Virtual MotoGP: 3 Μαΐου ο τρίτος αγώνας!

Με φιλανθρωπικό χαρακτήρα!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

27/4/2020

Η πανδημία του κορωνοϊού μας έχει αναγκάσει να προσαρμοστούμε σε νέα δεδομένα, τόσο σε ατομικό όσο και συλλογικό επίπεδο. Το ίδιο ισχύει και για τα ΜotoGP, που πλέον προσφέρουν κυρίως χαβαλέ μέσα απ’ τη σειρά των εικονικών αγώνων που έχουν ξεκινήσει. Οι δυο πρώτοι είχαν τεράστια απήχηση, ενώ όπως αναφέραμε και στο παρελθόν ο επικείμενος αγώνας που θα πραγματοποιηθεί στις 3 Μαΐου στην ψηφιακή “αρένα” της Jerez, έχει και φιλανθρωπικό χαρακτήρα. Η μετάδοση θα ξεκινήσει στις 16:00 ώρα Ελλάδος, ενώ όσοι θέλουν μπορούν να πραγματοποιήσουν μια δωρεά για την καταπολέμηση του COVID-19 μέσα απ’ την ιστοσελίδα του Two Wheels for Life, που αποτελεί την επίσημη φιλανθρωπική δράση των MotoGP.

Θα είναι η πρώτη φορά που θα πραγματοποιηθεί αγώνας για όλες τις κατηγορίες, με έναν αναβάτη από κάθε ομάδα να παίρνει μέρος. Εξαίρεση σε αυτό αποτελεί η Repsol Honda των MotoGP καθώς είναι η μοναδική ομάδα που έχει το δικαίωμα να λάβει μέρος με δυο αναβάτες αφού πέρσι κατέκτησε το πρωτάθλημα κι έτσι θα έχουμε 11 αναβάτες να παλεύουν για τη νίκη. Η διάρκεια του αγώνα των MotoGP, αυξήθηκε για άλλη μια φορά και έφτασε τους 13 γύρους. Από την άλλη, οι αγώνες των Moto2 και Moto3 θα διαρκούν οκτώ γύρους, ενώ θα είναι επίσης η πρώτη φορά που οι αναβάτες θα παίξουν την έκδοση του 2020 του videogame των MotoGP. Ακολουθεί η λίστα με τους αναβάτες από κάθε κατηγορία:

MotoGP:

Repsol Honda: Marc Marquez, Alex Marquez
Ducati: Danilo Petrucci
Monster Energy Yamaha MotoGP: Maverick Viñales
Suzuki Ecstar: Alex Rins
Petronas Yamaha SRT: Fabio Quartararo
Pramac Racing: Francesco Bagnaia
Reale Avintia Racing: Tito Rabat
Red Bull KTM Tech 3*: Miguel Oliveira, Iker Lecuona
Aprilia Racing Team Gresini: Lorenzo Savadori

*Η Red Bull KTM Factory Racing έχει παραχωρήσει τη θέση της στη Red Bull KTM Tech 3. Ο Takaaki Nakagami της LCR Honda Idemitsu δεν θα μπορέσει να πάρει μέρος στον αγώνα, καθώς η έκδοση του MotoGP 2020 δεν είναι διαθέσιμη ακόμη στη περιοχή του, ενώ ούτε ο Cal Crutchlow μπορεί να πάρει μέρος.

Moto2:

Red Bull KTM Ajo: Jorge Martin
Flexbox HP 40: Lorenzo Baldassarri
Italtrans Racing Team: Enea Bastianini
American Racing: Marcos Ramirez
Beta Tools Speed Up: Jorge Navarro
Liqui Moly Intact GP: Marcel Schrötter
Aspar Team: Aron Canet
Petronas Sprinta Racing: Jake Dixon
NTS RW Racing GP: Bo Bendsneyder
Sky Racing Team VR46: Luca Marini

Moto3:

Aspar Team Gaviota: Albert Arenas
Leopard Racing: Dennis Foggia
SIC58 Squadra Corse: Niccolo Antonelli
Kömmerling Gresini Moto3: Gabriel Rodrigo
Rivacold Snipers Team: Tony Arbolino
Red Bull KTM Ajo: Raul Fernandez
Estrella Galicia 0,0: Sergio Garcia
Red Bull KTM Tech 3: Deniz Öncü
Sterilgarda Max Racing Team: Alonso Lopez
BOE Skull Rider Facile Energy: Ricardo Rossi

 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.