Scott Redding: “Θα μπορούσα να τρέχω με BMW!”

Οι λόγοι που δεν υπέγραψε
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

15/4/2020

Η καριέρα του Scott Redding είναι γεμάτη σκαμπανεβάσματα με τη μεγαλύτερη κατρακύλα να σημειώνεται πριν από δύο χρόνια. Η πορεία του ξεκίνησε φανταστικά και ήταν γεμάτη επιτυχίες καθώς αποτελεί τον μικρότερο σε ηλικία αναβάτη που στέφθηκε νικητής σε έναν αγώνα της GP125 το 2008. Αργότερα, το 2014, έκανε το ντεμπούτο του στα MotoGP φορώντας τα χρώματα της Gresini, πάνω στη σέλα της Honda και το 2015 στο Misano σημείωσε τον πρώτο του τερματισμό εντός βάθρου. Ένα χρόνο αργότερα, με τα χρώματα της Octo Pramac Racing πλέον, κατέκτησε άλλο ένα βάθρο στο Assen με τη μοτοσυκλέτα της Ducati. Ωστόσο, το 2018 επέστρεψε στην Gresini, η οποία αυτή τη φορά χρησιμοποιούσε τη μοτοσυκλέτα της Aprilia και οι επιδόσεις τους δεν ήταν αρκετά καλές ώστε να συνεχίσει στα MotoGP.

Προς το τέλος του πρωταθλήματος του 2018, ο Scott Reding είχε απασχολήσει τον ειδικό Τύπο με τη συμπεριφορά του εκτός αγώνων, η οποία είχε επηρεαστεί απ’ την επικείμενη αποχώρησή του απ’ τα MotoGP. Όλοι θυμόμαστε το video που o Redding είχε κοινοποιήσει στα social media ραπάρωντας σε μια όχι και τόσο συνειδητή κατάσταση, ενώ αργότερα υπήρξε φυσικός αυτουργός (κατά λάθος) στην εξάρθρωση του ώμου του Marc Marquez όταν ο Ισπανός πανηγύριζε τον έβδομο τίτλο του. Όπως αποδεικνύεται πλέον, η ψυχολογία του Redding είχε κλονιστεί όταν είδε την καριέρα του να οδηγείται σε αδιέξοδο και σε συνδυασμό με τον χαρακτήρα του – θυμίζει λίγο Barry Sheene, πάντα ετοιμόλογος και γυναικάς – πήρε αρκετές λάθος αποφάσεις. Σε αυτό το σημείο να τονίσουμε πώς η συμπεριφορά του δεν είναι αδικαιολόγητη, αφού και η ψυχολογία του Johann Zarco επηρεάστηκε απ’ τον ίδιο λόγο, σε τέτοιο βαθμό μάλιστα που να παλεύει με την κατάθλιψή…

O Redding πανηγυρίζει τον τίτλο του στα BSB το 2019

 

Πλέον όλα αυτά ανήκουν στο παρελθόν και ο Redding δείχνει ότι έχει πάρει τον ίσιο δρόμο και είναι πιο αφοσιωμένος από ποτέ στο σκοπό του, που δεν είναι άλλος απ’ το να γίνει παγκόσμιος πρωταθλητής. Αυτό φάνηκε τόσο απ’ τον τίτλο στα BSB (το βρετανικό πρωτάθλημα των Superbike) πάνω στη σέλα Ducati V4R, που ήταν αρκετό για να του αυξήσει το ηθικό κατακόρυφα αλλά και απ’ τις αμέτρητες ώρες που επενδύει στην προπόνηση. Τώρα, έχει επιστρέψει στη παγκόσμια σκηνή με ένα εκρηκτικό ντεμπούτο στα Motul WSBK, όμως τα πράγματα θα μπορούσαν να ήταν πολύ διαφορετικά αν είχε επιλέξει να συνεργαστεί με τη BMW το 2018. Πριν πάρει μέρος στα BSB, η Shaun Muir Racing, που είναι η εργοστασιακή ομάδα της BMW πλέον, του έκανε πρόταση να γίνει ο teammate του Tom Sykes. “Ήμουν πολύ κοντά στο να υπογράψω,” ανέφερε στο speedweek ο πλέον εργοστασιακός αναβάτης της Ducati στα Superbikes. Παράλληλα αποκάλυψε πώς ο λόγος που δεν το έκανε ήταν επειδή κανένας αναβάτης δεν έχει κερδίσει αγώνα με την S1000RR – κάτι που ισχύει μέχρι και σήμερα, αν και ο Sykes έχει τερματίσει συνολικά τέσσερις φορές είτε δεύτερος είτε τρίτος με τα χρώματα της BMW. “Ήθελα να είμαι σίγουρος ότι η μοτοσυκλέτα που θα οδηγούσα, θα ήταν αρκετά ανταγωνιστική ώστε να μπορέσω να παλέψω για τον τίτλο. Ήξερα πως η μοτοσυκλέτα της Ducati είχε αυτή τη δυνατότητα και αυτό είναι κάτι που βοηθά την ψυχολογία σου, επειδή έχεις λιγότερα θέματα να σε προβληματίζουν σε ό,τι αφορά τις επιδόσεις της μοτοσυκλέτας. Έτσι πήρα το ρίσκο και δεν υπέγραψα με τη BMW,” ανέφερε ο Redding.

