Jonathan Rea Παγκόσμιος πρωταθλητής WSBK 2017!

Τρίτη φορά στην σειρά!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

2/10/2017

Στην πανέμορφη και αρκετά τεχνική πίστα, την γαλλική Magny-Cours, ο ιρλανδός Rea κατέκτησε τον τίτλο για φέτος, σφραγίζοντας την κούρσα για το πρωτάθλημα. Ταυτόχρονα ήταν η 50η του νίκη για την καριέρα του, που έχει «μαρκαριστεί» από το ιδιαίτερο οδηγικό του στιλ.

"Πρόκειται για μία ομαδική προσπάθεια, είμαι περήφανος για την ομάδα μου και για την Kawasaki. Εγώ την οδήγησα στην γραμμή, αλλά για να φτάσω μέχρι εκεί ήταν τόσοι πολλοί αυτοί που προσπάθησαν μαζί μου.. δεν είναι απλά άλλος ένας  τίτλος. Δεν το βλέπω έτσι. Κάθε σεζόν του WSBK είναι τελείως διαφορετική από την προηγούμενη, κάθε φορά χρειάζεται νέα προσπάθεια σε κάτι άλλο που δεν αντιμετώπιζες πέρσι. Το ’15 ήταν σαν να πήδηξα σε τρένο που κινούταν. Μπήκα σε μία ομάδα που είχε ήδη μία εξαιρετική μοτοσυκλέτα, έτοιμη να κερδίσει, κι αυτό ακριβώς κάναμε. Το ’16 είχαμε ένα τελείως καινούριο ZX-10R, μία από τις καλύτερες superbike, και είμαι περήφανος και για την εξέλιξή της. Χρειάστηκε να παλέψουμε με τις ρυθμίσεις της νέας μοτοσυκλέτας, χρειάστηκε να συγκεντρωθούμε σε πολλούς διαφορετικούς τομείς και τελικώς τα καταφέραμε".

Με την Kawasaki ο Rea έχει σημειώσει 35 νίκες, και φέτος η κούρσα για την πρώτη θέση του πρωταθλήματος άρχιζε να χάνει σε αγωνία, από την στιγμή που πέρασε τις δέκα νίκες για φέτος και συνέχιζε ακάθεκτος. Κανέναν δεν αιφνιδιάζει ο τίτλος του ’17 από την στιγμή που ο Rea με την Kawasaki έχουν σχηματίζει ένα αχτύπητο δίδυμο, γεγονός που ο ίδιος το αποδίδει στο καλό κλίμα μεταξύ τους και στην τρομερή δουλειά που έχουν ρίξει…

Ο Rea ευχαρίστησε επίσης τον κ. Matsuba και τους μηχανικούς της Kawasaki που δουλεύουν σκληρά για να ζει ο ίδιος το όνειρό του. Απομένουν πέντε αγώνες για το τέλος της σεζόν, τους οποίους ο Rea δήλωσε πως θα τους κυνηγήσει στο 100% των δυνάμεών του, για να αυξήσει τόσο τα δικά του στατιστικά, όσο και της ομάδας.»

Στο τέλος ο Rea δεν άφησε κανένα περιθώριο για οποιαδήποτε αλλαγή στο μέλλον, πόσο μάλιστα για την μετακίνησή του στα MotoGP. Για το 2018 στοχεύει ξεκάθαρα στον τέταρτο τίτλο…

Ετικέτες

Σε αναμμένα κάρβουνα ο Laverty!

Πιθανή επιστροφή μετά από δύο μήνες
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

4/7/2019

Μετά την ανακοίνωση για τον Leon Camier (Moriwaki Althea Honda Team) ότι θα χάσει τους δύο επόμενους γύρους του πρωταθλήματος, στο Donington Park και τη Laguna Seca, ο Eugene Laverty (Team Goeleven) μαζεύει όλες του τις δυνάμεις για να επιστρέψει δριμύτερος στο πρωτάθλημα. Πριν από σχεδόν δυο μήνες, στα δοκιμαστικά της Imola, ο Laverty είχε ένα τρομακτικό highside και απ’ την πτώση του έσπασε και τους δύο του καρπούς. Παρά το γεγονός ότι ο κορυφαίος γιατρός του είδους τον ανέλαβε ως περιστατικό και δέχτηκε την πρόκληση να αποκαταστήσει τους θρυμματισμένους του καρπούς, δεν κατάφερε να κάνει άλλη μια φορά το θαύμα του, με αποτέλεσμα ο Laverty να χάσει ήδη τρείς γύρους απ’ το πρωτάθλημα.
Όπως σε κάθε αγωνιζόμενο έτσι και στον Laverty η δίψα του για να ξαναμπεί στην πίστα και να αγωνιστεί δεν έχει κορεσμό. Για αυτό το λόγο ο Laverty, ενώ γνωρίζει πως οι καρποί του δεν έχουν θεραπευτεί πλήρως, θα επιχειρήσει να περάσει τις εξετάσεις της αγωνιστικής επιτροπής την Παρασκευή πριν την έναρξη των δοκιμών ώστε να ξανακαβαλήσει τη V4 R του. “Πριν από δέκα μέρες είχα συμβιβαστεί με το γεγονός ότι θα χάσω τόσο τον αγώνα στο Donington Park όσο και στη Laguna Seca.” Παραδέχτηκε. “Είχα αποθαρρυνθεί τελείως επειδή δεν είχα κάποιο στόχο κι έτσι ξεκίνησα να λέω στον εαυτό μου ότι ίσως καταφέρω να λάβω μέρος στη Laguna Seca, αν συνέχιζα να δουλεύω σκληρά με την αποκατάστασή μου. Είναι μια πίστα που γυρνάμε αντίθετα απ’ τη φορά του ρολογιού και έτσι δεν καταπονείται τόσο ο δεξιός μου καρπός.”

Με αυτές τις σκέψεις ο Laverty πήρε δύναμη και συνέχισε να προπονείται και μετά από έξι εβδομάδες και με σχετικά αργή πρόοδο κατάφερε να ξεφύγει απ’ την οξεία φάση της κατάστασής του και του δημιουργήθηκαν ελπίδες μήπως λάβει μέρος Donington Park. Οδήγησε μάλιστα και μια μοτοσυκλέτα 300cc με στόχο να αναπροσαρμόσει τη θέση οδήγησης ώστε να μην καταπονούνται τόσο τα χέρια του. “Το Donington αποτελεί μια μεγάλη δοκιμασία για το σώμα μου αλλά έχω κουραστεί πνευματικά πλέον να μένω στο περιθώριο (λόγω του τραυματισμού του) και αν υπάρχει η παραμικρή πιθανότητα να μπορέσω να αγωνιστώ θα το κάνω! Δεν μπορώ να περιορίσω άλλον τον αναβάτη μέσα μου που θέλει να αγωνιστεί!”

Ετικέτες