Η ομάδα της Red Bull KTM Ajo, είχε έναν λόγο ναι πανηγυρίσει και φέτος, καθώς ο Remy Gardner κατέκτησε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στην Moto2, στον τελευταίο αγώνα της σεζόν στην Valencia. Ο 23 ετών Αυστραλός, γιος του πρώην παγκόσμιου πρωταθλητή Wayne Gardner, είχε μέσα στη χρονιά 12 τερματισμούς στο βάθρο εκ των οποίων οι πέντε ήταν νίκες, με τον team mate του στην ομάδα, τον Raul Fernandez, να κάνει το 1-2 για την Red Bull KTM Ajo.
Οι δυο τους πάλευαν μέχρι το τέλος για τον τίτλο, γεγονός που επέφερε ιδιαίτερη αγωνία στην ομάδα για το φινάλε. Τελικά όμως ο Gardner ήταν αυτός που έκανε αυτό που έπρεπε για να πάρει το στέμμα, καθώς του αρκούσε η 10η θέση που πέτυχε στον τελευταίο αγώνα, για να διατηρήσει την διαφορά στους τέσσερις βαθμούς.
Ο 21 ετών ομόσταυλος του Gardner, τερμάτισε κι αυτός 12 φορές στο βάθρο και πήρε οκτώ νίκες, ενώ κέρδισε και στον τελευταίο αγώνα, ανεβάζοντας έτσι τις συνολικές νίκες της ομάδας για φέτος στις 13! Αν μη τι άλλο, αυτό το 1-2 στο πρωτάθλημα της Moto2 και ο τίτλος στην Moto3 με τον Pedro Acosta –που γιορτάστηκε την προηγούμενη εβδομάδα- δείχνουν το πόσο επιτυχημένο είναι το πλάνο και η οργάνωση της ΚΤΜ GP Academy, του προγράμματος που έχει ως στόχο την ανάδειξη και εξέλιξη νέων ταλέντων μέσα από το Red Bull MotoGP™ Rookies Cup, την Moto3 και την Moto2, στην πορεία για τα MotoGP.
Ο Gardner είναι ο πρώτος Αυστραλός Πρωταθλητής της Moto2 και ο πρώτος από την χώρα του που χρίζεται Παγκόσμιος Πρωταθλητής από το 2011 και πλέον έχει στραμμένο το βλέμμα του στο επόμενο βήμα της καριέρας του, στην μετακίνησή του στην ομάδα της Tech3 KTMFactoryRacingMotoGP για το 2022, μαζί με τον ομόσταυλό του Raul Fernandez.
Ο ίδιος δήλωσε πως δεν έχει λόγια για να περιγράψει την χαρά του, ειδικά μετά από ένα διάστημα που όπως είπε ο ίδιος υπέφερε, έχανε βαθμούς και αναρωτιόταν για το αν είναι αρκετά καλός για να συνεχίσει να τρέχει, αλλά τελικά τα κατάφερε. Το όνειρό του έγινε πραγματικότητα και στο ίδιο μήκος κύματος ήταν και οι δηλώσεις του Raul Fernandez, ο οποίος είπε πως έμεινε ικανοποιημένος από την προσπάθειά του και θεωρεί ότι το πρωτάθλημα δεν χάθηκε στον τελευταίο αγώνα της Valencia, αλλά σε προηγούμενους αγώνες.
MotoGP – Bagnaia στην Aprilia, Martin στη Yamaha κι ένα ντόμινο που αρχίζει να χάνει το νόημα
Η μεταγραφική φημολογία έχει αρχίσει να χτυπάει κόκκινο
Από τον
Σπύρο Τσαντήλα
30/3/2026
Μια σειρά από μετακινήσεις κορυφαίων αναβατών φημολογούνται ή θεωρούνται σίγουρες εδώ και μήνες, ελλείψει επίσημων ανακοινώσεων, αρχίζουν να έρχονται σε σύγκρουση με την πραγματικότητα των αποτελεσμάτων.
