session, μια θέση που κατείχε για το μεγαλύτερο μέρος της διάρκειας ο Takaaki Nakagami της LCR Honda.

Πριν τον Miller όμως ήταν αρκετοί οι αναβάτες που "καθαίρεσαν" τον Nakagami από την κορυφή, όπως ο Miguel Oliveira με την ΚΤΜ της Tech3. Μάλιστα ο Πορτογάλος έγραψε τον τρίτο καλύτερο χρόνο των FP1, αφήνοντας τον Nakagami στην τέταρτη θέση, ενώ ήταν και το μοναδικό Honda στην πρώτη δεκάδα. Ο Joan Mir με την Suzuki GSX-RR έδειξε εξαιρετικά σημάδια βελτίωσης, όντας ταχύτερος από τον Morbidelli ο οποίος έδειξε πως δεν έχει επηρεαστεί ιδιαίτερα από το τρομακτικό ατύχημα που είχε στην τρίτη στροφή της πίστας το περασμένο σαββατοκύριακο. Πίσω του ακολούθησαν άλλα δύο ΚΤΜ, αυτό του νικητή του GP στο Brno, Brad Binder, και του Iker Lecuona, τονίζοντας εμφατικά το μεγάλο άλμα προόδου που έκανε το αυστριακό εργοστάσιο. Ο Maverick Vinales αναγκάστηκε να συμβιβαστεί με τον ένατο καλύτερο χρόνο, ενώ ο Fabio Quartararo έκλεισε την δεκάδα έχοντας μάλιστα και μια έξοδο στην έκτη στροφή της πίστας για την οποία αντέδρασε ιδιαίτερα παραστατικά.

Ο Pol Espargaro δεν κατάφερε να βάλει όλε τις μοτοσυκλέτες της ΚΤΜ στους δέκα ταχύτερους χρόνους, πετυχαίνοντας τον 11ο χρόνο των FP1, ακολουθούμενος από τους Michele Pirro –ο οποίος αντικαθιστά τον Pecco Bagnaia- τον Danilo Petrucci και τον Bradley Smith που ήταν και ο ταχύτερος αναβάτης της Aprilia. Ο Valentino Rossi δεν κατάφερε κάτι καλύτερο από τον 17ο χρόνο, με τον Cal Crutchlow να τον ακολουθεί. Είναι πάντω σημαντικό να τονίσουμε ότι η διαφορά μεταξύ του πρώτου με τον τελευταίο (τον Stefan Bradl) ήταν μικρότερη από ένα δευτερόλεπτο, γεγονός που υπογραμμίζει το πόσο μικρά είναι τα περιθώρια λάθους για τους αναβάτες. Ο Zarco, ο αρνητικός πρωταγωνιστής του προηγούμενου αγώνα, δεν πήρε το ok από τους γιατρούς για να συμμετέχει στα σημερινά ελεύθερα δοκιμαστικά, και θα προσπαθήσει να μπει στα FP3 του Σαββάτου.

Το μεσημέρι, κατά την διάρκεια των FP2, οι ρόλοι αντιστράφηκαν και το χρονόμετρο σταμάτησε γρηγορότερα για τον Pol Espargaro. Ο Ισπανός αναβάτης χάρισε ωραίες στιγμές στην εντός έδρας πίστα των Αυστριακών, με το βλέμμα πλέον στα πολύ σημαντικά FP3 του Σαββάτου προκειμένου να έχει μια καλή θέση στην εκκίνηση του αγώνα. Ο χρόνος που έγραψε (1:23.638) ήταν πολύ καλύτερος από τον χρόνο του Miller στα FP1, σχεδόν κατά δύο δεκάτα, που αναλογιστούμε το πόσο μικρές ήταν οι διαφορές μεταξύ των αναβατών, φαντάζει σαν ολόκληρο… χάσμα. Οι δύο αναβάτες της Ducati γνωρίζοντας ότι οι χρόνοι τους θα του στείλουν κατευθείαν στα Q2 του Σαββάτου, επικεντρώθηκαν στο στήσιμο για την διατήρηση ενός καλού ρυθμού, μένοντας χαμηλά στην λίστα με τους χρόνους.

