Nicky Hayden (1981-2017)

"Ο πρωταθλητής της καρδιάς μας"
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

23/5/2017

Την Δευτέρα 22 Μαΐου έφυγε από τη ζωή, μετά από δύσκολη και άνιση μάχη με τα τραύματά του, ένας από τους πλέον αγαπητούς αναβάτες παγκοσμίως. Ο Nicky Hayden μπορεί να μην στηθεί ξανά στη σχάρα εκκίνησης στους αγώνες WSBK –όπου συμμετείχε στην εργοστασιακή ομάδα της Honda- ή των MotoGP –όπου είχε μπει το όνομά του στη λίστα των Παγκόσμιων Πρωταθλητών ως ο τελευταίος Αμερικανός αναβάτης που κατάφερε κάτι τέτοιο- αλλά το σίγουρο είναι ότι θα βρίσκεται πάντα στην καρδιά των συναθλητών του και των ανθρώπων που αγαπούν τους αγώνες.

Γιατί ο Nicky ήταν ένας από τους λόγους που μας έκαναν να αγαπάμε το σπορ. Ήταν ένας αναβάτης προικισμένος και ταλαντούχος ο οποίος ποτέ δεν είχε δημιουργήσει αντιπαλότητες και έχθρες, ακόμη και όταν έφτασε στην διεκδίκηση του παγκοσμίου πρωταθλήματος το 2006. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε ο Rossi: Nicky ήταν ένα από τους καλύτερους φίλους που είχα στα paddock. Ήμασταν team mates την rookie χρονιά του το 2003, τότε που πήρα τον τίτλο κι αυτός ανέβηκε για πρώτη φορά στο βάθρο. Ύστερα από λίγα χρόνια παλέψαμε για τον τίτλο μέχρι τον τελευταίο αγώνα της Valencia, όπου δυστυχώς για μένα κέρδισε και στέφθηκε αυτός πρωταθλητής. Μετά τον τερματισμό σφίξαμε τα χέρια και με αγκάλιασε. Ερχόταν συχνά στο ράντσο για προπόνηση και προσπαθούσα να "κλέψω" μερικά από τα μυστικά του όταν ήμασταν μαζί στην πίστα, γιατί ήταν ένας από τους γρηγορότερους αναβάτες στον κόσμο στο flat track. Αυτό όμως που δεν θα ξεχάσω ποτέ ως η ωραιότερη ανάμνησή μου από τον Nicky, ήταν όταν το 2015 στην Valencia έχασα τον τίτλο στον τελευταίο αγώνα και στον γύρο μετά τον τερματισμό ήρθε και μου έσφιξε το χέρι. Εγώ έχασα το πρωτάθλημα κι εκείνος αποχαιρετούσε τα MotoGP. Το βλέμμα του μέσα από το κράνος που ήταν γεμάτο υποστήριξη προς εμένα, είναι μια από τις ελάχιστες ευχάριστες αναμνήσεις από εκείνη τη μέρα."

Ο Hayden ανατράφηκε μέσα σε μια οικογένεια με αγωνιστική παράδοση. Τόσο ο πατέρας του Earl όσο και η μητέρα του Rose, έτρεχαν παλιότερα σε αγώνες, ενώ και τα αδέρφια του, ο μεγαλύτερος Tommy και ο νεότερος Roger Lee, ανήκουν στην ελίτ των κορυφαίων αναβατών στην Αμερική, στα AMA Flat Track και ΑΜΑ National Road Racing πρωταθλήματα. Μάλιστα οι τρεις του έγραψαν ιστορία το 2002, όταν όλα τα αδέρφια κατέλαβαν τις θέσεις του βάθρου στο ΤΤ Dirt Track Grand National (ο Nicky είχε κερδίσει, ο Tommy τερμάτισε δεύτερος και ο Roger Lee τρίτος).

Εκείνη τη χρονιά επίσης, ο Nicky έγινε και ο νεότερος αναβάτης που κέρδισε το πρωτάθλημα ΑΜΑ Superbike και την επόμενη χρονιά ξεκίνησε την καριέρα του στα MotoGP, ως αναβάτης της εργοστασιακής ομάδας της Honda. Την πρώτη του κιόλας χρονιά κατάφερε να ανέβει στο βάθρο και το 2005 πήρε την πρώτη του νίκη στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, στον αγώνα μάλιστα της πατρίδας του στην Laguna Seca.

