Dakar 2023 – Kove: Η πιο σοβαρή έως τώρα εργοστασιακή κινέζικη ομάδα στο Rally Dakar

Κινέζοι αναβάτες με κινέζικη μοτοσυκλέτα - Έχει ξανά γίνει, τώρα πιο σοβαρά
Η Kove στο DAKAR 2023
Κινέζοι αναβάτες με κινέζικη μοτοσυκλέτα - Έχει ξανά γίνει, τώρα πιο σοβαρά
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

2/1/2023

Στο φετινό Dakar αγωνίζεται η Kove με μία κανονική εργοστασιακή ομάδα και με Κινέζους αναβάτες. Κινέζοι αναβάτες έχουν υπάρξει πολλοί εδώ και χρόνια στο Dakar, επίσης έχει ξανά υπάρξει κινέζικη εργοστασιακή ομάδα, ήταν το 2017 με την Zongshen και θα δούμε στο τέλος του άρθρου τι έγινε τότε, καθώς υπάρχει μία μικρή σύνδεση και με την Kove στο σήμερα.

Η Kove είναι η μία σχετικά καινούρια κινέζικη εταιρεία που ξεκίνησε συναρμολογώντας εξαρτήματα από διαφορετικούς προμηθευτές, κατασκευάζοντας έτσι μία σειρά πετυχημένων μοντέλων, ανάμεσά τους και η πεντακοσίων κυβικών Adventure μοτοσυκλέτα που την ξέρουμε ως Maverick και που έχουμε δοκιμάσει και αναλύσει στο MOTO.

Είναι επίσης η εταιρεία που σας παρουσιάσαμε ζωντανά από την EICMA όπου ξεχώρισε με το μοντέλο motocross όπως και με το Rally της, γιατί υποσχόταν να φέρει κάτι οικονομικά προσιτό σε κατηγορίες που το «απλό» είναι πλέον απλησίαστο. Βέβαια τα off-road μοντέλα δεν έχουν φτάσει εκεί μόνα τους, ούτε επειδή ποντάρουν πως για το χόμπι του ξοδεύει κανείς περισσότερα από ό,τι για την καθημερινή του μοτοσυκλέτα. Οι Motocross και οι Rally επιλογές που έχεις, είναι απόλυτα εξιδεικευμένες και έτοιμες ή σχεδόν έτοιμες για να αγωνιστείς στα εθνικά και όχι μόνο πρωταθλήματα γιατί η αγορά πήγαινε συνέχεια σε εκείνο που αποδεικνυόταν καλύτερο. Η εξέλιξή τους αντικατοπτρίζεται σε κάθε γραμμάριο βάρους που εξοικονομείται, και έπειτα από αυτό στις επιδόσεις τους και στον τρόπου σου επιτρέπουν να οδηγήσεις. Στην απόλυτη αυτή εξειδίκευση φτάσαμε επειδή και το κοινό έχει αλλάξει και επενδύει περισσότερο χρόνο στο χόμπι του, όπως αντίστοιχα συμβαίνει και στα superbike. Κανείς λοιπόν δεν λέει πως κακώς φτάσαμε σε αυτό το σημείο, η εξελικτική πορεία δεν θα μπορούσε να είναι διαφορετική αλλά δυστυχώς αντίστοιχα δεν εξελίχθηκε και το πορτοφόλι της πλειοψηφίας ώστε να μην ενοχλεί που μία Rally μοτοσυκλέτα έτοιμη για αγωνιστική χρήση, κοστίζει όσο δύο Adventure. Η Kove, ευτυχώς, δεν λέει πως με κόστος μισής Adventure θα μπορείς να κάνει ό,τι και με την άλλη που κοστίζει επί τέσσερα. Κι ευτυχώς γιατί αυτό θα ήταν ένα τεράστιο ψέμα που θα σηματοδοτούσε πως δεν πρέπει να ασχοληθεί κανείς περισσότερο μαζί τους. Αντιθέτως απευθύνονται στον κόσμο που θα ήθελε να ασχοληθεί με το άθλημα αλλά δεν θα το έκανε ποτέ γιατί δεν μπορεί να ξοδέψει το κόστος μίας μικρής γκαρσονιέρας για μία μοτοσυκλέτα που θα πετά στο χώμα, δεξιά και αριστερά. Λύσεις οικονομικές υπήρχαν και πριν από την Kove, αυτή απλά είναι μία διαφορετική προσέγγιση ενός έτσι κι αλλιώς χρόνιου προβλήματος.

