MotoGP Valencia: Ελεύθερα δοκιμαστικά Παρασκευής

Από τον

Μπάμπη Μέντη

15/11/2019

Τα Yamaha έχουν σημειώσει μεγάλη πρόοδο στους τελευταίους αγώνες, όχι μόνο λόγω του ταχύτατου νεαρού Fabio Quartararo, αλλά και του αναγεννημένου MaveriK Vinales. Οι δυο τους κυριάρχησαν στα ελεύθερα δοκιμαστικά της Παρασκευής στην πίστα της Valencia για το τελευταίο αγώνα της χρονιάς. Ο Vinales κρατούσε την πρώτη θέση έως τα τελευταία λεπτά, όπου μικρός γάλλος έβαλε ένα καινούριο μαλακό ελαστικό και αποκαθήλωσε τον ισπανό από την πρώτη θέση με διαφορά 0,148’. Ελάχιστα πίσω τους (είναι και μικρή η πίστα…) ήταν ο Marc Marquez που δεν ασχολήθηκε ιδιαίτερα με την διαδικασία του ταχύτερου χρόνου και έδωσε όλο το βάρος στο στήσιμο για τον αγώνα.

Στην τέταρτη θέση είναι η δορυφορική Ducati του Jack Miller, που από τα πρωινά FP1 φιγουράρει στις πρώτες θέσεις. Η πίστα της Valencia ταιριάζει στα Yamaha κι αυτό φαίνεται από την τρίτη Yamaha που είναι μέσα στην πεντάδα, καθώς και ο Franco Morbidelli έκανε χρόνο κάτω από το 1:31.200. Εξαίρεση του κανόνα αποτελεί ο Valentino Rossi που είχε δύο πτώσεις (μία στην FP1 και μία στην FP2) όλες τους στις δεξιές στροφές τις πίστας, που έχουν μεγάλη απόσταση η μία από την άλλη και είναι εύκολο να φτάσεις εκεί με κρύο ελαστικό, ιδιαίτερα το εμπρός. Οι πτώσεις του Rossi του στέρησαν πολύτιμο χρόνο από τις δοκιμές και δεν πρόλαβε να ασχοληθεί με ένα γρήγορο γύρο, μένοντας στη 14^η θέση. Όπου πάνε καλά τα Yamaha, πάνε καλά και τα Suzuki και αυτό επιβεβαίωσαν ο Alex Rins και ο Joan Mir στην 6^η και 7^η θέση της γενικής κατάταξης. Επαναλαμβανόμενη “έκπληξη” είναι η 8^η θέση της Aprilia του Aleix Espargaro. Πίσω του στην 9^η θέση είναι ο Andrea Dovisiozo είχε μια δυσάρεστη έκπληξη στο τέλος της ευθείας με 322km/h, όταν τα υγρά του ψυγείου πετάχτηκαν στο κράνος του, αναγκάζοντάς τον να σταματήσει την προσπάθειά του και να επιστρέψει στα πιτς. Και για όσους θέλουν να κάνουν κουβέντα για το ποιος θα αντικαταστήσει τον Jorge Lorenzo στην εργοστασιακή ομάδα της Repsol-Honda το 2020 να πούμε πως ο Johann Jarco που αντικαθιστά για τελευταία φορά τον Nakagami, ήταν ταχύτερος του Cal Crutchlow. Ο Petrucci στη 12^η θέση και ο Pirro στη γρουσούζικη 13^η όπως αποδείχτηκε θέση, αφού το πρωί η μοτοσυκλέτα του πήρε φωτιά!

Για το Rossi που ακολουθεί στην 14^η τα είπαμε ήδη, όχι όμως και για τον μαθητή του τον Francesco Bagnaia. Ο Bagnaia έδειξε στην αρχή της χρονιάς πως είναι γρήγορος, αλλά η συνέχεια δεν ήταν ανάλογη και τα όνειρα της Ducati πως βρήκε τον μελλοντικό αντικαταστάτη του Dovisiozo δεν φαίνεται να βγαίνουν αληθινά.

Στην 16^η θέση είναι ο Jorge Lorenzo στον τελευταίο αγώνα της καριέρας του, ο οποίος ακόμα έχει το ρεκόρ ταχύτερου γύρου της πίστας με 1:29.401, αλλά και αγώνα με 1:31.171. Τελευταίος όλων ο νεαρός αμερικάνος Iker Lecuona που αντικαθιστά στην ομάδα της Tech 3 τον τραυματία Oliveira.

