Dakar 2023 – Kove: Η πιο σοβαρή έως τώρα εργοστασιακή κινέζικη ομάδα στο Rally Dakar

Κινέζοι αναβάτες με κινέζικη μοτοσυκλέτα - Έχει ξανά γίνει, τώρα πιο σοβαρά
Η Kove στο DAKAR 2023
Κινέζοι αναβάτες με κινέζικη μοτοσυκλέτα - Έχει ξανά γίνει, τώρα πιο σοβαρά
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

2/1/2023

Στο φετινό Dakar αγωνίζεται η Kove με μία κανονική εργοστασιακή ομάδα και με Κινέζους αναβάτες. Κινέζοι αναβάτες έχουν υπάρξει πολλοί εδώ και χρόνια στο Dakar, επίσης έχει ξανά υπάρξει κινέζικη εργοστασιακή ομάδα, ήταν το 2017 με την Zongshen και θα δούμε στο τέλος του άρθρου τι έγινε τότε, καθώς υπάρχει μία μικρή σύνδεση και με την Kove στο σήμερα.

Η Kove είναι η μία σχετικά καινούρια κινέζικη εταιρεία που ξεκίνησε συναρμολογώντας εξαρτήματα από διαφορετικούς προμηθευτές, κατασκευάζοντας έτσι μία σειρά πετυχημένων μοντέλων, ανάμεσά τους και η πεντακοσίων κυβικών Adventure μοτοσυκλέτα που την ξέρουμε ως Maverick και που έχουμε δοκιμάσει και αναλύσει στο MOTO.

Είναι επίσης η εταιρεία που σας παρουσιάσαμε ζωντανά από την EICMA όπου ξεχώρισε με το μοντέλο motocross όπως και με το Rally της, γιατί υποσχόταν να φέρει κάτι οικονομικά προσιτό σε κατηγορίες που το «απλό» είναι πλέον απλησίαστο. Βέβαια τα off-road μοντέλα δεν έχουν φτάσει εκεί μόνα τους, ούτε επειδή ποντάρουν πως για το χόμπι του ξοδεύει κανείς περισσότερα από ό,τι για την καθημερινή του μοτοσυκλέτα. Οι Motocross και οι Rally επιλογές που έχεις, είναι απόλυτα εξιδεικευμένες και έτοιμες ή σχεδόν έτοιμες για να αγωνιστείς στα εθνικά και όχι μόνο πρωταθλήματα γιατί η αγορά πήγαινε συνέχεια σε εκείνο που αποδεικνυόταν καλύτερο. Η εξέλιξή τους αντικατοπτρίζεται σε κάθε γραμμάριο βάρους που εξοικονομείται, και έπειτα από αυτό στις επιδόσεις τους και στον τρόπου σου επιτρέπουν να οδηγήσεις. Στην απόλυτη αυτή εξειδίκευση φτάσαμε επειδή και το κοινό έχει αλλάξει και επενδύει περισσότερο χρόνο στο χόμπι του, όπως αντίστοιχα συμβαίνει και στα superbike. Κανείς λοιπόν δεν λέει πως κακώς φτάσαμε σε αυτό το σημείο, η εξελικτική πορεία δεν θα μπορούσε να είναι διαφορετική αλλά δυστυχώς αντίστοιχα δεν εξελίχθηκε και το πορτοφόλι της πλειοψηφίας ώστε να μην ενοχλεί που μία Rally μοτοσυκλέτα έτοιμη για αγωνιστική χρήση, κοστίζει όσο δύο Adventure. Η Kove, ευτυχώς, δεν λέει πως με κόστος μισής Adventure θα μπορείς να κάνει ό,τι και με την άλλη που κοστίζει επί τέσσερα. Κι ευτυχώς γιατί αυτό θα ήταν ένα τεράστιο ψέμα που θα σηματοδοτούσε πως δεν πρέπει να ασχοληθεί κανείς περισσότερο μαζί τους. Αντιθέτως απευθύνονται στον κόσμο που θα ήθελε να ασχοληθεί με το άθλημα αλλά δεν θα το έκανε ποτέ γιατί δεν μπορεί να ξοδέψει το κόστος μίας μικρής γκαρσονιέρας για μία μοτοσυκλέτα που θα πετά στο χώμα, δεξιά και αριστερά. Λύσεις οικονομικές υπήρχαν και πριν από την Kove, αυτή απλά είναι μία διαφορετική προσέγγιση ενός έτσι κι αλλιώς χρόνιου προβλήματος.

