MOTUL WSBK 2019 Laguna Seca: Ο Ουαλός επέστρεψε!

Αναμένονται τιτανομαχίες
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

13/7/2019

Ο αγώνας του Motul WSBK στην θρυλική Laguna Seca, έρχεται μια εβδομάδα ακριβώς μετά τον αγώνα της Αγγλίας, χωρίς να αφήνει την δράση να καταλάγιασει. Η Laguna Seca έχει βαθιά παράδοση στα superbike. Κατασκευάστηκε το 1957 και έκτοτε έχει αλλάξει πολλές φορές η χάραξή της, ενώ ο πρώτος αγώνας του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Superbike έγινε εκεί για πρώτη φορά το 1995! Σε αντίθεση με την Αγγλία ο καιρός στην Καλιφόρνια που βρίσκεται η πίστα ήταν φυσικά πολύ μα πολύ καλύτερος. Χωρίς ίχνος νεφώσεων ολοκληρώθηκαν τόσο τα FP1 όσο και τα FP2. Η θερμοκρασία κυμάνθηκε σε δροσερά επίπεδα, από 16 έως 20 βαθμούς Κελσίου και έκανε τα δοκιμαστικά πιο ευχάριστα για τους αναβάτες. Απ’ την άλλη η θερμοκρασία της ασφάλτου ήταν σχεδόν διπλάσια, αφού το πρωί ήταν στους 35 οC και στο τέλος των FP2 είχε φτάσει τους 41.

 

Στην FP1 είδαμε τον Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK) να κυριαρχεί στον πίνακα των χρονομετρήσεων, με τον περσινό του Teammate, που ήταν φοβερός στο Donington Park αλλά και άτυχος, τον Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK) να είναι πίσω του στο τέλος των δοκιμαστικών. Στην τρίτη θέση είδαμε τον Toprak Razgatlioglu (Turkish Puccetti Racing), ενώ πίσω του ήταν ο Alex Lowes (Pata Yamaha WorldSBK Team) με τον ομόσταβλό του Michael van der Mark να συμπληρώνει την πεντάδα, κλείνοντας επίσης και την πόρτα στους εργοστασιακούς αναβάτες της Ducati για μια θέση σε αυτή. Ο Chaz Davies (Aruba.IT Racing – Ducati) ήρθε έκτος, ενώ ο Alvaro Bautista ήταν πίσω του με τον Loris Baz (Ten Kate Racing – Yamaha) να βρίσκεται όγδοος. Ένατος στον πίνακα των χρονομετρήσεων ήταν ο Marco Melandri (GRT Yamaha WorldSBK), που πρόσφατα ανακοίνωσε την απόσυρσή του απ’ τους αγώνες, ενώ ο teammate του Rea, Leon Halsam (Kawasaki Racing Team WorldSBK) έκλεισε τη δεκάδα.

Η οδύσσεια του Eugene Laverty (Team Goeleven) που ξεκίνησε απ’ την Imola, φαίνεται να έφτασε στο τέλος της. Ο Laverty επέστρεψε και όπως όλα δείχνουν θα πάρει μέρος στον αγώνα, ενώ στις FΡ1 και FP2 ήρθε 14ος και 13ος αντίστοιχα. Ο Markus Reiterberger (BMW Motorrad WorldSBK TeaM) ανάρρωσε απ’ τον ιό της γρίπης και επέστρεψε και αυτός, ολοκληρώνοντας τα FP1 στην τελευταία θέση, ενώ στα FP2 βρέθηκε 16ος. Ο Leon Camier (Moriwaki Althea Honda Team) όπως είχαμε αναφέρει και στο παρελθόν θα χάσει τον αγώνα στη Laguna Seca. Οι εξελίξεις με την πορεία του τραυματισμένου του ώμου χειροτέρεψαν και τελικά ο Camier χρειάστηκε να μπει στο χειρουργείο ώστε να σταθεροποιηθεί η άρθρωσή του. Από τώρα, μετρά τις ημέρες αποθεραπείας και αναμένεται να επιστρέψει τόσο στον αγώνα της Πορτογαλίας όσο και στις επίσημες δοκιμές του Portimao στο τέλος του Αυγούστου.