Θέση	Αναβάτης	Μοτο	Τελικη	Χρόνος	Διαφορές
1	Fabio QUARTARARO	Yamaha	313.9	1'30.735
2	Maverick VIÑALES	Yamaha	313.9	1'30.883	0.148 / 0.148
3	Marc MARQUEZ	Honda	321.3	1'30.974	0.239 / 0.091
4	Jack MILLER	Ducati	325.8	1'31.000	0.265 / 0.026
5	Franco MORBIDELLI	Yamaha	313.9	1'31.199	0.464 / 0.199
6	Alex RINS	Suzuki	319.8	1'31.230	0.495 / 0.031
7	Joan MIR	Suzuki	318.3	1'31.280	0.545 / 0.050
8	Aleix ESPARGARO	Aprilia	321.3	1'31.305	0.570 / 0.025
9	Andrea DOVIZIOSO	Ducati	322.8	1'31.351	0.616 / 0.046
10	Johann ZARCO	Honda	316.8	1'31.369	0.634 / 0.018
11	Cal CRUTCHLOW	Honda	321.3	1'31.433	0.698 / 0.064
12	Danilo PETRUCCI	Ducati	316.8	1'31.455	0.720 / 0.022
13	Michele PIRRO	Ducati	322.8	1'31.765	1.030 / 0.310
14	Valentino ROSSI	Yamaha	315.4	1'31.775	1.040 / 0.010
15	Francesco BAGNAIA	Ducati	322.8	1'31.868	1.133 / 0.093
16	Jorge LORENZO	Honda	321.3	1'31.880	1.145 / 0.012
17	Pol ESPARGARO	KTM	318.3	1'31.905	1.170 / 0.025
18	Tito RABAT	Ducati	321.3	1'32.159	1.424 / 0.254
19	Karel ABRAHAM	Ducati	318.3	1'32.278	1.543 / 0.119
20	Mika KALLIO	KTM	318.3	1'32.467	1.732 / 0.189
21	Andrea IANNONE	Aprilia	316.8	1'32.568	1.833 / 0.101
22	Hafizh SYAHRIN	KTM	313.9	1'32.887	2.152 / 0.319
23	Iker LECUONA	KTM	312.5	1'33.114	2.379 / 0.227

https://bit.ly/MOTO_675

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

16/12/2025

Ο πρώην test rider της Suzuki, Sylvain Guintoli, εξηγεί γιατί τα MotoGP οδηγήθηκαν στη κυριαρχία των V4 κινητήρων, αλλά και γιατί το πλεονέκτημα αυτό ίσως να μην είναι δεδομένο στην εποχή των 850cc.

Για πρώτη φορά από την αρχή της τετράχρονης εποχής τους, το 2002, τα MotoGP θα έχουν από την σεζόν του 2026 μοτοσυκλέτες αποκλειστικά με V4 κινητήρες, τώρα που έπεσε και το κάστρο της Yamaha.

Στις περισσότερες από τις 24 σεζόν που πέρασαν από την κατάργηση των δίχρονων 500cc, ο ανταγωνισμός μεταξύ V και Inline κινητήρων ήταν σχετικά ισορροπημένος.

Σε επίπεδο τίτλων αναβατών, 14 έχουν κατακτηθεί από V-κινητήρες, δύο με τον V5 της Honda. Ενώ οι υπόλοιποι δώδεκα με V4 των Honda και Ducati.
Οι εν σειρά κινητήρες μετρούν δέκα παγκόσμια πρωταθλήματα, εννέα από την Yamaha και ένα από την Suzuki, όταν ο Joan Mir κατέκτησε τον τίτλο το 2020.

Ο Fabio Quartararo χάρισε στη Yamaha τον πιο πρόσφατο τίτλο της το 2021, πριν η Suzuki αποχωρήσει με στυλ, κερδίζοντας δύο από τους τρεις τελευταίους αγώνες της το 2022. Αυτές έμελλε να είναι και οι τελευταίες νίκες εν σειρά κινητήρων, μέχρι νεοτέρας, με τη Yamaha να επιβεβαιώνει ότι από το 2026 θα περάσει και εκείνη σε V4, ακολουθώντας τις Ducati, Aprilia, KTM και Honda.

Η ίδια η ιστορία της Suzuki στο MotoGP δείχνει πόσο δραστικά έχει αλλάξει το τοπίο. Η ιαπωνική εταιρεία είχε δυσκολευτεί στο παρελθόν με τον V4 GSV-R, πριν επιστρέψει το 2015 με τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα.

Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της GSX-RR που κατέκτησε τίτλο έπαιξε ο πρώην αναβάτης του MotoGP και πρωταθλητής WorldSBK, Sylvain Guintoli, ως εργοστασιακός δοκιμαστής και με wild-card συμμετοχές.

"Η Suzuki έτρεχε με V4 πριν από πολλά χρόνια, αλλά όταν επέστρεψε, επέλεξε εν σειρά διάταξη, την περίοδο που ήμουν κι εγώ εκεί", δήλωσε ο Guintoli που πλέον εκτελεί χρέη σχολιαστή MotoGP ενώ ακόμα αγωνίζεται στην κατηγορία EWC με την BMW.

"Προφανώς λειτούργησε πολύ καλά, γιατί κερδίσαμε τον τίτλο το 2020. Και μετά ο Fabio πήρε τον τίτλο το 2021. Άρα είχαμε δύο συνεχόμενους τίτλους με εν σειρά κινητήρες.