Για άλλη μια φορά, ο Nakagami ήταν αυτός που κράτησε ψηλότερα την σημαία της Honda από τους υπόλοιπους αναβάτες της Big-H, πετυχαίνοντας τον δεύτερο ταχύτερο χρόνο και πέμπτο συνολικά της ημέρας. Οι δύο αναβάτες της Suzuki, Mir και Rins είχαν τον τρίτο και τέταρτο καλύτερο χρόνο αντίστοιχα, ενώ ο Maverick Vinales έκλισε την ταχύτερη πεντάδα των FP2. Μέχρι στιγμής πάντως, αυτός που φαίνεται ότι κλείνει την δεκάδα των αναβατών που θα πάνε απευθείας στα Q2 –εκτός από θεαματικές εξελίξεις- είναι ο Brad Binder, ο οποίος αφήνει εκτός τους Icer Lecuona, Aleix Espargaro και Valentino Rossi. Σε δύσκολη θέση είναι και ο πρωτοπόρος της βαθμολογίας, Fabio Quartararo, ο οποίος στην πρώτη του έξοδο κατά την διάρκεια των FP2 είχε μια έξοδο στην πρώτη στροφή της πίστας, ενώ στην συνέχεια έκανε το ίδιο και στην Κ4 όταν βγήκε να επιτεθεί τσα χρονόμετρα για δεύτερη φορά.

Όπως έχει διαμορφωθεί η κατάσταση, τα αυριανά FP3 θα έχουν μεγάλο ενδιαφέρον, με πολλούς αναβάτες να πρέπει να αναμετρηθούν με μια δύσκολη, επικίνδυνη (όπως αποδείχθηκε) και απαιτητική πίστα, προκειμένου να έχουν μια καλή θέση στη σχάρα εκκίνησης.

 

Συνδυασμένα αποτελέματα FP1-FP2
1
Pol Espargaro
Red Bull KTM Factory (RC16)
2
Jack Miller
Pramac Ducati (GP20)
3
Andrea Dovizioso
Ducati Team (GP20)
4
Miguel Oliveira
Red Bull KTM Tech3 (RC16)
5
Takaaki Nakagami
LCR Honda (RC213V)
6
Joan Mir
Suzuki Ecstar (GSX-RR)
7
Alex Rins
Suzuki Ecstar (GSX-RR)
8
Maverick Vinales
Monster Yamaha (YZR-M1)
9
Franco Morbidelli
Petronas Yamaha (YZR-M1)
10
Brad Binder
Red Bull KTM Factory (RC16)*
11
Iker Lecuona
Red Bull KTM Tech3 (RC16)*
12
Aleix Espargaro
Factory Aprilia Gresini (RS-GP)
13
Valentino Rossi
Monster Yamaha (YZR-M1)
14
Fabio Quartararo
Petronas Yamaha (YZR-M1)
15
Alex Marquez
Repsol Honda (RC213V)*
16
Michele Pirro
Pramac Ducati (GP20)
17
Danilo Petrucci
Ducati Team (GP20)
18
Cal Crutchlow
LCR Honda (RC213V)
19
Bradley Smith
Factory Aprilia Gresini (RS-GP)
20
Tito Rabat
Reale Avintia Ducati (GP19)
21
Stefan Bradl
Repsol Honda (RC213V)
22
Johann Zarco
Reale Avintia Ducati (GP19)

 

 

 

Ετικέτες

MotoGP: Τίτλοι με δύο κατασκευαστές - Ο Marc Marquez σε ένα ακόμη κλειστό κλαμπ εκλεκτών

Ο M.Marquez και άλλοι 5 έχουν κερδίσει πρωτάθλημα στην κορυφαία κατηγορία με διαφορετικούς κατασκευαστές
Marquez Two manufacturers
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

8/12/2025

Ο Πρωταθλητής του 2025 έγινε μέλος μιας ακόμη μικρής λίστας, εκείνων που κατέκτησαν τίτλους MotoGP με δύο διαφορετικούς κατασκευαστές.

