Ο Rossi δοκίμασε πίσω φρένο στο τιμόνι

Γιατί υπέκυψε κι αυτός
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

25/6/2019

Ανάμεσα στις μικρές παράλληλες ιστορίες που συμβαίνουν μέσα στις ομάδες των MotoGP, υπάρχουν και κάποιες που δείχνουν πόσο πολύ μετράνε οι λεπτομέρειες σε αυτό το επίπεδο αγώνων, αλλά και γιατί οι αναβάτες χρειάζεται διαρκώς να προσαρμόζονται στις αλλαγές συνθηκών που δημιουργούν οι νέες τεχνολογίες και οι αλλαγές στους κανονισμούς. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι και η δοκιμή πίσω φρένου στο τιμόνι από τον Valentino Rossi στα δοκιμαστικά μετά τον αγώνα της Βαρκελώνης… δεν είναι βέβαια η πρώτη φορά που χρησιμοποιεί κάτι τέτοιο ο Γιατρός, καθώς το 2017 είχε τοποθετήσει στην μοτοσυκλέτα του ένα τέτοιο σύστημα στον αγώνα της Aragon, λίγες εβδομάδες μετά το ατύχημα στο Mugello, παίρνοντας μάλιστα και την πέμπτη θέση! Όπως γνωρίζουμε εδώ και πολλά χρόνια, η χρήση μικρών λεβιέδων στο τιμόνι που ενεργοποιούν το πίσω φρένο ξεκίνησε από τον Mick Doohan μετά το ατύχημα που του διέλυσε το δεξί του πόδι. Εκείνη την εποχή των δίχρονων 500, οι αναβάτες χρησιμοποιούσαν τακτικά το πίσω φρένο μέσα στη στροφή για να κλείνουν τη γραμμή τους (οι δίχρονοι κινητήρες έχουν ελάχιστοφρένο από τον κινητήρα) και στις εξόδους των στροφών για να ομαλοποιούν την παροχή της δύναμης χωρίς να κλείνουν το γκάζι (δηλαδή χρησιμοποιούσαν το πίσω φρένο ως traction control και ως wheelie control).

Μετά τον Doohan, πολλοί αναβάτες άρχισαν να βάζουν τέτοιους λεβιέδες στο τιμόνι για να πατάνε πίσω φρένο με τον αντίχειρα, όχι γιατί είχαν σπάσει το πόδι τους και είχαν προβλήματα κινητικότητας, αλλά γιατί ανακάλυψαν πως βολεύει (κυρίως στις δεξιές) στροφές όπου το πόδι δεν χωράει να μπει ανάμεσα στην άσφαλτο και το φαίρινγκ της μοτοσυκλέτας όταν είναι υπερβολικά πλαγιασμένη. Ακόμα και όταν ήρθαν στη ζωή μας τα traction control και τα wheelie control, οι περισσότεροι αναβάτες συνέχυσαν να χρησιμοποιούν τον λεβιέ του πίσω φρένου στο τιμόνι, καθώς τους επέτρεπε να μειώσουν την παρεμβατικότητα των ηλεκτρονικών. Από το 2017 και μετά, ο Valentino Rossi δεν είχε τοποθετήσει ξανά στην μοτοσυκλέτα τους έως σήμερα τέτοιο μηχανισμό. Το δοκίμασε όμως και πάλι μετά τον αγώνα της Βαρκελώνης!