Το 2006, σε ένα από τα πιο συγκλονιστικά πρωταθλήματα, ο Hayden πήρε στο νήμα τον τίτλο από τον Rossi, όντας και ο τελευταίος Αμερικάνος που πήρε το στέμμα μέχρι σήμερα, ενώ ταυτόχρονα ανακηρύχθηκε και ως ένας από τους πιο δημοφιλής αναβάτες της πατρίδας του όλων των εποχών, με το σύνθημα: "ο πρωταθλητής της καρδιάς μας". Το 2015, ο Hayden έφυγε από τα MotoGP και τιμήθηκε από την Dorna με τον τίτλο του MotoGP Legend, για να συνεχίσει την καριέρα του στα WSBK όπου συμμετείχε ως αναβάτης της Honda, παίρνοντας και μια νίκη στην Sepang πέρσι. Μέσα στα 13 χρόνια πορείας στα MotoGP, ο Hayden ανέβηκε 28 φορές στο βάθρο, εκ των οποίων τις τρεις στο ψηλότερο σκαλί, ενώ είχε κερδίσει και πέντε pole positions.

Κατά την διάρκεια της βράβευσής του ως MotoGP Legend, ο Carmelo Ezpeleta είπε πως "το βραβείο το δίνουμε με μεγάλη χαρά στον Nicky, όχι μόνο γιατί είναι πρωταθλητής ή γιατί είναι ένας από τους αναβάτες με τις περισσότερες εκκινήσεις στην κορυφαία κατηγορία, αλλά και λόγω της εξαιρετικής του συμπεριφοράς όλα αυτά τα χρόνια, για τον αθλητικό του πνεύμα και για την φιλικότητα που τον διακρίνει."

Ο Chris Jonnum, ο συγγραφέας του βιβλίου που εκδόθηκε το 2007 με θέμα τα αδέρφια Hayden και την πορεία μέχρι τα MotoGP, έθεσε ίσως με τον καλύτερο τρόπο το τι σημαίνει το όνομα του Hayden στους φίλους των αγώνων σε παγκόσμιο επίπεδο. Έγραψε, πως αν ζητήσεις από οποιονδήποτε το όνομα ενός Αμερικάνου αναβάτη, όλοι θα απαντήσουν "Nicky Hayden".

Πέρα από τα αγωνιστικά του κατορθώματα, ο κόσμος τον αγάπησε και τον θαύμασε εξαιτίας της προσωπικότητάς του. Η αυθεντικότητά του και ο τρόπος που σε έκανε αμέσως να νιώθεις ως ο καλύτερος φίλος του ήταν πραγματικά μοναδικός. Ο Nicky ήταν το αλάτι της γης.

Το παρακάτω βίντεο είναι ένας ελάχιστος φόρος τιμής στην σύντομη αλλά τόσο επιτυχημένη πορεία του Nicky στους αγώνες

Ετικέτες

MotoGP – Οι αναβάτες της μεγάλης κατηγορίας ανεβαίνουν στην ζυγαριά

O Brad Binder θέτει το κατώτατο όριο, με τον Alex Rins να είναι ο βαρύτερος
motomagMotoGP – Οι αναβάτες της μεγάλης κατηγορίας ανεβαίνουν στην ζυγαριά
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

8/3/2024

Λίγο πριν ξεκινήσουν τα ελεύθερα δοκιμαστικά στο Κατάρ, οι αναβάτες του MotoGP ανέβηκαν στην ζυγαριά, όπου αποκαλύφθηκε ποιοι έφαγαν καλά και ποιοι… έδειξαν χαρακτήρα, κατά την διάρκεια του χειμερινού διαλείμματος.

Όπως όλοι ξέρουμε στην μοτοσυκλέτα, το βάρος μετράει περισσότερο από τα υπόλοιπα μέσα μεταφοράς. Στους αγώνες, αυτό παίζει ακόμα μεγαλύτερο ρόλο, καθώς η συνολική αναλογία κιλών ανά ίππο, με τον αναβάτη ντυμένο και πάνω στην μοτοσυκλέτα, καθορίζει την ισχύ της επιτάχυνσης, αλλά και το πόσο καταπονούνται τα ελαστικά στις απότομες αλλαγές φορτίου, κατά την διάρκεια του αγώνα. Σε όλες τις κατηγορίες των MotoGP υπάρχουν ελάχιστα όρια, όσον αφορά το βάρος της μοτοσυκλέτας. Για την Moto3, αυτό περιορίζεται στα 152 κιλά, ενώ για την μεγάλη κατηγορία το όριο ανεβαίνει ελαφρώς, στα 158 κιλά.

MotoGP – Οι αναβάτες της μεγάλης κατηγορίας ανεβαίνουν στην ζυγαριά

Σημαντική επίδραση έχει στην αεροδυναμική και το ύψος των αναβατών, με χαρακτηριστικό παράδειγμα εδώ τον αείμνηστο Marco Simoncelli, του 1,83μ καθώς μπορεί να μην ήταν ο ψηλότερος που έχει περάσει (Luca Marini 1,84) αλλά τότε η ομάδα του, San Carlo Honda Gresini, είχε καταφύγει στην δημιουργία ενός ειδικά διαμορφωμένου φαίρινγκ, αποκλειστικά για το δικό του ύψος, καθώς το ήδη υπάρχον του δημιουργούσε πρόβλημα. Ιδιαίτερα στις ευθείες όπου δεν μπορούσε να σκύψει εντελώς.

