Motul WSBK: Ο Dixon βρίσκει ρυθμό με τη Honda - "Είμαι πολύ χαρούμενος, ήταν σαν νίκη στην Cremona "

H καλύτερη επίδοση στο 2026 τόσο για τον Βρετανό, όσο και για τη Honda
Dixon
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

29/9/2026

Αισθητή η βελτίωση του #96, μέρα με τη μέρα στην Cremona, εξασφαλίζοντας τα καλύτερα αποτελέσματα της μέχρι τώρα παρουσίας του στο WorldSBK

Ο Βρετανός Jake Dixon Honda HRC βελτιωνόταν μέρα με τη μέρα στον 10ο γύρο του WSBK στην Cremona, σημειώνοντας τα καλύτερα αποτελέσματα τόσο για τον ίδιο όσο και για τη Honda στη φετινή σεζόν. Ο Dixon αρχίζει να βρίσκει επιτέλους σταθερότητα πάνω στην CBR1000RR-R SP, όσο συμπληρώνει γύρους μετά την επιστροφή του από τον τραυματισμό που τον κράτησε εκτός δράσης σχεδόν σε ολόκληρο το πρώτο μισό της σεζόν. Ο Βρετανός ξεκίνησε δυνατά το Σάββατο με την 9η θέση, ισοφαρίζοντας το καλύτερο αποτέλεσμα της καριέρας του στο WorldSBK από το ντεμπούτο του ως wildcard το 2017, πριν βρει ακόμη περισσότερο ρυθμό το απόγευμα της Κυριακής και τερματίσει στην 6η θέση, το καλύτερο αποτέλεσμα της μέχρι σήμερα καριέρας του στο Πρωτάθλημα.

Από τον απογοητευτικό superpole στο καλύτερο αποτέλεσμα του πρώτου αγώνα

Ο Dixon δυσκολεύτηκε στην αρχή του Σαββατοκύριακου και πήρε μόλις την 18η θέση. Στον πρώτο αγώνα όμως έκανε εξαιρετική εκκίνηση και ήδη στην αρχή του δεύτερου γύρου είχε κερδίσει επτά θέσεις, ανεβαίνοντας στην 11η.

Στον ίδιο γύρο έχασε μία θέση από τον Stefano Manzi (GYTR GRT Yamaha WorldSBK Team), όμως τέσσερις γύρους αργότερα απάντησε στην 8η στροφή, παίρνοντας ξανά τη θέση από τον Ιταλό. Στον 7ο γύρο προσπέρασε και τον Αυστραλό ομόσταυλο του Manzi, Remy Gardner, στην ευθεία πριν από τη 11η στροφή. Στον 9ο γύρο εκμεταλλεύτηκε την πτώση του Alberto Surra μπροστά του και τερμάτισε στην 9η θέση. Ήταν ικανοποιημένος με το αποτέλεσμα, θεωρώντας όμως ότι το Σάββατο υπήρχε περιθώριο για ακόμη καλύτερη επίδοση.

"Γύρισα στα box με τα εμπρός και τα πίσω ελαστικά εντελώς κατεστραμμένα"

Ο Dixon βρήκε την ευκαιρία να διορθώσει την κακή επίδοση της κατάταξης στον αγώνα Superpole. Αυτή τη φορά ξεκίνησε από την 17η θέση, καθώς ο Gardner κρίθηκε νωρίτερα το πρωί ακατάλληλος να αγωνιστεί.

Ο αναβάτης με το #96 ολοκλήρωσε τον πρώτο γύρο στη 15η θέση, αφού οι Lorenzo Baldassarri (Team GoEleven) και Garrett Gerloff (Kawasaki WorldSBK Team) είχαν επαφή και κατέληξαν εκτός πίστας. Στον δεύτερο γύρο κέρδισε κι άλλες θέσεις, προσπερνώντας τον ομόσταυλό του, Somkiat Chantra, ενώ η πτώση του Alvaro Bautista (Barni Spark Racing Team) στη 6η στροφή και οι υποχωρήσεις των Ιταλών Manzi και Axel Bassani (bimota by Kawasaki Racing Team) τον βοήθησαν να ανέβει κι άλλο στην κατάταξη.

