Motul Grand Prix of Japan: Έκλεισε!

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/10/2016

 

Spoiler FREE: Θα αφιερώσουμε την πρώτη παράγραφο, σε όσους περιμένουν την επανάληψη για να δουν τον αγώνα, ο οποίος ξεκίνησε με τις καλύτερες προϋποθέσεις- όπως όλοι περίμεναν- χαρίζοντας θέαμα!

Το Motegi είναι μία εξαιρετικά τεχνική πίστα, ένα μέρος που καταπονούνται τέσσερα πράγματα ταυτόχρονα: Τα φρένα, οι αναρτήσεις, τα ελαστικά και τα χέρια των αναβατών. Ο Marquez ξεπερνούσε τα 300 χιλιόμετρα για να πέσει αμέσως στα φρένα κάτω από τα 80, κάνοντας μερικές φορές το 303-75 να φαίνεται εύκολο. Τα κοντινά πλάνα, όπου βλέπεις σε εξαιρετικά αργή κίνηση όλες τις λεπτομέρειες, σε κάνουν να συνειδητοποιήσεις ακόμα περισσότερο στην Ιαπωνία, ότι οι μοτοσυκλέτες αυτές είναι κάτι απολύτως εξωγήινο μπροστά σε οτιδήποτε άλλο, όπως επαναλαμβάνουμε συνέχεια…

Spoiler Alert: Από εκεί και πέρα ο αγώνας είχε τα πάντα και από την επόμενη πρόταση ας μην διαβάζουν, όσοι ακόμα περιμένουν την επανάληψή του…

Ο αγώνας που έμελε λίγο πριν το τέλος του να σφραγίσει τον τίτλο του πρωταθλήματος στον Marquez, που απόλυτα τον αξίζει, κερδίζοντας για πρώτη φορά στο Motegi στην κατηγορία των MotoGP, ξεκίνησε πολύ διαφορετικά…

Η μάχη άρχισε από την εκκίνηση, κυριολεκτικά από την πρώτη στροφή, όπου ο Marquez πετάχτηκε μπροστά από τον Rossi, με τον Lorenzo να καταφέρνει να πάρει την καλύτερη γραμμή. Για τον επόμενο γύρο οι κερκίδες παρακολουθούσαν αυτό που ευχόντουσαν, μία μάχη ανάμεσα σε Rossi και Marquez που άλλαζαν θέσεις με τον Espargaro να κάνει επιθέσεις και τον Lorenzo να είναι στο απυρόβλητο. Όσο ο Rossi με τον Marquez πάλευαν μεταξύ τους, ο Lorenzo απολάμβανε την ηρεμία του που είναι εξαιρετικά πολύτιμη για την απόδοσή του, φεύγοντας μπροστά μισό δευτερόλεπτο. Μόλις τα πράγματα ξεκαθάρισαν στην δεύτερη θέση, για λίγο, ο Marquez επιτέθηκε στον Lorenzo και πολύ εύκολα τον πέρασε κάνοντας την διαφορά.

Από εκείνη την στιγμή και μετά, ο Lorenzo καθυστερούσε τον Rossi, ο οποίος λίγο πριν είχε κάνει ρεκόρ γύρου για τον αγώνα. Ήταν ίσως ένα από τα πιο καθοριστικά σημεία για όσα θα ακολουθούσαν. Με τον Marquez να ξεμακραίνει σε κάθε στροφή, ο Rossi περίμενε για ένα πολύ καθαρό προσπέρασμα στον Lorenzo και κατευθείαν έθεσε στόχο τον Marquez μειώνοντας για μερικά δέκατα την διαφορά τους στις επόμενες στροφές. Όμως ο Marquez, λες και είχε μπει σε φάση διαλογισμού, έσπασε εκείνη την στιγμή το ρεκόρ του Rossi για τον ταχύτερο γύρο, συμπαρασύροντας τον ρυθμό και του Ιταλού. Αυτό ήταν το δεύτερο καθοριστικό σημείο. Η κουβέντα στους διαδρόμους, πάνω από τα pit, ήταν αν ο Rossi θα καταφέρει να παρασύρει τον Marquez σε ένα λάθος που θα τον οδηγήσει στην πτώση, και αυτό συζητιόταν όχι με την μορφή που κάνουν οι οπαδοί, αλλά με βάση όσα είδαμε το Σάββατο. Πίσω από τον Rossi ο Marquez θα μπορούσε να κάνει το λάθος, κανείς όμως δεν περίμενε το αντίθετο από τον καλύτερο αναβάτη.. Κυνηγώντας τον Marquez ο Rossi σημείωσε μία ανώδυνη σωματικά - και οδυνηρή για την καριέρα του- πτώση χάνοντας πρόσφυση από το εμπρός ελαστικό στην ανηφορική δεξιά που σημειώνονται οι λιγότερες πτώσεις.. Ήταν αυτό που ο ίδιος φοβόταν από εχθές, όταν δεν πανηγύριζε για την pole position.. Χλωμός από μία ίωση και προβληματισμένος με τις ρυθμίσεις της μοτοσυκλέτας, ο Rossi έγραφε το Σάββατο έναν σταθερό ρυθμό αγώνα προσπαθώντας να προετοιμαστεί με τον καλύτερο τρόπο, και μόνο στο τέλος έκανε την επίθεσή του για να κερδίσει την πρώτη θέση.. Ήξερε όμως ότι δεν είχε φτάσει σε εκείνο το σημείο που ήθελε, κι έτσι δήλωσε προβληματισμένος για τον αγώνα.

