Jonathan Rea – Δεν μπορούμε να αφήσουμε μοτοσυκλέτες που κοστίζουν 50.000 να αγωνίζονται εναντίον αυτών που κοστίζουν 20.000 ευρώ

Φωτογραφίζει ξεκάθαρα την Ducati Panigale V4 R
motomag Jonathan Rea – Δεν μπορούμε να αφήσουμε μοτοσυκλέτες που κοστίζουν 50.000 να αγωνίζονται εναντίον αυτών που κοστίζουν 20.000 ευρώ
Από τον

Γιάννη Τσινάβο

23/11/2023

Ο Rea ο οποίος εδώ και μερικές εβδομάδες αποτελεί τον νέο αναβάτη της Pata Yamaha Prometeon WSBK, στην EICMA εξέφρασε τις ανησυχίες του για τον νέο κανονισμό του ελάχιστου συνολικού βάρους ενώ ταυτόχρονα ανέφερε πως η διαφορά κόστους που υπάρχει μεταξύ των μοτοσυκλετών παραγωγής που χρησιμοποιούνται ως βάση για τις αγωνιστικές μοτοσυκλέτες του θεσμού πρέπει να αντιμετωπιστεί με κάποιον τρόπο από την διοργανώτρια αρχή.

O Ιρλανδός πολυπρωταθλητής αναφερόμενος στον νέο κανονισμό του ελάχιστου συνολικού βάρους αναβάτη/μοτοσυκλέτας που κυρίως πλήττει τον Alvaro Bautista, με τον Ισπανό να πρέπει να προσθέσει 7 κιλά στην Panigale V4 R δήλωσε: “Ο Alvaro έχει πολύ καλή φυσική κατάσταση και με την Ducati θα βρουν μια λύση για να παραμείνουν μπροστά.” Όμως ο Rea έβαλε και ένα ακόμα ζήτημα στην έκθεση του Μιλάνου, εκφράζοντας τις ανησυχίες του σχετικά με τη διαφορά κόστους μεταξύ των μοτοσυκλετών παραγωγής οι οποίες χρησιμοποιούνται ως βάση για τις αγωνιστικές τους μοτοσυκλέτες. “Αποτελεί πρόβλημα που υπάρχουν μοτοσυκλέτες οι οποίες κοστίζουν 50.000 ευρώ και αγωνίζονται ενάντια σε άλλες που κοστίζουν 20.000. Η Dorna σε συνεργασία με την διοργανώτρια αρχή του WSBK πρέπει να βρει μία λύση σε αυτό το ζήτημα ώστε να μειωθεί η ψαλίδα.”

