Η απογοητευτική εμφάνιση του Valentino Rossi στον τελευταίο αγώνα της χρονιάς, μαζί με την απρόσμενη κακή εμφάνιση του Vinales, αλλά την εξαιρετική εμφάνιση του Quartararo, έστρεψαν πάλι το δημοσιογραφικό ενδιαφέρον στα box της Yamaha. Σύμφωνα με τις δηλώσεις του “Γιατρού”, η τελική ταχύτητα δεν είναι το μόνο πρόβλημα της Yamaha, έστω κι αν αυτό ήταν που έλειπε από τον Quartararo για να μείνει εμπρός από τον Marquez.
Ο Rossi με τον Vinales είχαν πολύ καλό ρυθμό στα ελεύθερα δοκιμαστικά και ειδικά ο Vinales είχε κάθε λόγο να ελπίζει στη νίκη, δεδομένου πως στις εξομοιώσεις αγώνα ήταν ο δεύτερος καλύτερος μετά τον Marquez. Όμως ο αγώνας της Κυριακής έδειξε για άλλη μια φορά πως τα προβλήματα στο στρατόπεδο τις Yamaha παραμένουν τα ίδια από πέρσι. Τουλάχιστον αυτό ισχυρίζεται ο Rossi, που ρίχνει την αιτία της κακής εμφάνισης στα πολύ χαμηλά επίπεδα κρατήματος του πίσω ελαστικού. “Ναι, θέλουμε μεγαλύτερη τελική ταχύτητα, όμως το μεγάλο πρόβλημά μας είναι το κράτημα του πίσω ελαστικού. Με εξαίρεση τον Quartararo όλοι μας είχαμε αυτό το πρόβλημα, όπως και ο Vinales. Το παράξενο είναι πως το πρωί που είχε 5 βαθμούς περισσότερο κρύο ήμασταν πιο γρήγοροι!
Πιο παράξενο ακόμα είναι πως στα FP4 έκανα 20 συνεχόμενους γύρους με αυτά τα λάστιχα και ένοιωθα πολύ άνετα στο 1:31. Δεν υπάρχει εύκολη απάντηση και οι άνθρωποι της Yamaha δουλεύουν εντατικά με την δύναμη του νέου κινητήρα, όμως εγώ προσωπικά έχω μεγαλύτερο πρόβλημα με το κράτημα του πίσω τροχού. Μετά τον αγώνα της Αυστρίας το έχουμε αντιμετωπίσει πολλές φορές αυτό το πρόβλημα αλλά δεν έχουμε βρει ακόμα τη λύση του. Η Yamaha άλλαξε τον Chief Mechanic στη μέση της χρονιάς, οπότε από αυτή την Τρίτη έχουμε πολλά να δοκιμάσουμε ως ομάδα και όχι μόνο τον νέο κινητήρα.
Το σίγουρο είναι πως τα τελευταία τρία χρόνια, ο αγώνας της Valencia γίνεται σε χειμερινές συνθήκες και αυτό είναι πολύ επικίνδυνο με τα ελαστικά που έχουμε. Όχι μόνο εμείς, αλλά όπως φάνηκε από τις πτώσεις και στην Moto3. Είναι μεγάλο ρίσκο να έρχεσαι στη Valencia τον Νοέμβρη.”
Κύπρος: Oι μοτοσυκλετιστές ζητούν πράξεις πριν χαθούν κι άλλες ζωές στην άσφαλτο
Έκκληση για μέτρα από την Κυπριακή Ομοσπονδία Μοτοσυκλέτας
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
20/5/2026
Η συνεχής αύξηση των σοβαρών και θανατηφόρων τροχαίων με μοτοσυκλέτες φέρνει ξανά στο προσκήνιο το ζήτημα της οδικής ασφάλειας, με τους ίδιους τους Μοτοσυκλετιστές στην Κύπρο να καταθέτουν συγκεκριμένες εισηγήσεις προς το Συμβούλιο Οδικής Ασφάλειας.
Με επτά νεκρούς Μοτοσυκλετιστές ήδη μέσα στους πρώτους μήνες του 2026, η Κυπριακή Ομοσπονδία Μοτοσυκλέτας ζητά μέτρα για εκπαίδευση, επιδότηση εξοπλισμού και βελτίωση των υποδομών, την ώρα που το πρόβλημα δείχνει να παραμένει βαθύτερο και πολυπαραγοντικό.
Κατά την τελευταία συνεδρία του Συμβουλίου Οδικής Ασφάλειας, ο πρόεδρος της Κυπριακής Ομοσπονδίας παρουσίασε σειρά εισηγήσεων με στόχο τη μείωση των θανάτων και των σοβαρών τραυματισμών αναβατών.
Τα στοιχεία παραμένουν ανησυχητικά, καθώς μέσα στο 2026 έχουν χάσει τη ζωή τους επτά Μοτοσυκλετιστές, όταν συνολικά το 2025 οι νεκροί αναβάτες και συνεπιβάτες μοτοσυκλέτας ήταν δώδεκα.
Οι προτάσεις κινούνται σε δύο βασικούς άξονες, την ενεργητική ασφάλεια, δηλαδή την αποφυγή της σύγκρουσης και την παθητική ασφάλεια, που αφορά τον περιορισμό των τραυματισμών όταν το ατύχημα τελικά συμβεί.
