Nicky Hayden (1981-2017)

"Ο πρωταθλητής της καρδιάς μας"
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

23/5/2017

Την Δευτέρα 22 Μαΐου έφυγε από τη ζωή, μετά από δύσκολη και άνιση μάχη με τα τραύματά του, ένας από τους πλέον αγαπητούς αναβάτες παγκοσμίως. Ο Nicky Hayden μπορεί να μην στηθεί ξανά στη σχάρα εκκίνησης στους αγώνες WSBK –όπου συμμετείχε στην εργοστασιακή ομάδα της Honda- ή των MotoGP –όπου είχε μπει το όνομά του στη λίστα των Παγκόσμιων Πρωταθλητών ως ο τελευταίος Αμερικανός αναβάτης που κατάφερε κάτι τέτοιο- αλλά το σίγουρο είναι ότι θα βρίσκεται πάντα στην καρδιά των συναθλητών του και των ανθρώπων που αγαπούν τους αγώνες.

Γιατί ο Nicky ήταν ένας από τους λόγους που μας έκαναν να αγαπάμε το σπορ. Ήταν ένας αναβάτης προικισμένος και ταλαντούχος ο οποίος ποτέ δεν είχε δημιουργήσει αντιπαλότητες και έχθρες, ακόμη και όταν έφτασε στην διεκδίκηση του παγκοσμίου πρωταθλήματος το 2006. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε ο Rossi: Nicky ήταν ένα από τους καλύτερους φίλους που είχα στα paddock. Ήμασταν team mates την rookie χρονιά του το 2003, τότε που πήρα τον τίτλο κι αυτός ανέβηκε για πρώτη φορά στο βάθρο. Ύστερα από λίγα χρόνια παλέψαμε για τον τίτλο μέχρι τον τελευταίο αγώνα της Valencia, όπου δυστυχώς για μένα κέρδισε και στέφθηκε αυτός πρωταθλητής. Μετά τον τερματισμό σφίξαμε τα χέρια και με αγκάλιασε. Ερχόταν συχνά στο ράντσο για προπόνηση και προσπαθούσα να "κλέψω" μερικά από τα μυστικά του όταν ήμασταν μαζί στην πίστα, γιατί ήταν ένας από τους γρηγορότερους αναβάτες στον κόσμο στο flat track. Αυτό όμως που δεν θα ξεχάσω ποτέ ως η ωραιότερη ανάμνησή μου από τον Nicky, ήταν όταν το 2015 στην Valencia έχασα τον τίτλο στον τελευταίο αγώνα και στον γύρο μετά τον τερματισμό ήρθε και μου έσφιξε το χέρι. Εγώ έχασα το πρωτάθλημα κι εκείνος αποχαιρετούσε τα MotoGP. Το βλέμμα του μέσα από το κράνος που ήταν γεμάτο υποστήριξη προς εμένα, είναι μια από τις ελάχιστες ευχάριστες αναμνήσεις από εκείνη τη μέρα."

Ο Hayden ανατράφηκε μέσα σε μια οικογένεια με αγωνιστική παράδοση. Τόσο ο πατέρας του Earl όσο και η μητέρα του Rose, έτρεχαν παλιότερα σε αγώνες, ενώ και τα αδέρφια του, ο μεγαλύτερος Tommy και ο νεότερος Roger Lee, ανήκουν στην ελίτ των κορυφαίων αναβατών στην Αμερική, στα AMA Flat Track και ΑΜΑ National Road Racing πρωταθλήματα. Μάλιστα οι τρεις του έγραψαν ιστορία το 2002, όταν όλα τα αδέρφια κατέλαβαν τις θέσεις του βάθρου στο ΤΤ Dirt Track Grand National (ο Nicky είχε κερδίσει, ο Tommy τερμάτισε δεύτερος και ο Roger Lee τρίτος).

Εκείνη τη χρονιά επίσης, ο Nicky έγινε και ο νεότερος αναβάτης που κέρδισε το πρωτάθλημα ΑΜΑ Superbike και την επόμενη χρονιά ξεκίνησε την καριέρα του στα MotoGP, ως αναβάτης της εργοστασιακής ομάδας της Honda. Την πρώτη του κιόλας χρονιά κατάφερε να ανέβει στο βάθρο και το 2005 πήρε την πρώτη του νίκη στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, στον αγώνα μάλιστα της πατρίδας του στην Laguna Seca.

Το 2006, σε ένα από τα πιο συγκλονιστικά πρωταθλήματα, ο Hayden πήρε στο νήμα τον τίτλο από τον Rossi, όντας και ο τελευταίος Αμερικάνος που πήρε το στέμμα μέχρι σήμερα, ενώ ταυτόχρονα ανακηρύχθηκε και ως ένας από τους πιο δημοφιλής αναβάτες της πατρίδας του όλων των εποχών, με το σύνθημα: "ο πρωταθλητής της καρδιάς μας". Το 2015, ο Hayden έφυγε από τα MotoGP και τιμήθηκε από την Dorna με τον τίτλο του MotoGP Legend, για να συνεχίσει την καριέρα του στα WSBK όπου συμμετείχε ως αναβάτης της Honda, παίρνοντας και μια νίκη στην Sepang πέρσι. Μέσα στα 13 χρόνια πορείας στα MotoGP, ο Hayden ανέβηκε 28 φορές στο βάθρο, εκ των οποίων τις τρεις στο ψηλότερο σκαλί, ενώ είχε κερδίσει και πέντε pole positions.

