Πτώσεις στα GP: Ο Zarco πρώτος για τα MotoGP!

Για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

30/11/2020

Ο Johann Zarco κατέκτησε κι αυτός μια πρωτιά το 2020, όχι όμως τόσο… λαμπερή όπως το πρωτάθλημα, οι νίκες, οι χρόνοι ή κάτι αντίστοιχο, αλλά αναδείχθηκε ως ο αναβάτης με τις περισσότερες πτώσεις μέσα στο 2020. Μάλιστα είναι ένας τίτλος που τον κερδίζει για δεύτερη σερί χρονιά, κάτι όχι και τόσο τιμητικό για τον Γάλλο.

Πιο συγκεκριμένα, ο Zarco έπεσε 17 φορές την περσινή σεζόν, ενώ είχε χάσει και τρεις αγώνες μετά την μεταπήδησή του από την ΚΤΜ στην LCR Honda. Στην συνέχεια εντάχθηκε στο δυναμικό της Avintia Ducati για το 2020, όπου τα επίσημα στατιστικά των MotoGP τον έχουν χρεώσει 15 φορές για "αγορά οικοπέδου" στους 14 γύρους, με κόστος ένα σπασμένο σκαφοειδές και ποινή για εκκίνηση από το τέλος του grid, μετά από το τρομακτικό του ατύχημα με τον Morbidelli στην Αυστρία.

Οι πτώσεις του Zarco για το 2020 ήταν περισσότερες κι από του rookie Alex Marquez (ο οποίος είχε 14), ενώ τρίτος στη σχετική λίστα είναι ο  Aleix Espargarο με 12 πτώσεις. Στο άλλο άκρο της κατάταξης, ο Danilo Petrucci φαίνεται πως έκανε τα λιγότερα λάθη (αποφεύγοντας να πέσει θύμα άλλων αναβατών) με δύο μόλις πτώσεις. Οι αμέσω3ς καλύτεροι σε στατιστικά πτώσεων ήταν ο Andrea Dovizioso και ο Maverick Vinales, αμφότεροι με τέσσερις πτώσεις.

Το "κουτσουρεμένο" φετινό πρόγραμμα ήταν η αιτία που ο συνολικός αριθμός των πτώσεων ήταν μειωμένος με μόλις 722 και στις τρεις κατηγορίες (MotoGP, Moto2 και Moto3), αν και –για τους λάτρεις των στατιστικών- η συχνότητα πτώσεων ανά αγώνα αυξήθηκε ελαφρώς στα MotoGP (από 11,6 σε 12,8) και στην Moto2 (από 18,3 σε 19,4). Στην Moto3 όμως –και αντίθετα απ' ό,τι θα περίμενε κανείς- είχαμε ρεκόρ μείωσης πτώσεων ανά αγώνα με 16,6 από 21,3 που ήταν πέρσι!

Μια σημαντική διαφορά σε σχέση με τις άλλες χρονιές, λόγω της πανδημίας του Covid, ήταν οι συνεχόμενοι αγώνες στην ίδια πίστα (Jerez, Red Bull Ring, Misano, Aragon και Valencia). Σε όλους τους "δεύτερους" αγώνες, είχαμε λιγότερα ατυχήματα σε σχέση με τους πρώτους αγώνες στις ίδιες πίστες, με εξαίρεση το Misano.

Σε γενικές γραμμές όμως, οι καιρικές συνθήκες ήταν καλύτερες απ' ό,τι πέρσι, ενώ δεν είχαμε και καθόλου wild card συμμετοχές. Το πρόγραμμα όμως ήταν ιδιαίτερα επίπονο για όλους τους αναβάτες με 14 αγώνες μέσα σε 19 εβδομάδες, συμπεριλαμβανομένων και τριών συνεχόμενων σαββατοκύριακων από τρεις φορές!

Ο Μαλαισιανός αναβάτης της Moto2, Kasma Daniel, έπεσε περισσότερες φορές από οποιονδήποτε άλλο αναβάτη ανεξαρτήτου κατηγορίας, με ένα ρεκόρ 20 πτώσεων. Ο Jorge Navaro της Speed Up ήταν δεύτερος με 19 πτώσεις και τρίτος ο Gabriel Rodrigo από την Moto3 με 18. Να σημειώσουμε πάντως ότι η Moto2 και η Moto3 είχαν έναν αγώνα παραπάνω, καθώς κατάφεραν να τρέξουν στην αρχή της σεζόν στο Qatar.

