MotoGP Tech - Τι νέο έχουμε δει μέχρι τώρα για το 2023

Λίγο πριν την επανέναρξη του πρωταθλήματος για το δεύτερο μισό της σεζόν
MotoGP Tech
Από το

motomag

21/7/2023

Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος, τα εργοστάσια που συμμετέχουν στο MotoGP έχουν παρουσιάσει κάποια νέα εξαρτήματα και καινοτόμες τεχνολογίες, με στόχο να αποκτήσουν πλεονέκτημα έναντι των αντιπάλων τους.

Το MotoGP αποτελεί αυτήν την στιγμή το κορυφαίο Πρωτάθλημα αγώνων μοτοσυκλέτας στην άσφαλτο, φιλοξενώντας τους καλύτερους αναβάτες. Εκεί είναι που εμφανίζονται οι σημαντικότερες τεχνολογικές καινοτομίες, με κάποιες από αυτές να βρίσκουν αργότερα τον δρόμο τους και στις μοτοσυκλέτες παραγωγής. Παρακάτω θα δούμε τι νέο έχει κάνει την εμφάνισή του το πρώτο μισό της σεζόν, ανά κατασκευαστή:

Ducati

Ducati

Το ιταλικό εργοστάσιο, πρωτοστάτησε στο πρώτο μισό της αγωνιστικής σεζόν του 2023, με τις τρεις πρώτες θέσεις της βαθμολογίας να ανήκουν σε αναβάτες της Ducati, μέχρι και το καλοκαιρινό διάλειμμα. Φέτος, ο κινητήρας αποτελεί ένα από τα βασικά σημεία συζήτησης στους κύκλους του MotoGP. Η έκδοση του 23 βασίζεται περισσότερο σε αυτή του 2021 και όχι στην περσινή, του 2022. Η δορυφορική ομάδα Prima Pramac χρησιμοποιεί τον ίδιο κινητήρα με την εργοστασιακή Ducati Lenovo, κάτι που έχει βοηθήσει τους Johann Zarco και Jorge Martin να είναι περισσότερο ανταγωνιστικοί.

Ducati

Οι δύο ομάδες, ωστόσο, έχουν αποφασίσει να ακολουθήσουν διαφορετικούς δρόμους όσον αφορά στα αεροδυναμικά βοηθήματα. Έτσι, οι Francesco Bagnaia και Enea Bastianini της Ducati Lenovo χρησιμοποιούν φτερά που εκμεταλλεύονται την κάθετη δύναμη πιέζοντας την μοτοσυκλέτα προς τα κάτω, ενώ από την άλλη οι Zarco και Martin χρησιμοποιούν πλαϊνά στα φαίρινγκ των μοτοσυκλετών τους που εκμεταλλεύονται το φαινόμενο του ground effect.

KTM

KTM

Σε αντίθεση με την Ducati που δεν έχει κάνει μεγάλες αλλαγές στην Desmosedici GP23 από αυτή του 2022, η RC16 των Αυστριακών έχει υποστεί εκτενείς αλλαγές, όπως φαίνεται από τη μεγάλη εξέλιξη της KTM. Έτσι, για το 2023, η RC16 έχει νέο κινητήρα, νέο πλαίσιο και μία νέα μονάδα ουράς/σέλας. Οι μεγαλύτερες διαφορές, ωστόσο, εντοπίζονται στην αεροδυναμική της μοτοσυκλέτας για αυτή τη σεζόν.

KTM / GASGAS

Η στενή συνεργασία των πορτοκαλί με την Red Bull Advanced Technologies, έδωσε τη δυνατότητα στους πρώτους να δημιουργήσουν αεροδυναμικά βοηθήματα πιο γρήγορα, χρησιμοποιώντας την τεχνογνωσία των δεύτερων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η αεροτομή στην ουρά της RC16 του 2023, η οποία ξεχωρίζει στο design από εκείνες των άλλων εργοστασίων, ενώ τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η δουλειά που γίνεται στο τμήμα αεροδυναμικής της Red Bull έχει αποτέλεσμα.