Κατά την διάρκεια της βράβευσής του ως MotoGP Legend, ο Carmelo Ezpeleta είπε πως "το βραβείο το δίνουμε με μεγάλη χαρά στον Nicky, όχι μόνο γιατί είναι πρωταθλητής ή γιατί είναι ένας από τους αναβάτες με τις περισσότερες εκκινήσεις στην κορυφαία κατηγορία, αλλά και λόγω της εξαιρετικής του συμπεριφοράς όλα αυτά τα χρόνια, για τον αθλητικό του πνεύμα και για την φιλικότητα που τον διακρίνει."

Ο Chris Jonnum, ο συγγραφέας του βιβλίου που εκδόθηκε το 2007 με θέμα τα αδέρφια Hayden και την πορεία μέχρι τα MotoGP, έθεσε ίσως με τον καλύτερο τρόπο το τι σημαίνει το όνομα του Hayden στους φίλους των αγώνων σε παγκόσμιο επίπεδο. Έγραψε, πως αν ζητήσεις από οποιονδήποτε το όνομα ενός Αμερικάνου αναβάτη, όλοι θα απαντήσουν "Nicky Hayden".

Πέρα από τα αγωνιστικά του κατορθώματα, ο κόσμος τον αγάπησε και τον θαύμασε εξαιτίας της προσωπικότητάς του. Η αυθεντικότητά του και ο τρόπος που σε έκανε αμέσως να νιώθεις ως ο καλύτερος φίλος του ήταν πραγματικά μοναδικός. Ο Nicky ήταν το αλάτι της γης.

Το παρακάτω βίντεο είναι ένας ελάχιστος φόρος τιμής στην σύντομη αλλά τόσο επιτυχημένη πορεία του Nicky στους αγώνες

Ετικέτες

MotoGP Austria: Ξεκούραστη νίκη Bagnaia!

Το ξανά έκανε ο Vinales
MotoGP Austria: Ξεκούραστη νίκη Bagnaia!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

20/8/2023

Ανίκητος ο Bagnaia στο CryptoDATA Motorrad Grand Prix von Österreich από την pole position τόσο στον Sprint όσο και σήμερα στον βασικό αγώνα που κύλισε και πιο εύκολα μάλιστα καθώς δεν απειλήθηκε από τον Binder στην δεύτερη θέση.

Πολύ νωρίς η KTM, μόλις είδε πως ο Miller έχανε θέσεις από εκεί που ήταν τρίτος πίσω από τον Binder, κατάλαβε πως η δεύτερη θέση του βάθρου ήταν η καλύτερη που θα μπορούσε να έχει και δεν θέλησε να ριψοκινδυνέψει το αποτέλεσμα αυτό, στέλνοντας έτσι στον Binder το μήνυμα να αλλάξει χαρτογράφηση.

Ακολουθώντας τον πρώτο πολύ κοντά μειώνεις την έτσι και αλλιώς μικρή διάρκεια ζωής του εμπρός ελαστικού, όμως ο Bagnaia ήδη ξεμάκραινε και ο Binder δεν κινδύνευε από το slipstreaming αλλά από το λάθος στην προσπάθεια να φέρει μία πολυπόθητη νίκη στην Αυστριακή πίστα. Οπότε από πολύ νωρίς αποσύρθηκε από αυτή την προσπάθεια που έτσι κι αλλιώς δεν θα έβγαζε και πουθενά καθώς ο Bagnaia και η Ducati ήταν για άλλη μία φορά στην συγκεκριμένη πίστα, άπιαστοι τελείως.

Η μεγαλύτερη απογοήτευση έρχεται από τον Vinales που έκανε άλλη μία κακή εκκίνηση και βρέθηκε πίσω από την στιγμή που ο χρόνος του ήταν για το βάθρο. Μετά την καταστροφική εκκίνηση εχθές και την καραμπόλα που ακολουθήσε για την οποία τιμωρήθηκε ο Martin κάνοντας σήμερα ένα μεγαλύτερο γύρο, περίμενε κανείς πως ο Vinales δεν θα επαναλάβει το λάθος. Ωστόσο τον πέρασαν στην εκκίνηση σαν να έτρεχε με μοτοσυκλέτα άλλης κατηγορίας. Στη συνέχεια έκανε χρόνους που θα μπορούσαν να τον βάλουν στη μάχη για το βάθρο, όπως και αρκετές προσπεράσεις, για αυτό και είναι μεγάλο κρίμα που δεν έκανε μία πιο γρήγορη εκκίνηση.

