Motul WSBK 2019 Portimao: Eπιστροφή στη δράση

Διάλειμμα τέλος
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

5/9/2019

Έχουν περάσει οκτώ εβδομάδες από τον τελευταίο αγώνα του πρωταθλήματος Motul WSBK και η τελευταία φορά που βρέθηκαν οι αναβάτες σε πίστα ήταν την προηγούμενη εβδομάδα για τις επίσημες δοκιμές στο Portimao. Τώρα, βρισκόμαστε προ των πυλών του αγωνιστικού τριημέρου και μια μικρή ανασκόπηση σχετικά με τους πρωταγωνιστές του Motul WSBK ενδείκνυται.

Ο Alvaro Bautista έκανε φέτος το ντεμπούτο του στο πρωτάθλημα με την Panigale V4 R και την Aruba.IT Ducati – Racing. Η πορεία του ήταν εκπληκτική, τόσο που στους 11 πρώτους αγώνες έκανε το πρωτάθλημα να δείχνει ανιαρό καθώς τερμάτιζε πρώτος με διαφορά συνήθως πάνω από 10”. Από κι έπειτα ακολούθησε μια πτωτική πορεία (έβαλε και η διοργάνωση το χεράκι της μειώνοντας το όριο περιστροφής του κινητήρα της V4 R) , που κορυφώθηκε στον τελευταίο γύρο του πρωταθλήματος, στη Laguna Seca, όπου τραυματίστηκε στον ώμο του και δεν είναι ακόμη στο 100% της αποκατάστασής του.

Ο Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK), κυρίαρχος του πρωταθλήματος τα τελευταία τέσσερα χρόνια, τα βρήκε σκούρα στην έναρξη της φετινής σεζόν και σε αυτό οφείλονταν όχι μόνο ο ερχομός του Bautista στη Ducati αλλά και η V4 R που στα κατάλληλα χέρια μπορεί να δημιουργήσει ένα άκρως ανταγωνιστικό πακέτο. Μάλιστα, όταν η Kawasaki παρουσίασε την φετινή της ομάδα στο πρωτάθλημα, χρησιμοποίησε την ιαπωνική λέξη “Ganbaru” ως σλόγκαν που σε ελεύθερη μετάφραση σημαίνει “βάλε τα δυνατά σου”. Ωστόσο, χάρη στη σταθερότητα του Rea, να τερματίζει δεύτερος και να μην αφήνει το βαθμολογικό χάσμα να μεγαλώνει περισσότερο, κατάφερε να αδράξει την ευκαιρία όταν παρουσιάστηκε λόγω των πτώσεων του Bautista και βρέθηκε τώρα να ηγείται του πρωταθλήματος κατά 81 βαθμούς.

Σε μια πρόσφατη συνέντευξη που έδωσε ο Jonathan Rea στο BBC ανέφερε πως αυτό που τον παρακινεί ώστε να είναι πάντοτε ανταγωνιστικός είναι ο φόβος του να σταματήσει να νικά. Έτσι, κατάφερε να είναι πρώτος στην βαθμολογία, ενώ πλέον γνωρίζει πως μπορεί να τα καταφέρει είτε βρίσκεται στην πρώτη θέση είτε όχι και να νικήσει τον αγώνα. Τα πάντα έχουν να κάνουν με την ψυχολογία, το κίνητρο και την επιμονή τόνισε ο Rea.

Τώρα, ο αγώνας στο Portimao σηματοδοτεί τον 400ο αγώνα στο Motul WSBK από το 1988 που ξεκίνησε και θα είναι η 11η φορά που η πίστα φιλοξενεί έναν γύρο του πρωταθλήματος. Μάλιστα, η πίστα θα συνεχίσει να βρίσκεται στο ημερολόγιο του Motul WSBK μέχρι το 2022, καθώς ανανέωσε το συμβόλαιό της με την διοργάνωση. Από τα στατιστικά της πίστας μπορούμε να αντλήσουμε αρκετές πληροφορίες και να δούμε ποιοι από τους αναβάτες και τις ομάδες αποτελούν το φαβορί για τον αγώνα. Ο Rea μαζί με την Kawasaki είναι ο πιο σοβαρός διεκδικητής της νίκης στο Portimao, καθώς ο περσινός πρωταθλητής δεν έχει χάσει σε αυτή από το 2015, έχοντας ένα σερί οκτώ νικών που είναι το διπλάσιο από αυτό που έχουν καταφέρει στο παρελθόν οι αντίπαλοι από την Ducati και την Aprilia. Το ίδιο ισχύει και για τις Superpole. Η τελευταία φορά που στέφθηκε νικήτρια η Ducati σε αυτή τη πίστα ήταν το 2011 στο δεύτερο σκέλος, με τον Carlos Checa να επιτυγχάνει αυτό τον άθλο.