 

Με τους αναβάτες να έχουν πάρει μια πρώτη γεύση απ’ τη συμπεριφορά των μοτοσυκλετών τους στη Laguna Seca και να έχουν συλλέξει αρκετά δεδομένα, τα ονόματα στον πίνακα των χρονομετρήσεων της FP2 ανακατεύτηκαν για τα καλά! Ο Ουαλός Chaz Davies (Aruba.IT Racing – Ducati) πρόλαβε κυριολεκτικά στο παρά πέντε να βρεθεί στην κορυφή, καθώς στο τέλος των FP2 σημείωσε τον γρηγορότερο γύρο και βρέθηκε μπροστά απ’ τον Jonathan Rea για μόλις 0,032 δευτερόλεπτα. “Είναι πολύ καλό που ξαναβρίσκομαι στην κορυφή ακόμη και αν αυτή αφορά τα ελεύθερα δοκιμαστικά.” Είπε ο Davies με το πρόσωπό του να λάμπει από χαρά! Απ’ την αρχή των δοκιμαστικών είχε ξεκινήσει να τροποποιεί δραστικά τις ρυθμίσεις στη V4 R του και τελικά κατάφερε να κινηθεί προς τη σωστή κατεύθυνση. Στην FP2 έκανε κάποιες περαιτέρω αλλαγές, όχι τόσο δραστικές όμως εξίσου σημαντικές με αποτέλεσμα να βρεθεί στην κορυφή.

Η Laguna Seca είναι μια πολύ ιδιαίτερη πίστα καθώς έχει μεγάλες υψομετρικές διαφορές που έχουν ως αποτέλεσμα να δημιουργούν πολλές τυφλές στροφές και πολλά τεχνικά σημεία. Το Corkscrew είναι απ’ αυτά και αποτελείται από δύο στροφές. Έχει πάρει το όνομά του από την κίνηση των πυγμάχων, που το Corkscrew πρεσβεύει ένα ευθύ αλλά περιστροφικό χτύπημα. Βέβαια δεν πρόκειται για μια ευθεία στην πίστα αλλά όπως είπαμε από δύο στροφές, την επτά και οκτώ που είναι κολλητά μεταξύ τους και απαιτούν την άμεση αλλαγή κλίσης της μοτοσυκλέτα την ώρα που η πρώτη στροφή απ' αυτές είναι τόσο κατηφορική που θυμίζει roller coaster. Έτσι, κάθε αναβάτης οφείλει να βρει τα σωστά σημεία εισόδου και να βάλει τα σημάδια του καθώς ένα λάθος στην επτά μπορεί να τον οδηγήσει εκτός πίστας στην οκτώ. Χαρακτηριστικό παράδειγμα όπως είπε και ο Sykes ήταν το λάθος του όταν μια χρονιά είχε βάλει για σημάδι ένα πορτοκαλί αντικείμενο που αποδείχτηκε τελικά πως ήταν αγωνοδίκης, ο οποίος μάλιστα είχε κουνηθεί απ’ την αρχική του θέση, δίνοντάς του έτσι λάθος στίγμα και όπως καταλαβαίνεται τα πράγματα δεν πήγαν καλά.

Οι αναβάτες πέραν της δυσκολίας να βρουν τις καταλληλότερες αγωνιστικές γραμμές πρέπει να βρουν και το ποιο ελαστικό τους ταιριάζει καλύτερα στα δεδομένα της Laguna Seca. Σε αυτό το κομμάτι εστίασε έντονα ο Jonathan Rea που ήρθε δεύτερος. Αισθάνεται πολύ καλά με την αίσθηση που του δίνει η ZX-10RR, όμως λόγω της πίστας, όπως είπαμε, είναι αρκετά δύσκολη η εύρεση των κατάλληλων ρυθμίσεων. Απ’ τη μια ο Rea ήθελε να κάνει τη μοτοσυκλέτα του πιο σταθερή, το οποίο και πέτυχε, όμως αυτό είχε επιπτώσεις στην πρόσφυση του πίσω τροχού. Με τις επιδόσεις και τη συμπεριφορά του μπροστινού ελαστικού ο Rea είναι ευχαριστημένος, όμως παραμένει αρκετά προβληματισμένος σχετικά με το πίσω. Δοκίμασε δύο διαφορετικά ελαστικά, όμως ακόμη δεν έχει καταλήξει σε ποιο απ’ τα δύο θα χρησιμοποιήσει για τον αγώνα. Ο Rea έκλεισε τις δηλώσεις του μιλώντας για τη σημαντικότητα του Sprint Race της Κυριακής που αποφασίζει εκ νέου τις 10 πρώτες θέσει του grid. “Το να είσαι pole έχει μεγάλη σημασία στην εκκίνηση της Laguna Seca και σου δίνει πλεονέκτημα, επειδή η πρώτη στροφή στενεύει πάρα πολύ σε πλάτος.”