Έμεινε έτσι ο Binder να παλεύει μόνος του με μία στρατιά από Ducati καθώς μόλις πέρασε ο Alex Marquez, που είχε ξεκινήσει πολύ καλά, τον Miller σχεδόν ταυτόχρονα ακολούθησαν και οι δύο αναβάτες του Rossi, ενώ η κατρακύλα της δεύτερης KTM συνεχίστηκε ασταμάτητη μέχρι να φτάσει στο όριο των βαθμών.

Ο Bagnaia φόρτωσε μισό δευτερόλεπτο στον Binder μέχρι τον δέκατο γύρο ενώ την διαφορά δεν μπορούσε να κλείσει με τον δεύτερο ούτε και ο Alex Marquez που είχε πίσω του τον Bezzecchi και πιο πίσω τον Marini. Ακόμη πιο πίσω ήταν ο Vinales που εύκολα είχε φτάσει έως εδώ περνώντας και τον Miller.

Ο Binder δεν χτυπούσε ούτε στα λίγα σημεία που η KTM ήταν ταχύτερη της Ducati όλο το σαββατοκύριακο, ξεκάθαρα επιλέγοντας να έχει σίγουρο το βάθρο, αν και όπως είπαμε η απόφαση δεν πρέπει να ήταν δική του. Ο αγώνας δεν είχε λοιπόν κανένα ενδιαφέρον μπροστά και περιμέναμε έτσι να δούμε την μάχη από την έκτη θέση και πίσω με τον Martin να έχει επανακάμψει από τις θέσεις που έχασε εξαιτίας της ποινής και να γυρνά στον ρυθμό των πρώτων.

Πιο πίσω υπήρχε θέαμα με τον Miller να κοντράρεται με Morbidelli, Marc Marquez και Zarco αλλά αυτό δεν έσωζε την έλλειψη δράσης, παρόλο που ο Marc Marquez γυρνούσε και αυτός με τον ρυθμό των πρώτων σε κάποια σημεία.

Στους τελευταίους δέκα γύρους οι δύο πρώτοι θα μπορούσαν να πάρουν ποινή μεγαλύτερου γύρου, να την εκτελέσουν και πάλι να κρατήσουν την θέση τους, τέτοια ήταν η διαφορά ενώ ο Bezzecchi είχε αποφασίσει πως ήταν η ώρα να παλέψει για την τελευταία θέση του βάθρου με δύο επιθέσεις στον Alex Marquez που δεν πέτυχαν. Ήταν και οι δύο στην πρώτη στροφή και ήταν και οι δύο αποτυχημένες, όπως και μία προσπάθεια στην 9η μετά από μία δοκιμή προσπέρασης, που τελικά αυτές οι προσπάθειες απέδωσαν στο τέλος και πήρε την τρίτη θέση.

Στον αγώνα Sprint θα βλέπαμε περισσότερες μάχες αν δεν είχε εμπλακεί στην καραμπόλα της εκκίνησης, αλλά και πάλι η απογοήτευση έρχεται από τον Vinales, ας μην επαναλαμβανόμαστε. Ελαφρυντικό, το γεγονός πως εχθές απεβίωσε ο ισχυρός άντρας του Piaggio Group, εκείνος που χρηματοδότησε την επιστροφή της Aprilia, ο Roberto Colaninno ένας ιδιαίτερα χαρισματικός επιχειρηματίας που η μοτοσυκλέτα στην Ιταλία του οφείλει πολλά.

Σε αυτό το σημείο οι μάχες στις πίσω θέσεις είχαν αρχίσει να ολοκληρώνονται, τελικά ο Marini τα κατάφερε και εκείνος να περάσει τον Alex Marquez σε μία κόντρα Rossi-Marquez δεύτερης γενιάς και τελικά ο Bagnaia έλαμψε για ακόμη μία φορά στο Red Bull Ring χωρίς ιδιαίτερο ανταγωνισμό!

Θέση

N#

Αναβάτης

ΜΟΤΟ

Χρόνος/Διαφ.–––

1

1

Francesco Bagnaia

Ducati

42:23.3150

2

33

Brad Binder

KTM

5.191

3

72

Marco Bezzecchi

Ducati

7.708

4

10

Luca Marini

Ducati

10.343

5

73

Alex Marquez

Ducati

11.039

6

12

Maverick Viñales

Aprilia

11.724

7

89

Jorge Martin

Ducati

12.917

8

20

Fabio Quartararo

Yamaha

19.509

9

41

Aleix Espargaro

Aprilia

20.231

10

23

Enea Bastianini

Ducati

20.729

11

21

Franco Morbidelli

Yamaha

21.527

12

93

Marc Marquez

Honda

23.027

13

5

Johann Zarco

Ducati

24.259

14

37

Augusto Fernandez

KTM

25.365

15

43

Jack Miller

KTM

25.475

16

44

Pol Espargaro

KTM

28.073

17

49

Fabio Di Giannantonio

Ducati

28.998

18

30

Takaaki Nakagami

Honda

32.316

19

32

Lorenzo Savadori

Aprilia

42.392

20

27

Iker Lecuona

Honda

46.239

Not Classified

 

25

Raul Fernandez

Aprilia

42:06.4260

 

36

Joan Mir

Honda

18:21.1400

 

88

Miguel Oliveira

Aprilia

09:29.9010

 

Ετικέτες