Και είναι πρόβλημα γιατί συρρικνώνεται η αγορά αυτή που συνήθως τροφοδοτείται από πολέμαρχους των motocross enduro ή από τους λίγους που ανεβαίνουν σκαλί μετά τις Adventure. Οι προσιτές κινέζικες Rally δύσκολα θα αποτρέψουν κάποιον που μπορεί να διαθέσει ένα σεβαστό ποσό για το καλύτερο. Αντιθέτως όμως μπορούν να επιτρέψουν την πίτα αυτής της αγοράς να μεγαλώσει, προσελκύοντας ένα κοινό που έως τώρα οι παραδοσιακοί παίκτες έτσι κι αλλιώς δεν μπορούσαν να απευθυνθούν. Και μαζί να μεγαλώσει και το κοινό των αξεσουάρ, του εξοπλισμού αναβάτη, των ελαστικών της κατηγορίας κτλ. Αν θεωρεί λοιπόν κανείς πως υπάρχει άμεσος ανταγωνισμός ας το ξανά σκεφτεί. Ανταγωνισμός σε βάθος (μεγάλο) χρόνου θα μπορούσε να υπάρξει, αλλά μόνο αν μείνει η άλλη πλευρά στάσιμη.

Η Kove στο Dakar 2023

Ανεξαρτήτως αποτελέσματος ή αν αύριο σπάσουν οι κινητήρες όλων των Kove, συμβαίνει με τους καλύτερους βλέπε Honda Yamaha όταν λίγα χρόνια πριν ξανά μπήκαν στο Dakar για να ανακόψουν το τρελό σερί της KTM, με την Honda τελικά να το καταφέρνει. Τον πρώτο καιρό βέβαια γράφαμε τίτλους όπως «Έσπασε ο κινητήρας της Honda του Brabec κτλ…», αντίστοιχα και της Yamaha διότι πολύ απλά αυτή ήταν η πραγματικότητα. Που επίσης ουδεμία σχέση έχει με την αξιοπιστία γενικά των εταιρειών. Αντικατοπτρίζει μονάχα με τη γνώση του πώς να κρατήσεις την σκόνη μακριά ή πώς να φτιάξεις έναν κινητήρα με ανοχή στην σκόνη. Δηλαδή θέμα εμπειρίας και μόνο. Ακόμη και αν σήμερα κιόλας ή τις επόμενες μέρες είναι η σειρά της Kove για έναν τέτοιο τίτλο, το γεγονός δεν αλλάζει πως αυτή είναι η πρώτη φορά που ένας Κινέζος κατασκευαστής αντιμετωπίζει το θέμα «παγκόσμιοι αγώνες» και το Dakar, πιο σοβαρά από πριν.

Η Kove έχει μία εργοστασιακή ομάδα με δυνατό χαρτί τον DENG LIANSONG, τον τριαντάχρονο αναβάτη που έχει αγωνιστεί και στο παγκόσμιο Motocross και έχει τεράστια εμπειρία στο χώμα, όχι τόσο και στα Rally όμως. Έπειτα είναι ο νεότερος από τους τρεις, ο SUNIER SUNIER, ο οποίος όμως είναι μέχρι στιγμής και ο ταχύτερος της ομάδας ενώ έχει επίσης μεγάλη εμπειρία στην οδήγηση. Τρίτος ο FANG MINGJI ένας πρώην αστυνομικός που είναι όμως πολυπρωταθλητής στην Κίνα καθώς αγωνίζεται σε όλους τους χωμάτινους αγώνες περίπου δεκατέσσερα χρόνια στην σειρά, ενώ είναι νικητής και στο Taklimakan Rally.

Η Kove στο Dakar 2023
Από την μέση και προς τα κάτω στην γενική κατάταξη στο 1ο σκέλος, οι αναβάτες της Kove

Για να καταφέρει να ανταπεξέλθει στην πρόκληση, η Kove έδωσε τις μοτοσυκλέτες στους τρεις αναβάτες για προπόνηση εντός των συνόρων της, που λόγο συγκυρίας με την πανδημία δεν ήταν εύκολη υπόθεση και έπειτα τους έστειλε στο Dubai για να προπονηθούν με τους πατέρα και γιο, Dabrowski, τα καμάρια της Πολωνίας που έχουν μεγάλη εμπειρία στο Dakar και τώρα θα αγωνίζονται για 16η φορά.