WSBK

Φυσικά οι δηλώσεις του Rea φωτογραφίζουν την Ducati Panigale V4 R (αλλά και την νέα BMW M1000RR που ξεπερνά τα 30.000€) καθώς αυτή είναι η μοτοσυκλέτα που όλοι θέλουν να κερδίσουν στο WSBK, ωστόσο όταν ρωτήθηκε γιατί η Yamaha δεν βγάζει και αυτή στην παραγωγή μία ανάλογη έκδοση δεν είχε να δώσει κάποια απάντηση... Πριν εφαρμοστεί στο WSBK ο κανονισμός για την τιμή λιανικής πώλησης, η Honda έτρεχε με τα RC-30/RC-45 που κόστιζαν όσο δύο Fireblabe, η Yamaha με τα OW-01 και R7 που επίσης είχαν αστρονομικές τιμές και η Kawasaki με τα περιορισμένης παραγωγής και εξίσου πανάκριβα ZXR750RR. Επίσης τότε οι κανονισμοί ήταν πολύ πιο χαλαροί ως προς τις μηχανολογικές επεμβάσεις, με αποτέλεσμα οι εργοστασιακές μοτοσυκλέτες να μην έχουν ούτε μια βίδα ίδια με τις μοτοσυκλέτες παραγωγής. Ο κανονισμός για την τιμή λιανικής πώλησης ήρθε από την κατηγορία Superstock 1000, σε μια εποχή όπου στα WSBK είχαν σοβαρές εργοστασιακές ομάδες μόνο η Aprilia και αργότερα η Kawasaki, με σαφή στόχο να κάνουν φτηνότερους τους αγώνες για τις εταιρείες που ξόδευαν ήδη τεράστια ποσά για τα MotoGP, όπως και έγινε. Μόνο που όταν ο ανταγωνισμός μεγαλώνει, αυτομάτως εκτοξεύεται και το κόστος, διότι στους αγώνες πάντα κερδίζει στο τέλος όποιος δίνει τα περισσότερα λεφτά για R&D, τα περισσότερα λεφτά για δοκιμές, τα περισσότερα λεφτά για καλούς μηχανικούς, τα περισσότερα λεφτά για καλούς αναβάτες... Κι όσο πιο αυστηροί γίνονται οι κανονισμοί, τόσο πιο ακριβή γίνεται στο τέλος μια κατηγορία, διότι όλοι ψάχνουν την διαφορά στις λεπτομέρειες. Αυτό έγινε και στα WSBK τώρα. Έφτιαξαν κανονισμούς που επιτρέπουν ελάχιστες αλλαγές στις μοτοσυκλέτες παραγωγής, οπότε και οι κατασκευαστές δημιούργησαν μοντέλα παραγωγής με αγωνιστική τεχνολογία, τα οποία είναι φυσικά πανάκριβα. Ο Rea λοιπόν, έρχεται και να πει αυτό που λένε όλοι όταν η αγαπημένη τους εταιρεία δυσκολεύεται στους αγώνες (επειδή δεν χώνει τα λεφτά που χώνουν οι πρώτοι...) και ήταν η αιτία που πήγε άπατη η κατηγορία Superstock 1000. Λέει λοιπόν να γίνουν οι μοτοσυκλέτες όσο πιο "normal" γίνεται για να αυξηθεί ο ανταγωνισμός μεταξύ των αναβατών. Μόνο που στην πραγματικότητα κανείς δεν θέλει να δει αγώνες με μοτοσυκλέτες που μπορεί να δει και στην καφετέρια της πόλης του. Θέλει να βλέπει εξωτικές μοτοσυκλέτες στους αγώνες! Θέλει δίχρονα V4 να εκτοξεύουν τους αναβάτες στο διάστημα, θέλει τετράχρονα να στροφάρουν στις 20.000 με φτερά και τουρμπίνες... Αν ήθελε normal μοτοσυκλέτες τότε τα Superstock 1000 θα ήταν τώρα ο βασιλιάς των αγώνων και όχι τα MotoGP... Έστω η Moto2 που έχουν όλοι τον ίδιο κινητήρα. Σε κάθε περίπτωση, μπορεί να απέχουμε αρκετούς μήνες από το ξεκίνημα της νέας σεζόν στο WSBK, ωστόσο τα παιχνίδια τακτικής και ψυχολογίας έχουν ξεκινήσει πολύ νωρίτερα.

Motul WSBK 2019: Αφήνουν υποσχέσεις οι δοκιμές στο Portimao

Έπεται ένας φανταστικός αγώνας
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

26/8/2019

Ο τελευταίος αγώνας του πρωταθλήματος ήταν στη Laguna Seca, ενάμιση μήνα νωρίτερα. Εκεί, είχαμε και την πτώση του Alvaro Bautista, που χτύπησε τον ώμο του, με αποτέλεσμα να αποσυρθεί απ’ το δεύτερο σκέλος. Έπειτα ακολούθησε το καλοκαιρινό διάλειμμα, ενώ το σαββατοκύριακο που μας πέρασε είχαμε τις επίσημες δοκιμές του Motul WSBK στο Portimao, όπου εκεί θα πραγματοποιηθεί 10ος γύρος του πρωταθλήματος. Οι περισσότεροι αναβάτες των WSBK εστίασαν τις δοκιμές τους στο να ξαναοικειοποιηθούν με τις μοτοσυκλέτες τους μετά από ένα τόσο μεγάλο διάστημα αποχής απ’ την πίστα.

Τόσο στις δοκιμές του Σαββάτου όσο και της Κυριακής, ο καιρός ήταν ηλιόλουστος και η θερμοκρασία της ασφάλτου έφτασε μέχρι και τους 50 οC το μεσημέρι. Έτσι, όσοι αναβάτες ήθελαν να κάνουν γρήγορους γύρους, τους πραγματοποίησαν το πρωί που η θερμοκρασία δεν είχε φτάσει ακόμη τη μέγιστη τιμή της, κάνοντας τα πράγματα πιο δύσκολα τόσο για αυτούς όσο και για τα ελαστικά των μοτοσυκλετών τους.

