Συνέντευξη Chaz Davies: "Επιτέλους έχουμε το Ducati V4R για να κερδίσουμε!"

Μια εφ' όλης της ύλης κουβέντα γύρω από το νέο Ducati V4R
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

10/12/2018

O Ουαλλός πρώην Παγκόσμιος Πρωταθλητής στην κατηγορία των Supersport, Chaz Davies, οδηγεί τα desmo V-2 της Ducati τα τελευταία πέντε χρόνια, ως εργοστασιακός αναβάτης της ομάδας στα WSBK, έχοντας τερματίσει τρεις φορές δεύτερος στο πρωτάθλημα (2015, 2017 και 2018). Γι' αυτόν, το φιλόδοξο αλλά τελικά δύσκολο καθήκον, του να τρέχει με ένα δικύλινδρο για μισή δεκαετία, κόντρα στα όλο και πιο γρήγορα και πιο δυνατά τετρακύλινδρα του ανταγωνισμού, θα τελειώσει το 2019. Η ευκαιρία να μιλήσουμε μαζί του όσο περιμέναμε παρέα να στεγνώσει η πίστα στο Jerez, για να ανέβουμε πάνω στα Ducati V4R (αν και ο καθένας μας θα οδηγούσε διαφορετική έκδοση, κάτι για το οποίο θα διαβάσετε στην αναλυτική του παρουσίαση και τις πρώτες οδηγικές εντυπώσεις στο επόμενο τεύχος του ΜΟΤΟ), τονίζει το πόσο πολύ είναι αφοσιωμένος στην επόμενη σεζόν.

Chaz, έπρεπε να περιμένεις πολύ καιρό μέχρι να ανέβεις πάνω στη σέλα του, αλλά πώς ήταν όταν τελικά οδήγησες το V4, σε σχέση με το παλιό σου V-2;
"Σχηματίστηκε ένα χαμόγελο στο πρόσωπό μου –ένα ΜΕΓΑΛΟ χαμόγελο. Προφανώς ήλπιζα να το οδηγήσω νωρίτερα μέσα στη σεζόν, αλλά για κάποιον λόγο δεν συνέβη ποτέ και στη συνέχεια τραυματίστηκα. Το πλήρωμα του χρόνου όμως ήρθε στις δοκιμές της Aragon στις αρχές του Νοέμβρη και ναι, φόρεσα ένα τεράστιο χαμόγελο στο πρόσωπό μου. Μετά την πρώτη βόλτα, νομίζω ότι σχολίασα το εξής: "Τώρα έχουμε μια μοτοσυκλέτα με την οποία μπορούμε να τρέξουμε."

Συγκριτικά με το Kawasaki, πού έχανες με το δικύλινδρο V της Ducati;
"Δεν μπορώ να πω ότι ήταν σε έναν μόνο τομέα, διότι στο τέλος έχανα από λίγο σε όλους τους τομείς. Είναι δύσκολο να πεις αν ήταν στην επιτάχυνση ή στα φρένα ή σε κάτι άλλο. Ήταν λίγο από 'κει, λίγο από 'δω. Μέχρι και πριν από δύο χρόνια ήμασταν πολύ κοντά τους, αλλά την τελευταία διετία ήταν εμφανές ότι χρειαζόμασταν κάτι καινούργιο, οπότε το V4 ήρθε την κατάλληλη στιγμή."

Έπρεπε δηλαδή να οδηγείς το V-2 πάνω από το όριο για να παραμείνεις ανταγωνιστικός;
"Ναι, αυτό είναι αλήθεια. Μερικές φορές, όταν είχα το πακέτο όπως ακριβώς έπρεπε να είναι και υπήρχαν οι τέλειες συνθήκες, δεν ήταν απαραίτητο να περνάω το όριο και μπορούσα να κερδίζω αγώνες με καλή διαφορά. Αλλά για να πολεμήσεις για το πρωτάθλημα, χρειάζεσαι κάτι τέτοιο σε κάθε αγώνα, και σίγουρα δεν το είχαμε αυτό. Στο τέλος, η συνέπεια ήταν το δυσκολότερο πράγμα να βρεθεί και ευτυχώς το V4 θα μας δώσει αυτό το επιπλέον βήμα που χρειαζόμασταν."