Οι Dabrowski αποκάλυψαν διάφορα μυστικά της αγωνιστικής οδήγησης στο χώμα και στους αμμόλοφους στους τρεις Κινέζους αναβάτες και τους προετοίμασαν για τις διαφορές του εδάφους στην Σαουδική Αραβία. Ουσιαστικά η Kove, όπως και η Ινδική Hero που έχει δεκάδες φορές μεγαλύτερο όγκο πωλήσεων από εκείνη, έκανε το ελάχιστο που θα έπρεπε να κάνει κάποιος νέος κατασκευαστής. Μην το θεωρήσετε ως κάποια υπερ-προσπάθεια. Διαφέρει όμως έτη φωτός από εκείνο που είχε κάνει η Zongshen, η οποία «σύρθηκε» στο Dakar. Υπεύθυνοι για αυτό ο Willy Jobard και ο Thierry Béthys, δύο Γάλλοι ημίθεοι στη χώρα τους, για το Enduro και το Dakar, που το 2016  είχαν ήδη μία δεκαετία συμμετοχών στο δυσκολότερο Rally και έψαχναν τρόπο να συνεχίσουν να το κάνουν άλλη μία φορά χωρίς να βάζουν το χέρι -πιο βαθιά- στην δική τους τσέπη. Μέσα από την μεγάλη Γαλλική αγορά που οι Κινέζοι πάντα ακούν πρώτη (ακολουθεί η Ιταλική, η Γερμανική και η Ισπανική) βρήκαν τον σύνδεσμο που έπρεπε και κατέληξαν στην Zongshen που είχε την ρευστότητα να κάνει ένα Dakar μόνη της, πληρώνοντας η ίδια τα πάντα αν το ήθελε. Αδυνατούσαν όμως να δουν την πρακτική πλευρά μίας τέτοιας επένδυσης και το αντιμετώπισαν μονάχα ως μάρκετινγκ. Για αυτό και απαίτησαν από τους δύο Γάλλους να πάρουν μαζί τους και τρεις Κινέζους φτιάχνοντας μία ομάδα πέντε ατόμων. Από πλευράς αριθμού θα νόμιζε κανείς πως η Zongshen το είχε πάρει πιο σοβαρά και από την Hero, αλλά δεν ήταν έτσι τα πράγματα. Για παράδειγμα ένας από αυτούς ήταν ο Ταϊβανέζος Richie Jen τραγουδιστής και ηθοποιός, σηματοδοτώντας και την πιο αγνή εποχή του 2017 μιας και οι σχέσεις Κίνας - Ταϊβάν  δεν είχαν φτάσει στο σημερινό επίπεδο. Οι άλλοι δύο, ο Zhao Hongyi και ο Zhangmin ήταν πολύ πιο έμπειροι και ικανοί αναβάτες. Το μοτέρ του Hongyi έσπασε βέβαια από το πρώτο σκέλος ενώ γενικά η όλη εμφάνιση της Zongshen ήταν να απλά για να γραφτεί ως η πρώτη εργοστασιακή κινέζικη παρουσία, ένα πυροτέχνημα που έσβησε γρήγορα. Η προσπάθεια της Kove λοιπόν με στόχο να πάρουν μία γεύση φέτος και να επιστρέφουν κάθε χρόνο με καλύτερες βλέψεις, χρησιμοποιώντας το Dakar ως στάδιο εξέλιξης και βελτίωσης, δεν έχει καμία σχέση με εκείνη της Zongshen.