Και είναι πρόβλημα γιατί συρρικνώνεται η αγορά αυτή που συνήθως τροφοδοτείται από πολέμαρχους των motocross enduro ή από τους λίγους που ανεβαίνουν σκαλί μετά τις Adventure. Οι προσιτές κινέζικες Rally δύσκολα θα αποτρέψουν κάποιον που μπορεί να διαθέσει ένα σεβαστό ποσό για το καλύτερο. Αντιθέτως όμως μπορούν να επιτρέψουν την πίτα αυτής της αγοράς να μεγαλώσει, προσελκύοντας ένα κοινό που έως τώρα οι παραδοσιακοί παίκτες έτσι κι αλλιώς δεν μπορούσαν να απευθυνθούν. Και μαζί να μεγαλώσει και το κοινό των αξεσουάρ, του εξοπλισμού αναβάτη, των ελαστικών της κατηγορίας κτλ. Αν θεωρεί λοιπόν κανείς πως υπάρχει άμεσος ανταγωνισμός ας το ξανά σκεφτεί. Ανταγωνισμός σε βάθος (μεγάλο) χρόνου θα μπορούσε να υπάρξει, αλλά μόνο αν μείνει η άλλη πλευρά στάσιμη.

Η Kove στο Dakar 2023

Ανεξαρτήτως αποτελέσματος ή αν αύριο σπάσουν οι κινητήρες όλων των Kove, συμβαίνει με τους καλύτερους βλέπε Honda Yamaha όταν λίγα χρόνια πριν ξανά μπήκαν στο Dakar για να ανακόψουν το τρελό σερί της KTM, με την Honda τελικά να το καταφέρνει. Τον πρώτο καιρό βέβαια γράφαμε τίτλους όπως «Έσπασε ο κινητήρας της Honda του Brabec κτλ…», αντίστοιχα και της Yamaha διότι πολύ απλά αυτή ήταν η πραγματικότητα. Που επίσης ουδεμία σχέση έχει με την αξιοπιστία γενικά των εταιρειών. Αντικατοπτρίζει μονάχα με τη γνώση του πώς να κρατήσεις την σκόνη μακριά ή πώς να φτιάξεις έναν κινητήρα με ανοχή στην σκόνη. Δηλαδή θέμα εμπειρίας και μόνο. Ακόμη και αν σήμερα κιόλας ή τις επόμενες μέρες είναι η σειρά της Kove για έναν τέτοιο τίτλο, το γεγονός δεν αλλάζει πως αυτή είναι η πρώτη φορά που ένας Κινέζος κατασκευαστής αντιμετωπίζει το θέμα «παγκόσμιοι αγώνες» και το Dakar, πιο σοβαρά από πριν.

Η Kove έχει μία εργοστασιακή ομάδα με δυνατό χαρτί τον DENG LIANSONG, τον τριαντάχρονο αναβάτη που έχει αγωνιστεί και στο παγκόσμιο Motocross και έχει τεράστια εμπειρία στο χώμα, όχι τόσο και στα Rally όμως. Έπειτα είναι ο νεότερος από τους τρεις, ο SUNIER SUNIER, ο οποίος όμως είναι μέχρι στιγμής και ο ταχύτερος της ομάδας ενώ έχει επίσης μεγάλη εμπειρία στην οδήγηση. Τρίτος ο FANG MINGJI ένας πρώην αστυνομικός που είναι όμως πολυπρωταθλητής στην Κίνα καθώς αγωνίζεται σε όλους τους χωμάτινους αγώνες περίπου δεκατέσσερα χρόνια στην σειρά, ενώ είναι νικητής και στο Taklimakan Rally.

Η Kove στο Dakar 2023
Από την μέση και προς τα κάτω στην γενική κατάταξη στο 1ο σκέλος, οι αναβάτες της Kove

Για να καταφέρει να ανταπεξέλθει στην πρόκληση, η Kove έδωσε τις μοτοσυκλέτες στους τρεις αναβάτες για προπόνηση εντός των συνόρων της, που λόγο συγκυρίας με την πανδημία δεν ήταν εύκολη υπόθεση και έπειτα τους έστειλε στο Dubai για να προπονηθούν με τους πατέρα και γιο, Dabrowski, τα καμάρια της Πολωνίας που έχουν μεγάλη εμπειρία στο Dakar και τώρα θα αγωνίζονται για 16η φορά.