Σε ό,τι αφορά την πίστα με τις περισσότερες πτώσεις, για άλλη μια φορά ήταν η πίστα του Le Mans. Πέρσι ήταν και πάλι στην κορυφή της λίστας με 90 πτώσεις, ενώ το 2020 έφτασαν τις 100, με μεγάλο μερίδιο ευθύνης να έχει ο καιρός. Πάντως, αυτό το νούμερο δεν ξεπέρασε τον αριθμό-ρεκόρ των 155 πτώσεων της Valencia το 2018. Η Κ3 του Le Mans ήταν ξανά η πιο επικίνδυνη στροφή όλης της σεζόν, έστω κι αν μειώθηκε ο αριθμός των πτώσεων στο συγκεκριμένο σημείο σε 30 από 32 που ήταν πέρσι. Δεύτερη ήταν η Κ2 της Catalunya με 21 πτώσεις.

Στον αντίποδα, ο πιο "ασφαλής" αγώνας (εκτός του Qatar που δεν έτρεξαν τα MotoGP) ήταν αυτός στην πίστα του Portimao με 32 συνολικά πτώσεις, στην παρθενική του εμφάνιση στο ημερολόγιο των GP.

Τέλος, στα στατιστικά που καταγράφουν σε ποιο session καταγράφονται οι περισσότερες πτώσεις, εντύπωση προκαλεί ότι τις περισσότερες πιθανότητες τις συγκεντρώνει ο αγώνας. Στα FP2 πέφτουν περισσότερο οι αναβάτες των MotoGP, στα FP3 η βαρύτητα τραβά περισσότερο τους αναβάτες της Moto2, ενώ οι πιτσιρικάδες της Moto3 ξεκινούν νωρίς τις πολλές πτώσεις στα FP1.

Ετικέτες

MotoGP: Οι αναβάτες ανοιγοκλείνουν τα μάτια τους λιγότερο - Μέγιστος χρόνος κάθε 9 λεπτά!

Τα αποτελέσματα της έρευνας αφήνουν τον απλό κόσμο με "γουρλωμένα" μάτια
motogp eye blink motomag
Από τον

Παύλο Καρατζά

25/8/2025

Η LCR Honda και η SIFI συμπλήρωσαν σχεδόν μία δεκαετία ερευνώντας τις επιπτώσεις του αγώνα στην όραση και έπειτα τις οπτικές ικανότητες και συνήθειες των αναβατών των MotoGP που τους βοηθούν να ανταπεξέλθουν. Οι αναβάτες των MotoGP εκτός από εξαιρετικοί οδηγοί, πρέπει να είναι παράλληλα και σε καταπληκτική φυσική κατάσταση, καθώς πρόκειται για ένα απίστευτα απαιτητικό άθλημα.

Η έρευνα αυτή δεν ξεκίνησε τυχαία, είναι στην πράξη μία συγκεκαλυμμένη προωθητική ενέργεια ή καλύτερα ένας τρόπος να δικαιολογήσει η SIFI τα μεγάλα ποσά της χορηγίας της. Επειδή όμως η έρευνα αυτή έχει πραγματικό επιστημονικό υπόβαθρο, τα αποτελεσματά της είναι σημείο αναφοράς και βοηθούν και στο έργο της εταιρείας. Η SIFI είναι ένας διεθνής όμιλος εταιρειών που επικεντρώνεται στην ανάπτυξη, την παραγωγή και την πώληση θεραπευτικών λύσεων για ασθενείς με οφθαλμικές διαταραχές. 

Η έρευνα επικεντρώθηκε στο τι συμβαίνει σε όλο το οπτικό σύστημα των αναβατών κατά την διάρκεια ενός αγώνα, την ώρα δηλαδή που οι αναβάτες υπόκεινται σε σωματικό και οπτικό στρες και η οπτική τους απόδοση πρέπει να είναι μέγιστη, την στιγμή που είναι εκτιθέμενοι σε εξωτερικό περιβάλλον και κινούνται με ταχύτητες άνω των 300 χλμ/ώρα.

Ένας μέσος άνθρωπος ανοιγοκλείνει τα μάτια του περίπου 10 με 15 φορές το λεπτό. Η έρευνα έδειξε ότι ένας αναβάτης MotoGP ανοιγοκλείνει τα μάτια του μία φορά στα 3 λεπτά και μάλιστα υπάρχουν περιπτώσεις κάτω από εξαιρετικές συνθήκες που ορισμένοι αναβάτες δεν ανοιγκόκλεισαν τα μάτια τους παρά μία φορά στα 9 λεπτά. Αυτό χονδρικά σημαίνει στην περίπτωση του αγώνα της Ουγγαρίας που μόλις πέρασε, ένας από αυτούς τους αναβάτες θα ανοιγόκλεινε τα μάτια του μία φορά ανά έξι γύρους στο Balaton Park, την απαιτητική πίστα που διεξήχθη ο τελευταίος γύρος του MotoGP!

Πέρα από αυτή την εξαιρετική περίπτωση, το συνηθισμένο για μία πίστα όπως το Muggelo, είναι οι αναβάτες να βλεφαρίζουν μία φορά κάθε δεύτερο γύρο!

