Πιο αργά τα δίχρονα V4 GP 500 από τα μονοκύλινδρα τετράχρονα της Moto3
Ούτε ο Valentino Rossi δεν θα μπορούσε να τα περάσει!
Από τον
Μπάμπη Μέντη
4/3/2024
Δύσκολο να το πιστέψεις, αλλά τα χρονόμετρα δεν ενδιαφέρονται για το τί πιστεύουμε εμείς. Τα χρονόμετρα ενδιαφέρονται μόνο για το ποιος θα περάσει πρώτος τη γραμμή τερματισμού και με ψυχρούς αριθμούς αποτυπώνουν την μία και μοναδική αλήθεια. Ακριβώς αυτό έκαναν και στις τελευταίες επίσημες δοκιμές της Moto3 στην πίστα της Jerez, όπου ο νεαρός αναβάτης David Alonso, γύρισε στο 1:43,315 διαλύοντας στην κυριολεξία το 1:43,674 που ήταν ο χρόνος της Pole Position που είχε πετύχει ο Alex Crivillé με την δίχρονη Honda NSR 500 το 2001 στην ίδια πίστα! Κι αν ο Alex Crivillé δεν σας φαίνεται για πολύ γρήγορος αναβάτης, τί θα λέγατε αν μαθαίνατε πως ο 9 φορές παγκόσμιος πρωταθλητής Valentino Rossi με την NSR 500 είχε πετύχει καλύτερο χρόνο αγώνα στο 1:43,739!
Μιλάμε για την τελευταία γενιά των δίχρονων V4 500 μοτοσυκλετών του MotoGP με βάρος κάτω από 135 κιλά και ιπποδύναμη πάνω από 200 ίππους. Μαζί με έναν αναβάτη 68-75 κιλών έχουμε συνολικό βάρος 210 κιλά το πολύ και αναλογία κιλών ανά ίππο στο 1,05 το πολύ. Κι όμως ένα μονοκύλινδρο, τετράχρονο 250 των 55-60 ίππων με ελάχιστο επιτρεπόμενο από τους κανονισμούς συνολικό βάρος 152 κιλών (μοτοσυκλέυα+αναβάτης), που μας δίνει αναλογία κιλών/ίππο στην καλύτερη των περιπτώσεων 2,55, κατάφερε στην πίστα της Jerez να είναι πάνω από 3 δέκατα πιο γρήγορη.
Και μην ξεχνάμε πως η αναλογία κιλών ανά ίππο παίζει ρόλο στις επιταχύνσεις μόνο. Για να επιτύχεις υψηλή τελική ταχύτητα χρειάζεσαι μεγάλες ποσότητες ιπποδύναμης για να υπερνικήσεις την αεροδυναμική αντίσταση. Το χαμηλό βάρος δεν παίζει κανένα ρόλο στην τελική, οπότε πέρα από το μειονέκτημα της αναλογίας κιλών ανά ίππο που έχει μια μοτοσυκλέτα της Moto3 έναντι ενός δίχρονου V4 500, έχει και ελάχιστη ιπποδύναμη για να σημειώσει υψηλή τελική ταχύτητα στις ευθείες.
Βέβαια η πίστα της Jerez δεν έχει μεγάλες ευθείες και στα MotoGP σημειώνονται από τις μικρότερες τελικές ταχύτητες του πρωταθλήματος. Όμως ακόμα κι έτσι, το γεγονός πως μια μονοκύλινδρη τετράχρονη των 250 κυβικών, στα χέρια ενός πιτσιρικά 18 ετών, μπορεί να ξεφτιλίσει μια δίχρονη V4 500, ακόμα κι αν την οδηγεί ο Valentino Rossi στα καλύτερά του, δείχνει πόσο έχει προχωρήσει το άθλημα στο σύνολό του (τεχνολογικά και οδηγηκά) και πόσο απαιτητικό είναι σε κάθε λεπτομέρεια, για τους αναβάτες, τις μοτοσυκλέτες και τις ομάδες. Όσοι λοιπόν νοσταλγούν την δίχρονη εποχή και νομίζουν πως τα GP 500 ήταν γρήγορες μοτοσυκλετες, ας αναθεωρήσουν…
Στόχος των ανθρώπων της Dorna μέσω των νέων κανονισμών είναι να αυξηθεί κατακόρυφα ο ανταγωνισμός, να δούμε νέους κατασκευαστές να εισέρχονται στον κορυφαίο θεσμό των αγώνων μοτοσυκλετών αλλά και να γίνει το άθλημα πιο θεαματικό και “πράσινο” -θου, Κύριε...