Ο Dixon συνέχισε να πιέζει και πήρε θέσεις από τους δύο αναβάτες της Pata Maxus Yamaha, Xavi Vierge στον 6ο γύρο και Andrea Locatelli στον 8ο, για να τερματίσει στην 9η θέση και να πάρει έτσι τον πρώτο βαθμό της καριέρας του σε Αγώνα Superpole.

Για την ανάκαμψή του στον αγώνα Superpole, ο Dixon είπε, "Δεν ξέρω πώς κατάφερα να ανέβω τόσο ψηλά. Είχα καλή αίσθηση από τη μοτοσυκλέτα, έκανα μερικές καλές προσπεράσεις και ήμουν τυχερός με κάποιους αναβάτες που έπεσαν, οπότε κατάφερα να φέρω ένα καλό αποτέλεσμα. Είμαι πολύ περήφανος. Νομίζω ότι δείχνει τη δουλειά που κάνει η Honda. Είμαι πολύ χαρούμενος, σήμερα ήταν σαν νίκη. Γύρισα στα box με το εμπρός και το πίσω ελαστικό εντελώς κατεστραμμένα μετά τη μισή απόσταση του αγώνα, επειδή προσπάθησα να μείνω όσο περισσότερο μπορούσα με το μπροστινό γκρουπ. Νομίζω ότι όλοι μπορούμε να κρατάμε ψηλά το κεφάλι μας και να είμαστε περήφανοι. Ελπίζω ότι από τώρα μέχρι το Estoril θα έχουμε κάποιες ακόμη αναβαθμίσεις, καθώς η ομάδα δοκιμών με τον Jonny στη Βρετανία και οι άνθρωποι στην Ιαπωνία δουλεύουν σκληρά."

"Η δουλειά που γίνεται παρασκηνιακά αρχίζει επιτέλους να φαίνεται"

Στον αγώνα 2 ο Dixon ξεκίνησε από την καλύτερη 9η θέση. Έχασε μία θέση στην εκκίνηση και έπεσε στη 10η, όμως ανέβηκε ξανά μετά την πτώση του Miguel Oliveira (ROKiT BMW Motorrad WorldSBK Team), ο οποίος βρισκόταν στην 5η θέση και εγκατέλειψε στον 2ο γύρο στη 10η στροφή.

Στη συνέχεια κέρδισε κι άλλες θέσεις στις στροφές 4 και 5, περνώντας εσωτερικά τον Gerloff και τον Tommy Bridewell (Superbikes Advocates), ο οποίος είχε πέσει από μία θέση μπροστά του στη 10η στροφή. Ο Dixon συνέχισε να πιέζει, σημειώνοντας τον καλύτερο γύρο του στον 9ο γύρο με 1'29.111". Στον 11ο γύρο εκμεταλλεύτηκε και την πτώση του Sam Lowes (ELF Marc VDS Racing Team), ανεβαίνοντας στην 6η θέση, στην οποία και τερμάτισε.

Μιλώντας για το καλύτερο μέχρι σήμερα Σαββατοκύριακό του, ο Dixon έδωσε τόνισε την συνολική δουλειά της ομάδας:

"Εδώ σίγουρα δεν είναι εύκολα τα πράγματα και η ομάδα μου έδωσε μια εξαιρετική μοτοσυκλέτα αυτό το Σαββατοκύριακο. Δουλεύουν σκληρά στο παρασκήνιο για να φέρουν πράγματα που θα με βοηθήσουν να αισθάνομαι καλύτερα. Βήμα-βήμα έχουμε κάνει καλή πρόοδο από τις δοκιμές που έχουμε πραγματοποιήσει. Δεν νομίζω ότι τους αναγνωρίζεται αρκετά η δουλειά που κάνουν. Νομίζω ότι δέχονται πολλές επικρίσεις στα media και δεν θεωρώ ότι το αξίζουν, γιατί δουλεύουν πραγματικά πολύ σκληρά πίσω από τις κάμερες. Εγώ βλέπω αυτή την προσπάθεια από κοντά και επιτέλους τώρα αρχίζει να φαίνεται. Είμαι πλέον και εγώ σε καλή φυσική κατάσταση και βήμα-βήμα προσπαθούμε να κάνουμε ακόμη μεγαλύτερη πρόοδο."