Σε αυτή την φωτογραφία οι δύο αυτές προσπάθειες ενώνονται καθώς οι αναβάτες της Kove φωτογραφίζονται με τους υπόλοιπους Κινέζους της Wu Pu Da Hai Dao Rally Team (αγωνίζονται με KTM). Οι δύο από δεξιά είναι οι αναβάτες της Zongshen

Η Kove στο Dakar 2023
Το σύνολο των Κινέζων αναβατών στο φετινό Dakar, με μπλε οι αναβάτες της Wu Pu Da Hai Dao Rally Team και από δεξιά ο Zhao Hongyi και ο Zhangmin που είχαν τρέξει με Zongshen

Η άλλη βασική διαφορά που έχει η Kove με ακόμη πιο σοβαρές προσπάθειες των outsiders, όπως είναι η Hero, είναι πως ξυπνά τα ένστικτα ανταγωνισμού της αγοράς μοτοσυκλέτας. Γιατί έχει ξεκάθαρα δηλώσει πως έρχεται στην Ευρώπη, όπως άλλωστε έχουμε γράψει εδώ, πως την περιμένουμε και στην Ελλάδα. Η Hero μπορεί να είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος κατασκευαστής μετά την Bajaj, που σημαίνει πως έχει την ρευστότητα να υποστηρίξει μία ευρωπαϊκή επέκταση αλλά προς το παρόν δεν έχει τέτοιο στόχο, άρα δεν «ενοχλεί» και κανένα. Περισσότερος κόσμος που γίνονται μοτοσυκλετιστές και περισσότεροι στην αγωνιστική μοτοσυκλέτα πρέπει να είναι το ζητούμενο, για να μην καταλήγουμε κάθε χρόνο λιγότεροι.

 

Ετικέτες

Romaniacs, 2η Μέρα: Νίκη Κουζή και αποτελέσματα ανά κατηγορία – Τι θέση πήραν οι άλλοι Έλληνες [Photos]

Σε μία ημέρα που χαρακτηρίστηκε από την πρώτη νίκη Έλληνα αναβάτη στον θεσμό
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

31/7/2026

Ξεκινώντας τη δεύτερη ημέρα του Offroad, οι διαγωνιζόμενοι αντιμετώπισαν μια εξαιρετικά απαιτητική από τεχνική άποψη μέρα σε μια περιοχή που δεν είχε επισκεφτεί κανείς από το 2018. Πάμε να δούμε παρακάτω τι έγινε ανά κατηγορία.

Gold

Ο Mani Lettenbichler (KTM) κυριάρχησε απόλυτα στη διαδρομή, διατηρώντας έναν απίστευτο ρυθμό. Κατέγραψε τους πιο σταθερούς χρόνους στα σημεία ελέγχου, συνέχισε να ασκεί πίεση στους πιο κοντινούς αντιπάλους του, τον Teo Kabakchiev (Sherco) και τον Michael Walkner (GASGAS), γνωρίζοντας ότι κάθε δευτερόλεπτο θα μπορούσε να αποδειχθεί σημαντικό.

Ο Kabakchiev και ο Walkner ήταν αποφασισμένοι και διψασμένοι για νίκη, καταφέρνοντας να μειώσουν τη διαφορά στην αρχή της ημέρας. Ο Lettenbichler έφτασε στο «Rocks ‘n’ Roll», το 2ο στάδιο του LEATT LIVEmaniacs — ένα απότομο τμήμα με βράχους — με σημαντική διαφορά από τον Kabakchiev. Χωρίς τη δυνατότητα να δουν εκ των προτέρων το ακραίο έδαφος, οι διαγωνιζόμενοι αναγκάζονται να «διαβάσουν» τα εμπόδια και να προσαρμοστούν επί τόπου, βελτιώνοντας έτσι την προσέγγισή τους σε κάθε γύρο. Ο Lettenbichler διατήρησε το κλασικό του στυλ, βρίσκοντας τέλεια αρμονία με τη μοτοσυκλέτα του. Έσπευσε προς τον τερματισμό, ο οποίος βρισκόταν αμέσως μετά το στάδιο LIVEmaniacs, με προβάδισμα 12 λεπτών και 19 δευτερολέπτων έναντι του Kabakchiev.

Εν τω μεταξύ, ο Kabakchiev μπήκε στη διαδρομή LEATT LIVEmaniacs με τον Walkner να τον ακολουθεί από κοντά. Μαζί τους ήταν ο επιθετικός James Moore (Beta), οι αδελφοί Brightmore (GASGAS) και ο Thomas Scales (Beta). Μετά από μια ήδη εξαντλητική μέρα στο βουνό, ο Kabakchiev έδειξε κάποια σημάδια κόπωσης κατά τη διάρκεια των απαιτητικών τριών γύρων, αλλά κατάφερε να αντέξει και να φτάσει στον τερματισμό στη δεύτερη θέση, με τον Walkner να τον ακολουθεί από κοντά στην τρίτη θέση.