Τη πρώτη μέρα, κυρίαρχος των δοκιμών ήταν ο Toprak Razgatlioglu (Turkish Puccetti Racing) με ταχύτερο γύρο στο 1:41,897 και όπως οι περισσότεροι αναβάτες έτσι και αυτός δοκίμασε νέα εξαρτήματα για τη μοτοσυκλέτα του και ρυθμίσεις. Πίσω του, βρέθηκε ο Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK) με μικρή διαφορά και ακολούθησε ένα πολύ συγκεκριμένο πρόγραμμα ώστε να βελτιώσει συνολικά τη συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας του μέχρι το πέρας των δοκιμών. Τρίτος, ήταν ο Alvaro Bautista (ARUBA.IT Racing Ducati Team) και έκανε τους περισσότερους γύρους από οποιονδήποτε άλλο μέσα στη πίστα τη πρώτη μέρα.

Όπως είπε και ο ίδιος, δεν έχει αναρρώσει πλήρως απ’ τον τραυματισμό του στη Laguna Seca, ωστόσο “έγραψε” όσα περισσότερα χιλιόμετρα μπορούσε για να ξαναβρεί τη φόρμα του. Ο Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK Team) είχε μια δύσκολη πρώτη μέρα δοκιμών λόγω μιας πτώσης που του κατανάλωσε αρκετό χρόνο έξω απ’ τη πίστα. Ωστόσο, ξαναμπήκε το απόγευμα και βρέθηκε στην τέταρτη θέση. Ο Michael van der Mark έκλεισε τη πεντάδα και εργάστηκε μαζί με τον ομόσταβλό του, τον Alex Lowes που ήρθε έβδομος πάνω στη σταθερότητα των R1 τους, δοκιμάζοντας νέα εξαρτήματα για το πίσω μέρος τους. O Michael Ruben Rinaldi (BARNI Racing Team Ducati) βρέθηκε ανάμεσά τους, στην έκτη θέση του πίνακα, και ήταν ο δεύτερος πιο γρήγορος αναβάτης με Panigale V4 R, καθώς ο Davies ολοκλήρωσε τις δοκιμές όγδοος. Ο Sandro Cortese (GRT Yamaha WorldSBK Team) ήρθε ένατος, ενώ τη δεκάδα ολοκλήρωσε ο Leon Haslam που εστίασε τόσο στο να πετύχει καλούς χρόνους όσο και στη δοκιμή νέων εξαρτημάτων στους τομείς των αναρτήσεων, πλαισίου, ηλεκτρονικών και κινητήρα.

Τη δεύτερη μέρα, στη κορυφή του πίνακα των χρονομετρήσεων των δοκιμών βρέθηκε ο Alex Lowes (Pata Yamaha WorldSBK Team). Μάλιστα, δοκίμασε και νέα μέρη στο πλαίσιο της μοτοσυκλέτας του παρέα με τα ελαστικά που χρησιμοποιούν στις κατατακτήριες δοκιμές, ενώ επένδυσε και στο να αξιολογήσει τη φυσική του κατάσταση. Συγκεκριμένα, κατά τη διάρκεια του καλοκαιρινού διαλείμματος χειρουργήθηκε στα χέρια του ώστε να λύσει το πρόβλημα με την τενοντίτιδα, που τον ταλαιπωρούσε. Μετά από δύο μέρες και πολλά χιλιόμετρα μέσα στην πίστα, ο Lowes είναι σίγουρος πως θα έχει αναρρώσει πλήρως το σαββατοκύριακο του αγώνα. Ο Jonathan Rea ολοκλήρωσε τις δοκιμές ερχόμενος δεύτερος στο πίνακα των χρονομετρήσεων. Όπως είπε, μετά τον αγώνα αντοχής στη Suzuka, αισθανόταν παρά πολύ γρήγορος όμως αρχικά δεν είχε την ίδια αίσθηση στο Portimao. Τα πράγματα για αυτόν άλλαξαν κατά την διάρκεια του διημέρου, ιδιαίτερα την τελευταία μέρα που κατάφερε να κάνει αρκετούς γρήγορους γύρους, αλλά και να βελτιώσει το ρυθμό του πάνω στην ZX-10RR

