Ο πρώτος γιατρός των MotoGP διαφωνεί με όσα έγιναν στον Marquez

Υπήρξε ο γιατρός που ίδρυσε την Clinica Mobile
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

24/8/2020

Οι φίλαθλοι του MotoGP, κυρίως οι παλαιότεροι, έχουν ακούσει το όνομα του Dr.Costa από το γεγονός πως χάρισε ένα πόδι στον Doohan. Υπέγραψε ένα σωρό χαρτιά, βρήκε χορηγία για ένα αεροσκάφος και πήρε τον Doohan από ένα νοσοκομείο της Ολλανδίας που ετοιμαζόντουσαν να του ακρωτηριάσουν, ό,τι είχε απομείνει από το δεξί πόδι. Ο Dr.Costa έκανε κάτι που γινόταν σπάνια, έραψε τα δύο πόδια του Doohan μαζί για να αποσυμφορήσει το χειρουργημένο και τον τοποθέτησε σε ειδικό θάλαμο για θεραπεία με υπερβαρικό οξυγόνο. Ο Doohan δεν θα ήταν ποτέ ξανά ο ίδιος άνθρωπος, αλλά χάρη στον Dr.Costa είχε ένα λειτουργικό πόδι και μπορούσε να περπατήσει.

Αντίστροφα όμως βοήθησε και εκείνος τον Dr.Costa καθώς η τεράστια επιτυχία του γιατρού ξεφεύγει επικοινωνιακά για πρώτη φορά από τον μικρό κύκλο των αναβατών που επί δεκαπέντε χρόνια ήξεραν τι θαύματα κάνει, και στις αρχές της δεκαετίας του ’90 ο Dr. Costa είναι ο πιο γνωστός αθλίατρος που υπάρχει, ακόμη και για όσους δεν παρακολουθούν MotoGP. Εξαιτίας εκείνης της πολύ-προβεβλημένης επιτυχίας, ο Dr. Costa κατάφερε να κερδίσει ορισμένα κεκτημένα για όλους τους γιατρούς των MotoGP και όταν αποσύρθηκε τον αντικατέστησε ο Dr. Xavier Mir.

Μπορείτε να διαβάσετε πολύ περισσότερα σε αυτό εδώ το αφιέρωμα, για την πολύ ενδιαφέρουσα πορεία της Clinica Mobile, του τραυματισμού του Mick Doohan και τους λόγους που οι αναβάτες των MotoGP μπορούν να χειρουργηθούν σε οποιοδήποτε νοσοκομείο με τον Dr.Mir να δίνει εντολές, ακόμη κι όταν οι γιατροί εκεί δεν έχουν ξανά ακούσει ποτέ για τον Dr. Mir, τον άνθρωπο που ανέλαβε μετά την συνταξιοδότηση του Dr. Costa.

Ο Marc Marquez φέτος χάνει την σεζόν μετά τον τραυματισμό του στον πρώτο αγώνα, την προσπάθειά του να επιστρέψει μετά από λίγες ημέρες και το γεγονός πως αναγκάστηκε να κάνει δεύτερο χειρουργείο, χάνοντας τελικά την σεζόν. Σε συνέντευξή του ο Dr. Costa εκφράζει ένα μεγάλο παράπονο κι έπειτα την αντίθεσή του με την μέθοδο αποκατάστασης. Ο Dr. Costa ήθελε να τον είχαν συμβουλευτεί -τουλάχιστον με ένα τηλέφωνο- πριν το πρώτο χειρουργείο.

Ο Mick Doohan και τα κεκτημένα των γιατρών στα MotoGP

Αυτό τώρα μπορεί να φανεί κάπως περίεργο, καθώς μιλάμε για έναν συνταξιούχο πλέον γιατρό που εδώ και πολλά χρόνια έχει εγκαταλείψει την ενασχόληση με τους αγώνες και τα MotoGP. Η περίπτωση του Marquez όμως είναι ξεχωριστή για τον Dr.Costa, καθώς έχει εκδώσει βιβλίο για τον Marquez με όλα όσα έχουν ζήσει μαζί στα MotoGP έχοντας γίνει ο γιατρός του από πολύ μικρή ηλικία. Ο Dr. Costa γράφει πάντα ποιητικά, αναλύοντας την καθημερινότητά του στα paddock και έχει να πει ορισμένες υπέροχες ιστορίες για τον Marc Marquez. Δεν είναι ο μοναδικός αναβάτης για τον οποίο έχει γράψει ο Dr. Costa, αλλά σίγουρα έχει την τιμητική του και ένα βιβλίο αφιερωμένο στον ίδιο… Να γιατί περίμενε τουλάχιστον ένα τηλέφωνο και με την ευκολία έκφρασης που απολαμβάνουν όλοι οι μεγαλύτεροι άνθρωποι, δεν δίστασε να το πει και ξεκάθαρα.

Από εκεί και πέρα ο Dr. Costa εξηγεί πως η πλάκα είναι μία καλή λύση για έναν οποιονδήποτε άνθρωπο που κάνει δουλειά γραφείου ή οποιαδήποτε δουλειά δεν καταπονεί τα χέρια σε υπερβολικό βαθμό. Σε έναν αθλητή που μαζεύει πολλά G στο φρενάρισμα, δεν βάζεις πλάκα. Με αυτή την λύση το περιοστέο θέλει πολύ καιρό να αποκατασταθεί και ρισκάρεις να συναντήσεις άλλα προβλήματα. Για παράδειγμα ο κίνδυνος φλεγμονής είναι μεγαλύτερος. Στους αθλητές είναι προτιμότερο να βάλεις ένα καρφί. Από την άλλη όμως ο ίδιος ο Dr. Costa αναγνώρισε πως ο Marquez είναι ιδιαίτερη περίπτωση γιατί έχει και τον τραυματισμένο ώμο. Αν βάλεις καρφί μεταφέρεις περισσότερες δυνάμεις στο ήδη χειρουργημένο σημείο. Μπορεί αυτός να είναι ο λόγος που επέλεξαν οι γιατροί του Marquez την πλάκα.

Η πιο σημαντική φράση του Dr. Costa είναι η εξής: «Αν σκοπός σου είναι να πετύχεις μία συγκεκριμένη προθεσμία, τότε πρέπει να είσαι έτοιμος να πάρεις ένα μεγάλο ρίσκο. Δείτε τι έκανα εγώ στον Mick Doohan. Με το καρφί μπορεί ο Marquez να έτρεχε ακόμη και στην Jerez και να ήταν σε θέση να κερδίσει στην Τσεχία».

Ο ίδιος ο Marquez, μετά την ανακοίνωση της Honda πως χάνει ουσιαστικά την σεζόν, είπε πως δεν έκανε ποτέ «του κεφαλιού του», αλλά πήγε με βάση όλα όσα του είπαν οι γιατροί. Το ίδιο σκοπεύει να κάνει και τώρα. Του συνέστησαν να κάτσει για δύο έως και τρεις μήνες, κι αυτό ακριβώς θα κάνει…

 

 
Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.