"Μετά από αυτό ξεκίνησε η κυριαρχία των V4".

Στην ερώτηση τι προκάλεσε τη στροφή προς τους V4, ο Guintoli απάντησε. "Σίγουρα η αεροδυναμική, σε συνδυασμό με την υπεροχή σε ίππους του V4. Τους χρειάζεσαι αυτούς τους ίππους, γιατί έχεις όλη αυτή την αντίσταση από τα φτερά και τις αεροδυναμικές συσκευές στις ευθείες.

"Με τις συσκευές ρύθμισης ύψους, οι μοτοσυκλέτες είναι πλέον πιο “drag”, κάτι που βοηθά στο να περάσει όλη αυτή η δύναμη στο έδαφος."

"Όταν χαμηλώνεις την ανάρτηση πίσω σύστημα και μάλιστα αυτό μπορείς να το κάνεις δυναμικά, μέσα στην στροφή, τότε έχεις μεγαλύτερες δυνατότητες από αυτές που υπήρχαν παλαιότερα για να χρησιμοποιήσεις την ισχύ. Πάντα σε σχέση με μια συμβατική αγωνιστική μοτοσυκλέτα, όπου ο μόνος τρόπος που έχεις να ελέγξεις την δύναμη, είναι απλά να περιορίζεις το άνοιγμα της γκαζιέρας μέχρι να μπεις ουσιαστικά στην τέταρτη σχέση."

"Η αεροδυναμική, οι συσκευές ρύθμισης ύψους και η συνολική πρόσφυση μαζί με την συμβολή των ηλεκτρονικών, επέτρεψαν τις μοτοσυκλέτες να γίνουν πιο αποδοτικές, και στους αναβάτες να χρησιμοποιούν περισσότερη ισχύ από ποτέ. Νομίζω ότι εκεί βρίσκεται αυτό το μικρό πλεονέκτημα του V4".

Σύμφωνα με τον Guintoli, το πλεονέκτημα αυτό γίνεται ακόμη πιο εμφανές όταν πέφτει η πρόσφυση των ελαστικών στη διάρκεια του αγώνα.

"Σε συνθήκες αγώνα, όταν μειώνεται η πρόσφυση, δεν μπορείς να διατηρήσεις την ίδια ταχύτητα στη στροφή", εξηγεί.

"Με έναν V4 όμως μπορείς να φρενάρεις και να στρίψεις πιο γρήγορα στην κορυφή της στροφής και μετά να χρησιμοποιήσεις όλη τη δύναμη μόλις σηκώσεις τη μοτοσυκλέτα.”

"Έτσι χάνεις λιγότερο χρόνο σε σχέση με το να προσπαθείς να διατηρήσεις την ταχύτητα μέσα στη στροφή, που είναι το δυνατό σημείο ενός εν σειρά.

"Γι’ αυτό, κατά τη γνώμη μου, τα πράγματα πήγαν προς τα εκεί… Αλλά δεν είναι δεδομένο ότι αυτό θα ισχύει και με τους νέους κανονισμούς του 2027!".

Με το MotoGP να περνά στα 850cc από το 2027, να καταργεί τις συσκευές ρύθμισης ύψους και να αλλάζει σε ελαστικά Pirelli, το σημερινό πλεονέκτημα του V4, που βασίζεται στη μέγιστη αξιοποίηση του πίσω Michelin, μπορεί να εξαφανιστεί.

"Θα δούμε, αλλά το 2027 θα έχουμε πιο ‘φυσικές’ μοτοσυκλέτες, χωρίς συσκευές ρύθμισης ύψους, με λιγότερη αεροδυναμική. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα."

"Ίσως ένας Ι4 να μην είναι κακή ιδέα!".

Δεν είναι τυχαίο ότι Kawasaki, Yamaha και BMW με κινητήρες εν σειρά έχουν κατακτήσει τέσσερις από τους έξι τελευταίους τίτλους στο WorldSBK με ελαστικά Pirelli.

Ωστόσο, με τόση γνώση και δεδομένα πλέον χτισμένα γύρω από τον V4, και ακόμη και τη Yamaha να αλλάζει φιλοσοφία αναζητώντας περισσότερη πρόσφυση πίσω, κανένας κατασκευαστής των MotoGP δεν δείχνει προς το παρόν διατεθειμένος να εξετάσει σοβαρά έναν Ι4 κινητήρα. Το αντίθετο μάλιστα, η Yamaha καίει την σεζόν που έρχεται ως προετοιμασία για να χτίσει εμπειρία με την διάταξη, ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζει τον Toprak.

Ο Sylvain Guintoli ήρθε πρόσφατα ξανά στο προσκήνιο καθως προετοιμάζεται να τρέξει στον Μαραθώνιο του Λονδίνου το 2026, φορώντας τη στολή αγώνων του, στη μνήμη του γιου του Luca, για φιλανθρωπικό σκοπό.