Από τον
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
26/11/2023
Οι σχεδόν 200.000 κόσμου, ένα τεράστιο κοινό που βρέθηκε στην πίστα για να δει την μάχη ενός εργοστασιακού αναβάτη απέναντι στον καλύτερο των δορυφορικών ομάδων έζησαν για λίγο τον πυρετό της μεγάλης μάχης αλλά δυστυχώς δεν θα κρατούσε πολύ.
Πρόκειται να είναι από αυτούς τους αγώνες που θα δώσει τεράστια τροφή για συζητήσεις και έδειξε πως θα είναι τέτοιος πριν ακόμη ξεκινήσει. Διότι ο Vinales πήρε μία απόλυτα δικαιολογημένη ποινή τριών θέσεων στην εκκίνηση επειδή δεν βγήκε σε μαύρη σημαία, που σημαίνει πως ο Bagnaia θα ξεκινούσε από την pole position.
Αυτό από μόνο του ήταν αρκετό για να ξεκινήσει τον ηλεκτρονικό ψίθυρο για μία κακιά και μοχθηρή Ducati που φυσικά θα ήταν το τελευταίο που θα έμπαινε στην διαδικασία να κάνει, ιδιαίτερα με το ιστορικό εκκινήσεων του Vinales.
Κανένα λάθος στην εκκίνηση και για τον Martin που πάλεψε με τις KTM που σουζάροντας, κυριολεκτικά, προσπαθούσαν να κρατήσουν την γραμμή και να κλείσουν το κενό πίσω από τον Bagnaia. Δεν το κατάφεραν και οι δύο διεκδικητές του τίτλου έφυγαν εμπρός έτοιμοι να παλέψουν.
Πίσω ο Bezzecchi δίνει την εκκίνηση στις πολλές πτώσεις σε περιστατικό που εμπλέκεται και ο Marquez, πριν ακόμη συμπληρωθεί μισός γύρος.
Ο Martin έδειξε πως δεν θα περιμένει ούτε λεπτό, από την πρώτη στιγμή είναι έτοιμος να πιέσει τον Bagnaia και στα φρένα για την πρώτη στροφή το παρακάνει. Κολλά στον πίσω τροχό και το slipstreaming τον κάνει να χάσει τα φρένα, ακουμπά στον Bagnaia και βγαίνει στο μεγάλο runoff της Valencia ξανά μπαίνοντας στην 6η θέση και 2,4 δευτερόλεπτα πίσω.
Αμέσως παλεύει να περάσει τον Vinales, κουνώντας το κεφάλι όταν δεν το καταφέρνει με την πρώτη. Στο μεταξύ εμπρός ο Zarco παλεύει με τον Marquez. Αυτό σημαίνει πως οι τέσσερις τους στριμώχνονται σε ένα δύσκολο παιχνίδι που δεν θα έχει καλή συνέχεια. Σχεδόν μαζί οι δύο Pramac περνάνε την Honda και την Aprilia με τον Martin να μην περιμένει ούτε δευτερόλεπτο. Αν περίμενε θα μπορούσε να περάσει καθαρά τον Marquez ο οποίος θέλει να κάνει μία καλή παρουσία στον τελευταίο του αγώνα με την Honda.
Για τον Marquez, όπως ο ίδιος είπε εχθές, στόχος του ήταν ακόμη και το βάθρο για να βρεθεί εκεί ως Ισπανός με την Repsol Honda. Τελικά θα πήγαινε στο ιατρείο της πίστας για εξετάσεις, που είναι επίσης ένα σημείο που χαρακτηρίζει τις τελευταίες του σεζόν με την Honda και το χαμηλότερο σημείο της καριέρας του, όταν γύρισε πίσω από το χειρουργείο γρηγορότερα από αυτό που θα έπρεπε. Επίσης δικά του λόγια.