Μάλιστα, ανέφερε πως το απόγευμα, που η θερμοκρασία είναι μεγαλύτερη απ’ ότι το πρωί, αισθανόταν πολύ πιο άνετα συγκριτικά με το πρωινό του Σαββάτου. Η δεύτερη μέρα ωστόσο, δεν εξελίχθηκε τόσο καλά για όλους. Ο Toprak Razgatlioglu (Turkish Puccetti Racing) δεν ήταν καλά το βράδυ του Σαββάτου με αποτέλεσμα να αποχωρίσει απ’ τα δοκιμαστικά της Κυριακής, πριν τη λήξη τους. Παρά το γεγονός αυτό πρόλαβε να κάνει λίγες προετοιμασίες για τον αγώνα και να δοκιμάσει διαφορετικές στρατηγικές για τις κατατακτήριες δοκιμές, ενώ βρέθηκε πίσω απ’ τον Rea στον πίνακα των χρονομετρήσεων. Ο van der Mark είχε μια μικρή πτώση κατά τη διάρκεια του πρωινού session και ένα τεχνικό πρόβλημα στις δοκιμές του απογεύματος της τελευταίας ημέρας. Ωστόσο ήταν τέταρτος και χρησιμοποίησε κι αυτός τα ελαστικά των κατατακτήριων δοκιμών, όπως ο ομόσταβλός του.

Ο Loris Baz (Ten Kate Racing – Yamaha) έκλεισε το διήμερο των δοκιμών στο Portimao αποτελώντας τον αναβάτη με τους περισσότερους γύρους στην πίστα (146) και βρέθηκε πέμπτος.

Δοκίμασε ορισμένα νέα ελαστικά με διαφορετική σκληρότητα και εστίασε πάνω στη βελτίωση των μειονεκτημάτων της R1 του. Ο Leon Haslam, απ’ την πλευρά του αφιέρωσε περισσότερο χρόνο στο να προετοιμαστεί για το αγωνιστικό τριήμερο στο Portimao και ολοκλήρωσε τις δοκιμές του, ερχόμενος έκτος. Οι αναβάτες της GRT Yamaha WorldSBK Sandro Cortese και Marco Melandri ολοκλήρωσαν τις δοκιμές τους στην έβδομη και 13η θέση αντίστοιχα, συνεχίζοντας με πυρετώδη ρυθμό την εξέλιξη των μοτοσυκλετών τους. Ο Eugene Laverty (Team Go Eleven) βρέθηκε εντός δεκάδας, στην όγδοη θέση του πίνακα. Πίσω του ήταν ο Alvaro Bautista (ARUBA.IT Racing – Ducati) που αποφάσισε να μην λάβει μέρος στα FP2 των δοκιμών της Κυριακής, καθότι ο πόνος στον ώμο του δεν έχει υποχωρήσει πλήρως, ενώ ο Michael Ruben Rinaldi (BARNI Racing Team), που έκλεισε τη δεκάδα, σημείωσε μια πτώση πριν τη λήξη των FP2. Ο Chaz Davies δοκίμασε ένα νέο ψαλίδι στην Panigale V4 R και ολοκλήρωσε τις δοκιμές του πραγματοποιώντας μια προσομοίωση αγώνα, την ώρα που ο υδράργυρος είχε χτυπήσει κόκκινο. Κατέλαβε την 11η θέση.

Ο Jordi Torres (Team Perdecini Racing) όχι μόνο κατάφερε να δοκιμάσει ορισμένα πράγματα που είχε εντοπίσει απ’ τον αγώνα στη Laguna Seca αλλά και να βελτιώσει το μπροστινό της ZX-10RR του έχοντας καλύτερη αίσθηση, όπου αυτός ήταν και ο αρχικός του στόχος. Ωστόσο η σταθερότητα πίσω χρειαζόταν περισσότερο χρόνο για να βρεθεί η ιδανική ρύθμιση, ενώ θα ήθελε να φτάσει πιο ψηλά στο πίνακα των χρονομετρήσεων απ’ ότι τη 14η θέση που πήρε. Επίσης, αναφέρθηκε και στη συνεργασία του με την Pedercini Racing. “Έχουμε πάρα πολύ καλές σχέσεις και είμαι πολύ ευχαριστημένος μαζί τους… ελπίζω να αισθάνονται και αυτοί το ίδιο. Φέτος, ξεκινήσαμε από το μηδέν και μέχρι στιγμής η πορεία μας είναι πάρα πολύ καλή, αισθάνομαι άνετα με την ομάδα. Έχουμε ακόμη πολύ δρόμο μπροστά μας αν θέλουμε να φτάσουμε σε ένα ανταγωνιστικό επίπεδο και όταν φέτος ξεκινήσαμε τη συνεργασία μας είχε βλέψεις και για να συνεχίσουμε μαζί και του χρόνου.”

Ετικέτες