Aprilia

Aprilia

Τα αναβαθμισμένα αεροδυναμικά βοηθήματα είναι κάτι με το οποίο ασχολείται έντονα και η Aprilia, αποτελώντας τον βασικό τομέα πάνω στον οποίο εργάζεται το εργοστάσιο του Noale για το 2023. Οι RS-GP έχουν το πιο περίπλοκα σχεδιασμένο φαίρινγκ από όλες τις μοτοσυκλέτες του grid και έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε να εκμεταλλεύεται το φαινόμενο του ground effect, “φορτώνοντας” το μπροστινό με έξτρα βάρος στα πολλά, για βελτιωμένο κράτημα και αποφυγή αθέλητης σούζας.

Aprilia

Εκτός από το ίδιο το φαίρινγκ, η Aprilia προσφέρει επίσης πολλά μικρά αεροδυναμικά εξαρτήματα, όπως τα φτερά που είναι τοποθετημένα στο πιρούνι, το πίσω φτερό και τα μικρά εξαρτήματα που μοιάζουν με πηδάλια, τα οποία βρίσκονται στις πλευρές του μπροστινού τροχού και κρέμονται από το ψαλίδι.

Yamaha

Yamaha

Ο κινητήρας, που αποτελεί εδώ και αρκετά χρόνια ένα σημείο συζήτησης λόγω της χαμηλής τελικής της μοτοσυκλέτας, αύξησε ελαφρώς την ισχύ του για το 2023. Παρ’ όλα αυτά, η βελτίωση αυτή έγινε σε βάρος της συνολικής απόδοσης της μοτοσυκλέτας, κάτι που παρατηρείται πιο έντονα στο άλλοτε δυνατό σημείο της YZR-M1, τις στροφές.

Yamaha

Η αεροδυναμική είναι επίσης ένας τομέας που απασχολεί το εργοστάσιο της Iwata. Ναι μεν η M1 θέλει να εκμεταλλευτεί περισσότερο την κάθετη δύναμη (downforce), όμως η χρήση μεγαλύτερων αεροδυναμικών φτερών, δημιουργεί προβλήματα σε άλλους τομείς της μοτοσυκλέτας. Για το 2023, η Yamaha βρήκε την λύση μέχρι στιγμής επιστρέφοντας στα αεροδυναμικά βοηθήματα της προηγούμενης σεζόν. Σίγουρα είναι ένας τομέας που χρήζει βελτίωσης σε σχέση με τις Ducati, Aprilia και KTM.

Honda

Honda

Μέχρι στιγμής, η αγωνιστική σεζόν του 2023 έχει υπάρξει η χειρότερη του ιαπωνικού εργοστασίου, με τη μοναδική νίκη να έρχεται στον γύρο της Αμερικής στην COTA από τον Alex Rins της LCR Honda. Οι δυσκολίες που αντιμετωπίζει η Honda φάνηκαν περισσότερο όταν η εταιρεία ζήτησε από την Kalex, που κατασκευάζει τα πλαίσια της Moto2, να φτιάξει το αντίστοιχο για το RC213V. Κανένα όμως, από αυτά που έχουν δοκιμαστεί μέχρι στιγμής δεν έχει καταφέρει να προσφέρει κάποια λύση που θα κάνει την RC213V ανταγωνιστική ξανά.

HRC

Αντίστοιχα είναι τα πράγματα και στον τομέα των αεροδυναμικών βοηθημάτων, με τη Honda να ακολουθεί την έτερη ιαπωνική Yamaha, κάνοντας μικρότερη πρόοδο από τα ευρωπαϊκά εργοστάσια. Αποτελεί λοιπόν έναν τομέα στον οποίο το HRC θέλει να βρει λύσεις, που θα εφαρμόσει στην RC213V του 2024, με την οποία ήδη έχει αρχίσει να ασχολείται.

Το τεστ στο Misano θα αποτελέσει μία πολύ καλή ένδειξη για το τι άλλο μπορεί να δούμε κατά την διάρκεια της φετινής αγωνιστικής σεζόν. Ταυτόχρονα, εκεί, οι αναβάτες κάθε ομάδας, ως είθισται, θα δοκιμάσουν τυχών νέα εξαρτήματα για την σεζόν του 2024.

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.