Motul WSBK 2019: Πρασίνισε το Misano!

Θεαματικό το φινάλε του Misano
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

24/6/2019

Τελικά η απόφαση της Dorna να βάλει σφήνα τον Tissot Superpole Race, έναν αγώνα μισής διάρκειας, το πρωί της Κυριακής πριν το δεύτερο σκέλος, δεν ήταν λάθος. Γενικότερα το Misano αποδείχτηκε πολύ πιο θεαματικό απ' τη Jerez, λόγω των απρόσμενων εξελίξεων που οφείλονταν τόσο στις πτώσεις που είχαμε στα δοκιμαστικά, όσο στον άστατο καιρό του Σαββάτου με την έντονη βροχόπτωσηΑπ’ την άλλη τα σύννεφα είχαν εξαφανιστεί τελείως και ο καιρός ήταν ηλιόλουστος την Κυριακή. Μάλιστα, η θερμοκρασία της ασφάλτου στον Tissot Superpole Race ήταν στους 35 οC και στο δεύτερο σκέλος έφτασε δέκα βαθμούς πιο πάνω, σε αντίθεση με το Σάββατο που ήταν στους 25 οC. Ως εκ τούτου τα ελαστικά είχαν γίνει σαν τσίχλες πάνω στην καυτή άσφαλτο και έδωσαν τη δυνατότητα στους αναβάτες να γυρίζουν 10’’ πιο κάτω απ’ τους χρόνους του πρώτου σκέλους στο 1:36, όμως αυτό δεν σημαίνει πως δεν αντιμετώπισαν προβλήματα με την πρόσφυση.

Tissot Superpole Race

Οι 10 γύροι του Sprint Race ήταν γεμάτοι με θέαμα, όπως ήθελε η Dorna πάρα τη μικρή διάρκειά του, αλλά και εκπλήξεις… Με το που έσβησαν τα φώτα είδαμε έναν εκρηκτικό Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK) να στρίβει πρώτος απ’ τη πέμπτη θέση. Στον ίδιο γύρο, ο Alvaro Bautista (ARUBA.IT Racing – Ducati) είχε ήδη οπλίσει την Panigale V4 R και εξαπέλυσε την επίθεσή του στον Sandro Cortsese (GRT Yamaha WorldSBK) τον οποίο και  πέρασε στην όγδοη στροφή. Ο Bautista έχοντας φτάσει στη δεύτερη θέση και πίσω απ’ τον Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK), ήταν έτοιμος να δώσει άπλετο θέαμα στους θεατές του Misano, με τη μονομαχία του με τον αναβάτη της Kawasaki.

Στο δεύτερο γύρο, ο Bautista έκανε την επίθεσή του στην ευθεία, εκμεταλλευόμενος τον πανίσχυρο κινητήρα της Ducati και πήρε τα ηνία του αγώνα. Από εκείνη τη στιγμή και έπειτα ο αναβάτης της Ducati μας πρόσφερε έναν αγώνα όπως τους πρώτους του πρωταθλήματος, καθώς έβαλε το κεφάλι κάτω και εξαφανίστηκε σε άλλη διάσταση! Ο περσινός πρωταθλητής Rea απ’ την πλευρά του δεν κατάφερε να ανταγωνιστεί στο στεγνό τον Ισπανό, όμως όλα έδειχναν πως θα κατακτούσε το δεύτερο σκαλί του βάθρου. Στους τελευταίους γύρους του αγώνα όμως η ατυχία χτύπησε την πόρτα τόσο του Cortese, που έπεσε στην 16η στροφή, όσο και του Rea, που είχε μια πολύ ομαλή πτώση στην 10η στροφή, χάνοντας το μπροστινό.