Ο Marquez μόλις είδε την πινακίδα για την πτώση του Rossi, προσπάθησε να συγκεντρωθεί και να διατηρήσει την τεράστια διαφορά με τον Lorenzo, μια διαφορά που ήταν ο λόγος που βλέπαμε έναν βαρετό αγώνα. Η έλλειψη θεάματος, ευθύνεται για το γενικό «μούδιασμα» που είδαμε στις κερκίδες ή στα αγγλικά τηλεοπτικά συνεργεία που μετέδιδαν από την πίστα, μόλις έπεσε ο Rossi. Μέχρι και 5 γύρους πριν το τέλος, ήταν ο Dovizioso με την προσπάθειά του, η προσωπική μάχη των δύο Suzuki και η τεχνική οδήγηση του Crutchlow που κρατούσαν το θέαμα. Μπροστά η διαφορά έφτασε μέχρι και τα 3,5 δευτερόλεπτα με τον Lorenzo να υπάρχει περίπτωση να χάσει και την δεύτερη θέση, κάνοντας τότε τον Marquez πρωταθλητή. Θα γινόταν λίγο πιο εντυπωσιακά.

Μέσα στον ναό της Honda, οι Yamaha απογοήτευσαν σημειώνοντας δεύτερη πτώση.. σχεδόν πανομοιότυπα με τον Rossi, ο Lorenzo ακολούθησε την ίδια ακριβώς τύχη και το πήρε πολύ πιο βαριά από τον Ιταλό που άλλωστε είχε και περισσότερους λόγους να τσατιστεί… Η διαφορά σε συμπεριφορά, ανάμεσα στους δύο αναβάτες αμέσως μετά την πτώση, ανέδειξε πολλές από τις διαφορές τους.

Μόλις ο Marquez πέρασε την ευθεία και πληροφορήθηκε την έξοδο του Lorenzo, παραλίγο τα πράγματα να γίνουν ακόμα πιο δραματικά, καθώς ξεκίνησε απανωτά τα λάθη. Όπως είπε και ο ίδιος, συνειδητοποίησε εκείνη την στιγμή ότι ήταν ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής, καταρρίπτοντας και άλλα ρεκόρ ταυτόχρονα, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να συγκεντρωθεί καθόλου! Ροκανίζοντας την τεράστια διαφορά που είχε με τον δεύτερο, ο Marquez κατάφερε να συμπληρώσει τους γύρους και με το δικό του στιλ, κλωτσώντας (μήπως για να δηλώσει κάτι) τερμάτισε παίρνοντας το πρωτάθλημα και την πρώτη του νίκη στο Motegi με τα MotoGP!

Ήταν ένα πρωτάθλημα που ο Marquez το άξιζε απόλυτα, καθώς ρίσκαρε για να το κερδίσει, όπως στο Assen, είχε σωστή στρατηγική και δεμένη ομάδα. Δύο σημεία που φέτος ο Rossi υπολειπόταν ξεκάθαρα. Ήταν εξαιρετικό να βλέπεις στον τερματισμό την κατά βάση «Ιταλο-ισπανική» ομάδα της Honda να κλαίει από χαρά και τους Ιάπωνες επικεφαλής μέσα στα pit, να εξωτερικεύουν την απόλυτη ευτυχία της στιγμής μ’ ένα χαμόγελο κι ένα ισχνό χειροκρότημα.. όταν φύγουν οι κάμερες και ο υπόλοιπος κόσμος, τότε σίγουρα θα σκίσουν τα ρούχα τους από χαρά ουρλιάζοντας, αλλά προς το παρόν δείχνουν ένα κομμάτι του πολιτισμού τους, που στην μακρά ιστορία τους λίγες φορές έχουν χάσει, την εγκράτεια!

Συγχαρητήρια στον Marquez και στην Honda για μία εξαιρετική νίκη!

Επόμενος αγώνας, με λιγότερο άγχος, στις 23 Οκτωβρίου στην Αυστραλία     

 

 

 

 

Ετικέτες

Βιογραφία Marc Marquez: «Στα 12 ήμουν τόσο μικροκαμωμένος που χρειάστηκαν οριακές πατέντες στη μοτοσυκλέτα»

«Η μητέρα μου ξεσκόνιζε τους γιατρούς για την ανάπτυξή μου»
Βιογραφία Marc Marquez: «Στα 12 ήμουν τόσο μικροκαμωμένος που χρειάστηκαν οριακές πατέντες στη μοτοσυκλέτα»
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