Top-3 κατηγορίας Gold:

Mani Lettenbichler

Teo Kabakchiev

Michael Walkner

 

Silver

Στην κατηγορία Silver προσφέρθηκε μια ισορροπημένη εμπειρία που συνδύαζε γρήγορη και απολαυστική οδήγηση με τεχνικές προκλήσεις, όπως το «Dragon’s Spine». Οι αναβάτες απόλαυσαν το εντυπωσιακό ορεινό τοπίο της Ρουμανίας, σε μια μέρα που συνδύαζε απαιτητική οδήγηση με αξέχαστα ορεινά τοπία. Οι τρεις πρώτοι της κατηγορίας Silver κατάφεραν να διατηρήσουν παρόμοιες διαφορές χρόνου μεταξύ τους, ακόμη και μετά από 127 χλμ. διαδρομών αγώνα. Ο Έλληνας Γιώργος Οκάογλου (Sherco) ήταν σταθερός και πήρε την 33η θέση. Τρεις θέσεις πιο πίσω (36ος) τερμάτισε ο αναβάτης WSBK Remy Gardner (Beta), ενώ η Sandra Gomez (Beta) έλαμψε στην 8η θέση, "ανεπίσημα" (καθώς δεν υπάρχει τέτοια κατηγορία στον αγώνα) πρώτη μεταξύ των Γυναικών.

Ο τερμάτισε στην 36η θέση.

Top-3 κατηγορίας Silver:

Sandon Kerswell

Florian Kirchmayer

Lorenz Steinkellner

 

Bronze

Η κατηγορία Bronze κάλυψε 132 χλμ. διαδρομών, όπου οι διαγωνιζόμενοι αντιμετώπισαν σύντομα τεχνικά τμήματα Hard Enduro, συμπεριλαμβανομένου του «κήπου» με τους μεγάλους βράχους. Υπήρχαν πολλά πολύ γρήγορα, ανοιχτά τμήματα που πρόσφεραν την ευκαιρία να απολαύσουν τον ρυθμό των ορεινών διαδρομών και το μαγευτικό τοπίο της Ρουμανίας.

Η Tjaša Fifer είχε μια εξαιρετική μέρα και ανέβηκε στην 4η θέση, προσπερνώντας τον Emanuel Gyenes, έναν έμπειρο βετεράνο της διοργάνωσης.

Top-3 κατηγορίας Bronze:

Benjamin Richter

David Rusanescu

Francisco Mateu

 

Iron 

Αν και η ημέρα χαρακτηρίστηκε από λιγότερες απαιτητικές στιγμές, οι διαγωνιζόμενοι είχαν την ευκαιρία να αντιμετωπίσουν μια σειρά από κλασικά τεχνικά τμήματα στο στυλ του Romaniacs κατά μήκος των 120 χλμ. διαδρομών του αγώνα.

Top-3 κατηγορίας Iron:

Nico Friedmann

Peter Wuth

Mark Whyte

 

Atom

Η κατηγορία Atom αντιμετώπισε τις πιο προσιτές διαδρομές στην κατηγορία Hard Enduro, καλύπτοντας 123 χλμ. απολαυστικών ορεινών διαδρομών. Οι διαγωνιζόμενοι βίωσαν και πάλι πολλά κλασικά χαρακτηριστικά του Romaniacs, με μερικές διασκεδαστικές και απροσδόκητες τεχνικές προκλήσεις κατά μήκος της διαδρομής, που τους κράτησαν σε εγρήγορση και τους διασκέδασαν.

Top-3 κατηγορίας Atom:

Daniel Fasching

Iñigo Zardoya Egaña

Kristaps Šmats

 

Adventure Ultimate

Όλα τα βλέμματα ήταν στραμμένα στους διαγωνιζόμενους της κατηγορίας Adventure Ultimate, καθώς ξεκίνησαν με μια εξαιρετικά τεχνική εκκίνηση τη δεύτερη ημέρα του Offroad, η οποία περιλάβανε ένα ιδιαίτερα δύσκολο τμήμα με βράχια. Με ελάχιστη διαφορά να χωρίζει τους πρωτοπόρους, η μάχη ήταν σκληρή, καθώς αντιμετώπιζαν το ένα απαιτητικό τμήμα μετά το άλλο. Ήταν μια εντυπωσιακή επίδειξη δεξιοτεχνίας, βλέποντας τους ελίτ διαγωνιζόμενους της κατηγορίας Ultimate να χειρίζονται με μαεστρία τις βαριές πολυκύλινδρες μοτοσυκλέτες τους σε έδαφος που συνήθως συνδέουμε με τις ελαφρύτερες μοτοσυκλέτες Hard Enduro.

