MotoGP Test-Qatar (Day 1)

Πρώτος ο Vinales, ταχύτατα τα Suzuki
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

2/3/2018

Ο νικήτης του πρώτου περσινού αγώνα στο Qatar ήταν και ο ταχύτερος στις δοκιμές της πρώτης ημέρας φέτος. Ο Vinales, o οποίος ξεκίνησε μεν δυναμικά την περσινή σεζόν, αλλά βρέθηκε αντιμέτωπος με πολλά προβλήματα στη συνέχεια. Σαν να ήταν συνέχεια της προηγούμενης χρονιάς, στη Μαλαισία δεν κατάφερε να εντυπωσιάσει, καθώς δυσκολευόταν να τιθασεύσει το πίσω μέρος της μοτοσυκλέτας του στα σημεία της πίστας που απαιτούσαν δυνατά φρεναρίσματα. Το ίδιο πρόβλημα είχε στην αρχή και στο Qatar, όμως δοκιμάζοντας διαφορετικό setup και προσαρμόζοντας το στιλ του, κατάφερε να βρει γρήγορο ρυθμό. Όπως δήλωσε ο ίδιος: "Η μοτοσυκλέτα πλαγιολίσθαινε υπερβολικά στα φρένα όπως στη Μαλαισία, όμως στο τέλος της ημέρας καταφέραμε να βρούμε τη χρυσή τομή για να αισθάνομαι όλο και μεγαλύτερη σιγουριά. Σήμερα επικεντρωθήκαμε αρκετά στην έξοδο από την τελευταία στροφή και αύριο θα δουλέψουμε με την ρύθμιση του φρένου του κινητήρα. Φέτος έχουμε διαφορετικά ελαστικά και συνολικά διαφορετική μοτοσυκλέτα σε σχέση με πέρσι. Το μόνο κοινό χαρακτηριστικό είναι η ταχύτητα της μοτοσυκλέτας στις γρήγορες στροφές που είναι κορυφαία."

Δεύτερος ταχύτερος ήταν ο Andrea Dovizioso που δήλωσε ότι του ήταν πολύ εύκολο με την μοτοσυκλέτα του 2018 να κάνει συνεχόμενα πολλούς γρήγορους γύρους και ότι είναι καλύτερη από το περσινό μοντέλο σε όλους τους τομείς. Η βασική δουλειά του Ιταλού την πρώτη μέρα ήταν η δοκιμή της αεροδυναμικής των φαίρινγκ. Αντιθέτως, ο Jorge Lorenzo είχε πολύ μεγαλύτερο πονοκέφαλο. Στο Qatar έχει δύο μοτοσυκλέτες, όπου η μία από αυτές είναι ένα πάντρεμα μεταξύ πλαισίου του 2017 και κινητήρα του 2018. Ο Ισπανός πίστευε ότι αυτή η μοτοσυκλέτα θα είχε τη συμπεριφορά στις στροφές της παλιάς του μοτοσυκλέτας και το γκάζι της καινούριας, κάτι που δούλεψε στη Μαλαισία πετυχαίνοντας το ρεκόρ πίστας. Όμως εδώ στο Qatar δεν δούλεψε η συνταγή και η πέμπτη θέση ήρθε με μεγάλη δυσκολία. Η τρίτη θέση στην κατάταξη της Suzuki του Iannone πραγματικά εντυπωσιάζει. Σύμφωνα με τον Ιταλό, εκείνο που άλλαξε σε σχέση με την Μαλαισία είναι η αίσθηση από τον εμπρός τροχό και αυτό ήταν το μόνο πρόβλημα που είχε. Εδώ στο Qatar είπε ότι νοιώθει υπέροχα πάνω στη νέα GSX-RR και αυτό φάνηκε από τους χρόνους του.