Ο Rea όμως μας απέδειξε για άλλη μια φορά το λόγο που είναι πρωταθλητής, καθώς με το που σταμάτησε η μοτοσυκλέτα του να σέρνεται, τινάχτηκε στον αέρα, την ξανακαβάλησε και τερμάτισε τελικά πέμπτος! Ο Tom Sykes έχοντας δείξει στο πρώτο σκέλος πόσο ανταγωνιστικός είναι στο Misano τερματίζοντας δεύτερος, κατά τη διάρκεια του Sprint Race πάλευε με λύσσα για μια δεύτερη θέση στο βάθρο, όταν ο διάολος έσπασε κυριολεκτικά το ποδάρι του στο παρά πέντε. Μισό γύρο πριν την καρό σημαία, η S1000RR τον πρόδωσε λόγω μιας μηχανικής βλάβης με αποτέλεσμα να αποσυρθεί απ’ τον αγώνα λίγο πριν τη λήξη του, χάνοντας πολύτιμους βαθμούς. Η καρό σημαία έπεσε με τον Bautista να κατακτά την 30η νίκη της Ducati στο Misano και τον Alex Lowes να τερματίζει επιτέλους δεύτερος μετά από μια σειρά ατυχών γεγονότων που ξεκίνησαν απ'τον αγώνα της Jerez. Ο ομόσταβλος του Rea, Leon Haslam έδωσε έναν εξαιρετικό αγώνα και απ’ την έναρξη ξεκίνησε να κερδίζει θέσεις. Σε συνδυασμό με τις πτώσεις των αναβατών και την εγκατάλειψη του Sykes ανέβηκε στο τρίτο σκαλί του βάθρου, που είναι το 400ο της Kawasaki στο Motul WSBK. Ο Τούρκος Toprak Razgatlioglu (Turkish Puccetti Racing) ήταν φοβερός για άλλη μια φορά και τερμάτισε τέταρτος. Πίσω απ’ τον Rea, στην έκτη θέση τερμάτισε ο Melandri με τον Rinaldi να έρχεται έβδομος. Όγδοος πέρασε τη γραμμή τερματισμού ο Michele Pirro με τους Mercado και Zanetti να τερματίζουν ένατος και δέκατος αντίστοιχα.

 

Δεύτερο σκέλος

Το καλύτερο όμως το φύλαγαν για το τέλος. Με τη θερμοκρασία της ασφάλτου να έχει φτάσει τους 45 βαθμούς, το πρόβλημα δεν ήταν το πόσο γρήγορα θα ζεσταθούν τα ελαστικά, αλλά το πόσο θα αντέξουν… Στην εκκίνηση ο Bautista κατάφερε να διατηρήσει την pole position -που είχε απ’ την νίκη του στον Tissot Superpole Race- και ηγήθηκε του αγώνα με μεγάλη αυτοπεποίθηση. Εξαιρετικά ανταγωνιστικός ήταν και ο Toprak Razgatlioglu που κέρδισε μια θέση, στρίβοντας τρίτος μετά την εκκίνηση και απείλησε τον Halsam που ήταν δεύτερος στη στροφή τέσσερα. Πριν τη λήξη του πρώτου γύρου ο Jonathan Rea κατάφερε στη 14η στροφή να προσπεράσει τον Razgaltioglu και να περάσει τρίτος. Ο Bautista συνέχισε να ηγείται του αγώνα μέχρι το δεύτερο γύρο, όμως στη τέταρτη στροφή έχασε για άλλη μια φορά το μπροστινό της μοτοσυκλέτας του και έπεσε ομαλά.

Όπως όλοι οι αναβάτες που διψούν για δόξα, έτσι και ο Bautista δεν τα έβαλε κάτω. Όσο η μοτοσυκλέτα του σερνόταν στην άσφαλτο και με το πόδι του πλακωμένο απ’ αυτή, ο Bautista δεν άφησε ούτε το τιμόνι ούτε το συμπλέκτη. Μόλις σταμάτησε να σέρνεται σηκώθηκε και ξαναμπήκε στον αγώνα, όμως πλέον ήταν τελευταίος. Παρόλα αυτά πάλεψε αβυσσαλέα και κατάφερε να τερματίσει 15ος, ενώ στις δηλώσεις του είπε πως πίεσε παραπάνω έχοντας μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση, γεγονός που οδήγησε σε αυτό το λάθος. Ο Rea απ’ την πλευρά του, είπε στο τέλος: “Η θερμοκρασία της ασφάλτου ήταν πολύ μεγάλη και δεν ήμουν σίγουρος για το ρυθμό μου. Αισθανόμουν πως ήμουν αργός αλλά δεν ήθελα να πιέσω περισσότερο. Είδα τον Alvaro να πέφτει πολύ νωρίς στον αγώνα και οι συνθήκες ήταν αντίξοες, ιδίως για το μπροστά ελαστικό. Το πίσω δεν είχε πρόσφυση και σπίναρε συνέχεια.

