Dakar 2019: Η τραγική πορεία του 53χρονου αναβάτη!

Κυνηγώντας τ' όνειρό του
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

17/1/2019

Ο Richard Main έχοντας χρόνια εμπειρίας στους χωμάτινους αγώνες, μέσα απ’ τους τίτλους που κατέκτησε τόσο στο αγγλικά όσο και στα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα motocross στα νιάτα του καθώς και απ’ την συμμετοχή του στο Red Bull Romaniacs, αποφάσισε φέτος να λάβει μέρος για πρώτη φορά στο Rally Dakar. Ο 53χρονος αναβάτης μπορεί να μην ιδιαίτερα γνωστός στο Rally με τις επιδόσεις του, καθώς ο στόχος του ήταν κυρίως ο τερματισμός του αγώνα και όχι το να βρεθεί ψηλά στην κατάταξη. Παρ’ όλα αυτά οι κίνδυνοι όσο μετριασμένοι κι αν είναι απ’ τους πιο ήπιους ρυθμούς δεν παύουν να καραδοκούν με αποτέλεσμα ακόμη κι έμπειροι αναβάτες όπως αυτός να ρισκάρουν πολλές φορές τη ζωή τους με διάφορους τρόπους.
Τα πρώτα προβλήματα στην πορεία του εμφανίστηκαν απ’ το 5ο κιόλας σκέλος του αγώνα, που εκτός απ’ τις δυσκολίες που αντιμετώπισε ενάντια στο αφιλόξενο περιβάλλον του Περού με τους αμμόλοφους αλλά και την ομίχλη, ήρθε αντιμέτωπος και με ένα σοβαρότερο. Κατά τη διάρκεια της ειδικής διαδρομής αφυδατώθηκε με αποτέλεσμα να χάσει την συγκέντρωσή του και να αποπροσανατολιστεί –λόγω της διαταραχής της ισορροπίας των ηλεκτρολυτών- καθιστώντας πιο δύσκολο τον τερματισμό του, ενώ παρέλειψε κι ένα WP με αποτέλεσμα να του τεθεί και η ανάλογη ποινή. Η μοτοσυκλέτα του (KTM 450RR) απ’ την πλευρά της είχε πρόβλημα με τον άξονα του μπροστινού τροχού το οποίο αποκαταστάθηκε όπως και η ισορροπία των ηλεκτρολυτών έτσι και οι δύο τους ήταν έτοιμοι να αγωνιστούν την επόμενη μέρα.

Οι δυσκολίες συνεχίστηκαν στο 6ο σκέλος καθώς στο τελευταίο κομμάτι της ειδικής που ήταν γεμάτο αμμόλοφους και κατά το σούρουπο ο Βρετανός αναβάτης σημείωσε την πρώτη μεγάλη του πτώση. Προς καλή του τύχη ο Main βγήκε “ατσαλάκωτος”  χάρη στον εξοπλισμό και κυρίως το κράνος που απόσβεσε αποτελεσματικά την κρούση απ’ την πέτρα. Ένα χτύπημα τόσο δυνατό που είχε ως αποτέλεσμα να σπάσει το κράνος. Τερματίζοντας επιτυχώς το 6ο σκέλος επισκέφτηκε τον γιατρό αφού βεβαιώθηκε πως είναι καλά αποφάσισε να προχωρήσει στην ολοκλήρωση του στόχο του με τη φλόγα να καίει δυνατά μέσα του.