Για τον Marc Marquez στην δέκατη θέση, η πρώτη ημέρα ήταν απλά για να μπει στο ρυθμό. Η ομάδα του θέλει να κρατήσει της δυνάμεις της για τις δύο επόμενες ημέρες, αλλά και το απόθεμα των ελαστικών που είναι περιορισμένο για κάθε ομάδα. Όμως όπως είπε και ο ίδιος ο παγκόσμιος πρωταθλητής του 2017: "Χρησιμοποιώ πάντα το πιο σκληρό εμπρός ελαστικό, οπότε δεν έχω και πολλές επιλογές ή περιθώρια για δοκιμές. Στην Μαλαισία και στο Buriram οι καιρικές συνθήκες ήταν περίεργες και δεν μπορέσαμε να βγάλουμε ασφαλή συμπεράσματα για τη μοτοσυκλέτα μας. Εδώ τα πράγματα είναι πιο φυσιολογικά, αλλά είναι ταυτόχρονα και μια πίστα που πάντα μας δυσκολεύει. Έχουμε ακόμα κάποια αδύνατα στοιχεία, όμως τα βελτιώνουμε."

Να θυμίσουμε εδώ, ότι στο τέλος της τελευταίας ημέρας των δοκιμαστικών του Qatar, η πίστα θα βραχεί από την οργάνοση με σκοπό οι αναβάτες να κάνουν δοκιμές και με την άσφαλτο βρεγμένη. Αυτό είναι πολύ σημαντικό, διότι η σκόνη της ερήμου που κατακάθεται πάνω στην πίστα, μπορεί να δημιουργήσει πολύ παράξενες συνθήκες σε περίπτωση που βρέξει το τριήμερο του αγώνα της πρεμιέρας του παγκόσμιου πρωταθλήματος.        

 

 

  1.  Maverick Viñales ESP Movistar Yamaha (YZR-M1) 1m 55.053s [Lap 50/64]
  2.  Andrea Dovizioso ITA Ducati Team (GP18) 1m 55.104s +0.051s [44/48]
  3.  Andrea Iannone ITA Suzuki Ecstar (GSX-RR) 1m 55.107s +0.054s [51/58]
  4.  Johann Zarco FRA Monster Yamaha Tech3 (YZR-M1) 1m 55.186s +0.133s [48/52]
  5.  Jorge Lorenzo ESP Ducati Team (GP18) 1m 55.423s +0.370s [27/55]
  6. Alex Rins ESP Suzuki Ecstar (GSX-RR) 1m 55.432s +0.379s [66/67]
  7.  Valentino Rossi ITA Movistar Yamaha (YZR-M1) 1m 55.432s +0.379s [38/54]
  8. Danilo Petrucci ITA Pramac Ducati (GP18) 1m 55.528s +0.475s [43/47]
  9. Cal Crutchlow GBR LCR Honda (RC213V) 1m 55.536s +0.483s [27/45]
  10.  Marc Marquez ESP Repsol Honda (RC213V) 1m 55.545s +0.492s [26/47]
  11.  Dani Pedrosa ESP Repsol Honda (RC213V) 1m 55.555s +0.502s [31/37]
  12.  Jack Miller AUS Pramac Ducati (GP17) 1m 55.688s +0.635s [43/44]
  13. Alvaro Bautista ESP Angel Nieto Team (GP17) 1m 55.848s +0.795s [52/53]
  14. Takaaki Nakagami JPN LCR Honda (RC213V)* 1m 55.853s +0.800s [62/64]
  15. Scott Redding GBR Factory Aprilia Gresini (RS-GP) 1m 55.931s +0.878s [34/45]
  16.  Tito Rabat ESP Reale Avintia (GP17) 1m 56.029s +0.976s [67/69]
  17.  Aleix Espargaro ESP Factory Aprilia Gresini (RS-GP) 2m 56.062s +61.009s [50/50]
  18.  Karel Abraham CZE Angel Nieto Team (GP16) 2m 56.268s +61.215s [50/54]
  19.  Pol Espargaro ESP Red Bull KTM Factory (RC16) 1m 56.275s +1.222s [31/56]
  20. Bradley Smith GBR Red Bull KTM Factory (RC16) 1m 56.421s +1.368s [52/64]
  21. Franco Morbidelli ITA EG 0,0 Marc VDS (RC213V)* 1m 56.608s +1.555s [28/60]
  22. Hafizh Syahrin MAL Monster Yamaha Tech3 (YZR-M1)* 1m 56.731s +1.678s [27/58]
  23. Tom Luthi SWI EG 0,0 Marc VDS (RC213V)* 1m 57.292s +2.239s [56/64]
  24. Xavier Simeon ESP Reale Avintia (GP16)* 1m 57.713s +2.660s [42/47]