Παρά το γεγονός ότι ο Bautista είχε βγει απ’ την εξίσωση που έπρεπε να λύσει ο Rea για να στεφθεί νικητής, τα πράγματα δεν ήταν εύκολα για αυτόν. Όταν έπεσε ο Bautista είδαμε τον Pocket Rocket Leon Halsman να είναι πρώτος και τον Rea να έχει πίσω του τον αφηνιασμένο Τούρκο Toprak Razgatlioglu να τον κυνηγά και να διψά για αίμα. Μάλιστα, οι επιδόσεις του Τούρκου ήταν τόσο εξαιρετικές που στη τέταρτη στροφή του δεύτερου γύρου πέρασε τον Rea και έναν γύρο αργότερα στη πρώτη στροφή βρέθηκε να ηγείται του αγώνα! Στον ίδιο γύρο 13 στροφές πιο μετά ο Rea προσπέρασε τον όμοσταβλό του και ξεκίνησε να κυνηγά τον Τούρκο! Ο Halsam όταν κατέβηκε στη τρίτη θέση, ήρθε σε επαφή με τη μοτοσυκλέτα Melandri που ήταν τέταρτος, χωρίς να πέσουν, όμως αυτό έδωσε την ευκαιρία στους Razgatlioglu και Rea να ξεκολλήσουν απ’ τους υπόλοιπους αναβάτες και να αναμετρηθούν σε μια επική μονομαχία για την κατάκτηση της νίκης.

Ο Razgatlioglu (Turkish Puccetti Racing) ήταν απλά επικός! Για το μεγαλύτερο μέρος ηγήθηκε του αγώνα και απέδειξε έμπρακτα πως μπορεί να οδηγήσει τόσο γρήγορα όσο ο Rea την ZX-10RR και πως το ταλέντο δεν έχει εθνικότητα! Μόλις 12 γύρους πριν το τέλος οι μάχες είχαν χωριστεί σε διάφορα πεδία με την Kawasaki να τρίβει τα χέρια της, βλέποντας τρεις αναβάτες της στο βάθρο! Στη πρώτη γραμμή του μετώπου είχαμε τους Rea και Razgatlioglu να κονταροχτυπιούνται μέχρι εσχάτων, ενώ οι Marco Melandri και Alex Lowes είχαν πλησιάσει πάλι τον Haslam που ήταν τρίτος, με τον ο Rinaldi που ήταν πέμπτος να έχει αυξήσει το ρυθμό του και να πλησιάζει. Τρεις γύρους πριν το τέλος, ο Marco Melandri (GRT Yamaha WorldSBK) έπεσε στην όγδοη στροφή, αφού τα ελαστικά είχαν αρχίσει να παραδίδουν πνεύμα λόγω των αντίξοων συνθηκών, ενώ στους πρώτους γύρους του αγώνα είχε πέσει και ο ομόσταβλός του Sandro Cortese, με αποτέλεσμα οι ελπίδες της GRT Yamaha για ένα καλό αποτέλεσμα να κατακερματιστούν τελείως.

Τέσσερις γύρους πριν το τέλος και μετά από αλλεπάλληλες επιθέσεις, ο Rea κατάφερε να δώσει το τελικό χτύπημα στον Razgatlioglu στην ευθεία της πίστας, καθώς τον πέρασε και έστριψε πρώτος. Όμως, ο Razgatlioglu σαν μαινόμενος ταύρος έστρεψε τα κέρατά του στον περσινό πρωταθλητή Rea και στην τέταρτη στροφή βρέθηκε χιλιοστά πίσω απ’ τη μοτοσυκλέτα του Rea. Κάνοντας endo κατάφερε να αποφύγει μια καταστροφική σύγκρουση και για τους δύο! Οι μάχες συνέχισαν, όμως τελικά ο Rea κατέκτησε την 75η νίκη της καριέρας του παρά την τελευταία απόπειρα του Razgatlioglu να τον περάσει στην έξοδο της στροφής πριν την ευθεία. Παράλληλα, ο Jonathan Rea έγινε ο αναβάτης που έχει πάρει τους περισσότερους πόντους στο Motul WSBK . Το χατ-τρικ της Kawasaki κατάφερε να ολοκληρώσει ο Leon Haslam και να στεφθούν οι πράσινοι ως η απόλυτα κυρίαρχη δύναμη στο δεύτερο σκέλος του Misano! Τέταρτος πέρασε τη γραμμή τερματισμού ο Alex Lowes, με τον Michael Ruben Rinaldi να κλείνει τη πεντάδα. Ο Tom Sykes ολοκλήρωσε τον έβδομο γύρο του πρωταθλήματος με ανάμεικτα συναισθήματα, έχοντας μια δεύτερη θέση στο πρώτο σκέλος, μια απόσυρση στον Sprint Race και μια έκτη στο δεύτερο σκέλος. Μέσα στη δεκάδα τερμάτισε ο Chaz Davies, περνώντας τη καρό σημαία έβδομος. Οι Pirro, Zanetti και Torres έκλεισαν τη δεκάδα τερματίζοντας όγδοος, ένατος και δέκατος αντίστοιχα.