Έχεις τρέξει με V4 Desmosedici MotoGP στο οποίο βασίζεται το V4R, σωστά;


"Ναι, αρκετά παλιά είχα οδηγήσει το MotoGP σε μερικούς αγώνες το 2007, ενώ έκανα και δοκιμές πέρσι με την υφιστάμενη MotoGP μοτοσυκλέτα στο Mugello. Οπότε ναι, έχω μια μικρή εμπειρία από την συγκεκριμένη διάταξη κινητήρα. Προφανώς όμως, η μοτοσυκλέτα που οδήγησα το 2007 ήταν 800 κυβικά, οπότε ο τρόπος απόδοσης της δύναμης ήταν πολύ διαφορετικός. Το καινούργιο superbike έχει σίγουρα μια πιο γραμμική καμπύλη ισχύος. Είναι πιο εύκολα εκμεταλλεύσιμη από το 800, το οποίο ήταν πολύ απότομο."

Υποθέτω, όταν οδηγείς το V4 θα πρέπει να αλλάξεις εντελώς όλα τα σημεία αναφοράς σου; Ουσιαστικά ξεκινάς από το μηδέν, έτσι δεν είναι;
"Ναι σίγουρα. Το οδηγικό μου στιλ θα πρέπει να αλλάξει λίγο, νομίζω, και θα προσπαθήσω να φέρω την μοτοσυκλέτα όσο το δυνατόν πιο κοντά στα δικά μου μέτρα, και στη συνέχεια θα δουλέψω πάνω στις αδυναμίες μου."

Ποια είναι τα δυνατά σου σημεία;
"Νομίζω τα φρένα στην είσοδο και την μέση της στροφής. Αυτός ήταν ανέκαθεν ένα τομέας όπου με το V-2, έτσι όπως έχουμε στήσει το πλαίσιο, έπρεπε να διαχειρίζομαι με μεγάλη προσοχή την αίσθηση του μπροστινού όταν ήμουν στην μέγιστη κλίση, οπότε χρησιμοποιούσα το μπροστινό φρένο για να ελέγχω στην ουσία την επαναφορά του πιρουνιού. Ήταν σα να αναλάμβανα κάποια από τα καθήκοντα της ανάρτησης μέσω του δαχτύλου μου, αλλά με το V4 νιώθω ότι κάτι τέτοιο δεν χρειάζεται, γιατί το μπροστινό πατάει πιο γερά στην άσφαλτο κι έχω καλύτερη αίσθηση."

Και ποια είναι τα αδύναμα σημεία σου;
"Με το δικύλινδρο, νομίζω ότι είναι η είσοδος των στροφών, ειδικά προς το τέλος έτσι όπως προχώρησε η εξέλιξη των ελαστικών. Αισθάνομαι ότι αυτή η μοτοσυκλέτα θέλει να τρέχει μ' ένα κοντύτερο μεταξόνιο, όπως του στάνταρ μοντέλου πραγματικά, λόγω του μήκους του κινητήρα, το οποίο θα βελτιώσει τις εισόδους. Προφανώς όμως, με ένα κοντύτερο μεταξόνιο θα έχεις και πιο πολλές σούζες, αν και τώρα έχουμε τα αεροδυναμικά φτερά για να το αντισταθμίσουμε αυτό. Υπάρχουν, λοιπόν, πολλά πράγματα που νιώθω ότι αποτελούν βήματα προς την σωστή κατεύθυνση για εμάς, με το V4. Έχοντας περάσει τρεις μέρες πάνω στην μοτοσυκλέτα δεν μπορώ να πω ότι υπάρχει κάτι που είναι πισωγύρισμα σε αυτό το στάδιο, κάτι το οποίο είναι υπέροχο."

Πιστεύω ότι είναι η πρώτη φορά που οδηγείς μοτοσυκλέτα με αεροδυναμικά φτερά. Είναι κάτι για το οποίο έχεις το νου σου;
"Έχω οδηγήσει αυτή την μοτοσυκλέτα μόνο με φτερά και αφού παίρνει την ομολογκασιόν μ' αυτά, θα την τρέχουμε όπως έρχεται. Στην Ducati είναι πολύ σίγουροι ότι αποτελούν πλεονέκτημα σε κάθε τομέα, όχι μόνο για την αίσθηση του μπροστινού και για να μειωθούν οι σούζες, αλλά και για την πρόσφυση του μπροστινού, ειδικά στις πιο γρήγορες στροφές. Ξέρεις, θεωρώ ότι δεν είναι χρήσιμες οι συγκρίσεις. Όμως, νιώθω μια διαφορά στην μοτοσυκλέτα σε σχέση με το τι οδηγούσα πριν, και προτιμώ να αποδίδω ένα μέρος της ευθύνης στα φτερά."