Ο Mario Roman (CFMOTO), ο οποίος προτιμά το τεχνικό έδαφος, έχει κυριαρχήσει κατακτώντας τη νίκη κάθε μέρα μέχρι τώρα, αλλά όχι με άνετη διαφορά. Ο Pol Tarrés (Yamaha) τον ακολουθεί από κοντά και δεν θα παραχωρήσει εύκολα τη νίκη. Ο Dieter Rudolf (KTM) αποδεικνύεται φυσικό ταλέντο στην πρώτη του προσπάθεια στην κατηγορία Adv και έχει δείξει ότι μπορεί να βρίσκεται στην κορυφή μαζί με τους καλύτερους, καταγράφοντας και χτες τον τρίτο ταχύτερο χρόνο. Ο Mario Roman προπορεύεται κατά 5 λεπτά από τον Tarrés και κατά 8 λεπτά από τον Rudolf.

Top-3 κατηγορίας Adv Ultimate:

Mario Roman

Pol Tarrés

Dieter Rudolf

 

Adv Core

Η κατηγορία Adv Core είχε μια ελαφρώς πιο ήπια αρχή της ημέρας, μοιραζόμενη τη διαδρομή με την κατηγορία Lite μέσα από ένα εντυπωσιακό αλπικό τοπίο. Η τεχνική δυσκολία αυξήθηκε λίγο πριν το Service Point και τα τελευταία 10 χλμ. προσέφεραν ένα απαιτητικό φινάλε στο στυλ του Romaniacs. Η διαδρομή της ημέρας κάλυψε 110 χλμ.

Μετά από ένα άλμα βγήκε η αλυσίδα του Sam Sunderland (Triumph) που έπρεπε να προσπαθήσει σκληρά για να καλύψει την διαφορά από τον Παναγιώτη Κουζή (CFMOTO), ο οποίος ήταν εξαιρετικός και πήγαινε τέρμα γκάζι, παίρνοντας τελικά μία τεράστια νίκη, την πρώτη Έλληνα αναβάτη στο Romaniacs. Πρέπει να αναφερθεί πως ο Κουζής έφαγε μία τεράστια ποινή την πρώτη ημέρα, γι’ αυτό και παρά τη νίκη του βρίσκεται στην 31η θέση. Ο Γιώργος Κοινωνάς (CFMOTO) είχε ακόμη μία πολύ καλή ημέρα και τερμάτισε στην 14η θέση και έτσι βρίσκεται στην 12η θέση της κατηγορίας, πολύ κοντά στην πρώτη δεκάδα.

Top-3 κατηγορίας Adv Core:

Παναγιώτης Κουζής

Sam Sunderland

Rene Columna

 

Adventure Lite

Η κατηγορία Adventure Lite ξεκίνησε δυναμικά με μερικές ομαλές κατηφόρες, προσφέροντας παράλληλα εκπληκτική πανοραμική θέα. Στη συνέχεια, οι διαδρομές άλλαξαν χαρακτήρα, με έναν από τους πιο απαιτητικούς βρόχους των τεσσάρων ημερών πριν από το διάλειμμα στο Σημείο Συντήρησης. Μετά, οι διαγωνιζόμενοι αντιμετώπισαν έναν άλλο γραφικό βράχο πριν φτάσουν στον τερματισμό, όπου τους περίμεναν εκπλήξεις και μια ανάβαση με πλήρη επιτάχυνση σε μια μακρά πίστα σκι.

Top-3 κατηγορίας Adventure Lite:

Guishu He

Liviu Mircea Bereteu

Wen Min Su

 

eMoto Hobby

Top-3 κατηγορίας:

Valentin Rehrl

Martin Dosch

Karl-Jörg Mittendorf