Ο Rossi δοκίμασε πίσω φρένο στο τιμόνι

Γιατί υπέκυψε κι αυτός
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

25/6/2019

Ανάμεσα στις μικρές παράλληλες ιστορίες που συμβαίνουν μέσα στις ομάδες των MotoGP, υπάρχουν και κάποιες που δείχνουν πόσο πολύ μετράνε οι λεπτομέρειες σε αυτό το επίπεδο αγώνων, αλλά και γιατί οι αναβάτες χρειάζεται διαρκώς να προσαρμόζονται στις αλλαγές συνθηκών που δημιουργούν οι νέες τεχνολογίες και οι αλλαγές στους κανονισμούς. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι και η δοκιμή πίσω φρένου στο τιμόνι από τον Valentino Rossi στα δοκιμαστικά μετά τον αγώνα της Βαρκελώνης… δεν είναι βέβαια η πρώτη φορά που χρησιμοποιεί κάτι τέτοιο ο Γιατρός, καθώς το 2017 είχε τοποθετήσει στην μοτοσυκλέτα του ένα τέτοιο σύστημα στον αγώνα της Aragon, λίγες εβδομάδες μετά το ατύχημα στο Mugello, παίρνοντας μάλιστα και την πέμπτη θέση! Όπως γνωρίζουμε εδώ και πολλά χρόνια, η χρήση μικρών λεβιέδων στο τιμόνι που ενεργοποιούν το πίσω φρένο ξεκίνησε από τον Mick Doohan μετά το ατύχημα που του διέλυσε το δεξί του πόδι. Εκείνη την εποχή των δίχρονων 500, οι αναβάτες χρησιμοποιούσαν τακτικά το πίσω φρένο μέσα στη στροφή για να κλείνουν τη γραμμή τους (οι δίχρονοι κινητήρες έχουν ελάχιστοφρένο από τον κινητήρα) και στις εξόδους των στροφών για να ομαλοποιούν την παροχή της δύναμης χωρίς να κλείνουν το γκάζι (δηλαδή χρησιμοποιούσαν το πίσω φρένο ως traction control και ως wheelie control).

Μετά τον Doohan, πολλοί αναβάτες άρχισαν να βάζουν τέτοιους λεβιέδες στο τιμόνι για να πατάνε πίσω φρένο με τον αντίχειρα, όχι γιατί είχαν σπάσει το πόδι τους και είχαν προβλήματα κινητικότητας, αλλά γιατί ανακάλυψαν πως βολεύει (κυρίως στις δεξιές) στροφές όπου το πόδι δεν χωράει να μπει ανάμεσα στην άσφαλτο και το φαίρινγκ της μοτοσυκλέτας όταν είναι υπερβολικά πλαγιασμένη. Ακόμα και όταν ήρθαν στη ζωή μας τα traction control και τα wheelie control, οι περισσότεροι αναβάτες συνέχυσαν να χρησιμοποιούν τον λεβιέ του πίσω φρένου στο τιμόνι, καθώς τους επέτρεπε να μειώσουν την παρεμβατικότητα των ηλεκτρονικών. Από το 2017 και μετά, ο Valentino Rossi δεν είχε τοποθετήσει ξανά στην μοτοσυκλέτα τους έως σήμερα τέτοιο μηχανισμό. Το δοκίμασε όμως και πάλι μετά τον αγώνα της Βαρκελώνης!

Ο λόγος που “υπέκυψε” και αυτός, είναι το γεγονός πως οι νέες μοτοσυκλέτες και τα νέα ελαστικά των MotoGP, επιβάλλουν πλέον στους αναβάτες να τοποθετούν πολύ μπροστά και προς το εσωτερικό της στροφής το πάνω μέρος του σώματός τους, με αποτέλεσμα τα πόδια να παίρνουν αφύσικη θέση ως προς τον λεβιέ του πίσω φρένου. Ο Rossi δοκίμασε και τις δύο παραλλαγές του συστήματος, δηλαδή και τον λεβιέ για τον αντίχειρα, αλλά και την κλασσική δεύτερη μανέτα κάτω από εκείνη του συμπλέκτη (scooter brake την αποκαλούν). Η λύση του μηχανισμού στον αντίχειρα του άρεσε περισσότερο, καθώς δεν εμποδίζει τη χρήση του συμπλέκτη στις εκκινήσεις, όπως κάνει η δεύτερη κλασσική μανέτα.

“Βοηθάει να έχεις όλα τα φρένα στα δάκτυλα όταν είσαι στη μέση της στροφής”

Μαζί με το πίσω φρένο στο τιμόνι, ο Rossi δοκίμασε και τα νέα ελαστικά της Michelin που εξελίσσει για το επόμενο πρωτάθλημα του 2020. Σύμφωνα με τον Rossi, “Είναι φανταστικά! Έχουν βελτιώσει την πρόσφυση κατά την επιτάχυνση και μπορείς να ανοίγεις πιο νωρίς και πιο πολύ το γκάζι. Έκαναν πολύ καλή δουλειά”.        