Υποθέτω ότι είναι αρκετά πιο γρήγορο, αλλά ανεβάζει εξίσου στροφές. Πρέπει να κρατάς τις στροφές πολύ ψηλά;
"Φυσιολογικά ανεβάζει πολλές στροφές και νιώθει άνετα εκεί! Όταν ανέβηκα για πρώτη φορά στο δικύλινδρο προερχόμενος από το τετρακύλινδρο της BMW, έφτασα στον κόφτη και κοπάνησα το κεφάλι μου στην ζελατίνα στους πρώτους κιόλας γύρους! Έχοντας περάσει, λοιπόν, πέντε παράξενα χρόνια πάνω στο δικύλινδρο, στους πρώτους γύρους με το V4 έκανα το κλασικό, όπου άλλαζα ταχύτητες σχεδόν 4.000 στροφές νωρίτερα! Είναι σαν να επιστρέφεις στο χρόνο πριν από πέντε χρόνια, οπότε επαναπρογραμμάτισε τις αντιδράσεις σου και συνήθισέ το. Ειλικρινά όμως, ήταν μια πολύ γρήγορη προσαρμογή, γιατί αυτό το Ducati V4 είναι πραγματικά προκλητικό, θέλει να του κρατάς τις στροφές ψηλά κι επιταχύνει δυνατά μέσα στην ψηλή μπάντα των στροφών. Ήταν ωραία την πρώτη φορά που βρέθηκα πάνω στη σέλα του και είδα ένα στροφόμετρο που φτάνει μέχρι τις 17.000 στροφές. Είχα συνηθίσει τις 12.000 και κάτι για πολύ καιρό!"

Είχες οδηγήσει ένα άλλο V4 πίσω στο 2012, για μία μόνο σεζόν στην οποία κέρδισες τον πρώτο σου αγώνα στα WSBK. Πώς είναι λοιπόν το νέο Ducati σε σχέση με το Aprilia;
"Αυτό ήταν πριν πολύ καιρό με την Aprilia, σε μια εντελώς διαφορετική εποχή των WSBK, με διαφορετικά ελαστικά και τα πάντα. Θα έλεγα όμως ότι η βάση του κινητήρα έχει κάποιες ομοιότητες με ό,τι θυμάμαι πριν από έξι χρόνια. Ο ιδιαίτερος χαρακτήρας των V4 είναι παρών, αλλά από όλες τις άλλες απόψεις αυτό είναι ένα πιο προχωρημένο και πιο εκλεπτυσμένο πακέτο."

Διαθέτει κάτι από δικύλινδρο και τετρακύλινδρο μέσα του, κάτι σαν μείξη αυτών των δύο;
"Νομίζω πως ναι. Αυτή είναι μια πολύ ακριβής διατύπωση, γιατί ναι, ανεβάζει στροφές, αλλά ταυτόχρονα διαθέτει την δύναμη ενός φορτηγού, δεν έχει τις πιστονιές ενός δικύλινδρου, ενώ παράλληλα θεωρώ ότι είναι ένας καλό συμβιβασμός. Νομίζω ότι υπάρχουν μερικοί έξυπνοι άνθρωποι στην Ducati Corse που έχουν μελετήσει εξαντλητικά την ιδανική διάταξη ενός κινητήρα, και πιστεύουν ότι αυτή είναι ο V4."

Συγκριτικά με την εποχή που ήσουν με το BMW S1000RR, είναι μια μοτοσυκλέτα που συγχωρεί πιο εύκολα τα λάθη;
"Σίγουρα ναι –αυτό ήταν ένα από τα πιο δύσκολα πράγματα που είχα να αντιμετωπίσω! Ήταν δύσκολο να κάνω τα ηλεκτρονικά να δουλέψουν σωστά και ήταν πολύ, πολύ απότομο. Αυτό το Ducati είναι εντελώς διαφορετικό  και πολύ πιο εκμεταλλεύσιμο."