Αν και το ύψος είναι κάτι που δεν αλλάζει, δεν ισχύει προφανώς το ίδιο και για το βάρος. Αν και το πολύ βάρος δημιουργεί προβλήματα, το ίδιο συμβαίνει και με την έλλειψη επαρκούς μυϊκού ιστού. Οι αναβάτες των MotoGP είναι μία από τις ιδιαίτερες περιπτώσεις, καθώς καλούνται να έχουν την μέγιστη αντοχή και φυσική κατάσταση με το λιγότερο δυνατό βάρος, το οποίο ορίζεται σε διαφορετικό σημείο για τον καθένα.

MotoGP – Οι αναβάτες της μεγάλης κατηγορίας ανεβαίνουν στην ζυγαριά

Γι’ αυτό λοιπόν, λίγο πριν την εκκίνηση του πρώτου γύρου των MotoGP και μετά το χειμερινό διάλειμμα, οι αναβάτες ανέβηκαν στην ζυγαριά. Όπως ήταν αναμενόμενο για αθλητές αυτούς του επιπέδου, η χειμερινή τους προετοιμασία ήταν αυτή που έπρεπε καθώς υπήρξαν μάλιστα και περιπτώσεις, όπου όχι μόνο δεν ανέβηκαν, αλλά έχασαν κιόλας, σε σχέση με πέρυσι. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο Maverick Vinales, ο οποίος έχασε 4 ολόκληρα κιλά, με τον Brad Binder να μένει στα 2 λιγότερα από πέρυσι.

Από την άλλη, ο Bagnaia δήλωσε ότι κατά την διάρκεια του χειμώνα πήρε 4 κιλά, τα οποία έχει ήδη χάσει. Όπως είπε, είναι κάτι φυσιολογικό για τον ίδιο και το έχει συνηθίσει. Πέρυσι, ολοκλήρωσε την σεζόν στα 64 κιλά, το χειμώνα ανέβηκε στα 68, ενώ στο Κατάρ μετρήθηκε ξανά 64 κιλά. Ο έτερος αναβάτης της Ducati, Jorge Martin, είπε ότι πρέπει να προσέχει πολύ, γιατί του είναι εύκολο να πάρει κιλά. Θεωρεί ότι δεν θα τον επηρεάσει μία διαφορά της τάξεως του 1-2 κιλών, την οποία θεωρεί φυσιολογική, όμως από εκεί και πέρα τα πράγματα αλλάζουν. Ο Bezzecchi, ο οποίος βρίσκεται ένα σκαλί από την κορυφή της λίστας, στα 61 κιλά, είπε αστειευόμενος ότι αν πέσει κι άλλο, μάλλον θα πετάξει από την μοτοσυκλέτα.

Ας δούμε τώρα πόσο ζυγίζει ο κάθε ένας από τους 22 αναβάτες της φετινής σχάρας εκκίνησης, με το μεγαλύτερο ποσοστό να μην βρίσκεται στην περιοχή των 60 κιλών:

Brad Binder (RSA/Red Bull KTM Factory Racing): 60 kg

Marco Bezzecchi (ITA/Pertamina VR46): 61 kg

Pedro Acosta (ESP/GASGAS Tech3): 62 kg

Pecco Bagnaia (ITA/Ducati Lenovo): 64 kg

Miguel Oliveira (POR/Trackhouse Aprilia): 64 kg

Marc Marquez (ESP/Gresini Racing): 64 kg

Maverick Viñales (ESP/Aprilia Racing): 64 lbs

Fabio Quartararo (FRA/Monster Energy Yamaha): 64 kg

Jack Miller (AUS/Red Bull KTM Factory Racing): 64 kg

Enea Bastianini (ITA/Ducati Lenovo): 64 kg

Jorge Martin (ESP/Pramac Ducati): 65 kg

Alex Márquez (ESP/Gresini Racing): 65 kg

Aleix Espargaró (ESP/Aprilia Racing): 65 kg

Franco Morbidelli (ITA/Pramac Ducati): 67 kg

Raúl Fernández (ESP/Trackhouse Aprilia): 68 kg

Johann Zarco (FRA/LCR Honda): 68 kg

Fabio di Giananntonio (ITA/Pertamina VR46): 68 kg

Luca Marini (ITA/Repsol Honda): 69 kg

Joan Mir (ESP/Repsol Honda): 69 kg

Takaaki Nakagami (JAP/LCR Honda): 70 kg

Augusto Fernández (ESP/GASGAS Tech3): 72 kg

Alex Rins (ESP/LCR Honda): 72 kg

Ετικέτες