Οι Dabrowski αποκάλυψαν διάφορα μυστικά της αγωνιστικής οδήγησης στο χώμα και στους αμμόλοφους στους τρεις Κινέζους αναβάτες και τους προετοίμασαν για τις διαφορές του εδάφους στην Σαουδική Αραβία. Ουσιαστικά η Kove, όπως και η Ινδική Hero που έχει δεκάδες φορές μεγαλύτερο όγκο πωλήσεων από εκείνη, έκανε το ελάχιστο που θα έπρεπε να κάνει κάποιος νέος κατασκευαστής. Μην το θεωρήσετε ως κάποια υπερ-προσπάθεια. Διαφέρει όμως έτη φωτός από εκείνο που είχε κάνει η Zongshen, η οποία «σύρθηκε» στο Dakar. Υπεύθυνοι για αυτό ο Willy Jobard και ο Thierry Béthys, δύο Γάλλοι ημίθεοι στη χώρα τους, για το Enduro και το Dakar, που το 2016  είχαν ήδη μία δεκαετία συμμετοχών στο δυσκολότερο Rally και έψαχναν τρόπο να συνεχίσουν να το κάνουν άλλη μία φορά χωρίς να βάζουν το χέρι -πιο βαθιά- στην δική τους τσέπη. Μέσα από την μεγάλη Γαλλική αγορά που οι Κινέζοι πάντα ακούν πρώτη (ακολουθεί η Ιταλική, η Γερμανική και η Ισπανική) βρήκαν τον σύνδεσμο που έπρεπε και κατέληξαν στην Zongshen που είχε την ρευστότητα να κάνει ένα Dakar μόνη της, πληρώνοντας η ίδια τα πάντα αν το ήθελε. Αδυνατούσαν όμως να δουν την πρακτική πλευρά μίας τέτοιας επένδυσης και το αντιμετώπισαν μονάχα ως μάρκετινγκ. Για αυτό και απαίτησαν από τους δύο Γάλλους να πάρουν μαζί τους και τρεις Κινέζους φτιάχνοντας μία ομάδα πέντε ατόμων. Από πλευράς αριθμού θα νόμιζε κανείς πως η Zongshen το είχε πάρει πιο σοβαρά και από την Hero, αλλά δεν ήταν έτσι τα πράγματα. Για παράδειγμα ένας από αυτούς ήταν ο Ταϊβανέζος Richie Jen τραγουδιστής και ηθοποιός, σηματοδοτώντας και την πιο αγνή εποχή του 2017 μιας και οι σχέσεις Κίνας - Ταϊβάν  δεν είχαν φτάσει στο σημερινό επίπεδο. Οι άλλοι δύο, ο Zhao Hongyi και ο Zhangmin ήταν πολύ πιο έμπειροι και ικανοί αναβάτες. Το μοτέρ του Hongyi έσπασε βέβαια από το πρώτο σκέλος ενώ γενικά η όλη εμφάνιση της Zongshen ήταν να απλά για να γραφτεί ως η πρώτη εργοστασιακή κινέζικη παρουσία, ένα πυροτέχνημα που έσβησε γρήγορα. Η προσπάθεια της Kove λοιπόν με στόχο να πάρουν μία γεύση φέτος και να επιστρέφουν κάθε χρόνο με καλύτερες βλέψεις, χρησιμοποιώντας το Dakar ως στάδιο εξέλιξης και βελτίωσης, δεν έχει καμία σχέση με εκείνη της Zongshen.

Σε αυτή την φωτογραφία οι δύο αυτές προσπάθειες ενώνονται καθώς οι αναβάτες της Kove φωτογραφίζονται με τους υπόλοιπους Κινέζους της Wu Pu Da Hai Dao Rally Team (αγωνίζονται με KTM). Οι δύο από δεξιά είναι οι αναβάτες της Zongshen

Η Kove στο Dakar 2023
Το σύνολο των Κινέζων αναβατών στο φετινό Dakar, με μπλε οι αναβάτες της Wu Pu Da Hai Dao Rally Team και από δεξιά ο Zhao Hongyi και ο Zhangmin που είχαν τρέξει με Zongshen

