Nicky Hayden (1981-2017)

"Ο πρωταθλητής της καρδιάς μας"
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

23/5/2017

Την Δευτέρα 22 Μαΐου έφυγε από τη ζωή, μετά από δύσκολη και άνιση μάχη με τα τραύματά του, ένας από τους πλέον αγαπητούς αναβάτες παγκοσμίως. Ο Nicky Hayden μπορεί να μην στηθεί ξανά στη σχάρα εκκίνησης στους αγώνες WSBK –όπου συμμετείχε στην εργοστασιακή ομάδα της Honda- ή των MotoGP –όπου είχε μπει το όνομά του στη λίστα των Παγκόσμιων Πρωταθλητών ως ο τελευταίος Αμερικανός αναβάτης που κατάφερε κάτι τέτοιο- αλλά το σίγουρο είναι ότι θα βρίσκεται πάντα στην καρδιά των συναθλητών του και των ανθρώπων που αγαπούν τους αγώνες.

Γιατί ο Nicky ήταν ένας από τους λόγους που μας έκαναν να αγαπάμε το σπορ. Ήταν ένας αναβάτης προικισμένος και ταλαντούχος ο οποίος ποτέ δεν είχε δημιουργήσει αντιπαλότητες και έχθρες, ακόμη και όταν έφτασε στην διεκδίκηση του παγκοσμίου πρωταθλήματος το 2006. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε ο Rossi: Nicky ήταν ένα από τους καλύτερους φίλους που είχα στα paddock. Ήμασταν team mates την rookie χρονιά του το 2003, τότε που πήρα τον τίτλο κι αυτός ανέβηκε για πρώτη φορά στο βάθρο. Ύστερα από λίγα χρόνια παλέψαμε για τον τίτλο μέχρι τον τελευταίο αγώνα της Valencia, όπου δυστυχώς για μένα κέρδισε και στέφθηκε αυτός πρωταθλητής. Μετά τον τερματισμό σφίξαμε τα χέρια και με αγκάλιασε. Ερχόταν συχνά στο ράντσο για προπόνηση και προσπαθούσα να "κλέψω" μερικά από τα μυστικά του όταν ήμασταν μαζί στην πίστα, γιατί ήταν ένας από τους γρηγορότερους αναβάτες στον κόσμο στο flat track. Αυτό όμως που δεν θα ξεχάσω ποτέ ως η ωραιότερη ανάμνησή μου από τον Nicky, ήταν όταν το 2015 στην Valencia έχασα τον τίτλο στον τελευταίο αγώνα και στον γύρο μετά τον τερματισμό ήρθε και μου έσφιξε το χέρι. Εγώ έχασα το πρωτάθλημα κι εκείνος αποχαιρετούσε τα MotoGP. Το βλέμμα του μέσα από το κράνος που ήταν γεμάτο υποστήριξη προς εμένα, είναι μια από τις ελάχιστες ευχάριστες αναμνήσεις από εκείνη τη μέρα."

Ο Hayden ανατράφηκε μέσα σε μια οικογένεια με αγωνιστική παράδοση. Τόσο ο πατέρας του Earl όσο και η μητέρα του Rose, έτρεχαν παλιότερα σε αγώνες, ενώ και τα αδέρφια του, ο μεγαλύτερος Tommy και ο νεότερος Roger Lee, ανήκουν στην ελίτ των κορυφαίων αναβατών στην Αμερική, στα AMA Flat Track και ΑΜΑ National Road Racing πρωταθλήματα. Μάλιστα οι τρεις του έγραψαν ιστορία το 2002, όταν όλα τα αδέρφια κατέλαβαν τις θέσεις του βάθρου στο ΤΤ Dirt Track Grand National (ο Nicky είχε κερδίσει, ο Tommy τερμάτισε δεύτερος και ο Roger Lee τρίτος).

Εκείνη τη χρονιά επίσης, ο Nicky έγινε και ο νεότερος αναβάτης που κέρδισε το πρωτάθλημα ΑΜΑ Superbike και την επόμενη χρονιά ξεκίνησε την καριέρα του στα MotoGP, ως αναβάτης της εργοστασιακής ομάδας της Honda. Την πρώτη του κιόλας χρονιά κατάφερε να ανέβει στο βάθρο και το 2005 πήρε την πρώτη του νίκη στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, στον αγώνα μάλιστα της πατρίδας του στην Laguna Seca.

