Isle Of Man TT 2019: Στην κορυφή ο Harrison

Ένα βήμα πιο κοντά στον αγώνα

Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

29/5/2019

Ο καιρός έκανε τελικά τη χάρη στους αγωνιζομένους του Isle Of Man TT και χθες προς το απόγευμα, δόθηκε η πολυπόθητη εντολή ώστε να αρχίσουν να κλείνουν οι δημόσιοι δρόμοι για να ξεκινήσει λίγο αργότερα το πρόγραμμα των κατατακτήριων δοκιμών που κανονικά ήταν να πραγματοποιηθούν τη Δευτέρα (όπως είχαμε αναφέρει λόγω κακοκαιρίας το πρόγραμμα άλλαξε). Η λιακάδα ήταν το κύριο χαρακτηριστικό της χθεσινής μέρας, η οποία όμως συνοδευόταν με δυνατούς ανέμους σε ολόκληρη τη διαδρομή.

Ο Dean Harrison συνέχισε να μονοπωλεί την κορυφαία θέση του πίνακα των χρονομετρήσεων, όπως έκανε στις δοκιμές της Κυριακής. Ήρθε πρώτος τόσο στην Superstock όσο και στην Superbike κατηγορία με την μέση ωριαία ταχύτητά του να φτάνει τα 208,15km/h και 208,45km/h αντίστοιχα.

Στο τέλος του άρθρου μπορείτε να δείτε αναλυτικά τους πίνακες με τους 10 πρώτους αναβάτες κάθε κατηγορίας

Ο Conor Cummins που γνωρίσαμε μαζί τον περασμένο Φεβρουάριο στην MBE της Verona, ξεκίνησε με αγωνιστική διάθεση και μέχρι τον δεύτερο γύρο του στη θρυλική διαδρομή των 60,7 χιλιομέτρων, σημείωνε μία μέση ταχύτητά του που ήταν πολύ κοντά στα 210km/h. Δυστυχώς όμως για αυτόν, είδε μαύρη σημαία εξαιτίας μηχανικού προβλήματος στην μοτοσυκλέτα. Οι κριτές είδαν να βγαίνει καπνός κι όταν τελικά του δόθηκε η άδεια να συνεχίσει, ολοκλήρωσε το γύρο του με χαμηλότερη μέση ωριαία στα 167,3km/h. Παρά τις δυσκολίες που αντιμετώπισε βρέθηκε στη δεύτερη θέση του πίνακα των χρονομετρήσεων με 206,14km/h της Superbike κατηγορίας.

Ο Michael Dunlop στις δύο κατηγορίες των Superstock και Superbike, ξεκίνησε τις δοκιμές του στήνοντας την μοτοσυκλέτα του κι άφησε τους γρήγορους ρυθμούς για το τέλος. Ολοκλήρωσε τις κατατακτήριες δοκιμές με την μέση ταχύτητά του για την Superstock να φτάνει τα 199,73km/h κλείνοντας την πεντάδα και τα 204,27km/h για την Superbike ερχόμενος τέταρτος, ενώ κράτησε τα χαρτιά του για τον αγώνα και την ομάδα του. Ο David Johnson στην Superstock είχε μέση ωριαία ταχύτητα 203,79km/h και ήταν πίσω απ’ τον Harrison, ενώ για την Superbike η ταχύτητά του ήταν λίγο πιο κάτω στα 203,08km/h με αποτέλεσμα να έρθει έβδομος. O ομόσταβλός του Ian Hutchinson είχε μια πτώση στο 18^ο χιλιόμετρο της πίστας χωρίς όμως να τραυματιστεί. Μετά το συμβάν, ο Hutchinson επέστρεψε στο paddock αλλά δεν ξανάτρεξε στον υπόλοιπο χρόνο που είχε απομείνει μέχρι το τέλος των δοκιμών.