Η άλλη βασική διαφορά που έχει η Kove με ακόμη πιο σοβαρές προσπάθειες των outsiders, όπως είναι η Hero, είναι πως ξυπνά τα ένστικτα ανταγωνισμού της αγοράς μοτοσυκλέτας. Γιατί έχει ξεκάθαρα δηλώσει πως έρχεται στην Ευρώπη, όπως άλλωστε έχουμε γράψει εδώ, πως την περιμένουμε και στην Ελλάδα. Η Hero μπορεί να είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος κατασκευαστής μετά την Bajaj, που σημαίνει πως έχει την ρευστότητα να υποστηρίξει μία ευρωπαϊκή επέκταση αλλά προς το παρόν δεν έχει τέτοιο στόχο, άρα δεν «ενοχλεί» και κανένα. Περισσότερος κόσμος που γίνονται μοτοσυκλετιστές και περισσότεροι στην αγωνιστική μοτοσυκλέτα πρέπει να είναι το ζητούμενο, για να μην καταλήγουμε κάθε χρόνο λιγότεροι.

 

Ετικέτες

Το Isle Of Man Tourist Trophy 2025 ξεκίνησε! – Ολοκληρώθηκαν τα δοκιμαστικά sessions

Ολοκληρώθηκαν τα ελεύθερα δοκιμαστικά για τις κατηγορίες Sidecar, Supersport, Supertwin, Superbike και Supertwin
IoMTT Practice
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

28/5/2025

Τα ελεύθερα δοκιμαστικά του Isle of Man TT 2025 ξεκίνησαν τελικά το απόγευμα της Τρίτης, με μη χρονομετρημένα sessions για όλες τις κατηγορίες. Η έντονη βροχόπτωση κατά τη διάρκεια της προηγούμενης νύχτας και του πρωινού έδωσε τη θέση της σε διαστήματα με ήλιο, επιτρέποντας το πρόγραμμα να κυλίσει χωρίς απρόοπτα στη ορεινή διαδρομή

Παρά τις καλές συνθήκες, αρκετά σημεία της διαδρομής παρέμειναν νωπά, όπως τα Braddan, Laurel Bank, Glen Helen, το 11th Milestone, Glentramman και Keppel Gate, με τα Sidecars να είναι τα πρώτα που βγήκαν στην διαδρομή, ξεκινώντας με ελαφρά καθυστέρηση από το προγραμματισμένο, στις 6:35μμ.

Sidecar

Πρώτοι στην πίστα ήταν οι περσινοί διπλοί νικητές Ryan και Callum Crowe, το ντουέτο από το Isle of Man που θεωρείται φαβορί φέτος, οδηγώντας το Opul/Kelproperties LCR Honda. Ακολούθησε το δίδυμο Pete Founds/Jevan Walmsley (AWB Engineering DDM Honda) και  οι Ben Birchall/Patrick Rosney (Hager/Wyckham Blackwell LCR Honda).

Άλλοι “υποψήφιοι” για το βάθρο ήταν οι Lee Crawford/Scott Hardie (Team ARC/SJH Bodyworks LCR Kawasaki), ο Lewis Blackstock και ο νέος συνεπιβάτης Oscar Lawrence (Dave Holden Racing LCR Yamaha), καθώς και οι Παγκόσμιοι Πρωταθλητές 2022–23 Todd Ellis/Emmanuelle Clement (Brookland Sand & Aggregates CES Yamaha).

Οι αδερφοί Crowe ήταν οι πρώτοι που ολοκλήρωσαν έναν γύρο, αλλά επέλεξαν να σταματήσουν μετά τον πρώτο, παρότι το session των 35 λεπτών επέτρεπε και δεύτερο. Ένα πλήρωμα που δεν κατάφερε να εκμεταλλευτεί πλήρως την διαδρομή ήταν οι Ellis/Clement, που σταμάτησαν στο Kerromoar.

Οι Crawford/Hardie συνέχισαν για δεύτερο γύρο και τέθηκαν επικεφαλής στην διαδρομή, όπως και οι Birchall/Rosney με ελαφρώς πιο αργό ρυθμό. Ο νεοεισερχόμενος και δις Βρετανός Πρωταθλητής Stephen Kershaw, με τον Rhys Gibbons στη θέση του συνεπιβάτη, ολοκλήρωσαν επίσης δύο γύρους μετά από ρυθμίσεις.