Πόσο χαμηλά αφήνεις να πέσουν οι στροφές; Για παράδειγμα στην κλειστή, δεύτερη στροφή εδώ στο Jerez;
"Περίπου ως τις 8.500 στροφές στο πιο αργό σημείο –έχει πολύ μεγάλο φάσμα. Συνήθως ανεβάζω ταχύτητα στις 16.000 στροφές, οπότε αφήνει μεγάλα περιθώρια. Ελπίζω να έχουμε έναν καλό χειμώνα δημιουργικής εξέλιξης, βήμα-βήμα, και να κατανοήσω την μοτοσυκλέτα αντί να κάνουμε ριζικές αλλαγές. Η ομάδα δοκιμών έχει δουλέψει πολύ σκληρά, αλλά τώρα ήρθε η ώρα να το πάμε σε άλλο επίπεδο και νομίζω ότι έχω άλλες έξι μέρες πάνω στην μοτοσυκλέτα πριν τον πρώτο αγώνα του Phillip Island. Έχουμε λοιπόν τον χρόνο ως σύμμαχο, έχουμε μια ξεκάθαρη εικόνα για την κατεύθυνση της εξέλιξης, οπότε ναι, υπάρχουν όλες οι ενδείξεις για κάτι καλό μέσα στο 2019."

Έχεις έναν καινούργιο team mate ο οποίος έτρεχε με V4 Ducati στα MotoGP τα τελευταία δύο χρόνια. Συγκρίνετε καθόλου τις παρατηρήσεις σας; Είναι διαφορετική η σχέση μεταξύ σας, απ' ό,τι με τον Melandri;
"Δεν έχουμε συγκρίνει ακόμη παρατηρήσεις, αλλά προφανώς πάντα υπάρχει περιθώριο για σύγκριση δεδομένων. Τις προάλλες όμως, ρωτήθηκα για το τι πιστεύω που ο Alvaro βρήκε αμέσως την ταχύτητά του στα Superbikes και για το αν ήταν έκπληξη αυτό για μένα. Ειλικρινά απαντώ πως όχι, γιατί δεν είμαι σίγουρος για το ποιος έχει τα περισσότερα να μάθει, αυτός ή εγώ! Για μένα, εκτός του ότι είναι προφανώς ένα Ducati με ελαστικά της Pirelli, αυτή η μοτοσυκλέτα δεν έχει καμία ομοιότητα με το V-2, είναι πραγματικά κάτι πολύ, πολύ διαφορετικό. Από την πλευρά του Alvaro, πιθανώς πρέπει να μάθει να οδηγεί μια μοτοσυκλέτα που είναι λιγότερο άκαμπτη, σε ελαστικά που είναι λιγότερο απόλυτα, αλλά ο χαρακτήρας του κινητήρα είναι πολύ πιο κοντά σ' αυτό που έχει συνηθίσει όπως και η σύνδεση με το γκάζι και τόσα άλλα πράγματα, είναι πιο κοντά στα δεδομένα με τα οποία έτρεχε σε σχέση με την μοτοσυκλέτα που έτρεχα εγώ. Αυτό συμβαίνει γιατί η διάταξη του κινητήρα και η ηλεκτρονική χαρτογράφηση που χρησιμοποιούμε στο V4R, προέρχεται στην ουσία από την GP μοτοσυκλέτα της προηγούμενης διετίας, με την οποία έτρεχε στους αγώνες. Οπότε νομίζω ότι από πολλές πλευρές, έχει λιγότερα να μάθει. Μόνο τα ελαστικά είναι που πρέπει να συνηθίσει λίγο. Είναι όμως ενδιαφέρον γιατί πιστεύω ότι και οι δύο μπορούμε να φέρουμε πράγματα στο τραπέζι και τα σχόλιά μας μέχρι στιγμής, ειδικά για τους σημαντικούς τομείς, είναι κατά μεγάλο βαθμό στο ίδιο μήκος κύματος. Οπότε συμφωνούμε για τα σημαντικά, και ναι, αυτό είναι καλό."

Συνεργάστηκε ο Alan Cathcart, φωτογραφίες: Milagro/Gigi Soldano και Thomas Maccabelli

Θυμηθείτε το gallery με πλούσιο φωτογραφικό υλικό υψηλής ανάλυσης από την παρουσίαση του νέου Ducati V4R

Isle of Man TT 2023: Ο Michael Dunlop νικητής στα Supersport και Superbike

Ο Dunlop ισοφάρισε τις 23 νίκες του John McGuinness
1
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

6/6/2023

O Michael Dunlop, ξεκίνησε με το δεξί στο Isle of Man TT 2023, καθώς επικράτησε στον πρώτο αγώνα της κατηγορίας Supersport όπως και στην κατηγορία Superbike. Επιπρόσθετα ο Dunlop ισοφαρίζοντας τις 23 νίκες του McGuiness, έγινε ο δεύτερος πιο επιτυχημένος αναβάτης στην ιστορία του αγώνα.