Ο λόγος που “υπέκυψε” και αυτός, είναι το γεγονός πως οι νέες μοτοσυκλέτες και τα νέα ελαστικά των MotoGP, επιβάλλουν πλέον στους αναβάτες να τοποθετούν πολύ μπροστά και προς το εσωτερικό της στροφής το πάνω μέρος του σώματός τους, με αποτέλεσμα τα πόδια να παίρνουν αφύσικη θέση ως προς τον λεβιέ του πίσω φρένου. Ο Rossi δοκίμασε και τις δύο παραλλαγές του συστήματος, δηλαδή και τον λεβιέ για τον αντίχειρα, αλλά και την κλασσική δεύτερη μανέτα κάτω από εκείνη του συμπλέκτη (scooter brake την αποκαλούν). Η λύση του μηχανισμού στον αντίχειρα του άρεσε περισσότερο, καθώς δεν εμποδίζει τη χρήση του συμπλέκτη στις εκκινήσεις, όπως κάνει η δεύτερη κλασσική μανέτα.

“Βοηθάει να έχεις όλα τα φρένα στα δάκτυλα όταν είσαι στη μέση της στροφής”

Μαζί με το πίσω φρένο στο τιμόνι, ο Rossi δοκίμασε και τα νέα ελαστικά της Michelin που εξελίσσει για το επόμενο πρωτάθλημα του 2020. Σύμφωνα με τον Rossi, “Είναι φανταστικά! Έχουν βελτιώσει την πρόσφυση κατά την επιτάχυνση και μπορείς να ανοίγεις πιο νωρίς και πιο πολύ το γκάζι. Έκαναν πολύ καλή δουλειά”.        

MotoGP: Οι εθνικότητες των αναβατών δημιουργούν πρόβλημα στη Liberty Media

Ιταλοί και Ισπανοί αποτελούν σχεδόν το 60% του grid
motogp
Από τον

Παύλο Καρατζά

22/4/2026

Πάνω από το 40% των αναβατών στο MotoGP είναι Ισπανοί, ενώ αν προσθέσουμε και τους Ιταλούς, το συνολικό ποσοστό φτάνει σχεδόν το 60%, κάτι που τελικά δημιουργεί πρόβλημα στους διοργανωτές.

Επί του παρόντος, το MotoGP έχει τρεις κατηγορίες και συνολικά 76 αναβάτες, 22 απ’ αυτούς στην κορυφαία κατηγορία, συγκεντρώνοντας συνολικά 21 διαφορετικές εθνικότητες.

Το στοιχείο που παρουσιάζει το μεγαλύτερο ενδιαφέρον είναι πως από αυτούς τους 76 αναβάτες, οι 32 είναι Ισπανοί και οι 12 Ιταλοί, κάτι που αντιπροσωπεύει το 58% του συνολικού grid και στις τρεις κατηγορίες. Αυτό παράλληλα σημαίνει πως το 42% του grid είναι Ισπανοί. Μάλιστα στη μεγάλη κατηγορία οι 15 από τους 22 αναβάτες είναι Ιταλοί και Ισπανοί και το φαινόμενο αυτό δημιουργεί σίγουρα ιδιαίτερες δυναμικές στον θεσμό.

Αυτό που αναζητούν πλέον οι ομάδες και οι διοργανωτές είναι αναβάτες όπως οι Diogo Moreira (Βραζιλία) και David Alonso (Κολομβία) που κατάγονται από όχι και τόσο “δημοφιλείς” χώρες στο MotoGP και μπορούν να φέρουν νέο κοινό στο άθλημα, όπως και νέους χορηγούς.

Βέβαια, η προσέγγιση αυτή δεν φέρνει πάντα τα καλύτερα αποτελέσματα και αρκεί να ανατρέξουμε μόλις στην περσινή σεζόν και τον Ταϊλανδό Somkiat Chantra που “ανέβηκε με το ζόρι” από τη Moto2 στα MotoGP, αφού δεν μπόρεσε σε καμία στιγμή της σεζόν να δικαιολογήσει την κίνηση αυτή της Honda.

Πρόσφατα άλλωστε ο Άγγλος αναβάτης Scott Redding αναφέρθηκε το θέμα αυτό, εστιάζοντας από τη δική του οπτική γωνία στην απουσία συμπατριωτών του από το κορυφαίο πρωτάθλημα ταχύτητας του πλανήτη.

Ετικέτες