Οι ατυχίες όμως δεν έμελλαν να σταματήσουν και στο 7ο σκέλος τα προβλήματα με την άμμο που εισχωρούσε στην μοτοσυκλέτα του, τον ανάγκασαν να σταματήσει –εκτός της διαδρομής- ώστε να την καθαρίσει. Η μοίρα, του επιφύλασσε άλλο ένα σκληρό παιχνίδι –όμως δεν ήταν το τελευταίο της-, καθώς με το που ξεκίνησε για να ξαναμπεί μέσα στην διαδρομή τον χτύπησε ένα φορτηγό πετώντας τον στον αέρα. Ο ατσάλινος αναβάτης κατάφερε να βγει αλώβητος για άλλη μια φορά –καθώς το χτύπημα δεν έγινε με μεγάλη ταχύτητα- όμως η μοτοσυκλέτα του είχε υποστεί ζημιά, με τους λαιμούς των εξατμίσεων να έχουν στραβώσει κι ως εκ τούτου άργησε να ολοκληρώσει το σκέλος. Παρά το ατυχές γεγονός, η θέλησή του για την ολοκλήρωση –ίσως- του πιο δύσκολου Rally παρέμεινε ακλόνητη.
Το τελειωτικό χτύπημα της μοίρας ήρθε στο 8ο σκέλος του αγώνα και ήταν αρκετά βαρύγδουπο καθώς εκτός ότι αποσύρθηκε απ’ τον αγώνα –όντας 74ος στη γενική κατάταξη- η ζωή του τέθηκε σε κίνδυνο. Σημείωσε μία άσχημη πτώση κατά την οποία έσπασε την λεκάνη και τραυματίστηκε στο πρόσωπο, ενώ είχε και εσωτερική αιμορραγία. Ευτυχώς η έγκαιρη διακομιδή του και το άμεσο χειρουργείο, που στέφθηκε με επιτυχία σταμάτησε την εσωτερική αιμορραγία. Στο πρόσωπο χρειάστηκε να κάνει 18 ράμματα, ενώ πλέον η κατάστασή του παρακολουθείται απ’ τους γιατρούς κάθε ώρα.

Πολλοί μπορεί να αναρωτηθούν τι είναι αυτό που μας ωθεί να φτάνουμε στα άκρα και να παίζουμε κορόνα γράμματα τη ζωή μας. Για κάποιους μπορεί να είναι η άσβεστη δίψα για αδρεναλίνη, για άλλους μπορεί να είναι η επιθυμία το όνομά τους να γραφτεί στην ιστορία. Στην περίπτωση του Main ήταν να γευτεί την εμπειρία του Dakar και να το ολοκληρώσει, έχοντας παράλληλα την πλήρη υποστήριξη απ’ την οικογένεια του παρά τις όσες διαφωνίες. Μπορεί να του στοίχησε κυρίως μακροπρόθεσμα -καθώς η αποκατάσταση του κατάγματος ποτέ δεν είναι πλήρης- όμως δεν παύει να είναι άξιος θαυμασμού που κυνήγησε τ' όνειρό του αψηφώντας τους κίνδυνους.

Ευχόμαστε στον Richard Main ταχεία ανάρρωση και καλή αποκατάσταση.

Ετικέτες

Isle of Man TT 2026: Ντεμπούτο του Caomhan Canny με τη Scott Racing

Ο Ιρλανδός αναβάτης ανεβαίνει επίπεδο μετά τη νίκη στο Grand Prix του Manx
COAMHAN CANNY
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

5/3/2026

Ο Caomhan Canny θα πραγματοποιήσει το ντεμπούτο του στο Isle of Man TT το 2026 με την ομάδα Scott Racing, συμμετέχοντας σε πολλές κατηγορίες και έχοντας ήδη αποκτήσει σημαντική εμπειρία στη θρυλική ορεινή διαδρομή.

Ο Caomhan Canny από το Donegal ετοιμάζεται για την πρώτη του συμμετοχή στο Isle of Man TT το 2026, με την ομάδα Scott Racing του Trevor Scott. Η συνεργασία αυτή αποτελεί ένα σημαντικό βήμα στην πορεία του αναβάτη, ο οποίος έχει ήδη αποκτήσει εμπειρία δύο ετών αγωνιζόμενος στην απαιτητική ορεινή διαδρομή.

Ο Canny θα συμμετάσχει στους αγώνες RST Superbike TT, RL360 Superstock TT και Milwaukee Senior TT οδηγώντας μια Aprilia RSV4, ενώ παράλληλα θα αγωνιστεί και στην κατηγορία Sportbike με μια Aprilia RS660.