Ας πάρουμε από την αρχή τις αλλαγές που θα δούμε στη μεγάλη κατηγορία του MotoGP από το 2027. Η χωρητικότητα των τετράχρονων κινητήρων θα μειωθεί από 1.000 κ.εκ. σε 850 κ.εκ. Για τον σκοπό αυτό μειώνεται η διάμετρος των κυλίνδρων από 81 σε 75 χλστ. Με αυτήν την αλλαγή οι άνθρωποι της Dorna στοχεύουν στη μείωση της τελικής ταχύτητας (μεγαλύτερη ασφάλεια, εντονότερος συναγωνισμός), στην αύξηση του χρόνου ζωής των κινητήρων ενώ έτσι "θα υπάρχει και μεγαλύτερος συσχετισμός με τους κινητήρες των πολιτικών μοτοσυκλετών που συναντάμε στην καθημερινότητα μας" -αν και όλοι γνωρίζουμε καλά πως αυτό απέχει πάρα μα πάρα πολύ από την πραγματικότητα των αγώνων MotoGP με τα πειραματικά one-off πρωτότυπα μοντέλα.
Μείωση θα έχουμε όμως και στον αριθμό των κινητήρων που θα έχει ο κάθε αναβάτης κατά τη διάρκεια μίας αγωνιστικής σεζόν. Πλέον κάθε αναβάτης θα έχει στη διάθεση του 6 κινητήρες σε σχέση με τους 7 κινητήρες που έχει στη διάθεση του με το ισχύον σύστημα των τεχνικών κανονισμών. Αλλαγές όμως που αφορούν τους κινητήρες έρχονται και στα καύσιμα από το 2027, όπου στη μεγάλη κατηγορία MotoGP θα δούμε τα καύσιμα να είναι 100% βιώσιμα (συνθετικά) -το 2024 οι ομάδες χρησιμοποιούν 40% βιώσιμο καύσιμο όπως ορίζει ο κανονισμός- με τα ρεζερβουάρ να μικραίνουν σε χωρητικότητα. Στους αγώνες Sprint οι ομάδες θα έχουν 11 λίτρα ρεζερβουάρ από 12 που είναι τώρα ενώ στους κυρίως αγώνες οι μοτοσυκλέτες θα χρησιμοποιούν 20 λίτρα ρεζερβουάρ αντί για 22 λίτρα που είναι τώρα.
Μεγάλες αλλαγές έρχονται και στο κομμάτι της αεροδυναμικής από το 2027, με στόχο τη μείωση των αρνητικών συνεπειών (πχ. των αναταράξεων και του "dirty air" που έχουν οδηγήσει αρκετές φορές τους αναβάτες που ακολουθούν σε πτώση) της υπερβολικής χρήσης αεροδυναμικών βοηθημάτων. Το πλάτος του επάνω μέρος του μπροστινού φαίρινγκ θα είναι 50 χλστ. πιο στενό -από 600 θα είναι 550 mm- ενώ και η μούρη της μοτοσυκλέτας θα μπει 50 χλστ. πιο μέσα. Με απλά λόγια η επίδραση των αεροδυναμικών βοηθημάτων θα μειωθεί σε μεγάλο βαθμό, με τους υπεύθυνους να εστιάζουν στο γεγονός πως με αυτόν τον τρόπο θα δούμε περισσότερες προσπεράσεις, με αύξηση των μαχών και του θεάματος.
Οι κατασκευαστές επίσης θα έχουν στη διάθεση τους μία αλλαγή του πίσω μέρους της μοτοσυκλέτας ανά σεζόν, με εκείνο να μειώνεται ταυτόχρονα από 1.250 σε 1.150 χλστ.