Το αγωνιστικό κομμάτι του Isle of Man TT 2023, ξεκίνησε με τον πρώτο αγώνα της κατηγορίας Supersport. Ο Michael Dunlop με την μοτοσυκλέτα της MD Racing Yamaha, κατάφερε να πετύχει τη δέκατη νίκη του στην κατηγορία και την 22η συνολικά στον αγώνα.

Ας ξεκινήσουμε όμως από την αρχή, ο Dunlop πήρε την πρωτοπορία στον πρώτο γύρο του αγώνα από τον Dean Harrison (Boyce Precision Engr/Russell Racing), με τον Peter Hickman (K2 Trooper Beer Triumph), να ακολουθεί λίγο πιο πίσω. Στο δεύτερο γύρο ο Dunlop κατάφερε να διευρύνει το προβάδισμα του στα 13 δευτερόλεπτα από τον Harisson, με τον Hickman να μην μπορεί στους πρώτους δύο γύρους να ακολουθήσει τον ρυθμό των πρωτοπόρων. Μπαίνοντας για ανεφοδιασμό η διαφορά του Dunlop από τον Harrison ήταν στα 13 δευτερόλεπτα, ενώ ο Hickman μείωνε σιγά σιγά τη διαφορά από τη δεύτερη θέση.

2

Έχοντας ολοκληρώσει τον ανεφοδιασμό ο Dunlop οδήγησε και πάλι τέρμα γκάζι αυξάνοντας εκ νέου τη διαφορά από τον Harrison στα 17.5 δευτερόλεπτα, ωστόσο η μάχη για τη δεύτερη θέση είχε για τα καλά ανάψει. Ο Hickman μείωνε συνεχώς την χρονική απόσταση από τον Harrison, με 3.9 δευτερόλεπτα να τους χωρίζουν μπαίνοντας στον τελευταίο γύρο. Από την άλλη ο Dunlop οδηγούσε χωρίς πρόβλημα προς στον τερματισμό και την 22η νίκη του στο Isle of Man TT. ‘Οπερ και εγένετο ο Dunlop κέρδισε τον πρώτο φετινό αγώνα του Isle of Man TT, πετυχαίνοντας ταυτόχρονα τη δέκατη νίκη του στην κατηγορία Supersport. Συγκλονιστική μάχη είχαμε για τη δεύτερη θέση του βάθρου στον τελευταίο γύρο. O Peter Hickman με αντεπίθεση διαρκείας κατάφερε να περάσει στον τελευταίο γύρο του αγώνα τον Dean Harrison, ανεβαίνοντας ταυτόχρονα στο δεύτερο σκαλί του βάθρου, από την άλλη ο πρωτοπόρος στην αρχή του αγώνα Harrison κατάφερε να ολοκληρώσει την προσπάθεια του στην τρίτη θέση. Στις πιο πίσω θέσεις τη δική τους μάχη είχαν οι Jamie Coward (KTS Racing powered by Steadplan Yamaha), Davey Todd (Milenco by Padgett's Motorcycles Honda) και James Hillier (Boyce Precision Engr/Russell Racing). Νικητής σε αυτή τη μονομαχία βγήκε ο Coward, με τον ίδιο να τερματίζει στην τέταρτη θέση. Οι Todd και Hillier ολοκλήρωσαν τον αγώνα στην πέμπτη και έκτη θέση αντίστοιχα.

3

Ο αγώνας της Sidercar κατηγορίας που ακολούθησε έπειτα την ίδια ημέρα, είχε ως πρωταγωνιστές τα αδέρφια Birchalls. Όπως και στα δοκιμαστικά δεν άφησαν σε κανένα σημείο του αγώνα την πρωτοπορία πανηγυρίζοντας ακόμη μία νίκη με το Sidecar της Honda LCR Wyckham Blackwell - Birchall Racing. Αρκετά πίσω τους στη δεύτερη θέση τερμάτισαν οι Peter Founds-Jevan Walmsley (Honda LCR FHO Motorsport), με τους John Holden-Maxime Vasseur (Yamaha LCR Barnes Racing & Carl Cox Motorsport), να συμπληρώνουν το βάθρο.

