Nicky Hayden (1981-2017)

"Ο πρωταθλητής της καρδιάς μας"
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

23/5/2017

Την Δευτέρα 22 Μαΐου έφυγε από τη ζωή, μετά από δύσκολη και άνιση μάχη με τα τραύματά του, ένας από τους πλέον αγαπητούς αναβάτες παγκοσμίως. Ο Nicky Hayden μπορεί να μην στηθεί ξανά στη σχάρα εκκίνησης στους αγώνες WSBK –όπου συμμετείχε στην εργοστασιακή ομάδα της Honda- ή των MotoGP –όπου είχε μπει το όνομά του στη λίστα των Παγκόσμιων Πρωταθλητών ως ο τελευταίος Αμερικανός αναβάτης που κατάφερε κάτι τέτοιο- αλλά το σίγουρο είναι ότι θα βρίσκεται πάντα στην καρδιά των συναθλητών του και των ανθρώπων που αγαπούν τους αγώνες.

Γιατί ο Nicky ήταν ένας από τους λόγους που μας έκαναν να αγαπάμε το σπορ. Ήταν ένας αναβάτης προικισμένος και ταλαντούχος ο οποίος ποτέ δεν είχε δημιουργήσει αντιπαλότητες και έχθρες, ακόμη και όταν έφτασε στην διεκδίκηση του παγκοσμίου πρωταθλήματος το 2006. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε ο Rossi: Nicky ήταν ένα από τους καλύτερους φίλους που είχα στα paddock. Ήμασταν team mates την rookie χρονιά του το 2003, τότε που πήρα τον τίτλο κι αυτός ανέβηκε για πρώτη φορά στο βάθρο. Ύστερα από λίγα χρόνια παλέψαμε για τον τίτλο μέχρι τον τελευταίο αγώνα της Valencia, όπου δυστυχώς για μένα κέρδισε και στέφθηκε αυτός πρωταθλητής. Μετά τον τερματισμό σφίξαμε τα χέρια και με αγκάλιασε. Ερχόταν συχνά στο ράντσο για προπόνηση και προσπαθούσα να "κλέψω" μερικά από τα μυστικά του όταν ήμασταν μαζί στην πίστα, γιατί ήταν ένας από τους γρηγορότερους αναβάτες στον κόσμο στο flat track. Αυτό όμως που δεν θα ξεχάσω ποτέ ως η ωραιότερη ανάμνησή μου από τον Nicky, ήταν όταν το 2015 στην Valencia έχασα τον τίτλο στον τελευταίο αγώνα και στον γύρο μετά τον τερματισμό ήρθε και μου έσφιξε το χέρι. Εγώ έχασα το πρωτάθλημα κι εκείνος αποχαιρετούσε τα MotoGP. Το βλέμμα του μέσα από το κράνος που ήταν γεμάτο υποστήριξη προς εμένα, είναι μια από τις ελάχιστες ευχάριστες αναμνήσεις από εκείνη τη μέρα."

Ο Hayden ανατράφηκε μέσα σε μια οικογένεια με αγωνιστική παράδοση. Τόσο ο πατέρας του Earl όσο και η μητέρα του Rose, έτρεχαν παλιότερα σε αγώνες, ενώ και τα αδέρφια του, ο μεγαλύτερος Tommy και ο νεότερος Roger Lee, ανήκουν στην ελίτ των κορυφαίων αναβατών στην Αμερική, στα AMA Flat Track και ΑΜΑ National Road Racing πρωταθλήματα. Μάλιστα οι τρεις του έγραψαν ιστορία το 2002, όταν όλα τα αδέρφια κατέλαβαν τις θέσεις του βάθρου στο ΤΤ Dirt Track Grand National (ο Nicky είχε κερδίσει, ο Tommy τερμάτισε δεύτερος και ο Roger Lee τρίτος).

Εκείνη τη χρονιά επίσης, ο Nicky έγινε και ο νεότερος αναβάτης που κέρδισε το πρωτάθλημα ΑΜΑ Superbike και την επόμενη χρονιά ξεκίνησε την καριέρα του στα MotoGP, ως αναβάτης της εργοστασιακής ομάδας της Honda. Την πρώτη του κιόλας χρονιά κατάφερε να ανέβει στο βάθρο και το 2005 πήρε την πρώτη του νίκη στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, στον αγώνα μάλιστα της πατρίδας του στην Laguna Seca.