Από το 2027 θα έχουμε και την απαγόρευση των συστημάτων μορφοποίησης του ύψους της μοτοσυκλέτας (επιτέλους!)καθώς και του holeshot device -θα έχετε δει τους αναβάτες να ρυθμίζουν χειροκίνητα μία συσκευή και ξαφνικά η μοτοσυκλέτα να χαμηλώνει ώστε να έχει καλύτερη αεροδυναμική απόδοση ειδικότερα στην εκκίνηση, αλλά και στις εξόδους των στροφών. Τα παραπάνω συστήματα ουδεμία σχέση έχουν με μοτοσυκλέτα δρόμου, προσθέτουν πολυπλοκότητα και κάποιες φορές παρουσιάζουν προβλήματα που καταστρέφουν τον αγώνα του αναβάτη. Στόχος εδώ από τη μία η απλούστευση του χειρισμού των μοτοσυκλετών και από την άλλη να πέσει το βάρος για μια ακόμη φορά στις ικανότητες των αναβατών, τόσο στη διαχείριση της εκκίνησης όσο και στην αποτροπή αθέλητης σούζας στις ευθείες. Σύμφωνα με τους ανθρώπους της Dorna αυτή η απαγόρευση θα μειώσει παράλληλα και το κόστος καθώς τα τελευταία χρόνια στο κυνήγι των χιλιοστών του δευτερολέπτου οι κατασκευαστές ξόδευαν εκατομμύρια ευρώ στην εξέλιξη αεροδυναμικών βοηθημάτων και συσκευών μεταβολής ύψους.
Ακόμη μία σημαντική αλλαγή -αν όχι η σημαντικότερη- που θα δούμε από το 2027 θα είναι η ελεύθερη πρόσβαση στα δεδομένα GPS ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΟΜΑΔΩΝ! Έτσι, από το 2027 όλες οι ομάδες μετά το τέλος του κάθε αγώνα θα έχουν τη δυνατότητα να πάρουν τα δεδομένα των άλλων ομάδων και να τα μελετήσουν ώστε να δουν πού και πώς πάσχουν σε σχέση με τον ανταγωνισμό, ώστε να βελτιώσουν τις μοτοσυκλέτες τους. Αυτό θα βοηθήσει σίγουρα τους μη ανταγωνιστικούς κατασκευαστές να μειώσουν την ψαλίδα από αγώνα σε αγώνα, ενώ πλέον δεν θα είναι τόσο απαραίτητο να έχει κανείς... οκτώ μοτοσυκλέτες όπως η Ducati φέτος, για μεγιστοποίηση των δεδομένων που οδηγούν στην κορυφαία εξέλιξη μιας μοτοσυκλέτας. Από την άλλη, κάθε εργοστάσιο χρησιμοποιεί δικές του τεχνολογικές λύσεις, και η μελέτη των δεδομένων τηλεμετρίας του αντιπάλου δεν συνεπάγεται αυτόματα πως θα μπορέσει α) να καταλάβει από πού προέρχονται οι καλύτεροι χρόνοι, η μεγαλύτερη ταχύτητα στις στροφές, η καλύτερη συμπεριφορά στο φρενάρισμα, κλπ. και β) να προσαρμόσει τα δεδομένα αυτά στις διαφορετικές τεχνολογικές λύσεις (πλαίσιο, γεωμετρία, κινητήρας, αεροδυναμική) που χρησιμοποιεί. Παρόλα αυτά οι ειδικοί στην τηλεμετρία κάνουν θαύματα, και μάλλον θα γίνουν ακόμα πιο περιζήτητοι από το 2027 και μετά.
Στον τομέα των παραχωρήσεων το τρέχων σύστημα θα συνεχιστεί ωστόσο από το 2027 όλοι οι κατασκευαστές θα ξεκινήσουν από την κατάταξη Β. Στη συνέχεια θα αξιολογηθούν ξανά στη μέση της σεζόν -το καλοκαίρι του 2027- και μπορεί να αλλάξουν κατάταξη προς τα πάνω ή προς τα κάτω, για να έχουν πρόσβαση σε περισσότερες ή λιγότερες παραχωρήσεις.
Νέα εποχή ξεκινά για το MotoGP από το 2027 με τις αλλαγές των τεχνικών κανονισμών να αλλάζουν άρδην το τοπίο καθώς δεν γνωρίζουμε ποιος θα εκμεταλλευτεί καλύτερα τους κανονισμούς ή ακόμη καλύτερα αν θέλετε μπορεί να γίνει κάποια έκπληξη και να δούμε έναν νέο κατασκευαστή λέμε τώρα BMW να μπαίνει στα χωράφια του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Μοτοσυκλετών.