MOTUL WSBK 2026: Αυτοί είναι οι αρχιμηχανικοί των αναβατών – όλες οι μεταγραφές

Είναι οι τύποι που κάνουν τη δουλειά στο παρασκήνιο, διαδραματίζοντας σημαντικότατο ρόλο
wsbk
Από τον

Παύλο Καρατζά

11/2/2026

Στα κορυφαία πρωταθλήματα υπάρχει πάντα η συζήτηση γύρω από τις μεταγραφές των αναβατών, όμως δεν πρέπει να ξεχνάμε και την αγορά των αρχιμηχανικών, οι οποίοι είναι πολύ σημαντικοί και παίζουν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη μιας μοτοσυκλέτας, που με την σειρά της θα επηρεάσει και τα αποτελέσματα ενός πρωταθλήματος.

Παρακάτω λοιπόν θα ασχοληθούμε με την αγορά των αρχιμηχανικών του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Superbike για την σεζόν του 2026.

Ο Iker Lecuona της Ducati Aruba θα έχει στο πλάι του τον Andrea Oleari, που συνεργαζόταν μέχρι πρόσφατα με τον Dominique Aegerter στην ομάδα GRT. Ο Axel Bassani θα δουλέψει με τον Uri Pallares, που μετακινήθηκε στη Bimota μετά από συνεργασία με τον Jonathan Rea στη Yamaha. Οι δυο τους είχαν δουλέψει μαζί και στα χρυσά χρόνια του Rea στην Kawasaki.

Ο Alvaro Bautista μετακόμισε στη Barni, τερματίζοντας τη μακρά συνεργασία του με τον Giulio Nava, ο οποίος θα είναι δίπλα στον Andrea Locatelli στην ομάδα της Yamaha. Με την άφιξη του Giulio Nava δίπλα στον Locatelli, ο Tom O’Kane αλλάζει πλευρά στην Yamaha και θα ακολουθήσει τον Xavi Vierge.

Ο Miguel Oliveira, που προήλθε από το MotoGP, θα έχει αρχιμηχανικό τον Αυστραλό Andrew Pitt, ο οποίος καλείται να αντικαταστήσει τον Phil Marron που συνεργαζόταν με τον Toprak Razgatlioglu.

Ο Garrett Gerloff της Kawasaki θα ξαναδουλέψει με τον Les Pearson, αφού στην πρώτη του σεζόν με τον Ιάπωνα κατασκευαστή είχε αρχιμηχανικό τον Pietro Caprara.

Στην ομάδα της Barni, ο Bautista τώρα θα έχει στον πάγκο του τον Luca Minelli, πρώην αρχιμηχανικό του Danilo Petrucci.

Οι αλλαγές δεν σταματούν εκεί, γιατί ο Tarran Mackenzie θα δουλέψει με τον Paolo Zavalloni, έναν μηχανικό με εμπειρία από το MotoGP στην ομάδα Gresini Racing.

Με τη μετακίνηση του Michael van der Mark στην ομάδα της BMW στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Αντοχής, ο Danilo Petrucci θα έχει ως αρχιμηχανικό τον Marcus Eschenbacher. Όσο για τον Stefano Manzi, θα τον συνοδεύει ο Tommaso Noccioli.

Ο Mattia Rato και ο Alberto Surra θα έχουν τους Andrea Caprani και Maurizio Cambarau, αντίστοιχα.

Δεν υπάρχουν αλλαγές για τον Nicolò Bulega, που θα συνεχίσει με τον έμπιστο τεχνικό του, τον Tommaso Raponi.

Οι Alex Lowes και Sam Lowes θα δουλέψουν με τους Pere Riba και Gorka Segura, αντίστοιχα.

Ο Montella θα έχει τον Corsini, ενώ ο Damiano Evangelisti θα είναι μαζί με τον Remy Gardner. Τέλος, ο Bahattin Sofuoglu θα συνεργαστεί με τον Federico D’Alessandro.