Η ιστορία του #93 είναι πλέον θρύλος. Ο συνδυασμός αγωνιστικής ιδιοφυΐας, αντοχής απέναντι σε σοβαρούς τραυματισμούς και ακατάβλητης θέλησης τον έφερε ξανά στην κορυφή. Και μαζί με αυτήν την επική επιστροφή, ήρθαν και σημαντικά στατιστικά ορόσημα.

Ένα από τα κατορθώματα του Marquez το 2025 ήταν ότι έγινε ο πιο πρόσφατος αναβάτης, και ένας από τους ελάχιστους στην ιστορία, που κατακτά τίτλους με δύο κατασκευαστές. Ο Geoff Duke ήταν ο πρώτος που το πέτυχε, με τις Norton και Gilera. Ακολούθησε ο Giacomo Agostini, που μετά την κυριαρχία του με την MV Agusta πήρε τίτλο και με Yamaha το 1975.

Πιο πρόσφατα, ο Eddie Lawson κατέκτησε διαδοχικούς τίτλους το 1988 και 1989 με Yamaha και Honda. Ο Valentino Rossi συνέχισε την παράδοση, κερδίζοντας τρεις σερί τίτλους (2001-2003) με Honda πριν κάνει το ιστορικό πέρασμα στη Yamaha το 2004.

Ο Rossi, ο Stoner και η εποχή της αλλαγής

Ο Rossi επανέφερε τη Yamaha στους τίτλους το 2004 και 2005, πριν ο Nicky Hayden και ο Casey Stoner διακόψουν την κυριαρχία του. Ο Stoner, ειδικά, έγραψε το δικό του κεφάλαιο, πρώτα με την Ducati το 2007 και έπειτα με τη Honda το 2011, όπου κέρδισε 10 από τα 17 Grand Prix της χρονιάς.

Η πρόωρη αποχώρηση του Stoner άνοιξε τον δρόμο για την άφιξη ενός εκρηκτικού ταλέντου στη Repsol Honda. Το όνομα ήταν Marc Marquez.

Η αυτοκρατορία του Marquez και η πτώση

Ακολούθησαν έξι τίτλοι: 2013, 2014, 2016, 2017, 2018, 2019. Ο Marquez ήταν ασταμάτητος, μέχρι τη μοιραία πτώση στη Jerez. Τέσσερις χειρουργικές επεμβάσεις στο δεξί βραχίονα, αμέτρητες πτώσεις, στιγμές που η ιδέα της απόσυρσης έμοιαζε πολύ κοντά

Η αναγέννηση με Ducati

Τότε ήρθε η μεγάλη αλλαγή. Το πέρασμα στην Ducati αναζωπύρωσε τον μύθο του Marquez. Μετά την πρώτη νίκη του σε 1043 ημέρες με τα χρώματα της Gresini, ακολούθησε μια εκπληκτική πρώτη χρονιά με την εργοστασιακή Ducati. Ο τίτλος του 2025 κερδήθηκε στην Ιαπωνία με πέντε αγώνες να απομένουν.

Με αυτόν τον τίτλο, ο Marquez μπήκε στο πάνθεον αναβατών όπως οι Stoner, Rossi, Lawson, Agostini και Duke, που κατέκτησαν τίτλους με δύο διαφορετικούς κατασκευαστές. Ένα επίτευγμα που έχει το δικό του ειδικό βάρος και είναι κάτι που το έχουν καταφέρει μόνο μια χούφτα ανθρώπων στην κορυφαία κατηγορία.

Μια ακόμη περιπέτεια τραυματισμού ήρθε στην Ινδονησία πριν το τέλος της σεζόν, αλλά κανείς δεν αμφιβάλλει πως ο Marquez θα επιστρέψει για την ερχόμενη σεζόν που θα έχει εξίσου μεγάλο ενδιαφέρον πρώτα από όλα για να δούμε αν ο Καταλανός εξακολουθεί να έχει το ίδιο ισχυρό κίνητρο έπειτα από την τιτάνια και μακροχρόνια προσπάθεια που κατέβαλλε για να επιστρέψει. Ο εννέα φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής, δείχνει πάντως ότι έχει ακόμα πολλά να γράψει στο δικό του κεφάλαιο της ιστορίας του MotoGP.