Με την αυλαία του Misano να πέφτει, ο Rea κατάφερε να κλείσει περισσότερο το βαθμολογικό χάσμα που τον χωρίζει απ’ τον Bautista στους μόλις 16 βαθμούς! Ο Michael van der Mark που μετά το τρομακτικό highside που είχε στα δοκιμαστικά δεν κατάφερε να λάβει μέρος στον αγώνα, παραμένει τρίτος στη βαθμολογία του πρωταθλήματος, ενώ ο Lowes κατάφερε να κλείσει την απόσταση που τους χωρίζει.

Ετικέτες

WSBK: ‘Έκοψαν στροφές από την Ducati, τις έδωσαν στην Honda!

Σε άμεση ισχύ οι νέοι κανονισμοί
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

10/4/2019

Όπως ήταν αναμενόμενο μετά τον ένατο αγώνα, δηλαδή μετά την τρίτη αγωνιστική συνάντηση, η FIM έβαλε σε ισχύ τους υπάρχοντες κανονισμούς και με βάση όλα όσα προβλέπονταν ήδη από την πρότερη εποχή της κυριαρχίας της Kawasaki, έκανε αυτό που όλοι περιμέναμε. Έκοψε, ευτυχώς λίγες αλλά καίριες το δίχως άλλο, στροφές από την Ducati και έδωσε τις διπλάσιες στην Honda! Πλέον το όριο για την V4 της Ducati πέφτει στις 16.100 από τις 16.350 στροφές, μειωμένο κατά 250 ενώ αυξήθηκε κατά 500 στροφές για την Honda. Κι έτσι η Honda θα είναι τώρα η μόνη εταιρία με πάνω από 15.000 στροφές και η μόνη πιο κοντά –σε αριθμό στροφών δηλαδή- στην Ducati, αν και οι διαφορές όλων, πλην των Ιταλών στο V4 είναι μικρές. Στο επίπεδο που μιλάμε βέβαια μόλις 50 είναι ένα σεβαστό νούμερο, και δεν είναι τυχαία η βοήθεια αυτή στην Honda και το γεγονός πως φτάνει πλέον στις 15.050 στροφές, καθώς αυτό θα την βοηθήσει να έρθει πιο κοντά σε απόδοση με τους υπόλοιπους που έχουν την ίδια διάταξη κινητήρα.

Να σημειωθεί εδώ πως οι αυξομειώσεις του ορίου στροφών δεν γίνονται τυχαία, ή άτακτα αλλά σε βήματα των 250 στροφών. Έτσι αν υπολογίστηκε, για παράδειγμα, πως για την Honda το προβάδισμα που έπρεπε να της δώσουν ήταν 350 στροφές, δεν μπορούσαν θεσμικά να το κάνουν, κι έπρεπε να επιτρέψουν ακριβώς 500, μιας και το βήμα είναι συγκεκριμένο. Αντίστοιχα δεν μπορούσαν να κόψουν μόλις 100 ή 200 από την Ducati.

