Motul WorldSBK-Ταϊλάνδη: Δεύτερο χατ-τρικ ο Bautista!

Κλείνει την ψαλίδα ο Jonathan Rea
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

18/3/2019

Απ’ τις ελεύθερες δοκιμές κιόλας, ο Alvaro Bautista είχε δείξει πως διέθετε την ικανότητα να πάει για τη νίκη με την V4 R, καθώς ηγούνταν του πίνακα των χρονομετρήσεων. Βέβαια, το γεγονός πως κάποιος μπορεί να βρεθεί τόσο στην κορυφή του πίνακα όσο και να κατακτήσει την Superpole, δεν σημαίνει πως θα καταφέρει να κερδίσει τον αγώνα, καθώς μόνο ένας ταχύτατος γύρος δεν είναι αρκετός. Όμως, ο σταθερός ρυθμός του και τα ελάχιστα λάθη ήταν τα στοιχεία του Bautista που κατάφεραν να τον τοποθετήσουν στην κορυφή και των τριών αγώνων κατά τη διάρκεια του σαββατοκύριακου.

 

Πρώτο σκέλος

Παρά το γεγονός πως ο Bautista είχε τη Superpole, δεν κατάφερε να ηγηθεί του αγώνα κατά την εκκίνηση, αφού ο Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK) με ένα δυνατό ξεκίνημα στο σβήσιμο των φωτών πέρασε μπροστά απ’ την πρώτη κιόλας στροφή. Εκεί, έδωσαν και την πρώτη τους μάχη με τον Bautista να προπορεύεται μέσα στη στροφή και τον Rea να τον ξαναπροσπερνά κατά την έξοδο. Οι μάχες τους συνεχίστηκαν μέχρι τον ένατο γύρο, όπου στην τρίτη στροφή ο Bautista κατάφερε να περάσει τον Rea και άρχισε πλέον να ξεκολλά σιγά σιγά απ’ τον πολυπρωταθλητή της Kawasaki τερματίζοντας πρώτος, με τη διαφορά τους να είναι 8,217 δευτερόλεπτα.

Μέχρι να φτάσουν όμως στον ένατο γύρο, όπου το ζευγάρι θα χωριζόταν με τον Rea να περιορίζεται στο δεύτερο σκαλί του βάθρου, το θέαμα απ’ τις μάχες τους θύμιζε τιτανομαχία. Στον δεύτερο γύρο του αγώνα είδαμε το ρεκόρ του ταχύτερου γύρου να σπάει και απ’ τους δύο αναβάτες, ενώ στον επόμενο, στην τρίτη στροφή, είχαμε την πρώτη επαφή μεταξύ του Rea και του Alvaro Bautista (Aruba.it Racing – Ducati). Ο αναβάτης της Ducati άνοιξε τη γραμμή του ούτως ώστε να μπει στην καρδιά του πετάλου, ενώ ο Rea ακολούθησε μια πιο κλειστή πορεία. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα οι μοτοσυκλέτες τους να συγκρουστούν λίγο πριν την έξοδο χωρίς όμως κάποιος απ’ τους δύο να πέσει. Ως εκ τούτου, ο Alex Lowes (Pata Yamaha WorldSBK Team), που χάρη στην εντυπωσιακή σταθερότητά του βρισκόταν μέχρι εκείνη την στιγμή στην τρίτη θέση, βρέθηκε δεύτερος μέχρι το τέλος του τρίτου γύρου. Σε δηλώσεις του μετά τον αγώνα ο Rea ανέφερε πως ένιωσε μεγάλη ανακούφιση όταν είδε στην ταμπέλα της ομάδας του πως ο Bautista βρισκόταν ακόμη πίσω του - και δεν είχε πέσει - με ένα μικρό κενό της τάξεως των 0,6s, μόλις περνούσε απ’ την ευθεία της πίστας. Παράλληλα, στον ίδιο γύρο είχαμε την πτώση του Eugene Laverty.