Το 2006, σε ένα από τα πιο συγκλονιστικά πρωταθλήματα, ο Hayden πήρε στο νήμα τον τίτλο από τον Rossi, όντας και ο τελευταίος Αμερικάνος που πήρε το στέμμα μέχρι σήμερα, ενώ ταυτόχρονα ανακηρύχθηκε και ως ένας από τους πιο δημοφιλής αναβάτες της πατρίδας του όλων των εποχών, με το σύνθημα: "ο πρωταθλητής της καρδιάς μας". Το 2015, ο Hayden έφυγε από τα MotoGP και τιμήθηκε από την Dorna με τον τίτλο του MotoGP Legend, για να συνεχίσει την καριέρα του στα WSBK όπου συμμετείχε ως αναβάτης της Honda, παίρνοντας και μια νίκη στην Sepang πέρσι. Μέσα στα 13 χρόνια πορείας στα MotoGP, ο Hayden ανέβηκε 28 φορές στο βάθρο, εκ των οποίων τις τρεις στο ψηλότερο σκαλί, ενώ είχε κερδίσει και πέντε pole positions.

Κατά την διάρκεια της βράβευσής του ως MotoGP Legend, ο Carmelo Ezpeleta είπε πως "το βραβείο το δίνουμε με μεγάλη χαρά στον Nicky, όχι μόνο γιατί είναι πρωταθλητής ή γιατί είναι ένας από τους αναβάτες με τις περισσότερες εκκινήσεις στην κορυφαία κατηγορία, αλλά και λόγω της εξαιρετικής του συμπεριφοράς όλα αυτά τα χρόνια, για τον αθλητικό του πνεύμα και για την φιλικότητα που τον διακρίνει."

Ο Chris Jonnum, ο συγγραφέας του βιβλίου που εκδόθηκε το 2007 με θέμα τα αδέρφια Hayden και την πορεία μέχρι τα MotoGP, έθεσε ίσως με τον καλύτερο τρόπο το τι σημαίνει το όνομα του Hayden στους φίλους των αγώνων σε παγκόσμιο επίπεδο. Έγραψε, πως αν ζητήσεις από οποιονδήποτε το όνομα ενός Αμερικάνου αναβάτη, όλοι θα απαντήσουν "Nicky Hayden".

Πέρα από τα αγωνιστικά του κατορθώματα, ο κόσμος τον αγάπησε και τον θαύμασε εξαιτίας της προσωπικότητάς του. Η αυθεντικότητά του και ο τρόπος που σε έκανε αμέσως να νιώθεις ως ο καλύτερος φίλος του ήταν πραγματικά μοναδικός. Ο Nicky ήταν το αλάτι της γης.

Το παρακάτω βίντεο είναι ένας ελάχιστος φόρος τιμής στην σύντομη αλλά τόσο επιτυχημένη πορεία του Nicky στους αγώνες

Ετικέτες

Jorge Martin – Προτεραιότητά του η Ducati και όχι η Pramac

Αφορμή για τις δηλώσεις του στάθηκαν οι συζητήσεις της Prima Pramac με άλλους κατασκευαστές
motomagJorge Martin – Προτεραιότητά του η Ducati και όχι η Pramac
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

12/4/2024

Σε συνέντευξη που έδωσε λίγο πριν την εκκίνηση του αγωνιστικού τριημέρου στην COTA, για τον τρίτο γύρο των MotoGP, ο Jorge Martin δήλωσε με αφορμή τις φήμες που θέλουν την Pramac να φεύγει από την Ducati, ότι για τον ίδιο προτεραιότητα έχει το εργοστάσιο του Borgo Panigale και όχι η δορυφορική ομάδα με την οποία βρέθηκε μία ανάσα από τον τίτλο πέρυσι.

Ήδη ο Gino Borsoi, Team Manager της Prima Pramac Racing έχει δηλώσει ότι αυτή η σεζόν είναι και η τελευταία που ο Jorge Martin θα βρίσκεται στην ομάδα. Από την άλλη, όπως φαίνεται, η Pramac βρίσκεται στην αναζήτηση για αλλαγή στρατοπέδου, με τις Yamaha και KTM να είναι οι πρώτες που πήραν το βήμα των διαπραγματεύσεων. Όπως ήταν λοιπόν φυσικό, η ερώτηση θα ερχόταν και για τον ίδιο τον Martin για το αν θα ήθελε να παραμείνει στην ομάδα, ακόμα και αν αυτό σήμαινε ότι θα πρέπει να τρέξει στην σέλα διαφορετικού κατασκευαστή.