Πολύ πριν ξεκινήσει το φετινό Παγκόσμιο Πρωτάθλημα MotoGP το γαϊτανάκι της μεταγραφολογίας άνοιξε με τον Fabio Quartararo, ο οποίος εμφανίζεται να έχει ήδη υπογράψει με τη Honda. Η πληροφορία διαψεύστηκε γρήγορα ως προς την υπογραφή, ο Γάλλος όμως δεν αρνήθηκε πως μιλά με τη Honda.
Fabio Quartararo
Ανοίγοντας μια τρύπα στην εργοστασιακή ομάδα, η Yamaha έπρεπε να τη γεμίσει γρήγορα και με κάποιον ανάλογου επιπέδου αναβάτη. Το όνομα αυτού έχει επίσης κυκλοφορήσει καιρό τώρα και φέρεται να είναι ο Jorge Martin, ο οποίος πέρυσι παραλίγο να χωρίσει πολύ άκομψα με την Aprilia ενόσω ήταν τραυματίας. Αυτό αποφεύχθηκε μεν, αλλά ο Martinator εξακολουθεί να θεωρείται σίγουρος αναβάτης Yamaha από το 2027 – παρότι ούτε εδώ υπάρχει κάτι επίσημο.
Κι αν φύγει ο Martin από την Aprilia, ποιος θα πάει στη θέση του; Ο Pecco Bagnaia φέρεται ως το σιγουράκι του Noale, αν κρίνουμε από τις πληροφορίες που διακινούνται, με τον ίδιο πάντως να μην έχει επιβεβαιώσει κάτι, ομοίως και η Aprilia. Η πρόσφατη δήλωσή του πως “πήρα την απόφασή μου, ακολούθησα το ένστικτό μου” δεν μας έκανε σοφότερους.
Jorge Martin
Έκτοτε πέρασαν τρία Grand Prix μα ανακοίνωση δεν ήρθε, παρότι και στο Austin κυκλοφόρησαν οι σχετικές φήμες (εν είδει ειδήσεων) πως … ο Pecco υπέγραψε. Δεν έχει υπογράψει ή, αν έχει υπογράψει, δεν έχει ανακοινωθεί από καμιά πλευρά.
Όταν πάντως θα υπογράψει, ποιος θα έρθει στη θέση του στη Ducati; Μα ο κύριος Pedro Acosta φυσικά, ο οποίος είναι ο επόμενος σίγουρος που φέρεται επίσης να έχει συμφωνήσει. Για τον νεαρό Ισπανό είναι δεδομένο το φλερτ με τη Ducati, μα ξανά δεν υπάρχει καμιά επίσημη ανακοίνωση ακόμη.
Pecco Bagnaia
Πάμε στο επόμενο βήμα λοιπόν: ποιος θα καλύψει στην ΚΤΜ το κενό του Acosta; Κι εδώ η καφενειακή συζήτηση έχει έτοιμη την απάντηση: Alex Marquez. Ο δευτεραθλητής του 2025 ψάχνει μια εργοστασιακή θέση και, αφού δεν του τη δίνει η Ducati, θα την πάρει στην ΚΤΜ που φαίνεται πως του την προσφέρει μετά χαράς.
Προσθέστε και τη διαφαινόμενη μετακίνηση του Fermin Aldeguer από τη Gresini στη VR46 - πάντα με Ducati - και το παζλ της επόμενης χρονιάς αρχίζει να παίρνει μορφή.
Ή μήπως όχι;
Δεν θα επιχειρήσουμε να εξηγήσουμε για ποιον λόγο μια σειρά από μεταγραφές που θεωρούνται τελειωμένες και υπογεγραμμένες δεν έχουν ανακοινωθεί ακόμη, αλλά μετά από τρία Grand Prix στη σεζόν του 2026 αρχίζουμε να αποκτούμε άλλου είδους απορίες.
