Dakar 2019: Η τραγική πορεία του 53χρονου αναβάτη!

Κυνηγώντας τ' όνειρό του
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

17/1/2019

Ο Richard Main έχοντας χρόνια εμπειρίας στους χωμάτινους αγώνες, μέσα απ’ τους τίτλους που κατέκτησε τόσο στο αγγλικά όσο και στα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα motocross στα νιάτα του καθώς και απ’ την συμμετοχή του στο Red Bull Romaniacs, αποφάσισε φέτος να λάβει μέρος για πρώτη φορά στο Rally Dakar. Ο 53χρονος αναβάτης μπορεί να μην ιδιαίτερα γνωστός στο Rally με τις επιδόσεις του, καθώς ο στόχος του ήταν κυρίως ο τερματισμός του αγώνα και όχι το να βρεθεί ψηλά στην κατάταξη. Παρ’ όλα αυτά οι κίνδυνοι όσο μετριασμένοι κι αν είναι απ’ τους πιο ήπιους ρυθμούς δεν παύουν να καραδοκούν με αποτέλεσμα ακόμη κι έμπειροι αναβάτες όπως αυτός να ρισκάρουν πολλές φορές τη ζωή τους με διάφορους τρόπους.
Τα πρώτα προβλήματα στην πορεία του εμφανίστηκαν απ’ το 5ο κιόλας σκέλος του αγώνα, που εκτός απ’ τις δυσκολίες που αντιμετώπισε ενάντια στο αφιλόξενο περιβάλλον του Περού με τους αμμόλοφους αλλά και την ομίχλη, ήρθε αντιμέτωπος και με ένα σοβαρότερο. Κατά τη διάρκεια της ειδικής διαδρομής αφυδατώθηκε με αποτέλεσμα να χάσει την συγκέντρωσή του και να αποπροσανατολιστεί –λόγω της διαταραχής της ισορροπίας των ηλεκτρολυτών- καθιστώντας πιο δύσκολο τον τερματισμό του, ενώ παρέλειψε κι ένα WP με αποτέλεσμα να του τεθεί και η ανάλογη ποινή. Η μοτοσυκλέτα του (KTM 450RR) απ’ την πλευρά της είχε πρόβλημα με τον άξονα του μπροστινού τροχού το οποίο αποκαταστάθηκε όπως και η ισορροπία των ηλεκτρολυτών έτσι και οι δύο τους ήταν έτοιμοι να αγωνιστούν την επόμενη μέρα.

Οι δυσκολίες συνεχίστηκαν στο 6ο σκέλος καθώς στο τελευταίο κομμάτι της ειδικής που ήταν γεμάτο αμμόλοφους και κατά το σούρουπο ο Βρετανός αναβάτης σημείωσε την πρώτη μεγάλη του πτώση. Προς καλή του τύχη ο Main βγήκε “ατσαλάκωτος”  χάρη στον εξοπλισμό και κυρίως το κράνος που απόσβεσε αποτελεσματικά την κρούση απ’ την πέτρα. Ένα χτύπημα τόσο δυνατό που είχε ως αποτέλεσμα να σπάσει το κράνος. Τερματίζοντας επιτυχώς το 6ο σκέλος επισκέφτηκε τον γιατρό αφού βεβαιώθηκε πως είναι καλά αποφάσισε να προχωρήσει στην ολοκλήρωση του στόχο του με τη φλόγα να καίει δυνατά μέσα του.

Οι ατυχίες όμως δεν έμελλαν να σταματήσουν και στο 7ο σκέλος τα προβλήματα με την άμμο που εισχωρούσε στην μοτοσυκλέτα του, τον ανάγκασαν να σταματήσει –εκτός της διαδρομής- ώστε να την καθαρίσει. Η μοίρα, του επιφύλασσε άλλο ένα σκληρό παιχνίδι –όμως δεν ήταν το τελευταίο της-, καθώς με το που ξεκίνησε για να ξαναμπεί μέσα στην διαδρομή τον χτύπησε ένα φορτηγό πετώντας τον στον αέρα. Ο ατσάλινος αναβάτης κατάφερε να βγει αλώβητος για άλλη μια φορά –καθώς το χτύπημα δεν έγινε με μεγάλη ταχύτητα- όμως η μοτοσυκλέτα του είχε υποστεί ζημιά, με τους λαιμούς των εξατμίσεων να έχουν στραβώσει κι ως εκ τούτου άργησε να ολοκληρώσει το σκέλος. Παρά το ατυχές γεγονός, η θέλησή του για την ολοκλήρωση –ίσως- του πιο δύσκολου Rally παρέμεινε ακλόνητη.
Το τελειωτικό χτύπημα της μοίρας ήρθε στο 8ο σκέλος του αγώνα και ήταν αρκετά βαρύγδουπο καθώς εκτός ότι αποσύρθηκε απ’ τον αγώνα –όντας 74ος στη γενική κατάταξη- η ζωή του τέθηκε σε κίνδυνο. Σημείωσε μία άσχημη πτώση κατά την οποία έσπασε την λεκάνη και τραυματίστηκε στο πρόσωπο, ενώ είχε και εσωτερική αιμορραγία. Ευτυχώς η έγκαιρη διακομιδή του και το άμεσο χειρουργείο, που στέφθηκε με επιτυχία σταμάτησε την εσωτερική αιμορραγία. Στο πρόσωπο χρειάστηκε να κάνει 18 ράμματα, ενώ πλέον η κατάστασή του παρακολουθείται απ’ τους γιατρούς κάθε ώρα.