Ο Alvaro Bautista (Aruba.IT Racing – Ducati) ήρθε τρίτος πίσω απ’ τον Rea στα FP2 και κατάφερε να βρει αυτό που έψαχνε στην FP1. Τα προβλήματα σταθερότητας της V4 R τον ανησυχούσαν απ’ τον αγώνα του Donington, όπως και το θέμα της πρόσφυσης, τα οποία φαίνεται να έλυσε για την Laguna Seca, μια πίστα την οποία γνωρίζει απ’ τα MotoGP. Βέβαια οι διαφορές είναι αρκετές μεταξύ της συμπεριφοράς των μοτοσυκλετών του GP και του Motul WSBK, όπως τόνισε. “Συγκεκριμένα στην πρώτη στροφή μετά την ευθεία που μπαίνεις με έκτη θυμάμαι κατά το άνοιγμα του γκαζιού, η GP ξεκολλούσε και επιτάχυνε δυνατά ενώ με την V4 R, αυτό συμβαίνει πιο ήπια.” Ανέφερε ο Bautista με το παιδικό του χαμόγελο να διαγράφεται έντονα στο πρόσωπό του. Είναι πολύ χαρούμενος με τα αποτελέσματα της FP1 και FP2 καθώς οι κόποι του και της ομάδας απέδωσαν, καθώς βρήκαν τις ρυθμίσεις ώστε να κάνουν το πίσω μέρος της V4 R πιο σταθερό και τη μοτοσυκλέτα πιο να στρίβει πιο εύκολα.

Ο Leon Haslam φαίνεται πως και αυτός βρήκε τις ρυθμίσεις που έψαχνε στην ZX-10RR και αναδύθηκε απ’ τη δέκατη θέση των FP1 στη πέμπτη, έχοντας μπροστά του τον Tom Sykes! Ο Loris Baz βρέθηκε έκτος στον πίνακα με τον Τούρκο Razgatlioglu να είναι έβδομος. Οι αναβάτες της Pata Yamaha βρέθηκαν στην όγδοη και ένατη θέση με τον Lowes να επικρατεί του Ολλανδού van der Mark. ΤΗ δεκάδα έκλεισε ο Jordi Torres (Team Pedercini Racing). Απ’ τις πρώτες δοκιμές τα πράγματα δείχνουν πως θα έχουν πάρα πολύ ενδιαφέρον και περισσότερες μάχες μεταξύ των αναβάτων.

Ετικέτες

WSBK 2019 Donington Park 1o σκέλος: Η ανατροπή!!

Ηγείται του πρωταθλήματος ο Rea
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

6/7/2019

Σε αντίθεση με τα FP1 και FP2, που έγιναν υπό το φως του ηλίου, τόσο ο καιρός της superpole όσο και του πρώτου σκέλους ήταν πιο άστατος. Κατά τη διάρκεια της superpole οι αναβάτες ξεκίνησαν με βρόχινα ελαστικά, όμως το αποτέλεσμα αποφασίστηκε σε στεγνές συνθήκες και με τις μοτοσυκλέτες τους να έχουν ξαναβάλει slick ελαστικά. Όμως, αυτό δεν σημαίνει πως δεν υπήρξαν και πτώσεις, όπως του Alex Lowes (Pata Yamaha WorldSBK Team), που έπεσε στην τελευταία στροφή, ενώ λίγο αργότερα τον ακολούθησε και ο Alessandro Delbianco (Althea Mie Racing Team). Τελικά, την Superpole κατέκτησε ο κύριος Superpole Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK Team), που οι επιδόσεις του ήταν πάρα πολύ δυνατές από χθες στα ελεύθερα δοκιμαστικά. Ο περσινός teammate του, Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK) εξασφάλισε τη δεύτερη θέση στη σχάρα εκκίνησης, ενώ την πρώτη σειρά της συμπλήρωσε ο Leon Haslam (Kawasaki Racing Team WorldSBK). Φοβερόςστην superpole ήταν και ο Peter Hickman, αντικαταστάτης του Markus Reiterberger (BMW Motorrad WorldSBK Team) που βρέθηκε στην τέταρτη θέση εκκίνησης με τον Baz και τον Bautista να είναι στην ίδια σειρά με αυτόν και να ξεκινούν πέμπτος και έκτος αντίστοιχα.