 

 

 

 

Ετικέτες

MotoGP - Scott Redding: “Το να είσαι Βρετανός δεν βοηθάει”

Ο πρώην αναβάτης MotoGP σχολιάζει την πλήρη απουσία Βρετανών από την κορυφαία κατηγορία
Redding
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

22/4/2026

Ο Scott Redding μιλά ανοιχτά για τις ανισότητες στο MotoGP, επισημαίνοντας τον ρόλο χρημάτων, γεωγραφίας και ευκαιριών στην εξέλιξη των αναβατών.

Τα MotoGP παραμένουν το κορυφαίο επίπεδο αγώνων μοτοσυκλέτας, όμως τα τελευταία χρόνια η απουσία Βρετανών αναβατών από το grid έχει γίνει ιδιαίτερα αισθητή. Ο Scott Redding, πρώην αναβάτης της κατηγορίας και νυν αγωνιζόμενος BSB, τοποθετήθηκε ανοιχτά για το ζήτημα, τονίζοντας πως “το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα”.

Η Μεγάλη Βρετανία έχει να δει μόνιμη παρουσία αναβάτη στη μεγάλη κατηγορία από το 2020, όταν οι Cal Crutchlow και Bradley Smith ολοκλήρωσαν τις καριέρες τους στα MotoGP.

Το 2026 η κατάσταση είναι ακόμη πιο έντονη, καθώς δεν υπάρχει κανένας Βρετανός ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2. Ο Jake Dixon, που είχε συμμετάσχει σε δύο αγώνες της κορυφαίας κατηγορίας το 2021, μετακινήθηκε φέτος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike.

Το πρόβλημα της “βάσης”

Η τελευταία μεγάλη επιτυχία για τη Βρετανία ήρθε το 2015, όταν ο Danny Kent κατέκτησε τον τίτλο στην Moto3, ενώ το τελευταίο βάθρο στα MotoGP καταγράφηκε το 2019.

Μιλώντας σε ένα podcast, ο Redding δεν δίστασε να αναδείξει τις βαθύτερες αιτίες:

“Η Ισπανία και η Ιταλία είναι η καρδιά του σπορ, εκεί βρίσκεται το χρήμα,” ανέφερε χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η συγκέντρωση υποδομών, χρηματοδότησης και ευκαιριών σε αυτές τις χώρες δημιουργεί ένα σαφές πλεονέκτημα για τους αναβάτες που προέρχονται από εκεί.

Ανισορροπία ευκαιριών

Ο Redding στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια οι περισσότερες εργοστασιακές μοτοσυκλέτες καταλήγουν σε Ισπανούς και Ιταλούς αναβάτες, κάτι που όπως υποστηρίζει, δεν είναι τυχαίο.

Έφερε μάλιστα ως παράδειγμα την αλλαγή κανονισμών την εποχή που ανέβηκε στο MotoGP ο Marc Marquez. Μέχρι τότε, οι rookies ήταν υποχρεωμένοι να περάσουν από δορυφορικές ομάδες πριν φτάσουν σε εργοστασιακή μοτοσυκλέτα. Ο Marquez, ωστόσο, πήγε απευθείας στην εργοστασιακή Repsol Honda, σηματοδοτώντας μια αλλαγή φιλοσοφίας.