Το 2006, σε ένα από τα πιο συγκλονιστικά πρωταθλήματα, ο Hayden πήρε στο νήμα τον τίτλο από τον Rossi, όντας και ο τελευταίος Αμερικάνος που πήρε το στέμμα μέχρι σήμερα, ενώ ταυτόχρονα ανακηρύχθηκε και ως ένας από τους πιο δημοφιλής αναβάτες της πατρίδας του όλων των εποχών, με το σύνθημα: "ο πρωταθλητής της καρδιάς μας". Το 2015, ο Hayden έφυγε από τα MotoGP και τιμήθηκε από την Dorna με τον τίτλο του MotoGP Legend, για να συνεχίσει την καριέρα του στα WSBK όπου συμμετείχε ως αναβάτης της Honda, παίρνοντας και μια νίκη στην Sepang πέρσι. Μέσα στα 13 χρόνια πορείας στα MotoGP, ο Hayden ανέβηκε 28 φορές στο βάθρο, εκ των οποίων τις τρεις στο ψηλότερο σκαλί, ενώ είχε κερδίσει και πέντε pole positions.

Κατά την διάρκεια της βράβευσής του ως MotoGP Legend, ο Carmelo Ezpeleta είπε πως "το βραβείο το δίνουμε με μεγάλη χαρά στον Nicky, όχι μόνο γιατί είναι πρωταθλητής ή γιατί είναι ένας από τους αναβάτες με τις περισσότερες εκκινήσεις στην κορυφαία κατηγορία, αλλά και λόγω της εξαιρετικής του συμπεριφοράς όλα αυτά τα χρόνια, για τον αθλητικό του πνεύμα και για την φιλικότητα που τον διακρίνει."

Ο Chris Jonnum, ο συγγραφέας του βιβλίου που εκδόθηκε το 2007 με θέμα τα αδέρφια Hayden και την πορεία μέχρι τα MotoGP, έθεσε ίσως με τον καλύτερο τρόπο το τι σημαίνει το όνομα του Hayden στους φίλους των αγώνων σε παγκόσμιο επίπεδο. Έγραψε, πως αν ζητήσεις από οποιονδήποτε το όνομα ενός Αμερικάνου αναβάτη, όλοι θα απαντήσουν "Nicky Hayden".

Πέρα από τα αγωνιστικά του κατορθώματα, ο κόσμος τον αγάπησε και τον θαύμασε εξαιτίας της προσωπικότητάς του. Η αυθεντικότητά του και ο τρόπος που σε έκανε αμέσως να νιώθεις ως ο καλύτερος φίλος του ήταν πραγματικά μοναδικός. Ο Nicky ήταν το αλάτι της γης.

Το παρακάτω βίντεο είναι ένας ελάχιστος φόρος τιμής στην σύντομη αλλά τόσο επιτυχημένη πορεία του Nicky στους αγώνες

Ετικέτες

Enea Bastianini: “Ο χειρότερος αγώνας της καριέρας μου” – Αδύνατο να συνεχίσει έτσι δηλώνει ο "La Bestia"

Μετά τον Pedro Acosta και ο Ιταλός στρέφεται ενάντια της KTM
Enea Bastianini ενάντια της ΚΤΜ 2025
Από το

motomag

26/5/2025

Ο Enea Bastianini, διπλός νικητής με την Ducati στο Silverstone το 2024, χαρακτήρισε το Βρετανικό MotoGP του 2025 ως πιθανότατα τον χειρότερο αγώνα της καριέρας του.

Αντιμετωπίζοντας δυσκολίες στο να προσαρμοστεί στην RC16 από τις πρώτες κιόλας δοκιμές πριν την έναρξη του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος, ο Bastianini απηύθυνε έκκληση για βοήθεια, ίσως και μια προειδοποίηση προς την KTM λέγοντας ότι αδύνατο να συνεχίσει έτσι.