Μπορεί εμείς εδώ να ψηνόμαστε κυριολεκτικά απ’ τον ήλιο και τη ζέστη, τουλάχιστον όσοι είναι στην παραλία, όμως τα πράγματα στην Αγγλία είναι διαμετρικά αντίθετα. Ο καιρός αντί να καλυτερεύει, χειροτέρεψε και το πρώτο σκέλος ξεκίνησε με βρεγμένη άσφαλτο, όπως και έληξε. Το Donington Park είναι μια αρκετά τεχνική πίστα, όπως πολλοί αναβάτες δήλωσαν, η οποία θέτει όλες τις μοτοσυκλέτες στα όριά τους και η βροχή έκανε τα πράγματα πιο δύσκολα και επικίνδυνα για αυτούς.

Η εκκίνηση του αγώνα ήταν άκρως θεαματική με τους δύο πρώην ομόσταβλους να μάχονται για την πρώτη θέση. Παρότι ο Sykes (ΒΜW Motorrad WorldSBK Team) είχε την pole, δεν κατάφερε να παραμείνει σε αυτή λόγω της εκπληκτικής εκκίνησης του Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK). Ο Rea κατάφερε να πάρει τα ηνία του αγώνα με περίσσεια ευκολία, καθώς η ZX-10RR μετέφερε την ιπποδύναμή της στη βρεγμένη άσφαλτο με τέτοια ακρίβεια που ούτε γλίστραγε, ούτε σηκωνόταν πολύ ο μπροστινός τροχός, με αποτέλεσμα να πετάξει τον Rea σαν βέλος μπρόστα, σε αντίθεση με την S1000RR που έδειχνε τη δυσαρέσκειά της στη βροχή.

Ο ρυθμός του Jonathan Rea ήταν πραγματικά απόλυτος και μας θύμισε για ποιο λόγο δεν πρέπει κανείς να υποτιμάει τον τέσσερις φορές παγκόσμιο πρωταθλητή, καθώς με την ολοκλήρωση του πρώτου γύρου είχε ήδη μισό δευτερόλεπτο διαφορά απ’ τον Sykes. Ο Rea συνέχισε να ανεβάζει στροφές και ήταν πραγματικά άπιαστος, ενώ με την ολοκλήρωση του όγδοου γύρου είχε φτάσει στο σημείο να έχει επτά δευτερόλεπτα διαφορά απ’ τον Sykes. Αντίστοιχα και ο Sykes έκανε και αυτός με τη σειρά του έναν μοναχικό αγώνα αφού απ’ τη μια ο Rea ήταν 11’’ μπροστά και ο τρίτος ήταν αλλά 11’’ δευτερόλεπτα πίσω του, όποτε τερμάτισε δεύτερος χωρίς κάποια ιδιαίτερη δυσκολία.

Μοιραία το θέαμα απ’ τις μάχες των αναβατών περιορίστηκε στην κατάκτηση της τρίτης θέσης. Στην εκκίνηση ο Leon Haslam (Kawasaki Racing Team WorldSBK) κατάφερε να παραμείνει τρίτος για τον πρώτο γύρο, όμως ο Loris Baz (Ten Kate Racing – Yamaha) έκανε την επίθεσή του και τον προσπέρασε μέχρι το δεύτερο γύρο. Ο Baz παρέμεινε τρίτος μέχρι τον έκτο γύρο, όμως με τη βροχή να δυναμώνει και τον Haslam να διψά για μια θέση στο βάθρο, έχασε τη μάχη και τερμάτισε τέταρτος, πίσω απ’ τον Halsam.

Στον ένατο γύρο είχαμε δύο πτώσεις καρμπόν στην έκτη στροφή της πίστας. Τόσο ο Jordi Torres (Team Pedercini Racing) όσο και ο Sandro Cortese (GRT Yamaha WorldSBK) έπεσαν με τον ίδιο τρόπο και η μοναδική διαφορά στην πτώση τους ήταν στη γραμμή που επέλεξαν πριν μπουν στη στροφή.