​Jorge Martin – Προτεραιότητά του η Ducati και όχι η Pramac

Ο Jorge Martin, χωρίς κανένα δισταγμό, ξεκαθάρισε την θέση του, βάζοντας ως προτεραιότητά του την Ducati και όχι την Pramac. Πολύ λογική η κίνηση του Ισπανού αν κανείς σκεφτεί ότι ο Team Manager της ομάδας του έχει ήδη ξεκαθαρίσει την δική του θέση του για την νέα χρονιά, όσον αφορά την συνεργασία με τον Martin.

Σύμφωνα με τον “martinator”, στόχος του είναι μία θέση στην σέλα της εργοστασιακής Ducati. Οι δηλώσεις αυτές έρχονται λίγο πριν την εκκίνηση του τρίτου γύρου των MotoGP και με τον Ισπανό να βρίσκεται αυτή την στιγμή στην κορυφή της γενικής βαθμολογίας, έχοντας δείξει μεγαλύτερη συνέπεια από τους δύο βασικούς αντιπάλους του για την εργοστασιακή σέλα, Marc Marquez και Enea Bastianini.

Jorge Martin – Προτεραιότητά του η Ducati και όχι η Pramac

Όπως είναι φυσικό λοιπόν, οι συζητήσεις της Prima Pramac με άλλους κατασκευαστές αλλά και οι δηλώσεις του Gino Borgoi, δεν θα επηρεάσουν την πορεία του Martin. Σίγουρα θέλει να πιέσει καταστάσεις, σε μία χρονιά που βρίσκει και τους τρεις βασικούς διεκδικητές της τελευταίας εργοστασιακής θέσης, μετά την ανανέωση του Bagnaia, στην λήξη του συμβολαίου τους, με τα αποτελέσματα να είναι αυτά που σε μεγάλο βαθμό θα κρίνουν τις αποφάσεις του ιταλικού εργοστασίου.

Jorge Martin – Προτεραιότητά του η Ducati και όχι η Pramac

Οι πιέσεις του Martin δεν σταματούν εκεί, καθώς ήδη έχει αρχίσει να ακούγεται ότι η Aprilia έχει βάλει στο στόχαστρό της τον Ισπανό. Ο Aleix Espargaro, πάνω στον οποίο έχει βασίσει το εργοστάσιο του Noale την επιστροφή του στο υψηλότερο σκαλί των αγώνων μοτοσυκλέτας, είναι ένας από τους μεγαλύτερους σε ηλικία αυτή την στιγμή στο grid. Με το σενάριο της απόσυρσής του να γίνεται όλο και πιο πιθανό στα τέλη της σεζόν του 2024, είναι λογικό ότι η Aprilia ψάχνει τον αντικαταστάτη του. Ο Martin, έχοντας επιδείξει ταχύτητα και συνέπεια, αλλά και γνωρίζοντας ορισμένα από τα μυστικά της Ducati θα μπορούσε να αποτελέσει μία πολύ καλή επιλογή για το δεύτερο ιταλικό εργοστάσιο που συμμετέχει στα MotoGP. Ειδικά μετά και την απώλεια του Quartararo, ο οποίος ανανέωσε με την Yamaha μέχρι και το 2026.

Αναμφίβολα, η Ducati έχει μέχρι και σήμερα την καλύτερη μοτοσυκλέτα στην σχάρα εκκίνησης, με πολλούς αναβάτες να θέλουν να βρεθούν στην σέλα μίας Desmosedici GP και ο Martin έχει ξεκαθαρίσει τους στόχους του. Οι συνομιλίες του με την Aprilia θα μπορούσαν να αποτελέσουν απλώς έναν ακόμα μοχλό πίεσης, όμως ταυτόχρονα ανοίγει και έναν ακόμα δρόμο για τον ίδιο, στην περίπτωση που η Ducati αποφασίσει ότι δεν τον θέλει στην εργοστασιακή της ομάδα.