Στον τέταρτο γύρο ο Jonathan Rea γι’ άλλη μια φορά έσπασε το ρεκόρ του ταχύτερου γύρου σε μια επιτυχή προσπάθειά του να κρατήσει πίσω του τον Bautista, ο οποίος είχε προσπεράσει τον Lowes, αφήνοντάς τον στην τρίτη θέση. Με τους Rea και Bautista να είναι εμφανώς πιο γρήγοροι απ’ τους υπόλοιπους αναβάτες και τον δεύτερο να εξαφανίζεται μπροστά απ’ τον ένατο γύρο κι έπειτα, το θέαμα περιορίστηκε αρκετά. Αυτό οφείλεται και στην εξαιρετική σταθερότητα που έδειξε πως κατέχει ο Alex Lowes, καθώς παρέμεινε απόλυτα συγκεντρωμένος και ψύχραιμος στον στόχο του. Κατάφερε να βρεθεί στο τρίτο σκαλί του βάθρου παρά το γεγονός πως για το μεγαλύτερο διάστημα του αγώνα απειλούνταν συνεχώς. Πίσω του βρέθηκε ο team mate van der Mark (Pata Yamaha WorldSBK Team) όπου παρέμεινε σ’ αυτή τη θέση απ’ το δεύτερο γύρο του αγώνα μέχρι το τέλος του.

Ο Halsam έκλεισε την πεντάδα δίνοντας εξαιρετικές μάχες με τον Marco Melandri (GRT Yamaha WorldSBK) που τερμάτισε έκτος, έχοντας πίσω τον ομόσταβλό του Sandro Cortese. Ο Rinaldi (BARNI Racing Team) τερμάτισε όγδοος και αποτέλεσε τον δεύτερο και τελευταίο αναβάτη με V4 R που κατάφερε να βρεθεί εντός δεκάδας, καθώς ο Davies που βρισκόταν μπροστά του μέχρι τον ένατο γύρο έπεσε χωρίς να εγκαταλείψει, τερματίζοντας όμως 15ος. Αυτό το γεγονός αποδεικνύει πως τα ράσα δεν κάνουν τον παπά και οι νίκες δεν προέρχονται μόνο απ’ τις δυνατότητες της V4 R, αλλά σε συνδυασμό με τις ικανότητες και την εμπειρία του Bautista. Ένατος ήρθε ο Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK TeaM), ενώ τη δεκάδα έκλεισε ο Toprak Razgatlioglu (Turkish Puccetti Racing), αποτελώντας τον τρίτο αναβάτη με μοτοσυκλέτα της Kawasaki.

 

 

Tissot Superpole Race

Ο πρώτος αγώνας της Κυριακής, όπου καθορίζει τις θέσεις των πρώτων εννέα αναβατών στη σχάρα εκκίνησης του δεύτερου σκέλους είχε αρκετά απρόοπτα και έληξε νωρίτερα. Αρχικά, ξεκίνησε με έναν λιγότερο αναβάτη, καθώς η μοτοσυκλέτα του Eugene Laverty, δεν είχε επισκευαστεί απ’ τη χθεσινή πτώση που είχε. Ο αγώνας κινήθηκε στο ίδιο μήκος κύματος με αυτόν του πρώτου σκέλους, όπου ο Rea έκανε την ίδια κίνηση και βρέθηκε μπροστά απ’ τον Bautista στην πρώτη στροφή. Έπειτα, στον ίδιο γύρο, έπαιρναν τα ηνία του αγώνα εναλλάξ στις επόμενες στροφές με τον Bautista όμως να βγαίνει νικητής απ’ τη μάχη και τον Alex Lowes (Pata Yamaha WorldSBK Team) να τους παρακολουθεί απ’ την τρίτη θέση.

Ο Marco Melandri (GRT Yamaha WorldSBK) όπου βρισκόταν στην τέταρτη θέση, στον δεύτερο γύρο εκτοπίστηκε απ’ τον Leon Haslam (Kawasaki Racing Team WorldSBK) και τον Michael van der Mark (Pata Yamaha WorldSBK Team), τερματίζοντας έκτος μετά από μια μάχη που είχε με τον Sandro Cortese (GRT Yamaha WorldSBK). Ο Haslam παρέμεινε στην τέταρτη θέση για δύο γύρους μέχρις ότου να τον περάσει ο van der Mark, καταλαμβάνοντας την τέταρτη θέση και αφήνοντας τον Haslam να κλείσει την πεντάδα. Ο Sprint Race όμως δεν κατάφερε να ολοκληρωθεί καθώς έναν γύρο αργότερα, έχοντας μόλις περάσει το πρώτο μισό του, σηκώθηκαν κόκκινες σημαίες και ο αγώνας έληξε. Ο Leon Camier και ο Ταϊλανδός Thitipong Warokorn όπου συμμετείχε στον αγώνα – όπως και η Ratchada Nakcharoensri στην μικρότερη κατηγορία των WorldSS, στα πλαίσια της ανάδειξης των ικανοτήτων τους έναντι του παγκόσμιου επιπέδου - συγκρούστηκαν στην τρίτη στροφή με αποτέλεσμα ο Camier να σπάσει τον καρπό του και ο αγώνας έληξε νωρίτερα.

Δεύτερο σκέλος

Ο δεύτερος αγώνας της Κυριακής ξεκίνησε με τρεις λιγότερες συμμετοχές, καθώς στη λίστα με τους απόντες, όπου βρισκόταν ο Laverty, προστέθηκε τόσο ο Camier όσο και o Warokorn. Κατά την εκκίνηση του αγώνα ο Bautista κατάφερε να διατηρήσει την superpole και να ηγηθεί του αγώνα, με τον Rea και τον Lowes να παραμένουν στις θέσεις τους αντίστοιχα μέχρι το τέλος του. Ο Bautista με τον ρυθμό του ξεκίνησε να ξεκολλά γρήγορα απ’ τους υπόλοιπους και ήδη στον δεύτερο γύρο είχε ένα δευτερόλεπτο διαφορά, ενώ τερμάτισε με μεγαλύτερη διαφορά απ' ότι στο πρώτο σκέλος, η οποία έφτασε στα 10,053 δευτερόλεπτα.

Το θέαμα περιορίστηκε στην μάχη της τέταρτης θέσης, όπου τους πρώτους γύρους ο Haslam είχε καταφέρει να προσπεράσει τον van der Mark (Pata Yamaha WorldSBK Team) και παρέμεινε εκεί μέχρι τον έκτο γύρο. Όμως ο Ολλανδός ξαναπέρασε τον Haslam, ο οποίος τερμάτισε τελικά πέμπτος, ενώ στα μισά του αγώνα απειλήθηκε απ’ τον Melandri (GRT Yamaha WorldSBK). Ο αναβάτης της GRT Yamaha κατάφερε να παραμείνει μόλις για δύο γύρους μπροστά απ’ τον Halsam, ενώ ολοκλήρωσε τον αγώνα πίσω του. Ο Chaz Davies (Aruba.it Racing – Ducati) ενώ ξεκίνησε δυναμικά τον αγώνα του και πάλευε εντός της δεκάδας μεταξύ της έβδομης και όγδοης θέσης με τον Sandro Cortese (GRT Yamaha WorldSBK), αναγκάστηκε να εγκαταλείψει αυτή τη φορά λόγω μηχανικής βλάβης που υπέστη η V4 R, ολοκληρώνοντας μόλις επτά απ’ τους 20 γύρους. Στη λίστα με τις εγκαταλείψεις είχε προστεθεί νωρίτερα κι ο Tom Sykes όπου στον τέταρτο γύρο αποχώρησε απ’ τον αγώνα, ενώ βρισκόταν εντός της δεκάδας. Ο Cortese τερμάτισε έβδομος μπροστά απ’ τον Rinaldi, ενώ ένατος ήρθε ο Toprak Razgtlioglu που στο πρώτο σκέλος είχε τερματίσει 10ος. Η λίστα με τους δέκα κορυφαίους αναβάτες έκλεισε με τον Jordi Torres (Team Pedercini Racing).

Με τον δεύτερο γύρο να έχει ολοκληρωθεί και κρίνοντας απ’ τους χρόνους των Bautista και Rea, τα πράγματα δείχνουν πως ενώ το κενό παραμένει πραγματικά τεράστιο, αρχίζει να κλείνει σταδιακά. Το θέμα είναι αν θα δούμε την διοργάνωση να επεμβαίνει μετά τον τρίτο γύρο του πρωταθλήματος αναθεωρώντας τον κόφτη της V4 R, με βασικό γνώμονα το περισσότερο θέαμα για τους θεατές.

Ετικέτες

Jack Miller: Οι πρώτες δηλώσεις του για τη μετάβαση στο WSBK με τη Yamaha

Νέα πρόκληση για τον Αυστραλό, που παραμένει στα μπλε της Yamaha
Miller
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

11/9/2026

Ο Miller μιλάει για πρώτη φορά για την απόφαση να αφήσει το MotoGP στο τέλος της σεζόν και το πέρασμα στο WSBK με την Pata Maxus Yamaha, όπου γνωρίζει  αρκετούς από τους αντιπάλους του.

Ο Jack Miller μίλησε για πρώτη φορά για την απόφασή του να μετακομίσει στο WSBK το 2027, συνεχίζοντας παράλληλα τη συνεργασία του με τη Yamaha. Ο 31χρονος Αυστραλός θα αγωνιστεί για την εργοστασιακή Pata Maxus Yamaha μαζί με τον Andrea Locatelli, μετά από δύο σεζόν στα MotoGP με την Pramac Racing Yamaha.

Η μετακίνηση σηματοδοτεί το τέλος της παρουσίας του Miller στα MotoGP, τουλάχιστον για την ώρα, όμως όχι και το τέλος της συνεργασίας του με τη Yamaha. Ο Αυστραλός συμμετείχε στην εξέλιξη της νέας V4 M1 που έκανε φέτος την εμφάνισή της στη MotoGP και βρίσκεται αυτή τη στιγμή στη 19η θέση της βαθμολογίας, δεύτερος μεταξύ των αναβατών της Yamaha.

Η ανακοίνωση για τη μετακίνησή του ήρθε λίγο πριν το Grand Prix του San Marino στο Misano, με τον Miller να δηλώνει ότι προσπαθεί να μην αφήσει το μυαλό του να ταξιδεύει υπερβολικά στο 2027, καθώς έχει ακόμη αρκετούς αγώνες μπροστά του.

"Είμαι ενθουσιασμένος και ανυπομονώ να πάω εκεί για να δούμε τι μπορούμε να κάνουμε. Ταυτόχρονα, είναι μια περίεργη περίοδος, γιατί έχω ακόμη τόσους αγώνες μπροστά μου που δεν μπορώ να κοιτάζω πολύ μακριά και να αρχίσω να σκέφτομαι υπερβολικά το μέλλον, γιατί θα χαθώ. Είμαι συγκεντρωμένος στο εδώ και τώρα, αλλά ταυτόχρονα είμαι εξαιρετικά ενθουσιασμένος για το τι θα γίνει του χρόνου."

Η μετάβαση θα απαιτήσει αρκετή δουλειά κατά τη διάρκεια του χειμώνα, καθώς ο Miller θα πρέπει να προσαρμοστεί στη διαφορετική φιλοσοφία των WorldSBK και στον τρόπο με τον οποίο εξελίσσεται ένα αγωνιστικό project εκτός MotoGP.

"Θα είναι ένας γεμάτος Xειμώνας με τη μετάβαση και όλα όσα θα είναι καινούργια. Το ότι συνεχίζω αυτή τη σχέση με τη Yamaha είναι κάτι όμορφο. Νιώθω άνετα μαζί τους και είμαι εξαιρετικά ενθουσιασμένος για το τι επιφυλάσσει το μέλλον στη δική μας ιστορία."

Η Yamaha έπαιξε καθοριστικό ρόλο

Η καλή σχέση με τη Yamaha φαίνεται πως ήταν ο σημαντικότερος παράγοντας στην απόφαση του Miller για το επόμενο βήμα της καριέρας του. Παρά τα όχι ιδιαίτερα εντυπωσιακά αποτελέσματα των δύο τελευταίων ετών στα MotoGP, ο ίδιος θεωρεί ότι έχει χτιστεί μια σχέση που αξίζει να συνεχιστεί.

"Ήταν τα πάντα. Έχουμε μια εξαιρετική σχέση δουλεύοντας μαζί με την εταιρεία. Τα αποτελέσματα δεν ήταν τα καλύτερα τα τελευταία δύο χρόνια, έχουμε δουλέψει πάρα πολύ για να βελτιώσουμε τα πράγματα, αλλά αυτά χρειάζονται χρόνο. Δυστυχώς, ο χρόνος είναι ένα από τα πράγματα που δεν έχεις πάντα στη διάθεσή σου."

Ο Miller στάθηκε ιδιαίτερα στο κλίμα μέσα στην ομάδα και στη σχέση που έχει δημιουργήσει με τους ανθρώπους της Yamaha.

"Έχουμε δουλέψει με απόλυτο επαγγελματισμό. Μας αρέσει πολύ να δουλεύουμε μαζί. Αυτό κάνει τα πράγματα κατά κάποιον τρόπο εύκολα, γιατί δουλεύεις με πολλούς ανθρώπους που γνωρίζεις ήδη. Ταυτόχρονα, η πλευρά του WSBK διοικείται από τον Niccolò Canepa και την ομάδα του. Είναι σαν μια επέκταση της οικογένειας, απλώς δουλεύοντας με ένα διαφορετικό κομμάτι της."

Για τον Miller, η επιλογή δεν αφορά μόνο την επόμενη αγωνιστική σεζόν αλλά και τη δημιουργία μιας μακροχρόνιας σχέσης με τον κατασκευαστή.

"Το σημαντικότερο πράγμα για μένα σε αυτή τη βιομηχανία είναι να συνδέεσαι με εταιρείες και να μπορείς να χτίζεις μακροχρόνιες συνεργασίες. Έχω βρει ένα σπίτι εδώ στη Yamaha και αισθάνομαι ότι με σέβονται και με εκτιμούν, ως αναπόσπαστο κομμάτι της διαδικασίας. Νομίζω ότι αισθάνονται το ίδιο και ότι μπορεί να προκύψουν και άλλες διαφορετικές ευκαιρίες μέσα από αυτή τη σχέση."

Miller

Δεν ξεκινά από το μηδέν με τη R1

Ένα από τα πλεονεκτήματα του Miller στην είσοδό του στο WSBK είναι ότι η Yamaha R1 δεν του είναι άγνωστη. Ο Αυστραλός έχει αγωνιστεί στις 8 Ώρες της Suzuka τα δύο τελευταία χρόνια, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο συμμετοχές του.

Μάλιστα, στη Suzuka έχει βρεθεί στην ίδια πλευρά του γκαράζ με τον Andrea Locatelli, ο οποίος θα είναι ο ομόσταυλος του στην Pata Maxus Yamaha το 2027.

"Ποτέ δεν ήμουν άνθρωπος που απέφευγε να αγωνιστεί με οτιδήποτε, αυτό είναι γνωστό. Έχω λίγη εμπειρία με την R1, είτε οδηγώντας τη δική μου μοτοσυκλέτα, είτε σε track days και τέτοιες δραστηριότητες, είτε στις 8 Ώρες της Suzuka. Η αρχική αίσθηση της μοτοσυκλέτας, το DNA της, θα είναι εκεί. Μου αρέσει."

Η πραγματική πρόκληση, ωστόσο, θα είναι η προσαρμογή στα ελαστικά και στα διαφορετικά δεδομένα του πρωταθλήματος. Από το 2027 το WSBK θα περάσει σε νέα ελαστικά, κάτι που σύμφωνα με τον Miller μπορεί να επηρεάσει σημαντικά την ισορροπία του πρωταθλήματος.

"Με την αλλαγή που θα γίνει φέτος και τα νέα ελαστικά που έρχονται, πιστεύω ότι θα αλλάξουν αρκετά τα δεδομένα. Και με κάποιους άλλους αναβάτες, όπως ο Brad που έρχεται μαζί μας, νομίζω ότι θα γίνει πολύ ενδιαφέρον."

Ξανά αντίπαλοι με Binder και Oliveira

Ο Miller δεν θα χρειαστεί να γνωρίσει από την αρχή όλους τους ανθρώπους και τους αναβάτες του νέου του πρωταθλήματος. Εκτός από τον Locatelli, γνωρίζει ήδη τον Brad Binder, ο οποίος θα κάνει επίσης το πέρασμα από το MotoGP στο WSBK το 2027, αλλά και τον Miguel Oliveira, που θα αγωνιστεί με την ROKiT BMW Motorrad WorldSBK Team.

Οι τρεις τους έχουν μακρά ιστορία στους αγώνες, με τον Miller να θυμάται τις μεταξύ τους μάχες ήδη από την εποχή της Moto3.

"Εγώ, ο Brad και ο Miguel έχουμε την πεποίθηση ότι μπορούμε να επιστρέψουμε στις μάχες όπως τότε στη Moto3. Είναι παιδιά με τα οποία αγωνίζομαι για πάρα πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα."

Έτσι, η πρώτη σεζόν του Miller στο WSBK θα έχει αρκετές οικίες παραμέτρους, παρά το γεγονός ότι πρόκειται για μια εντελώς νέα κατηγορία για τον ίδιο. Έχοντας στα χέρια του μια R1 που γνωρίζει ήδη σε κάποιο βαθμό, θα συνεχίσει να δουλεύει μέσα στην ευρύτερη οικογένεια της Yamaha και θα βρει απέναντί του αναβάτες με τους οποίους έχει μοιραστεί τις πίστες για περισσότερο από μία δεκαετία.

Το πόσο γρήγορα θα μπορέσει να μεταφέρει την εμπειρία του από το MotoGP στο WSBK θα είναι ένα από τα ενδιαφέροντα στοιχεία της σεζόν του 2027.