 

motogp eye test motomag

Η έρευνα έδειξε τα όρια στα οποία ο οργανισμός μπορεί να επέμβει σε συνθήκες στρες στον μηχανισμό που ελέγχει τα δάκρυα που είναι ο παράγοντας που χρησιμοποιεί το σώμα μας για να διατηρείται η υγρασία στα μάτια. Σε συνθήκες έντασης όπως όταν αντιμετωπίζουμε κίνδυνο, τα μάτια πάντα μένουν περισσότερο ανοικτά και ενεργοποιείται ένας μηχανισμός που βοηθά να αποφευχθεί η ξηρότητα. Μέχρι στιγμής όμως δεν είχε γίνει μία μέτρηση για τα όρια απόδοσης αυτού του μηχανισμού αλλά και τον τρόπο που επηρεάζει την οδήγηση μοτοσυκλέτας, που περισσότερο από άλλα οχήματα, εμπλέκει την κίνηση του σώματος στον μέγιστο βαθμό.

Ένα στιγμιαίο βλεφάρισμα σημαίνει μερικά μέτρα απόστασης σε ορισμένα σημεία και έτσι το σώμα μπαίνει στην διαδικασία να το κάνει όσο γίνεται λιγότερο. Κομμάτι της έρευνας και ο λόγος που αυτή κράτησε σε βάθος χρόνου, ήταν για να δει αν αυτό έχει επιπτώσεις στην ηλικία του οπτικού μηχανισμού ή την επιβαρύνει και την γερνά γρηγορότερα από την ώρα της.

Η έρευνα έγινε σε δύο φάσεις, μία που έτρεξε σε έξι σεζόν από το 2015 έως το 2021 και την δεύτερη φάση της που το HRC συνέχισε την διαδικασία μετρήσεων και είναι αυτή για την οποία μιλάμε τώρα.

motogp eye test motomag
το πρώτο στάδιο της έρευνας έτρεξε 6 σεζόν από το 2015 έως το 2021

Τα μέχρι στιγμής αποτελέσματα της πρώτης φάσης που επιβεβαιώθηκαν από πολλούς διαφορετικούς αναβάτες εξετάζοντάς τους πριν τον αγώνα και αμέσως μετά, είχαν δείξει πως ο οπτικός μηχανισμός παραμένει σε εγρήγορση και συνθήκες αγώνα ακόμη και μετά από 30 λεπτά ξεκινώντας έπειτα να εμφανίζει σημάδια κόπωσης.

Ένα από τα πρώτα πράγματα που θα πρόδιδαν λοιπόν έναν αναβάτη αν συνέχιζε να αγωνίζεται, είναι τα μάτια του καθώς η κούραση συσσωρεύεται και απαιτείται αποκατάσταση. Μετρήθηκε έτσι και ο χρόνος κατά τον οποίο μπορούν να γίνουν διαφορετικές ενότητες στην διαδικασία ενός αγώνα, όπως είναι η προσθήκη του Sprint μετά τις δοκιμές κατάταξης!

motogp eye test motomag

Στόχος της επόμενης φάσης, καθώς η πρώτη έδωσε σαφή αποτελέσματα που επιβεβαιώθηκαν πολλές φορές, είναι τώρα να μελετηθούν τεχνικές για την αντιμετώπιση της χρόνιας κόπωσης, νέα διαλύματα για εκείνους που πάσχουν από ξηροφθαλμία καθώς η έρευνα έδειξε πως δεν δακρύζουν περισσότερο οι αναβάτες, ούτε αλλάζει η σύσταση και έτσι οι τεχνικές αντιμετώπισης που είχαν έως τώρα οι γιατροί για τους ασθενείς αυτούς, μπορούν να πάρουν μία νέα κατεύθυνση!

Για το HRC που συνεχίζει να υποστηρίζει την έρευνα, υπάρχει μία σειρά αντισταθμίσεων όπως η διαρκής ιατρική παρακολούθηση των αναβατών και η πρόληψη που αυτή έχει ως αποτέλεσμα!

Δικαίως λοιπόν πιστεύουμε ότι οι αναβάτες MotoGP είναι “υπεράνθρωποι”, καθώς μπορούν και δαμάζουν τις ακραίες μοτοσυκλέτες που ζυγίζουν περίπου 160 κιλά και αποδίδουν 260 ίππους, αλλά και πως το σώμα τους ανταποκρίνεται εντελώς διαφορετικά από των “κοινών θνητών” και επιπρόσθετα εξελίσσονται σωματικά όταν ανεβαίνουν κατηγορία καθώς το αρχικό κομμάτι της έρευνα του 2015-2021 έδειξε πως στις κατηγορίες Moto2 και Moto3 οι ίδιοι αναβάτες ανοιγόκλειναν τα βλέφαρα πολύ περισσότερο από ότι όταν ανέβηκαν στα MotoGP.

motogp eye test motomag

 

Ετικέτες