COAMHAN CANNY

Επιπλέον, θα πάρει μέρος και στους αγώνες Monster Energy Supersport, οδηγώντας τη δική του Suzuki GSX-R750, η οποία θα δηλωθεί επίσης υπό τη δομή της Scott Racing.

Η συνεργασία με την Scott Racing προσφέρει στον Canny μεγαλύτερη τεχνική υποστήριξη και καλύτερη οργάνωση σε σχέση με προηγούμενες σεζόν, όπου μεγάλο μέρος της ευθύνης για την προετοιμασία βάρυνε τον ίδιο.

Ο στόχος για το 2026 είναι ξεκάθαρος, οργανωμένη προετοιμασία, σταδιακή εξέλιξη και σταθεροί γύροι στην διαδρομή μήκους 37,73. Οι χειμερινές δοκιμές στην Ισπανία, επικεντρώθηκαν στην εξοικείωση του αναβάτη με τις μεγάλες μοτοσυκλέτες και στη βελτίωση του στησίματος πριν από την εβδομάδα των δοκιμών στο νησί.

Η εξέλιξη του Canny στο νησί ήταν ιδιαίτερα γρήγορη. Το 2024 τραυματισμοί δεν του επέτρεψαν να δείξει πλήρως τη δουλειά που είχε προηγηθεί. Έναν χρόνο αργότερα όμως επέστρεψε δυναμικά, κατακτώντας τη νίκη στον αγώνα Senior του Manx Grand Prix.

Στην ίδια διοργάνωση πέτυχε γύρο με μέση ταχύτητα 120,846 mph, μπαίνοντας στο περίφημο "Tommy Club" (προς τιμή του Tommy Clucas, του πρώτου αναβάτη που πέρασε την μέση ωριαία των 120mph) και γινόμενος μόλις ο 35ος αναβάτης στην ιστορία που ξεπερνά το όριο των 120 mph (λίγο πάνω από 193 km/h) στον συγκεκριμένο αγώνα.

COAMHAN CANNY

Παρά το γεγονός ότι το 2026 θα είναι η πρώτη του συμμετοχή στο TT, ο Canny δεν είναι άπειρος. Ο αναβάτης από το Donegal μπαίνει πλέον στην τρίτη του χρονιά αγώνων στην απαιτητική διαδρομή, αξιοποιώντας τη γνώση που απέκτησε από το Manx Grand Prix.

Όπως δήλωσε ο ίδιος, "Ο στόχος ήταν πάντα το TT. Η νίκη στο Manx Grand Prix ήταν μια σημαντική στιγμή, αλλά ο στόχος ήταν πάντα να καθιερωθώ εδώ και να συνεχίσω να βελτιώνομαι. Δεν υπάρχουν προσδοκίες. Ακόμη και ο τερματισμός στον Senior TT θα είναι τεράστιο επίτευγμα. Θέλω να οδηγώ με ρυθμό που με κάνει να αισθάνομαι άνετα και να συνεχίσω να μαθαίνω."

Από την πλευρά του, ο Διευθυντής της ομάδας Trevor Scott δήλωσε: "Ο Caomhan έχει δείξει τι μπορεί να κάνει. Είναι το πρώτο του TT, αλλά έχει ήδη δείξει ωριμότητα και ταχύτητα. Ο δικός μας ρόλος είναι να του προσφέρουμε την υποστήριξη που χρειάζεται για να εξελιχθεί σε όλες τις κατηγορίες."

Το 2026 σηματοδοτεί το επόμενο στάδιο στην πορεία του Canny, καθώς ανεβαίνει πλέον στο επίπεδο του Isle of Man TT με ανταγωνιστικές μοτοσυκλέτες, έμπειρη ομάδα και στόχο τη σταθερή πρόοδο, χωρίς πίεση για άμεσα αποτελέσματα.