Τα νέα από την 11η ειδική του Dakar στις 11 Ιανουαρίου του 2005, ήταν ένα σοκ για όλους όσοι ασχολούνταν με τους αγώνες μοτοσυκλετών και όχι μόνο με τον επικό αγώνα του Dakar. Η είδηση έπεσε σαν κεραμίδα πάνω σε όσους είχαν και μια μικρή, έστω, επαφή με τα αγωνιστικά δρώμενα. Διότι ο Fabrizio Meoni που έχασε τόσο τραγικά τη ζωή του, ήταν ήδη ένας από τους θρύλους του Dakar με παγκόσμια εμβέλεια και καθολική αποδοχή σε όλο το κοινό. Εκείνη την χρονιά μάλιστα, άλλος ένας αναβάτης της ΚΤΜ ο Ισπανός Jose Manuel Perez, είχε χάσει τη ζωή του νωρίτερα σε ένα ατύχημα στην έβδομη ειδική.
Από τότε έχουν περάσει 13 ολόκληρα χρόνια, αλλά το όνομα του Ιταλού αναβάτη συνεχίζει να "ζει" μέσα από όλους αυτούς που κρατούν την μνήμη του ζωντανή και μέσα από τις ίδιες τις επιτυχίες του. Ο Meoni ήταν 47 ετών όταν έφυγε από τη ζωή, έχοντας προλάβει όμως μέσα σ' αυτόν τον σύντομο βίο να σημειώσει σπουδαίες επιτυχίες στους αγώνες, τους οποίους αποκαλούσε "… η ζωή μου…". O Fabrizio γεννήθηκε παραμονή πρωτοχρονιάς το 1957 στο Castiglion Fiorentino. Η ενασχόλησή με το enduro ξεκίνησε το 1972 με το τοπικό club και δύο χρόνια αργότερα απέκτησε την πρώτη του μοτοσυκλέτα, ένα Ancilotti 50cc Enduro. Το 1975 ξεκίνησε την αγωνιστική του δράση, παρά το ότι ο πατέρας του θεωρούσε τους αγώνες "επικίνδυνους και ακριβούς", ενώ από την αρχή άρχισαν να έρχονται τα θετικά αποτελέσματα με νίκες.
Από το 1976 ως το 1978 αγωνίζεται στην κατηγορία των 125cc, με μοτοσυκλέτες της Beta της SWM και της Fantic Motor, κερδίζοντας το 1977 το πρώτο Πρωτάθλημα Toscano Enduro. Το 1978 αλλάζει κατηγορία και τις δύο επόμενες παίρνει μέρος στο παγκόσμιο πρωταθλήματος, με δύο τρίτες θέσεις στην Ιταλία και την Ισπανία, αλλά η στρατιωτική του θητεία του στερεί την παρουσία του από το σύνολο του πρωταθλήματος, περιορίζοντάς τον στην 6η και 7η θέση αντίστοιχα.
Το 1981 ανοίγει παράλληλα και την δική του επιχείρηση πώλησης χωματερών μοτοσυκλετών και αρχίζει να τρέχει ως ιδιώτης με ένα ΚΤΜ 250cc, τόσο στο motocross όσο και στο enduro, καταφέρνοντας μάλιστα να πάρει και μερικές νίκες στο ΜΧ, χωρίς ιδιαίτερη προετοιμασία. Τότε, το 1982, σταματά την ενεργό δράση στους αγώνες για μια πενταετία, θέλοντας να αφοσιωθεί πλήρως στην δουλειά του. Μάλιστα, η σύντροφός του, Elena, είναι αντίθετη με αυτή την απόφασή του, αλλά ο ίδιος ο Meoni δεν αλλάζει τις σκέψεις του.
Το 1987 επιστρέφει περιστασιακά σε αγώνες με μοτοσυκλέτες της ΚΤΜ και το 1988 έρχονται δύο τίτλοι στο παλμαρές του. Εκείνη την χρονιά παντρεύεται και την Elena που έμεινε μέχρι το τέλος στο πλευρό του. Το 1990 παίρνει για πρώτη φορά μέρος σε αγώνα στην Αφρική, πάνω στη σέλα ενός ΚΤΜ 500 για το Rally Tunisia. Μια ατυχία του στερεί την πρωτιά, αλλά την ίδια χρονιά στον αγώνα Lima-Rio κυριαρχεί ολοκληρωτικά έναντι των αντιπάλων του.
Το 1992 είναι η χρονιά της πρώτης συμμετοχής του στο Dakar. Πάνω σε ένα Yamaha XT660Z βγαίνει 12ος Γενικής και πρώτος ιδιώτης. Από τότε συνεχίζει να αγωνίζεται ανελλιπώς σε αγώνες Rally, ενώ το 1997 συμπεριλαμβάνεται στην εργοστασιακή ομάδα της ΚΤΜ. Το όνειρο όμως εκπληρώνεται το 2001, όταν παίρνει την πρώτη του νίκη στον θρυλικό αγώνα. Η ΚΤΜ του ζητάει την βοήθειά του να εξελίξει τον δικύλινδρο κινητήρα με τον οποίο ξανακερδίζει το Dakar την επόμενη χρονιά! Το 2003 κερδίζει και το Rally Tunisia και λίγο μετά τον εορτασμό των 45 γενεθλίων του τερματίζει τρίτος στο Dakar εκείνης της χρονιάς.
Δυστυχώς, η λαμπρή αυτή πορεία του Meoni, έμελλε να διακοπεί απότομα το 2005. Παρ' όλα αυτά όμως, η μορφή του τεράστιου αυτού Ιταλού αναβάτη έχει μείνει ανεξίτηλη στο χρόνο και θα αποτελεί για πάντα ένα εμβληματικό ορόσημο του Dakar.