Το ντεπούτο του Scott Redding ήταν εντυπωσιακό με τρεις τερματισμούς στη τρίτη θέση στον πρώτο αγώνα των Superbikes για το 2020  

 

Οι πλανήτες ευθυγραμμίστηκαν ή καλύτερα τα μηδενικά που προσέφερε η Honda ήταν περισσότερα από αυτά που έδινε η Ducati στον Alvaro Bautista κι έτσι η σέλα της V4R στην Aruba.it – Racing Ducati έμεινε κενή, δημιουργώντας τις κατάλληλες συγκυρίες για την επιστροφή του Redding στη παγκόσμια σκηνή. Μια θέση που του αξίζει και με το παραπάνω, αφού απέδειξε πως έχει το πνεύμα του πρωταθλητή, κερδίζοντας τον τίτλο στα BSB, ενώ αν κρίνουμε απ’ το Phillip Island έχει και τη σταθερότητα που απαιτείται για να είσαι πάντοτε έτοιμος να διεκδικήσεις τη νίκη όταν έχεις την ευκαιρία. Τέλος, ένας απ’ τους λόγους που είναι πολύ πιθανό να απέρριψε τη BMW ο Βρετανός αναβάτης είναι ότι η γερμανική εταιρεία δεν συμμετέχει στα MotoGP, καθώς σε περίπτωση που ο Redding θα ήθελε να επιστρέψει στο κορυφαίο επίπεδο αγώνων, θα ήταν αδύνατο να το κάνει μέσα απ’ αυτήν.

Ετικέτες

MOTUL WSSP 2026 Phillip Island Test: Jaume Masia και Ducati Panigale V2 στην κορυφή

Δεύτερος ο Oli Bayliss, γιος του παγκόσμιου πρωταθλητή Troy Bayliss
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

17/2/2026

Τελείωσε μόλις το διήμερο τεστ και της κατηγορίας Supersport, με τον Jaume Masia να είναι ο ταχύτερος, με δεύτερο τον Oli Bayliss που φαίνεται ιδιαίτερα ανταγωνιστικός. Θετική εντύπωση έκαναν οι μοτοσυκλέτες της ZXMOTO και αρνητική η επίδοση του Dominique Aegerter.

Η πρώτη ημέρα του διήμερου επίσημου τεστ της κατηγορίας Supersport βρήκε τον Jaume Masia της ομάδας Orelac Racing VerdNatura, που συμμετέχει με Ducati Panigale V2 στην πρώτη θέση της κατάταξης, με δεύτερο τον Oli Bayliss της PTR Triumph Factory Racing με Triumph Street Triple 765 RS και στην τρίτη θέση τον Philipp Oettl της Feel Racing WorldSSP Team, που συμμετέχει με Ducati Panigale V2.

Εντύπωση προκαλεί πως ο δευτεραθλητής της περσινής σεζόν Can Oncu της Pata Yamaha Ten Kate Racing με Yamaha YZF-R9 πέτυχε τον τέταρτο καλύτερο χρόνο, αλλά και πως ο Oli Bayliss φαίνεται ξαφνικά ιδιαίτερα ανταγωνιστικός στην πέμπτη του σεζόν στον θεσμό και παρότι δεν είχε δείξει κάτι ιδιαίτερο τις προηγούμενες. Ο Oli είναι γιος του τρεις φορές Παγκόσμιου Πρωταθλητή Superbike Troy Bayliss.

Οι δύο ZXMOTO ήταν αρκετά ανταγωνιστικές με τον Valentin Debise να παίρνει τη 12η θέση και τον Federico Caricasulo στη 17η, στα πρώτα δείγματα γραφής της ZXMOTO 820RR. Παρακάτω μπορείτε να δείτε τους έξι ταχύτερους της πρώτης ημέρας:

1. Jaume Masia (Orelac Racing VerdNatura): 1’32.541s
2. Oli Bayliss (PTR Triumph Factory Racing): +0.344s
3. Philipp Oettl (Feel Racing WorldSSP Team): +0.450s
4. Can Oncu (Pata Yamaha Ten Kate Racing): +0.582s
5. Ondrej Vostatek (Compos Racing Team): +0.624s
6. Roberto Garcia (GMT94 Yamaha): +0.830s

Η δεύτερη ημέρα ήταν βροχερή, εκτός από το πρώτο 20λεπτο και βρήκε και πάλι τον Jaume Masia στην κορυφή της κατάταξης μπροστά από Oli Bayliss και τον  teammate του Tom Booth-Amos (PTR Triumph Factory Racing). Την εξάδα συμπλήρωσαν οι Philipp Oettl (Feel Racing WorldSSP Team), Lucas Mahias (GMT94 Yamaha) και Ondrej Vostatek (Compos Racing Team).

Δεν γίνεται να μη σχολιαστεί η κακή εμφάνιση του Dominique Aegerter που έχει κατακτήσει δύο Παγκόσμιους τίτλους στην Supersport (2021 και 2022) και φέτος επανήλθε στην κατηγορία, όμως βρέθηκε σχεδόν στον πάτο της κατάταξης. Αντίθετα ο Valentin Debise ήταν μέσα στην πρώτη δεκάδα με την ZXMOTO 820RR. Παρακάτω μπορείτε να δείτε του έξι ταχύτερους της δεύτερης ημέρας:

1 Jaume Masia (Orelac Racing VerdNatura) 1’32.525s 39 Laps

2. Oli Bayliss (PTR Triumph Factory Racing) +0.034s 38 Laps

3. Tom Booth-Amos (PTR Triumph Factory Racing) +0.188s 29 Laps

4. Philipp Oettl (Feel Racing WorldSSP Team) +0.233s 38 Laps

5. Lucas Mahias (GMT94 Yamaha) +0.334s 43 Laps

6. Ondrej Vostatek (Compos Racing Team) +0.337s 28 Laps

Περισσότερα αναμένουμε να δούμε και επί του πρακτέου το επόμενο Σαββατοκύριακο, στον πρώτο αγώνα του πρωταθλήματος.