MotoGP: Η Yamaha φλερτάρει τον Pecco Bagnaia και δεν είναι η μόνη

Το γαϊτανάκι των μεταγραφών ενόψει 2027 εξελίσσεται σε τυφώνα και το όνομα ενός δις παγκόσμιου πρωταθλητή δεν θα μπορούσε να απουσιάζει από τη συζήτηση.
Pecco Bagnaia
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

2/2/2026

Κανονικά το σημείο αιχμής της σεζόν του 2027 στο MotoGP είναι οι νέες αγωνιστικές μοτοσυκλέτες με κινητήρες 850 cc, αλλά να που μια ξαφνική καταιγίδα μεταγραφών έχει μεταφέρει όλο το ενδιαφέρον στα πρόσωπα. Τις τελευταίες μέρες η επικαιρότητα ταρακουνήθηκε για τα καλά με τις πληροφορίες περί τριών πρωτοκλασάτων αναβατών που αναμένεται να αλλάξουν στρατόπεδα το 2027.

Η αρχή έγινε με τη φερόμενη μετακίνηση του Fabio Quartararo από τη Yamaha στη Honda, κάτι που δεν έχει επιβεβαιωθεί επισήμως, ωστόσο ο ίδιος ο Γάλλος πρωταθλητής του 2021 έχει παραδεχτεί πως μιλά με τη Honda.

Στη συνέχεια ακολούθησε ο Jorge Martin, ο οποίος επίσης φέρεται έτοιμος να αφήσει την Aprilia για να πάει στη Yamaha, ενώ το τρίτο χτύπημα θέλει τον Pedro Acosta να έχει ήδη συμφωνήσει με τη Ducati για μια εργοστασιακή σέλα το 2027 δίπλα στον Marc Marquez που πρόσφατα ανανέωσε το συμβόλαιό του.

Οι παραπάνω μετακινήσεις φέρονται ως σχεδόν τελειωμένες και πρακτικά περιμένουμε τις επίσημες ανακοινώσεις, ωστόσο υπάρχουν και τα απόνερά τους. Αν όντως ο Acosta οδεύει για εργοστασιακός παρτενέρ του Marquez, τότε αυτομάτως ο Pecco Bagnaia θα πρέπει να λογίζεται εκτός ομάδας.

Σύμφωνα με έγκυρα δημοσιεύματα από την Ιταλία, ο παγκόσμιος πρωταθλητής 2022 και 2023 έχει ήδη προσεγγιστεί από τη Yamaha, η οποία τον θέλει για τη δεύτερη εργοστασιακή της μοτοσυκλέτα δίπλα στον Martin. Οι Ιάπωνες μάλιστα λέγεται πως είχαν προσπαθήσει να πάρουν τον Marco Bezzecchi, ωστόσο ο ίδιος εύλογα δεν θέλησε να αφήσει την Aprilia με την οποία κούμπωσε τόσο καλά το 2025 και μόλις έβαλε την υπογραφή του σε νέο συμβόλαιο και μάλιστα για δύο χρόνια.

Ισχυρό χαρτί για τους Ιάπωνες αποδεικνύεται ο Paolo Pavesio, με τον οποίο έχουμε μιλήσει αρκετές φορές απευθείας και είναι ο άνθρωπος που ανέλαβε να τρέξει την ομάδα στη θέση του Lin Jarvis. Ήδη χρεώνεται την επιτάχυνση του προγράμματος V4, καθώς και την άφιξη του Toprak Razgatlioglu στη δεύτερη ομάδα, Pramac Racing.

Έχοντας έναν προϋπολογισμό της τάξης των 10 εκατομμυρίων ευρώ στη διάθεσή του για τη στελέχωση της ομάδας, ο Ιταλός μάνατζερ μπορεί τώρα να φτιάξει ένα πολλά υποσχόμενο δίδυμο με τους Martin και Bagnaia. Το μόνο ερώτημα είναι αν η Yamaha παίζει μόνη της στο κυνήγι του Bagnaia, καθώς ακούγεται πως και η Aprilia ενδιαφέρεται έντονα να τον εντάξει στο δυναμικό της δίπλα στον Bezzecchi, ωστόσο θεωρείται δύσκολο να μπορέσει να χτυπήσει τη Yamaha που φέτος φέρεται να κινείται πολύ επιθετικά στο οικονομικό κομμάτι για να εξασφαλίσει τους αναβάτες που επιθυμεί.