Ο Martin πιέζει λοιπόν και παίρνει την εσωτερική χωρίς να προλάβει να βάλει την μοτοσυκλέτα τόσο μέσα που να μην είναι δικό του λάθος. Χτυπά τον πίσω τροχό του Marquez και τον στέλνει στον αέρα. Τυχερός στην ατυχία του, ο Marquez προσγειώνεται χιλιοστά μετά την άσφαλτο πάνω στο χαλίκι και σηκώνεται με δυσκολία, αλλά χωρίς τραυματισμό καθώς πήρε το ΟΚ από τους γιατρούς στους οποίους μεταφέρθηκε.
Ο Martin είναι περίλυπος. Αδύνατο να μιλήσει έχει πλαντάξει στο κλάμα όσο η Ducati τρέχει να ενημερώσει τον Bagnaia πως είναι ήδη πρωταθλητής και να προσέχει.
Όπως θα πει ο Bagnaia μετά, είχε πρόβλημα με τα ελαστικά της μοτοσυκλέτας του, δεν ένιωθε το μπροστινό όσο θα ήθελε και τρεις γύρους πριν το τέλος δεν είχε ελαστικά και πάλευε κλείνοντας τις πόρτες στον Di Giannantonio.
Ουσιαστικά αφήνει την KTM του Binder να περάσει, μόλις καταλαβαίνει πως δεν κινδυνεύει, και αμέσως μετά βρίσκει τον εαυτό του στην τρίτη θέση καθώς η KTM έχει το 1-2. Από τον Miller περιμένεις το λάθος, από τον Binder πιο δύσκολα, το κάνουν και οι δύο. Πρώτα ο Binder κλειδώνει τα φρένα και βγαίνει στην λωρίδα ποινής για μακρύτερο γύρο ξανά μπαίνοντας 6ος και μετά από λίγο ο Miller πέφτει με τις κινήσεις του να δείχνουν πως ποτέ δεν κατάλαβε το γιατί.
Οι πτώσεις είναι εκείνο που χαρακτηρίζει τον αγώνα από εκεί και μετά και είναι ότι έχουν να δουν, οι δύο εκατοντάδες χιλιάδες επισκέπτες. Ο Zarco είναι σίγουρα στο βάθρο αλλά με τον ίδιο τρόπο που κινείται στους τελευταίους αγώνες ο DIGIA κάνει μία καθυστερημένη επίθεση και περνώντας τον Zarco στοχεύει την νίκη. Από το 1949 είναι η πρώτη σεζόν που κανείς οδηγός δεν κερδίζει δύο συνεχόμενους αγώνες, σημάδι πως δεν υπάρχουν πλέον ημίθεοι και θεοί, είναι όλοι ένα. Ο Bagnaia κάνει μία πολύ καλή άμυνα και κερδίζει τον τίτλο από την καρό σημαία κάνοντας την Ducati τρισευτυχισμένη που από την εποχή του Doohan έχει να ζήσει τέτοιο μεγαλείο, υπεράσπισης του #1 στην μοτοσυκλέτα. Από την στιγμή που ο Bagnaia δεν κράτησε το δικό του στη μοτοσυκλέτα, όπως θα μπορούσε, είναι η πρώτη φορά που το #1 συνεχίζει από το μακρινό 1998.
Μπαίνουμε στην επόμενη σεζόν ήδη από τώρα, καθώς οι δοκιμές θα δώσουν τροφή για το επόμενο βήμα.
UPDATE: Αρκετή ώρα μετά το τέλος του αγώνα ο DIGIA έλαβε ποινή 3 δευτερολέπτων για λάθος πίεση στα ελαστικά χάνοντας την δεύτερη θέση.
Ο Bagnaia τόνισε πως και ο ίδιος φοβήθηκε πως θα πάρει αυτή την ποινή γιατί δεν είχε καλή αίσθηση από τα ελαστικά και φοβήθηκε πως δεν είχαν βάλει σωστές πιέσεις. Είναι πολύ εύκολο να κάνεις τέτοιο λάθος είπε και ευτυχώς δεν θα έχανε το πρωτάθλημα αν συνέβαινε.
Παρακάτω η σειρά, όπως τερμάτησαν:
