Motul WSBK 2019-Imola: Στην κορυφή των FP1 ο Rea

Πολύ καλές οι επιδόσεις του Davies
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

10/5/2019

Ένας μήνας έχει περάσει σχεδόν απ’ την τελευταία φορά που οι μοτοσυκλέτες των Motul WSBK άφησαν κομμάτια απ’ τα ελαστικά τους σε μια απ’ τις πίστες του πρωταθλήματος. Την τελευταία φορά μάλιστα, στον αγώνα του Assen, οι καιρικές συνθήκες ήταν τόσο ακραίες, με αποτέλεσμα να χρειαστεί το μικρότερο απ’ τα τρία σκέλη του διημέρου να ακυρωθεί, ώστε το πρώτο σκέλος να πάρει τη θέση του και να πραγματοποιηθεί το πρωί της Κυριακής. Μάλιστα, λίγες μέρες πριν την έναρξη των πρώτων ελεύθερων δοκιμών στην Imola, η διοργάνωση πραγματοποίησε μια ηλεκτρονική σύσκεψη για να εξετάσει αναλυτικότερα το πώς θα ορισθεί η σχάρα εκκίνησης του δεύτερου σκέλους σε περίπτωση που ακυρωθεί ο Tissot Superpole Race που καθορίζει τις εννιά πρώτες θέσεις του grid. Είναι ένα σοβαρό θέμα που χρειαζόταν την ανάλογη προσοχή καθώς αυτό το σενάριο έγινε πραγματικότητα στο Assen, στην Ολλανδία.

Με τον καιρό όμως να έχει ηρεμήσει κάπως και το πρωτάθλημα να μεταφέρεται νοτιότερα στο εύκρατο κλίμα της Ιταλίας, το σενάριο να ακυρωθεί ο Tissot Superpole Race είναι σχετικά δύσκολο. Οι πρώτες ελεύθερες δοκιμές μόλις ολοκληρώθηκαν και ο Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK) βρέθηκε στην κορυφή του πίνακα των χρονομετρήσεων με σαφή στόχο να κατακτήσει το πολυπόθητο πλέον πρώτο σκαλί του βάθρου στους αγώνες του σαββατοκύριακου.

Πίσω του, βρέθηκαν όχι η μία αλλά και οι δύο κόκκινες μοτοσυκλέτες της εργοστασιακής ομάδας της Ducati, της οποίας το εργοστάσιο απέχει μόλις 50 χιλιόμετρα απ’ την πίστα. Σε αυτές τις δοκιμές ο Davies τα πήγε πάρα πολύ καλά ερχόμενος δεύτερος και κατάφερε να βρεθεί μπροστά απ’ τον ομόσταβλό του και απόλυτο κυρίαρχο –προς το παρόν- του πρωταθλήματος Alvaro Bautista. Κάτι λογικό αν αναλογιστούμε πως ο Ισπανός εστίασε στο να μάθει την πίστα καλύτερα, καθώς στο παρελθόν δεν έχει ξαναγωνιστεί εκεί, επειδή η πίστα έχει αφαιρεθεί τα τελευταία 20 χρόνια απ’ το ημερολόγιο του πρωταθλήματος MotoGP στο οποίο συμμετείχε μέχρι πέρσι. Όταν η Ducati έκανε τις δοκιμές της τον περασμένο μήνα εκεί, ο Ισπανός δήλωσε πως η Imola είναι μιας παλιάς σχεδιαστικής φιλοσοφίας πίστα χωρίς μεγάλο πλάτος, που σε πολλά τμήματά της απαιτείται έντονο φρενάρισμα, αλλά συνδυάζει όμορφα τις γρήγορες στροφές. Ως εκ τούτου έχει μεγάλο βαθμό δυσκολίας γι’ αυτόν και προσπαθεί να βρει τις κατάλληλες γραμμές, με τα γλιστρήματα της μοτοσυκλέτας απ’ το πέρασμα πάνω από τα κέρμπ της πίστας να μην είναι λίγα την ώρα των δοκιμών.

Οι πρώτες ελεύθερες δοκιμές όμως δεν ήταν τελείως ρόδινες, καθώς σηκώθηκαν οι κόκκινες σημαίες απ’ την πτώση του Eugene Laverty (Team Goeleven) στην έξοδο του Acqua Minerale. Το συγκεκριμένο τμήμα είναι αρκετά τεχνικό καθώς περιλαμβάνει δύο στροφές την εννιά και την δέκα, όπου ο αναβάτης μόλις περάσει απ’ την πρώτη χρειάζεται να φρενάρει πλαγιασμένος για να μπει στην επόμενη που είναι και ανηφορική. Μετά το high side που είχε ο Laverty, μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο όπου έγιναν οι απαραίτητες εξετάσεις και διαγνώστηκε με κατάγματα και στους δύο καρπούς και προφανώς θα απουσιάσει από το αγωνιστικό διήμερο.

Τέταρτος στον πίνακα βρέθηκε ο teammate του Jonathan Rea, o Leon Haslam (Kawasaki Racing Team WorldSBK) ή αλλιώς “Pocket Rocket”, ενώ ακριβώς πίσω του με διαφορά μικρότερη του ενός δευτερολέπτου απ’ τον πρώτο ήταν ο Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK Team). Την έκτη θέση συμπλήρωσε ο Michael van der Mark (Pata Yamaha WorldSBK TeaM) με τον ομόσταβλό του Lowes να βρίσκεται τρεις θέσεις πιο κάτω στην ένατη θέση. Ανάμεσά τους, είχαμε δύο απ’ τους τρεις πιο γρήγορους μη εργοστασιακούς αναβάτες που βρέθηκαν εντός της δεκάδας. Ο ένας απ’ αυτούς, που ήρθε έβδομος στον πίνακα, ήταν ο Michael Ruben Rinaldi (BARNI Racing Team), ενώ πίσω του είχε ήταν ο δεύτερος πιο γρήγορος ανεξάρτητος αναβάτης Marco Melandri (GRT Yamaha WorldSBK). Τέλος, τη δεκάδα έκλεισε ο Τούρκος Toprak Razgatlioglu (Turkish Puccetti Racing) αποτελώντας τον τρίτο γρηγορότερο ανεξάρτητο αναβάτη και τον τρίτο αναβάτη με ZX-10RR.

Πίνακας χρονομετρήσεων:

1 J. REA GBR Kawasaki Racing Team WorldSBK 1:46.636

2 C. DAVIES GBR ARUBA.IT Racing - Ducati R 1:46.924 0.288

3 A. BAUTISTA ESP ARUBA.IT Racing - Ducati 1:47.270 0.634

4 L. HASLAM GBR Kawasaki Racing Team WorldSBK 1:47.434 0.798

5 T. SYKES GBR BMW Motorrad WorldSBK Team BMW 1:47.552 0.916

6 M. VAN DER MARK NED Pata Yamaha WorldSBK Team 1:47.559 0.923

7 M. RINALDI ITA BARNI Racing Team IND 1:47.828 1.192

8 M. MELANDRI ITA GRT Yamaha WorldSBK IND 1:47.973 1.337

9 A. LOWES GBR Pata Yamaha WorldSBK Team 1:48.011 1.375

10 T. RAZGATLIOGLU TUR Turkish Puccetti Racing IND 1'48.319 1.683

Ετικέτες

TeamHRC WSBK 2023 - Κι ο τίτλος να δείχνει άπιαστο όνειρο

Iker Lecuona και Xavi Vierge στη 2η τους σεζόν, με το ανανεωμένο CBR1000RR-R
Honda WSBK Team 2023
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

15/2/2023

Η Honda παρουσίασε την εργοστασιακή της ομάδα για τo WSBK 2023, με τους ανθρώπους της όμως να μην πιστεύουν ούτε οι ίδιοι πως το ανανεωμένο CBR1000RR-R θα φέρει επιτέλους τις διακρίσεις που τα τελευταία χρόνια σταματούν στο χαλάκι της εξώπορτας της ιαπωνικής ομάδας.

Αν νομίζετε πως ξεκινήσαμε απαισιόδοξα, να θυμίσουμε τις κατατάξεις των αναβατών του HRC τα περασμένα χρόνια στο WSBK:

  • 2022 Iker Lecuona 9ος και Xavi Vierge 10ος
  • 2021 Alvaro Bautista 10ος και Leon Haslam 13ος
  • 2020 Alvaro Bautista 9ος και Leon Haslan 10ος
  • 2019 Leon Camier 17ος, Alessandro Delbianco, 18ος
  • 2018 Leon Camier 12ος, Jacob Gagne 17ος
  • 2017 Stefan Bradl 14ος, Nicky Hayden 17ος

Πρέπει να φτάσουμε στο 2016 για να δούμε αποτελέσματα που αρμόζουν στην ένδοξη ιστορία του HRC, όπου και πάλι δεν μιλάμε για την πρώτη τριάδα, με τον Michael Van Der Mark να τερματίζει 4ος στην τελική κατάταξη, και με τον Nicky Hayden μια θέση πιο πίσω.

Για να δούμε τίτλο της Honda στο WSBK πρέπει να πάμε πολύ πιο πίσω… στο μακρινό 2007, με τον James Toseland, το 2022 με τον Colin Edwards, το 1997 με τον John Kocinski και τις 2 πρώτες χρονιές του θεσμού, όταν ο Fred Merkel κέρδισε το 1988 και το 1989 καβάλα σε ένα RC30.

Honda Fireblade

Για το 2023, η Honda έχει ανανεώσει -συντηρητικά- το Fireblade, όμως οι δυο αναβάτες της δεν είναι ακριβώς αυτό που θα λέγαμε champion material. Κι αν ο Bautista ίσα που κατάφερε να αγγίξει την δεκάδα το 2020 και το 2021 με το Fireblade, τι ακριβώς περιμένει το HRC να κάνουν αναβάτες του διαμετρήματος των Lecuona & Vierge;

Τη νέα σεζόν, Team Manager παραμένει ο πρώην αγωνιζόμενος της ομάδας Leon Camier, που είχε κάνει ντεμπούτο σε αυτή τη θέση το 2021, ενώ στις δηλώσεις του δήλωσε ευθέως πως “θα είναι πολύ δύισκολο να χτυπήσουμε τον τίτλο φέτος”.

Ναι μεν και οι δυο αγωνιζόμενοι της ομάδας ήταν rookies πέρυσι στο WSBK, και ναι, έχουν κάνει έκτοτε δουλειά, τόσο στην εξέλιξη της μοτοσυκλέτας και των ηλεκτρονικών της, όσο και στην εκμάθηση των πιστών του Πρωταθλήματος, όμως οι πρώτες ενδείξεις από το pre-season τεστ της Jerez στα τέλη Ιανουαρίου δεν ήταν ενθαρρυντικές, με τον Lecuona να σημειώνει τον 9ο ταχύτερο χρόνο και τον Vierge τον 13o, ενώ στο τεστ του Portimao τα πήγαν καλύτερα με τις θέσεις 6 και 8.

Μακάρι να διαψευστούμε και να μπορέσει η Honda να κάνει το μεγάλο βήμα το 2023 ώστε να παλέψει έστω για την πρώτη πεντάδα, για να μην έχουμε απλώς μια επανάληψη του 2022, με πρωταγωνιστές τους τρεις γνωστούς αναβάτες των Ducati, Kawasaki & Yamaha.

Ετικέτες