Ο Paul Potchy Williams ήταν ένας απ’ τους αναβάτες που έπεσαν αλλά δεν τραυματίστηκαν, καθώς έφυγε στο Governor’s Dip (σημείο της διαδρομής). Απ’ την άλλη, ο Emmett Burke και ο Jason Corcoran ήταν απ’ τους άτυχους της ημέρας, καθώς χρειάστηκε να μεταφερθούν στο νοσοκομείο μετά τα περιστατικά στα οποία ενεπλάκησαν ο καθένας ξεχωριστά. Ο Burke έφερε τραύματα στο πόδι, ενώ τα χτυπήματα του Corcoran δείχνουν να είναι πιο σοβαρά καθώς εντοπίζονται στον αυχένα.

Στη Supersport κατηγορία ο Peter Hickman κατάφερε να βρεθεί στην κορυφή του πίνακα των χρονομετρήσεων με μέση ωριαία ταχύτητα τα 199,4km/h. Ο ίδιος αναβάτης, στην Superstock βρέθηκε στην έβδομη θέση καθώς αντιμετώπισε αρκετά προβλήματα με τη μοτοσυκλέτα του και χρειάστηκε να βγει εκτός της πίστας δύο φορές. Πίσω, στις δοκιμές της Supersport, ο McGee ήρθε δεύτερος με μέση ωριαία στα 196,40km/h, ενώ τρίτος βρέθηκε ο Lee Johnston με σχετικά μικρή διαφορά. Ο John McGuinness ολοκλήρωσε τις δοκιμές της Supersport στη τέταρτη θέση με μέση ταχύτητα τα 191,31km/h.

Στην κατηγορία των Sidecars το ντουέτο του John Holden και Lee Cain κατάφερε να βρεθεί στην κορυφή καθώς ολοκλήρωσε τον γύρο του Νησιού με μέση ωριαία ταχύτητα στα 185,05km/h. Το μοναδικό ντουέτο που κατάφερε να βρεθεί κοντά στην ταχύτητα του Holden και Cain, ήταν οι Pete Founds και Jevan Walmsley που η μέση τους ταχύτητα ήταν στα 184,10km/h. Οι Tim Reeves & Mark Wilkes, Alan Founds & Jake Lowther και Lewis Blackstock & Patrick Rosney βρέθηκαν μπροστά απ’ τους περσινούς νικητές και κατόχους του ταχύτερου γύρου Ben & Tom Birchall, με τις ταχύτητές τους να είναι αντίστοιχα στα 180,71km/h, 180,06km/h και 179,92km/h. Η ταχύτητα των περσινών νικητών ήταν στα 179,52km/h. Όμως της προσοχή στη Sidecar κατηγορία έκλεψαν οι πρωτοεμφανιζόμενοι Ryan & Callum Crowe που κατάφεραν να ολοκληρώσουν τον πρώτο τους γύρο με μέση ωριαία τα 176,64km/h.