Supersport / Supertwin

Στις 7:20μμ ξεκίνησε η συνεδρία των Supersport και Supertwin στη διαδρομή. Οι περισσότεροι κορυφαίοι οδηγοί ξεκίνησαν με τις Supersport μοτοσυκλέτες τους, ανάμεσά τους οι Dean Harrison (Honda Racing), Davey Todd (Milenco by Padgett’s Motorcycles Honda), James Hillier (Bournemouth Kawasaki), Josh Brookes (Jackson Racing powered by Prosper2 Honda) και Ian Hutchinson (MLav Racing Yamaha).

Δύο αξιοσημείωτες απουσίες από τους “Big Four” ήταν οι Michael Dunlop και Peter Hickman, οι οποίοι ακολούθησαν διαφορετική στρατηγική. Ο Dunlop ξεκίνησε πρώτος το session με την MD Racing Paton, πλαισιωμένος από τον Mike Browne (Boyce Precision Engineering by Russell Racing Yamaha), που πήρε γρήγορα το προβάδισμα.

Ο Browne ηγήθηκε του γύρου, με τον Dunlop να ακολουθεί από κοντά και να περνά για πρώτη φορά από τη στροφή που πλέον φέρει το όνομά του ‘MD’s’ σε κλειστή διαδρομή. O Dunlop πέρασε από τη στροφή “του” λίγο πριν το 27ο μίλι, οδηγώντας την Paton με την οποία κατέκτησε την 27η του νίκη στο TT και κατά διαβολική σύμπτωση στις 27 Μαΐου.

Πίσω τους ακολουθούσε ένα γκρουπ που περιλάμβανε Harrison, Todd, Hillier, Hutchinson, Brookes, Conor Cummins (Burrows Engineering by RK Racing Ducati) και James Hind (North Lincs Components Suzuki). Στο Mountain Course επέστρεψε για πρώτη φορά από το 2022 και ο δις νικητής Gary Johnson (Team Schleizer Dreieck Suzuki).

Μια ηχηρή εγκατάλειψη στον πρώτο γύρο ήταν αυτή του Paul Jordan, συναθλητή του Brookes. Ο Browne, ωστόσο, συνέχισε για δεύτερο γύρο, όπως και οι Harrison, Todd, Hutchinson και Cummins. Ο Dunlop μπήκε στα pits πριν επιστρέψει με τη Milwaukee Ducati του, ενώ ο Hickman βγήκε με τη Trooper Triumph από την PHR Performance στην κατηγορία Supersport.

Μετά τους δύο γύρους στη Yamaha 600cc, ο Browne πρόλαβε και έναν γύρο με την KMR Kawasaki που θα χρησιμοποιήσει στους αγώνες Supertwin. Το ίδιο έκανε και ο Todd με την ολοκαίνουργια Milenco by Padgett’s Paton, αλλά εγκατέλειψε στο Ginger Hall, χάνοντας πολύτιμο χρόνο πίστας με την μεγάλη μοτοσυκλέτα.

Superbike / Superstock

To απόγευμα ολοκληρώθηκε στις 8:15μμ με session 35 λεπτών για τις κατηγορίες Superbike και Superstock, δίνοντας στους οδηγούς την ευκαιρία για άλλους δύο γύρους στην ορεινή διαδρομή. Μπροστά βρέθηκαν οι Brookes και Hind, ακολουθούμενοι από τους David Johnson (Platinum Club Racing Kawasaki), Jordan, Hillier (Muc-Off Racing Honda) και Phil Crowe (Crowe Performance BMW). Ο Dunlop συμμετείχε με την MD Racing BMW Superbike, ενώ ο Hickman ξεκίνησε με την Monster Energy by 8TEN Racing Superstock BMW.

Οι Brookes, Hind, Johnson και Jordan ολοκλήρωσαν τον γύρο μαζί, με τον Dean Harrison να τους πλησιάζει σταδιακά. Όλοι πλην του Brookes συνέχισαν κατευθείαν για δεύτερο γύρο, ενώ ο Αυστραλός επέστρεψε με την Superstock Honda του. Οι Nathan Harrison (H&H Motorcycles Honda) και John McGuinness MBE (Honda Racing) ολοκλήρωσαν επίσης επιπλέον γύρους πριν κλείσει το session.