18/12/2025

Διαβάζοντας την βιογραφία του Marc Marquez, ανακαλύπτει κανείς μικρά σημεία με μεγάλη όμως σημασία, τόσο για το χτίσιμο ενός πρωταθλητή από πολύ νωρίς, όσο και για την νοοτροπία μίας ολόκληρης χώρας, κυρίως όμως για την προσήλωση της οικογένειας αποκλειστικά στους αγώνες και στην βελτίωση του μικρού αθλητή. Ο Marc εξιστορεί:

Είναι δεύτερη χρονιά στο τοπικό, ιδιαίτερα σημαντικό πρωτάθλημα της Κατανολονίας και είναι μόλις 12 ετών, αγωνιζόμενος στα 125 με την Honda RS125R. Την προηγούμενη χρονιά είχε ανέβει από τα 50 κυβικά στα 125 όπου νικητής ήταν τότε ο Pol Espargaro. Ο Marc τερμάτισε δεύτερος στην πρώτη του χρονιά με την RS125!

Σημειώστε εδώ πως ένα τοπικό πρωτάθλημα έβγαζε σε κάθε φουρνιά αναβάτες για το παγκόσμιο πρωτάθλημα.

Την δεύτερη χρονιά του στο GP της Καταλονίας έχει ήδη την στόφα του πρωταθλητή, αλλά η μοτοσυκλέτα είναι το μεγάλο του πρόβλημα. Στην εκκίνηση δεν πατά κάτω παρά μόνο όταν κάθεται στραβά με το ένα πόδι, πράγμα που το δυσκολεύει και έτσι δεν γίνεται να φεύγει κάθε φορά πρώτος.

Η ομάδα του είχε ήδη προσθέσει βάρος στην μοτοσυκλέτα και δέρμα στην φόρμα του για να έχουν το ελάχιστο που απαιτείται όμως από πλευράς εργονομίας δεν είχαν καταφέρει πολλά.

Τότε ήταν που μπήκαν στην διαδικασία να κοντύνουν το μήκος του ρεζερβουάρ κατά 15 ολόκληρους πόντους, για να μπορεί να φτάσει τα κλιπόν ο Marc και να μην δυσκολεύεται στην οδήγησή του.

Τότε ήταν που τον απελευθέρωσαν κιόλας.

Δεν κέρδισε απλά το τοπικό Πρωτάθλημα Ταχύτητας Καταλονίας στην κατηγορία των 125 κυβικών το 2005, αλλά κατατρόπωσε τους υπόλοιπους καθώς σε ορισμένους αγώνες κέρδιζε με 20 δευτερόλεπτα διαφοράς!

Τερμάτιζε μισή πίστα εμπρός από τους υπόλοιπους που είχαν όλοι τους, μοτοσυκλέτες με την ίδια ιπποδύναμη!

Παράλληλα η μητέρα του είχε πάρει σβάρνα τους γιατρούς υποβάλλοντας τον Marc Marquez σε κάθε γνωστή ιατρική εξέταση της εποχής εκείνης ψάχνοντας τρόπους να τον κάνει να ψηλώσει περισσότερο. Δεν τα κατάφερε, έκανε όμως τον δικό της αγώνα.

Εκείνη η χρονιά που κόντυναν το ρεζερβουάρ της μοτοσυκλέτας ενώ της είχαν προσθέσει βάρος, απελευθερώνοντας τον Marc, ο μικρός αθλητής εκτός από πρωταθλητής Καταλονίας στα 125 κυβικά της Ταχύτητας, πήρε και τον τίτλο στο Supermotard στην κατηγορία των 85 κυβικών.

Ο άνθρωπος που έκοψε τα 15 εκατοστά, ήταν ο Emilio Alzamora, που λίγα χρόνια πριν ήταν παγκόσμιος πρωταθλητής στα 125 και απόδειξη ότι δάσκαλοι μπορούν να γίνουν λίγοι, όχι όλοι και δεν εξαρτάται η καριέρα τους ως δάσκαλοι από το τι πώς οδηγούν οι ίδιοι.

Την επόμενη χρονιά, μόλις στα 13, ο Marc Marquez πήρε ξανά το πρωτάθλημα της Καταλονίας και ήταν έτοιμος για το Ισπανικό Πρωτάθλημα CEV, τον προθάλαμο για τα MotoGP. Εκείνη την χρονιά τερμάτισε 8ος και ήταν ο νεότερος αναβάτης.

Το πρόβλημα των κιλών παρέμενε.

Από την ηλικία των 11 ετών ο Marc Marquez ήταν μόλις 29 κιλά σταθερά!
Για αυτό και η μητέρα του είχε γυρίσει όλους τους γιατρούς της Ισπανίας ψάχνοντας εκείνον που θα βοηθούσε τον γιό της να κερδίσει βάρος!

Στο CEV ο Alzamora έπρεπε να βρει τρόπο να προσθέσει 21 κιλά έρμα στην μοτοσυκλέτα με τρόπου που θα διατηρεί την ευελιξία της!

Μόλις 15 ετών, μπαίνει στα MotoGP με τον Alzamora να πιέζει για να μην περιμένει μέχρι τα 16…

Ετικέτες