Μετά την 15η θέση στο Sprint του Silverstone, ο Ιταλός τερμάτισε 17ος στον κύριο αγώνα, έχοντας εκτίσει και ποινή long lap από το Le Mans. Ο Bastianini που σκέφτηκε ακόμη και να αποσυρθεί κατά τη διάρκεια του αγώνα – βρέθηκε 54 συνολικά δευτερόλεπτα πίσω από τον νικητή και εργοστασιακό αναβάτη της Aprilia, Marco Bezzecchi

Ο Bastianini ήταν τόσο πίσω από τον αμέσως επόμενο, Miguel Oliveira, που ούτε μια ποινή 16 δευτερολέπτων μετά τον αγώνα λόγω πίεσης ελαστικών δεν άλλαξε τη θέση του. Μόνο ο τραυματισμένος Somkiat Chantra (LCR) και ο αναπληρωματικός της Aprilia, Lorenzo Savadori, που επίσης δέχθηκαν ποινές, τερμάτισαν πίσω του.

Ο ταχύτερος γύρος του Bastianini ήταν 2,1 δευτερόλεπτα αργότερος από του Bezzecchi και 1,5 δευτερόλεπτο πιο αργός από τον ταχύτερο KTM αναβάτη, Pedro Acosta. Ο Ισπανός δήλωσε επίσης απογοητευμένος με την έκτη θέση που κατέκτησε και “έτριξε τα δόντια” στην ΚΤΜ για την έλλειψη υποστήριξής στους αναβάτες της, ωστόσο τερμάτισε σε πολύ καλύτερη θέση από τον Bastianini και για αυτό ο λόγος του έχει και πολύ μεγαλύτερο ειδικό βάρος.  Ο Bastianini δεν κατάφερε κάτι καλύτερο ούτε σε σχέση με τον ομόσταυλό του M. Vinales που πήρε την 11η θέση στον αγώνα, με διαφορά μεγαλύτερη των 40 δευτερολέπτων από τον Ιταλό.

“Ήταν μία πολύ δύσκολη μέρα γιατί προσπάθησα να κάνω κάτι με τη μοτοσυκλέτα, αλλά τίποτα, είναι αδύνατο για μένα να πιέσω. Ο αγώνας ήταν δύσκολος ακόμα και στις ευθείες γιατί ήταν πολύ δύσκολο να κρατήσω το γκάζι ανοιχτό - το μπροστινό μέρος ήταν πολύ ελαφρ…. Ήταν πολύ απογοητευτικό. Πιθανότατα ο χειρότερος αγώνας της καριέρας μου.”, είπε ο Ιταλός που σκέφτηκε πολλές φορές να αποσυρθρεί από τον αγώνα, όπως δήλωσε. Τερμάτισε ωστόσο όπως είπε για όλους, και για τον ίδιο και για την ομάδα. 

Κοιτώντας προς τον επόμενο αγώνα στην Aragon, ο Bastianini ζήτησε περισσότερη τεχνική υποστήριξη από την KTM: “Αυτή τη στιγμή είμαι ο χειρότερος αναβάτης στην πίστα. Πέρυσι εδώ κέρδισα δύο φορές και φέτος μου φαίνεται αδύνατο που είμαι τελευταίος. Πιστεύω πως η KTM πρέπει να κάνει κάτι για μένα και για το μέλλον μου, γιατί έτσι δεν γίνεται να συνεχίσουμε.”

“Στο τέλος η μοτοσυκλέτα δεν στρίβει και τα ηλεκτρονικά δεν δουλεύουν. Αυτό είναι το πρόβλημα. Μπορούμε να φρενάρουμε δυνατά, αλλά σε αυτή την πίστα, σήμερα με τον δυνατό άνεμο, δεν ήταν το δυνατό μας σημείο. Το Le Mans ήταν καλό γιατί είχε πολλές κλειστές στροφές και ήμασταν πιο ανταγωνιστικοί, αλλά εδώ όχι.”
Ο Bastianini – του οποίου ο χρόνος στο νικηφόρο Sprint του Silverstone το 2024 ήταν 3,7 δευτερόλεπτα ταχύτερος από τον Alex Marquez το 2025 – έχει ως καλύτερο φετινό του τερματισμό με την KTM την έβδομη θέση στο Austin.