Μετά από 7 γύρους του παγκοσμίου πρωταθλήματος superbike και μια πραγματικά απίστευτη πορεία, ο Bautista (Aruba.IT Ducati – Racing) έχασε την πρωτιά απ’ τον βαθμολογικό πίνακα. Ένα γύρο μετά την πτώση των Torres και Cortese, ο Bautista είχε ένα ήπιο highsiding στην ίδια στροφή με αυτούς, που τον ανάγκασε να αποσυρθεί. Αν ο Bautista δεν είχε πέσει και τερμάτιζε πέμπτος, η θέση που βρισκόταν εκείνη την ώρα, θα εξακολουθούσε να είναι μπροστά στη βαθμολογία με μόλις δύο βαθμούς να τον χωρίζουν απ’ τον Rea. Τώρα, όμως ο Rea ήπιε την πιο γλυκιά σαμπάνια της χρονιάς καθώς ηγείται κατά εννιά βαθμούς απ’ τον βασικό ανταγωνιστή του. Και όλα αυτά τα κατάφερε ο Rea με την σταθερότητα που έχει απ’ την αρχή του πρωταθλήματος και κάθε ευκαιρία που του παρουσιάζεται αφού την αρπάζει απ’ τα μαλλιά χωρίς να αφήνει καμία ανεκμετάλλευτη.

Την πεντάδα τελικά έκλεισε ο Alex Lowes (Pata Yamaha WorldSBK Team), με τον Leonardo Mercado (Orelac Racing VerdNatura) να τερματίζει πίσω του. Εξαιρετικός με βάση την κατάσταση της υγείας του ήταν και ο Michael van der Mark (Pata Yamaha WorldSBK Team), που με τον φρεσκοεπουλωμένο κάταγμα του δεξιού του καρπού τερμάτισε μέσα στη δεκάδα, πίσω απ’ τον Peter Hickman (BMW Motorrad WorldSBK Team) που ήρθε έβδομος. Ο Alessandro Delbianco (Mie Althea Racing Team) φρόντισε να μας χαρίσει άπλετο θέαμα με ίσως το πιο επικό σώσιμο της φετινής χρονιάς. Συγκεκριμένα, στη δεύτερη στροφή της πίστας είδαμε τον Delbianco να κατευθύνεται έξω απ’ αυτή στο γκαζόν την ώρα που κρεμιόταν απ’ τη μια πλευρά της μοτοσυκλέτας του με μαζεμένα τα πόδια. Με το που πάτησε στο γκαζόν και την ώρα που όλοι είμασταν πεπεισμένοι ότι θα έπεφτε ακαριαία συνέχισε ακάθεκτος να οδηγεί με τον ίδιο τρόπο. Ξανακαβάλησε κανονικά τη μοτοσυκλέτα του και τερμάτισε ένατος, ενώ τη δεκάδα έκλεισε ο Chaz Davies (Aruba.IT Ducati – Racing). Με τον καιρό να παρουσιάζει ένα τελείως διαφορετικό πρόσωπο, ο πολλά υποσχόμενος Toprak Razgatlioglu (Turkish Puccetti Racing) τερμάτισε 13ος και δεν κατάφερε να είναι τόσο ανταγωνιστικός όσο έδειχνε.

Μπορεί στην Αγγλία να βρέχει και η θερμοκρασία να μην είναι στους 40 βαθμούς Κελσίου, όμως τα αίματα έχουν ανάψει για τα καλά μεταξύ του Rea και του Bautista από αδρεναλίνη χωρίς να χρειάζεται η ζέστη. Το σαββατοκύριακο αργεί πολύ να τελειώσει με τοση δράση και με την προσθήκη του τρίτου αγώνα (Tissot Superpole Race) φέτος, τίποτα δεν είναι σίγουρο για το ποιος θα επικρατήσει μετά την λήξη του όγδοο γύρου. Το μόνο σίγουρο είναι πως οι αυριανοί αγώνες θα είναι γεμάτοι ένταση και άγχος.

  1. Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK)
  2. Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK Team)
  3. Leon Haslam (Kawasaki Racing Team WorldSBK)
  4. Loris Baz (Ten Kate Racing – Yamaha)
  5. Alex Lowes (Pata Yamaha WorldSBK Team)
  6. Leandro Mercado (Orelac Racing VerdNatura)

 

Ετικέτες