Motul WorldSBK, Aragon: 350η νίκη για την Ducati - Πρώτος Ισπανός νικητής στην Aragon

Ο περιορισμός βέβαια εξαπλώνεται και πιο βαθιά, καθώς για την Ducati και την Kawasaki σταματά τώρα κάθε ευκαιρία για εξέλιξη. Εννοώντας βέβαια πως μπορεί η εξέλιξη να μην σταματά ποτέ, αλλά τα αποτελέσματά της για φέτος δεν θα τα δούμε στο πρωτάθλημα καθώς δεν έχουν πλέον δικαίωμα αλλαγών στα λεγόμενα «σκληρά» αναλώσιμα. Όλα τα τμήματα και εξαρτήματα που δεν αποτελούν το μπλοκ του κινητήρα, με εξαίρεση την κεφαλή, και περιλαμβάνουν την εισαγωγή του αέρα στο σύνολό της, την τροφοδοσία και ένα σωρό ακόμη στοιχεία του κινητήρα που μπορούν να κάνουν την διαφορά στην απόδοση. Οι υπόλοιποι διατηρούν το δικαίωμα της μίας ακόμη παρέμβασης, σε όλα τα παραπάνω, η Ducati και η Kawasaki όχι.

Αν ο Rea τα πήγαινε ελάχιστα χειρότερα, αν δηλαδή είχε μόλις ακόμη δύο πόντους διαφορά από την Ducati, τότε δεν θα τον έπιανε ο κανόνας και οι αλλαγές θα κλείδωναν μονάχα για τους Ιταλούς. Το ζήτημα για την διοργάνωση, αλλά και για τις ίδιες τις ομάδες, που πρώτες –ΚΑΙ η Ducati- είχαν κάποια στιγμή όλες συμφωνήσει για να μπει αυτός ο περιορισμός, είναι να μην χάνεται το θέαμα. Ακόμη και για εκείνον που είναι πρώτος, αν σηκώνει το κύπελλο το ένα πίσω από το άλλο και κάθε φορά ολοένα και λιγότεροι είναι από κάτω για να τον χαιρετήσουν, η διαρκής επιτυχία χάνει την αξία που πρέπει να έχει.

Κι ακόμα και τώρα όμως, δεν έχουν αλλάξει πολλά για την ενασχόληση του κόσμου. Υπάρχει μία τάση, περισσότερα σχόλια στα κοινωνικά δίκτυα για παράδειγμα, τα οποία είναι όμως άνευ αξίας και περιεχομένου καθώς όλοι όσοι σχολιάζουν δεν είναι απαραίτητα και θεατές, κι απλά βρίσκονται εκεί για την… φασαρία. Με τη προοπτική να είναι, όπως εξηγεί η ίδια η διοργάνωση, να μεταφραστεί ένα ποσοστό των «περαστικών» σε μόνιμους, οι κανονισμοί αυτοί έχουν έρθει για να μείνουν. Με βάση το γεγονός πως την άλλη πλευρά την έχουμε δει πολλές σεζόν στην σειρά, μπορεί να έχουν και δίκιο. Σε κάθε περίπτωση τώρα τα πράγματα είναι αυτά που είναι…

Τα νέα όρια συγκριτικά με πριν
ΜΟΤΟ
Νέο όριο
Παλιό όριο
Aprilia
14700
14700
BMW
14950
14950
BMW 2019
14900
-
Ducati V2
12400
12400
Ducati V4
16100
16350
Honda
15050
14550
Kawasaki 2018
14100
14100
Kawasaki 2019
14600
14600
MV Agusta
14950
14950
Suzuki
14900
14900
Yamaha
14700
14700

 

Για την Ducati 250 στροφές δεν είναι ούτε τράβηγμα στο αυτί. Μπορεί κάθε πενήντα να βλέπεις την διαφορά, όμως στην πράξη τα αποθέματα δύναμης της V4 φτάνουν πολύ πιο χαμηλά από αυτό και σίγουρα δεν πρόκειται να φέρουν τα πάνω κάτω. Όπως αντίστοιχα δεν περιμένει κανείς να κυριαρχήσει η Honda επειδή απλά πήρε 500 στροφές περιθώριο.

Τα μάτια τώρα είναι στραμμένα στην BMW, την τελευταία που μπορεί να δεχτεί μείωση κι αυτό θα γίνει σε άλλους δύο αγώνες από την στιγμή που τώρα ξεκίνησαν να χρησιμοποιούν τον νέο κινητήρα, στην πλήρη αγωνιστική μορφή του. Αν αυτός τους δώσει πράγματι το περιθώριο που έλειπε, τότε η περίπτωσή τους θα εξεταστεί εκ νέου με τα νέα δεδομένα.

Ετικέτες