Στην πλευρά της ενεργητικής ασφάλειας, η Ομοσπονδία εισηγείται βελτίωση και εξειδίκευση κατά την εκπαίδευση στις εγκεκριμένες σχολές οδήγησης, εκπαίδευση σε φρεναρίσματα πανικού και αξιολόγηση κινδύνων, αλλά και προώθηση μοτοσυκλετών με σύγχρονα ηλεκτρονικά βοηθήματα όπως ABS και traction control, χωρίς να αποσαφηνίζεται τί σημαίνει αυτό.
Παράλληλα, ζητούν κίνητρα για απόσυρση παλαιών μοτοσυκλετών χωρίς σύγχρονα συστήματα ασφαλείας.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν, τέτοια μέτρα στην Ευρώπη έχουν συνδεθεί με μείωση θανατηφόρων συγκρούσεων έως και 31%, ενώ οι σοβαροί τραυματισμοί μειώνονται σημαντικά.
Βέβαια, όσο ενδιαφέρον και αν έχουν πολλές από τις εισηγήσεις, το ερώτημα παραμένει αν αρκούν από μόνες τους. Η ποιότητα του οδικού δικτύου και η οδική παιδεία όλων των χρηστών του δρόμου φαίνεται να παίζουν εξίσου, αν όχι σημαντικότερο ρόλο.
Η Ομοσπονδία ζητά βέβαια την βελτίωση των υποδομών και αυστηρότερους ελέγχους, ειδικά σε κοινότητες και επαρχιακούς δρόμους όπου, όπως επισημαίνεται, συχνά παρατηρείται χαλαρότερη αστυνόμευση.
Στο κομμάτι της παθητικής ασφάλειας, οι εισηγήσεις επικεντρώνονται στη χρήση πιστοποιημένου εξοπλισμού, κράνη προδιαγραφών ECE 22.06, προστατευτικό ρουχισμό με πιστοποιήσεις CE, airbag γιλέκα, γάντια, μπότες και προστασίες θώρακα και σπονδυλικής στήλης.
Μάλιστα, προτείνεται ακόμη και επιχορήγηση για αγορά σύγχρονων κρανών με τεχνολογία MIPS, σε μια προσπάθεια να αυξηθεί η χρήση ποιοτικού εξοπλισμού.
Σύμφωνα με διεθνείς μελέτες που επικαλείται η Κυπριακή Ομοσπονδία Μοτοσυκλέτας, η χρήση κράνους μειώνει τον κίνδυνο θανάτου έως και 42%, ενώ περιορίζει δραστικά τις σοβαρές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις. Αντίστοιχα, τα συστήματα ABS φαίνεται να μειώνουν σημαντικά τις θανατηφόρες συγκρούσεις.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται και στην εκπαίδευση πρώτων βοηθειών, με την αντιπαραβολή παραδειγμάτων από χώρες όπως η Γερμανία, η Αυστρία και η Νορβηγία, όπου αντίστοιχα σεμινάρια είναι ήδη υποχρεωτικά για τους νέους οδηγούς.
Η πρόταση για αλλαγή του τρόπου εξέτασης αδειών οδήγησης παρουσιάζει επίσης ενδιαφέρον, καθώς γίνεται λόγος για αξιολόγηση βάσει συγκεκριμένων απαραίτητων δεξιοτήτων.
Το θέμα όμως ίσως δεν είναι μόνο πόσα νέα μέτρα θα προστεθούν, αλλά πόσα από τα ήδη υπάρχοντα εφαρμόζονται πραγματικά στην πράξη και πέρα από επίπεδο αστυνόμευσης κυρίως σε επίπεδο προσωπικής επιλογής των αναβατών.
Κανείς δεν διαφωνεί με τα οικονομικά μέτρα βοηθείας, τις επιδοτήσεις και τις φοροελαφρύνσεις για τον εξοπλισμό ή την ενημέρωση και εκπαίδευση για την αυστηρότερη επιλογή αυτού, αλλά σίγουρα δε βοηθά το να στρουθοκαμηλίζουμε και να να επιρρίπτουμε εκεί κάθε πρόβλημα όταν δεν υπάρχει εδραιωμένη μοτοσυκλετιστική κουλτούρα ώστε να θεωρείται αυτονόητη η χρήση προστατευτικού εξοπλισμού από όλους.
Γιατί η εικόνα των δρόμων δείχνει συχνά ότι ακόμη και βασικοί κανόνες ασφάλειας αντιμετωπίζονται επιλεκτικά από αναβάτες, οδηγούς όσο και από τις ίδιες τις αρχές.
Και όσο αυτό παραμένει καθημερινότητα, ο φόρος αίματος των μοτοσυκλετιστών δύσκολα θα μειωθεί μόνο με θεωρητικές εξαγγελίες.
Είναι πάντως θετικό δείγμα να βλέπουμε ότι η Κυπριακή Ομοσπονδία προσπαθεί να προωθήσει τα συμφέροντα των μοτοσυκλετιστών με μια ευρεία γκάμα αιτημάτων που στην πλειοψηφία τους θα έπρεπε να θεωρούνται αυτονόητα.
