Τρία χρόνια χωρίς τον Nicky Hayden

Απεβίωσε το 2017
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

22/5/2020

Τραγική ημέρα η Δευτέρα 22 Μαΐου 2017 όταν ο Nicky Hayden, το Kentucky Kid, έχασε την ζωή συνέπεια τροχαίου ενώ έκανε ποδήλατο. Ένα χρόνο αργότερα το πόρισμα θα έριχνε την ευθύνη στον 30χρονο οδηγό του Peugeot 206 για την ταχύτητα που ανέπτυξε στην κατοικημένη περιοχή και τον ελλιπή έλεγχο που επέδειξε φτάνοντας στην διασταύρωση.

Ο δήμος επέκτεινε το πεζοδρόμιο στην διασταύρωση και δημιούργησε ένα μικρό πάρκο, τον Κήπο του Nicky Hayden δημιουργώντας μνημείο στο σημείο του ατυχήματος. Το ατύχημα έγινε στις 17 Μαΐου 2017 και πέντε μέρες αργότερα, ο Hayden που πάλευε να κρατηθεί στην ζωή, απεβίωσε.

Ένας από τους λόγους για να αγαπά κανείς το άθλημα, ένας προικισμένος και ταλαντούχος αναβάτης που απασχόλησε τα κοινά μονάχα με τις πράξεις του, ο Hayden ήταν εξίσου αγαπητός από όλους τους αναβάτες, πράγμα σπάνιο και ενδεικτικό συνάμα του χαρακτήρα του…

Μεγαλωμένος σε οικογένεια με αγωνιστική παράδοση, μεσαίος σε τρία αδέρφια που όλοι τους αγωνίζονταν ο Nikcy ξεχώριζε για την προσωπικότητά του. Φιλικός και προσιτός κάθε στιγμή, δεν είναι τυχαίο που ο θάνατός του κλόνισε τους φίλαθλους ανά τον κόσμο. Ο παγκόσμιος πρωταθλητής του 2006, όταν του απονεμήθηκε ο τίτλος του MotoGP Legend, ο Carmelo Ezpeleta είπε πως του αποδίδεται και για την εξαιρετική συμπεριφορά και το αθλητικό του πνεύμα…

2006: Η συγκινητική στιγμή που γίνεται πρωταθλητής

Ετικέτες

Jorge Martin: "Η Aprilia θα κάνει τα πάντα για να κερδίσω τον τίτλο"

Πίστη στην πλήρη στήριξη της ομάδας, παρά την μεταγραφή του για τη Yamaha
Martrin
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

31/7/2026

Ο Jorge Martin εμφανίζεται βέβαιος ότι η Aprilia θα τον υποστηρίξει μέχρι τέλους στη μάχη για τον τίτλο των MotoGP του 2026, παρά το γεγονός ότι το 2027 θα αγωνίζεται με τα χρώματα της Yamaha.

Ο Jorge Martin ηγείται στη βαθμολογία των MotoGP στο μέσο της σεζόν, έχοντας κερδίσει με την Aprilia την πρώτη του νίκη για φέτος στο Grand Prix της Γαλλίας. Παρότι έχει ήδη συμφωνήσει να μετακινηθεί στη Yamaha από το 2027, ο Ισπανός δεν ανησυχεί ότι αυτό θα επηρεάσει τη στήριξη που θα λάβει από την ιταλική ομάδα.

Μάλιστα, αυτή είναι η δεύτερη φορά στην καριέρα του που διεκδικεί τον τίτλο, ενώ έχει ήδη ανακοινωθεί η αποχώρησή του από τον κατασκευαστή με τον οποίο αγωνίζεται. Το ίδιο είχε συμβεί και το 2024, όταν κατέκτησε το παγκόσμιο πρωτάθλημα με την Pramac Ducati, έχοντας ήδη υπογράψει με την Aprilia.

Φέτος οι βασικοί αντίπαλοί του είναι ο ομόσταβλός του Marco Bezzecchi, αλλά και ο Ai Ogura της Trackhouse Racing, με τους τρεις αναβάτες της Aprilia να βρίσκονται σε απόσταση μόλις 22 βαθμών πριν από το Grand Prix της Μεγάλης Βρετανίας.

Παρά το γεγονός ότι ο Bezzecchi θα παραμείνει στην εργοστασιακή ομάδα και το 2027, ο Martin είναι πεπεισμένος ότι η Aprilia δεν θα κάνει διακρίσεις.

"Αν μπορέσω να παλέψω για τον τίτλο μέχρι το τέλος, θα είναι πλεονέκτημα, αλλά για να φτάσω εκεί χρειάζομαι σταθερότητα," δήλωσε ο Ισπανός.

Αναφερόμενος στους αντιπάλους του πρόσθεσε, "Κάθε αντίπαλος είναι διαφορετικός. Ο Marco αποδεικνύει ότι βρίσκεται σε πολύ υψηλό επίπεδο, ενώ υπάρχει και ο Marc Marquez."

Για τη στάση της Aprilia και του διευθύνοντος συμβούλου της ομάδας, Massimo Rivola, ο Martin εμφανίστηκε απόλυτα καθησυχαστικός.

"Πιστεύω ότι στόχος του Rivola είναι να με βάλει σε θέση να κερδίσω. Εγώ σκέφτομαι μόνο τον εαυτό μου και πιστεύω ότι θα κάνει ό,τι μπορεί για να μου επιτρέψει να κατακτήσω τον τίτλο, οπότε είμαι ήρεμος."

Ο Ισπανός εξήρε επίσης τη δουλειά που γίνεται στη Noale, επισημαίνοντας ότι η μάχη με τη Ducati αποτελεί ισχυρό κίνητρο.

"Η δουλειά που γίνεται τόσο στη Noale όσο και στην πίστα είναι απίστευτη. Το να παλεύουμε απέναντι στη Ducati είναι συναρπαστικό, αλλά πρέπει να συνεχίσουμε να πιέζουμε."

Το 2024 η Ducati είχε επιλέξει να διατηρήσει την ισορροπία μεταξύ του Martin και του Francesco Bagnaia, παρά το γεγονός ότι ο πρώτος είχε ήδη ανακοινώσει τη μετακίνησή του στην Aprilia. Η ιταλική εταιρεία είχε διατηρήσει κοινή πρόσβαση στα δεδομένα όλων των Ducati και αυτό δεν άλλαξε για όλους τους διεκδικητές του τίτλου.

Εκείνη τη χρονιά ο Martin κατέκτησε το πρωτάθλημα με διαφορά μόλις 10 βαθμών από τον Bagnaia, παρότι σημείωσε μόλις τρεις νίκες σε Grand Prix, έναντι έντεκα του Ιταλού.