Πολλοί μπορεί να αναρωτηθούν τι είναι αυτό που μας ωθεί να φτάνουμε στα άκρα και να παίζουμε κορόνα γράμματα τη ζωή μας. Για κάποιους μπορεί να είναι η άσβεστη δίψα για αδρεναλίνη, για άλλους μπορεί να είναι η επιθυμία το όνομά τους να γραφτεί στην ιστορία. Στην περίπτωση του Main ήταν να γευτεί την εμπειρία του Dakar και να το ολοκληρώσει, έχοντας παράλληλα την πλήρη υποστήριξη απ’ την οικογένεια του παρά τις όσες διαφωνίες. Μπορεί να του στοίχησε κυρίως μακροπρόθεσμα -καθώς η αποκατάσταση του κατάγματος ποτέ δεν είναι πλήρης- όμως δεν παύει να είναι άξιος θαυμασμού που κυνήγησε τ' όνειρό του αψηφώντας τους κίνδυνους.

Ευχόμαστε στον Richard Main ταχεία ανάρρωση και καλή αποκατάσταση.

Ετικέτες

Ian Hutchinson - Ντεμπούτο στα Supersport του ΙΟΜΤΤΤ 2026, με Ducati!

Μετά τον θρίαμβο του Dunlop το 2025, το Panigale V2 είναι το νέο φαβορί
Hutchinson - Ducati
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

29/1/2026

Στους αγώνες με τη μεγάλη διάρκεια στο Isle of Man TT όπου οι μοτοσυκλέτες διασχίζουν μεγάλη διάρκεια συνεχώς στα κόκκινα, η Ducati ήταν μέχρι πρότινος απούσα, όχι λόγω έλλειψης αξιοπιστίας, αλλά κυρίως χάρη στην απροθυμία του Borgo Panigale να ασχοληθεί με το Road Racing και την έλλειψη εργοστασιακής υποστήριξης και δεδομένων από τη διαδρομή. Όμως ο θρίαμβος του Michael Dunlop με το Panigale V2 το 2025 μπροστά από δεκάδες ιαπωνικές μοτοσυκλέτες άλλαξε τα δεδομένα.

Θυμίζουμε πως η Ducati ιστορικά δεν είχε παρουσία στο ΤΤ, όμως το 2025, καβάλα στο Panigale V2 ο Michale Dunlop σημείωσε δύο νίκες, γυρίζοντας με μέση ωριαία ταχύτητα 130+ μιλίων την ώρα και ξαφνικά… όλοι ήθελαν ένα Panigale V2.

Κάπως έτσι κι Ο Ian Hutchinson, ένας από τους πιο επιτυχημένους αναβάτες του ΤΤ με 16 συνολικά νίκες, 8 από τις οποίες στα Supersport, υπέγραψε για το 26 με την Burrows Engineering/RK Racing , αλλάζοντας μοτοσυκλέτα για τα SS από Yamaha σε Ducati!

Αυτή θα είναι η πρώτη φορά που ο “Bingley Bullet” από το Yorkshire θα αγωνιστεί με Ducati, με τον επικεφαλής της ομάδας, John Burrows να σημειώνει ότι ο Hutchinson είχε περάσει αρκετό χρόνο... πίσω από τον Conor Cummins πάνω στη V2 της ομάδας στον περσινό αγώνα (ο Cummins ήταν ο ταχύτερος των δοκιμών αν και δεν τα κατάφερε το ίδιο καλά στους αγώνες), κάτι που πιθανόν επηρέασε θετικά την επιλογή του.

Μετά την επιστροφή του στο TT πέρυσι, έπειτα από έναν χρόνο απουσίας, ο Hutchinson σημείωσε την καλύτερη επίδοσή του με την πέμπτη θέση στον πρώτο αγώνα Superstock, ενώ πρόσθεσε δύο ακόμη τερματισμούς στη δεκάδα στη Supersport. Το ιστορικό του στην κατηγορία παραμένει εντυπωσιακό: οκτώ νίκες από το 2007 έως το 2016, δεύτερος μόνο πίσω από τις 15 του Michael Dunlop. Η πρώτη του νίκη στο TT ήρθε το 2007 στη Supersport με την HM Plant Honda, ακολουθούμενη από επιτυχίες με την Padgetts Honda και στη συνέχεια δύο συνεχόμενα double το 2015 και 2016 με την Team Traction Control Yamaha.

Ο Hutchinson είναι ένας από μόλις επτά αναβάτες που έχουν γυρίσει τον γύρο πάνω από 128 μαω στη Supersport, και η συνεργασία με την Burrows Engineering/RK Racing στόχο έχει να του δώσει τα εργαλεία ώστε να χτυπήσει ξανά κορυφή σε μια από τις πιο ανταγωνιστικές κατηγορίες του TT.