Τα δοκιμαστικά για τον Bautista μπορεί να μην ήταν γεμάτα δράση και να μην είχε το χρόνο που ήθελε μέσα στην πίστα, καθώς προτίμησε να μην κουράσει περαιτέρω τον ώμο του και να απέχει απ’ τη δεύτερη μέρα των δοκιμών. Ωστόσο, έμεινε ευχαριστημένος με το αποτέλεσμα και είπε πως ξαναβρήκε την αίσθηση που έψαχνε στη V4 R. Το μόνο που μένει να δούμε είναι κατά ποσό θα μπορέσει να είναι ανταγωνιστικός κατά τη διάρκεια των αγώνων. Ο ομόσταβλός του από την άλλη, ο Chaz Davies, που πήρε την πρώτη του νίκη φέτος στη Laguna Seca, στις δοκιμές φρόντισε να κάνει και μια προσομοίωση αγώνα, ενώ δοκίμασε και ένα νέο ψαλίδι για την Panigale V4 R. Οπότε περιμένουμε να δούμε αρκετή δράση απ’ τους αναβάτες της Aruba.IT Racing – Ducati.

Η Yamaha από την άλλη έχει στεφθεί νικήτρια δύο φορές στο Portimao, μια το 2009 στο πρώτο σκέλος με τον Ben Spies και άλλη μια το 2011 με τον Marco Melandri στο δεύτερο σκέλος, ο οποίος από του χρόνου αποσύρεται. Τόσο το 2017 όσο και το 2018 κατάφερε να πάρει μια θέση στο βάθρο χάρη στον Michael van der Mark, που είχε τερματίσει δεύτερος και τρίτος αντίστοιχα. Η BMW από την άλλη είχε μια νίκη το 2013 με τον Marco Melandri, η οποία αποτελεί μέχρι και σήμερα το μοναδικό της βάθρο σε αυτή τη πίστα. Τώρα, με τον Tom Sykes στο πλευρό της, που έχει δείξει ότι μπορεί να τερματίσει μέσα στην τριάδα αλλά και να παλέψει για τη νίκη, έχει περισσότερες ευκαιρίες να βρεθεί για δεύτερη φορά σε μια θέση του βάθρου. Η Honda από την άλλη είχε ανέβει στο κορυφαίο σκαλί του βάθρου το 2014, χάρη στον Jonathan Rea.

Τρείς γύροι απομένουν μέχρι να τελειώσει το φετινό πρωτάθλημα Motul WSBK και όπως όλα δείχνουν, η απόφαση της διοργάνωσης να μειώσει το όριο περιστροφής του κινητήρα της V4 R του Bautista αποδείχτηκε σωστή κίνηση ώστε να αυξηθεί το ενδιαφέρον, αν και σε αυτό συνέβαλαν και οι πτώσεις του. Παρότι ο Rea ηγείται στη βαθμολογία κατά 81 βαθμούς από τον Bautista, το πρωτάθλημα ακόμη κρίνεται και ο φετινός πρωταθλητής δεν έχει οριστεί ακόμη.

Ετικέτες

WSBK: ‘Έκοψαν στροφές από την Ducati, τις έδωσαν στην Honda!

Σε άμεση ισχύ οι νέοι κανονισμοί
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

10/4/2019

Όπως ήταν αναμενόμενο μετά τον ένατο αγώνα, δηλαδή μετά την τρίτη αγωνιστική συνάντηση, η FIM έβαλε σε ισχύ τους υπάρχοντες κανονισμούς και με βάση όλα όσα προβλέπονταν ήδη από την πρότερη εποχή της κυριαρχίας της Kawasaki, έκανε αυτό που όλοι περιμέναμε. Έκοψε, ευτυχώς λίγες αλλά καίριες το δίχως άλλο, στροφές από την Ducati και έδωσε τις διπλάσιες στην Honda! Πλέον το όριο για την V4 της Ducati πέφτει στις 16.100 από τις 16.350 στροφές, μειωμένο κατά 250 ενώ αυξήθηκε κατά 500 στροφές για την Honda. Κι έτσι η Honda θα είναι τώρα η μόνη εταιρία με πάνω από 15.000 στροφές και η μόνη πιο κοντά –σε αριθμό στροφών δηλαδή- στην Ducati, αν και οι διαφορές όλων, πλην των Ιταλών στο V4 είναι μικρές. Στο επίπεδο που μιλάμε βέβαια μόλις 50 είναι ένα σεβαστό νούμερο, και δεν είναι τυχαία η βοήθεια αυτή στην Honda και το γεγονός πως φτάνει πλέον στις 15.050 στροφές, καθώς αυτό θα την βοηθήσει να έρθει πιο κοντά σε απόδοση με τους υπόλοιπους που έχουν την ίδια διάταξη κινητήρα.

Να σημειωθεί εδώ πως οι αυξομειώσεις του ορίου στροφών δεν γίνονται τυχαία, ή άτακτα αλλά σε βήματα των 250 στροφών. Έτσι αν υπολογίστηκε, για παράδειγμα, πως για την Honda το προβάδισμα που έπρεπε να της δώσουν ήταν 350 στροφές, δεν μπορούσαν θεσμικά να το κάνουν, κι έπρεπε να επιτρέψουν ακριβώς 500, μιας και το βήμα είναι συγκεκριμένο. Αντίστοιχα δεν μπορούσαν να κόψουν μόλις 100 ή 200 από την Ducati.