“Όταν βρίσκεσαι σε αυτό το επίπεδο, έχεις ήδη μειονέκτημα επειδή οδηγείς δορυφορική μοτοσυκλέτα. Προσθέστε και το οικονομικό κομμάτι, και γίνεται ακόμα πιο δύσκολο,” εξήγησε.

Redding

Το κόστος της εξέλιξης

Ένα από τα πιο σημαντικά σημεία που ανέδειξε ο Redding είναι το οικονομικό βάρος που καλούνται να σηκώσουν οι μη Ισπανοί και μη Ιταλοί αναβάτες: “Πέρα από το ότι δέχεσαι πολύ μικρότερες αμοιβές, πρέπει να πληρώσεις για να προπονηθείς. Πρέπει να πας στην Ισπανία ή την Ιταλία για να οδηγείς τρεις φορές την εβδομάδα. Εκείνοι είναι ήδη στο σπίτι τους.”

Η τοποθέτηση αυτή αναδεικνύει ένα δομικό πρόβλημα του αθλήματος: η γεωγραφία και η πρόσβαση σε πίστες και ομάδες παίζουν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη ενός αναβάτη.

Αμφισβήτηση επιλογών

Ο Βρετανός δεν δίστασε να θίξει και επιλογές ομάδων, αναφέροντας ως παράδειγμα τον Alex Rins: “Είναι καλός αναβάτης, αλλά έχει πολλούς τραυματισμούς και δεν είναι σταθερός. Κατά τη γνώμη μου δεν θα έπρεπε να είναι εκεί. Ίσως όμως υπάρχει κάποια σύνδεση που τον βοηθά.”

Παρά τη σκληρή κριτική, ο Redding ξεκαθάρισε πως δεν θέλει να μειώσει την αξία των Ισπανών και Ιταλών αναβατών, αναγνωρίζοντας το υψηλό επίπεδό τους.

“Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που έχεις”

Κλείνοντας, ο Redding συνοψίζει την κατάσταση με ρεαλισμό, λέγοντας: “Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που σου δίνονται. Και το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα. Είναι τρελό που δεν υπάρχουν Βρετανοί ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2.”

Ο Redding αγωνίστηκε στα MotoGP για πέντε σεζόν, κατακτώντας δύο βάθρα. Το 2019 μετακινήθηκε στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbike, όπου κατέκτησε τον τίτλο με Ducati, πριν περάσει στο Παγκόσμιο Superbike το 2020. Από το 2025 επέστρεψε στο BSB.

Η τοποθέτηση του Redding ανοίγει ξανά τη συζήτηση για το κατά πόσο τα MotoGP παραμένουν πραγματικά “παγκόσμιο” πρωτάθλημα ή αν οι ισορροπίες έχουν γείρει υπέρ συγκεκριμένων χωρών, όχι απαραίτητα λόγω ταλέντου, αλλά λόγω συστήματος.

Ο Bρετανός μοιάζει να ανακάλυψε τον τροχό, καθώς είναι ηλίου φαεινότερο πως οι μηχανοκίνητες δεν είναι από τις πιο εύκολα προσβάσιμες μορφές αθλητισμού καθώς απαιτούν μια εμπλοκή από μικρή ηλικία σε ένα κοστοβόρο μονοπάτι και σχετίζονται άμεσα με το βιοτικό επίπεδο αλλά και το επίπεδο υποδομών μιας χώρας και περιοχής.

Άλλωστε το ζήτημα έχει γίνει αντιληπτό χρόνια τώρα από τη διοργανώτρια αρχή που έχει προσπαθήσει να το αντισταθμίσει με το πρόγραμμα Road to MotoGP, σε μία προσπάθεια παροχής “ίσων ευκαιριών” σε αναβάτες από διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές

Παρόλα αυτά το κατά πόσο, πέρα από τις ευκαιρίες εξέλιξης τους, οι χώρες προέλευσης των αναβατών με μεγαλύτερο “καταναλωτικό κοινό” προσφέρουν πραγματικά περισσότερες ευκαιρίες είναι κάτι δύσκολα μετρήσιμο.