Επόμενη αγωνιστική μας στάση στο Isle of Man TT 2023, ο αγώνας της κατηγορίας Superbike. H κυριαρχία του Michael Dunlop συνεχίστηκε, με τον ίδιο να κερδίζει στην εν λόγω κατηγορία ισοφαρίζοντας το ρεκόρ 23 νικών του John McGuinness, ενώ με αυτό του το επίτευγμα έγινε ο δεύτερος πιο επιτυχημένος αναβάτης όλων των εποχών στη νήσο του Μαν.

Στα του αγώνα της κατηγορίας Superbike, ο Dunlop με την μοτοσυκλέτα της Hawk Racing Honda πήρε την πρωτοπορία στον πρώτο γύρο, έχοντας πίσω του τους Dean Harrison (DAO Racing Kawasaki) και Davey Todd (Milenco by Padgett's Motorcycles Honda), με τον Peter Hickman στην τέταρτη θέση (Monster Energy by FHO Racing BMW), να αντιμετωπίζει πρόβλημα με το quickshifter της μοτοσυκλέτας του. Στον πρώτο γύρο ο Dunlop πίεζε συνεχώς ώστε να αυξήσει τη διαφορά από τους διώκτες του και αυτό είχε αποτέλεσμα. Ο Harrison βρισκόταν στα 3.1 δευτερόλεπτα πιο πίσω με τον Todd να μάχεται με νύχια και με δόντια να κρατήσει την τρίτη θέση από τον Hickman. Στο δεύτερο γύρο ο Dunlop συνέχισε να αυξάνει τον ρυθμό του με αποτέλεσμα να έχει μια διαφορά 14 δευτερολέπτων από τον Harrison όταν εισήλθε στα pits για ανεφοδιασμό. Στο ίδιο έργο θεατές βρεθήκαμε και στον αγώνα της κατηγορίας Superbike μετά τους ανεφοδιασμούς.

5

Ο πρωτοπόρος του αγώνα Dunlop, είχε μια αξιόλογη διαφορά ενώ ο Hickman έχοντας περάσει τον Todd, κυνηγούσε τον Harrison για τη δεύτερη θέση. Μπαίνοντας στους τελευταίους γύρους ο Dunlop απλά ήλεγχε τη διαφορά του από τους υπόλοιπους έχοντας ως στόχο να φτάσει στην 23η νίκη του στον αγώνα, ισοφαρίζοντας τον θρύλο και εν ενεργεία αναβάτη στο Isle of Man TT, John McGuiness. Αυτό το σενάριο έγινε πραγματικότητα εν τέλει, καθώς λίγο αργότερα ο Dunlop θα περνούσε πρώτος την γραμμή του τερματισμού στην κατηγορία Superbike. Όσον αφορά τις υπόλοιπες δύο θέσεις του βάθρου, ο Peter Hickman εξαπέλυσε την επίθεση του στα τελικά στάδια του αγώνα, αρχικά μείωσε τη διαφορά στα 3.6 δευτερόλεπτα, ενώ στον τελευταίο γύρο και πάλι κατάφερε να προσπεράσει τον Dean Harrison στο δρόμο προς τη δεύτερη θέση. Ο Harrison, προσπάθησε αλλά δεν άντεξε στην πίεση του Hickman, παρολαυτά η τρίτη θέση αποτελεί επιτυχία για τον ίδιο.

11

Πολύ μακριά από την τριάδα συναντάμε τους James Jillier (OMG Racing Yamaha), Jamie Coward (KTS Racing powered by Steadplan) και John McGuiness (Honda Racing UK), και οι τρεις τους προσπάθησαν να μείνουν κοντά στους πρωτοπόρους του αγώνα ωστόσο αυτό δεν κατέστη δυνατόν. Ο Hillier ολοκλήρωσε τον αγώνα της κατηγορίας Superbike στην τέταρτη θέση, με τους Coward και McGuiness να τερματίζουν στην πέμπτη και έκτη θέση αντίστοιχα.

Το Isle of Man TT 2023, συνεχίζεται σήμερα Τρίτη 6 Ιουνίου, με τους αγώνες των κατηγοριών Superstock και Supertwin.

12