Pedro Acosta
Για παράδειγμα, αποκλείουμε το ενδεχόμενο αυτός ο Jorge Martin του Austin να γοητεύσει εκ νέου την Aprilia; Ο παγκόσμιος πρωταθλητής του 2024 πάνω στην καλύτερη μοτοσυκλέτα στην αρχή του 2026 μοιάζει με ονειρεμένος συνδυασμός, πολλώ δε μάλλον όταν δίπλα του έχει τον Marco Bezzecchi με μιαν ακόμη RS-GP να κάνει πλάκα στον ανταγωνισμό σπάζοντας ρεκόρ.
Ναι, καλά φιλαράκια ο Bez με τον Bagnaia από την ακαδημία του Rossi, αλλά όλοι είδαμε τις αγκαλιές του Massimo Rivola με τον Martin στο παρκ φερμέ της COTA και κάποιοι αντιλαμβανόμαστε πως ενδεχόμενο σερί καλών αγώνων από τον Ισπανό θα κάνει οπωσδήποτε δυσκολότερο το έργο των Ιταλών στο να τον αποχαιρετήσουν ελαφρά τη καρδία.
Alex Marquez
Και την ίδια ακριβώς συζήτηση μπορεί κανείς να κάνει για τον Pedro Acosta, ο οποίος ήδη παίζει ένα επίπεδο πάνω από κάθε άλλον αναβάτη με ΚΤΜ. Και δεν είναι ακριβώς τυχαίοι οι Maverick Vinales, Brad Binder και Enea Bastianini… Τον αφήνεις να φύγει έτσι εύκολα; Ειδικά τώρα που και η RC16 βελτιώθηκε και ο Acosta δείχνει να τα βρίσκει μια χαρά μαζί της;
Σημειώστε ακόμη πως ο Acosta ήρθε στην ΚΤΜ επί Pierer, ενώ τώρα είμαστε στην εποχή Bajaj. Κάποια δεδομένα σίγουρα έχουν αλλάξει, θα δείξει πόσο και για ποιους.
Fermin Aldeguer
Και, για να ανεβάσουμε λίγο παραπάνω το θερμόμετρο, ο Marc Marquez γιατί δεν έχει υπογράψει ακόμη επέκταση με τη Ducati; Θυμίζουμε πως η Ducati Corse θεωρεί θεμελιώδη την υπογραφή του πρωταθλητή 2025 και έχει δηλώσει διά στόματος Davide Tardozzi πως πρώτα θα κλείσει αυτός και μετά όλοι οι υπόλοιποι. Θυμίζουμε επίσης πως ο λόγος που δεν έχει επισημοποιηθεί η ανανέωση είναι επειδή ο ίδιος ο Marc τους ζήτησε να περιμένουν. Τι ακριβώς περιμένει;
Στο Buriram Test της Ταϊλάνδης, όταν ο Bagnaia είχε πει πως πήρε την απόφασή του, είχε συμπληρώσει και κάτι άλλο: “Τις ερχόμενες μέρες θα έρθουν πολλές ανακοινώσεις από πολλές ομάδες. Να περιμένετε και τη δική μου. Δεν βλέπω για ποιον λόγο να πω κάτι τώρα.”
Marc Marquez
Οι μέρες πέρασαν και πλέον έχουν γίνει ολάκερος μήνας, αλλά από ανακοινώσεις ουδέν. Μήπως έχουν αρχίσει να αλλάζουν κάποια δεδομένα στο μεταξύ; Μήπως αυτός είναι ο λόγος που ουδείς έχει επισημοποιήσει αυτά που καθημερινά γράφονται και ξαναγράφονται ως τελειωμένα γεγονότα;
Το μόνο σίγουρο τελικώς είναι ένα: με τους νέους κανονισμούς να χρίζουν ως άγνωστες τις αυριανές αξίες των Κατασκευαστών και σχεδόν όλους τους κορυφαίους αναβάτες να ψάχνουν νέα συμβόλαια για το 2027, αυτή η μεταγραφική περίοδος έχει τα φόντα να εξελιχθεί σε πολύ καυτή και απρόβλεπτη.