Motul WorldSBK, Aragon: 350η νίκη για την Ducati - Πρώτος Ισπανός νικητής στην Aragon

Ο περιορισμός βέβαια εξαπλώνεται και πιο βαθιά, καθώς για την Ducati και την Kawasaki σταματά τώρα κάθε ευκαιρία για εξέλιξη. Εννοώντας βέβαια πως μπορεί η εξέλιξη να μην σταματά ποτέ, αλλά τα αποτελέσματά της για φέτος δεν θα τα δούμε στο πρωτάθλημα καθώς δεν έχουν πλέον δικαίωμα αλλαγών στα λεγόμενα «σκληρά» αναλώσιμα. Όλα τα τμήματα και εξαρτήματα που δεν αποτελούν το μπλοκ του κινητήρα, με εξαίρεση την κεφαλή, και περιλαμβάνουν την εισαγωγή του αέρα στο σύνολό της, την τροφοδοσία και ένα σωρό ακόμη στοιχεία του κινητήρα που μπορούν να κάνουν την διαφορά στην απόδοση. Οι υπόλοιποι διατηρούν το δικαίωμα της μίας ακόμη παρέμβασης, σε όλα τα παραπάνω, η Ducati και η Kawasaki όχι.

Αν ο Rea τα πήγαινε ελάχιστα χειρότερα, αν δηλαδή είχε μόλις ακόμη δύο πόντους διαφορά από την Ducati, τότε δεν θα τον έπιανε ο κανόνας και οι αλλαγές θα κλείδωναν μονάχα για τους Ιταλούς. Το ζήτημα για την διοργάνωση, αλλά και για τις ίδιες τις ομάδες, που πρώτες –ΚΑΙ η Ducati- είχαν κάποια στιγμή όλες συμφωνήσει για να μπει αυτός ο περιορισμός, είναι να μην χάνεται το θέαμα. Ακόμη και για εκείνον που είναι πρώτος, αν σηκώνει το κύπελλο το ένα πίσω από το άλλο και κάθε φορά ολοένα και λιγότεροι είναι από κάτω για να τον χαιρετήσουν, η διαρκής επιτυχία χάνει την αξία που πρέπει να έχει.

Κι ακόμα και τώρα όμως, δεν έχουν αλλάξει πολλά για την ενασχόληση του κόσμου. Υπάρχει μία τάση, περισσότερα σχόλια στα κοινωνικά δίκτυα για παράδειγμα, τα οποία είναι όμως άνευ αξίας και περιεχομένου καθώς όλοι όσοι σχολιάζουν δεν είναι απαραίτητα και θεατές, κι απλά βρίσκονται εκεί για την… φασαρία. Με τη προοπτική να είναι, όπως εξηγεί η ίδια η διοργάνωση, να μεταφραστεί ένα ποσοστό των «περαστικών» σε μόνιμους, οι κανονισμοί αυτοί έχουν έρθει για να μείνουν. Με βάση το γεγονός πως την άλλη πλευρά την έχουμε δει πολλές σεζόν στην σειρά, μπορεί να έχουν και δίκιο. Σε κάθε περίπτωση τώρα τα πράγματα είναι αυτά που είναι…

Τα νέα όρια συγκριτικά με πριν
ΜΟΤΟ
Νέο όριο
Παλιό όριο
Aprilia
14700
14700
BMW
14950
14950
BMW 2019
14900
-
Ducati V2
12400
12400
Ducati V4
16100
16350
Honda
15050
14550
Kawasaki 2018
14100
14100
Kawasaki 2019
14600
14600
MV Agusta
14950
14950
Suzuki
14900
14900
Yamaha
14700
14700

 

Για την Ducati 250 στροφές δεν είναι ούτε τράβηγμα στο αυτί. Μπορεί κάθε πενήντα να βλέπεις την διαφορά, όμως στην πράξη τα αποθέματα δύναμης της V4 φτάνουν πολύ πιο χαμηλά από αυτό και σίγουρα δεν πρόκειται να φέρουν τα πάνω κάτω. Όπως αντίστοιχα δεν περιμένει κανείς να κυριαρχήσει η Honda επειδή απλά πήρε 500 στροφές περιθώριο.

Τα μάτια τώρα είναι στραμμένα στην BMW, την τελευταία που μπορεί να δεχτεί μείωση κι αυτό θα γίνει σε άλλους δύο αγώνες από την στιγμή που τώρα ξεκίνησαν να χρησιμοποιούν τον νέο κινητήρα, στην πλήρη αγωνιστική μορφή του. Αν αυτός τους δώσει πράγματι το περιθώριο που έλειπε, τότε η περίπτωσή τους θα εξεταστεί εκ νέου με τα νέα δεδομένα.

Ετικέτες