Πίνακας χρονομετρήσεων Superbike

1 Dean Harrison 208,53 km/h 17:28.610 00:00.000 00:00.000

2 Conor Cummins 206,14 km/h 17:40.425 00:11.815 00:11.815

3 James Hillier 206,12 km/h 17:40.536 00:00.111 00:11.926

4 Michael Dunlop 204,27 km/h 17:50.110 00:09.574 00:21.500

5 Michael Rutter 203,54 km/h 17:53.894 00:03.784 00:25.284

6 Jamie Coward 203,40 km/h 17:54.671 00:00.777 00:26.061

7 David Johnson 203,03 km/h 17:56.339 00:01.668 00:27.729

8 Philip Crowe 202 km/h 18:02.164 00:05.825 00:33.554

9 Ian Hutchinson 201,79 km/h 18:03.247 00:09.353 00:22.822

10 Daley Mathison 201,44 km/h 18:05.119 00:01.872 00:36.509

Πίνακας χρονομετρήσεων Superstock

1 Dean Harrison 208,15 km/h 17:30.197 00:00.000 00:00.000

2 David Johnson 203,79 km/h 17:52.643 00:22.446 00:22.446

3 Sam West 200,99 km/h 18:07.547 00:14.904 00:37.350

4 Lee Johnston 200,34 km/h 18:11.075 00:03.528 00:40.878

5 Michael Dunlop 199,73 km/h 18:14.392 00:03.317 00:44.195

6 Daley Mathison 199,70 km/h 18:14.550 00:00.158 00:44.353

7 Peter Hickman 198,07 km/h 18:23.545 00:08.995 00:53.348

8 Derek Sheils 197,59 km/h 18:26.229 00:02.684 00:56.032

9 Michael Rutter 197,01 km/h 18:29.564 00:03.335 00:59.367

10 Davey Todd 196,64 km/h 18:31.627 00:02.063 01:01.430

Πίνακας χρονομετρήσεων Supersport

1 Peter Hickman 123.92 km/h 18:16.124 00:00.000 00:00.000

2 Derek McGee 122.04 km/h 18:33.010 00:16.886 00:16.886

3 Lee Johnston 121.38 km/h 18:39.048 00:06.038 00:22.924

4 John McGuinness 119.93 km/h 18:52.535 00:13.487 00:36.411

5 Paul Jordan 118.88 km/h 19:02.547 00:10.012 00:46.423

6 Dominic Herbertson 118.35 km/h 19:07.668 00:05.121 00:51.544

7 Mike Browne 118.29 km/h 19:08.218 00:00.550 00:52.094

8 Daniel Cooper 117.73 km/h 19:13.745 00:05.527 00:57.621

9 Barry Lee Evans 117.71 km/h 19:13.928 00:00.183 00:57.804

10 James Chawke 117.58 km/h 19:15.205 00:01.277 00:59.081

Πίνακας χρονομετρήσεων Sidecars

1 John Holden / Lee Cain 185,05 km/h 19:41.234 00:00.000 00:00.000

2 Peter Founds / Jevan Walmsley 184,10 km/h 19:47.316 00:06.082 00:06.082

3 Alan Founds / Jake Lowther 180,80 km/h 20:08.953 00:21.637 00:27.719

4 Tim Reeves / Mark Wilkes 180,71 km/h 20:09.605 00:00.652 00:28.371

5 Lewis Blackstock / Patrick Rosney 179,92 km/h 20:14.939 00:05.334 00:33.705

6 Ryan Crowe* / Callum Crowe* 179,52 km/h 20:17.686 00:02.747 00:36.452

7 Ben Birchall / Tom Birchall 176,64 km/h 20:37.537 00:19.851 00:56.303

8 Conrad Harrison / Andrew Winkle 175,33 km/h 20:46.662 00:09.125 01:05.428

9 Gary Bryan / Philip Hyde 174,67 km/h 20:51.380 00:04.718 01:10.146

10 Estelle Leblond / Frank Claeys 174,42 km/h 20:53.216 00:01.836 01:11.982

Ετικέτες

Isle of Man TT

https://bit.ly/MOTO_681

ΑΓΩΝΕΣ

Υπόλοιπα πρωταθλήματα

Επικαιρότητα

Παραπληγικός έκανε Παρίσι - Ντακάρ σε αγώνα: Ο Nicola Dutto ξεπέρασε και πάλι τα όρια [VIDEO]

Τερμάτισε στο Africa Eco Race 2024 με την βοήθεια των τριών “ghost riders” που τον συνοδεύουν

motomagNicola Dutto – Ξεπερνώντας τα όρια της παραπληγίας του

Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

18/1/2024

Ο Nicola Dutto αποτελεί παράδειγμα μίμησης για την δύναμη ψυχής που έχει επιδείξει, καθώς παρόλο που είναι παραπληγικός έχει καταφέρει να αγωνιστεί σε μερικούς από τους πιο σκληρούς και απαιτητικούς Rally αγώνες στον κόσμο και μάλιστα να δει την καρό σημαία!

Τελευταία επιτυχία του Ιταλού ήταν ο τερματισμός του στο Africa Eco Race 2024, στην 30η θέση. Πίσω του βρέθηκαν οι δύο από τους τρεις βοηθητικούς αναβάτες που τον ακολουθούν, ενώ την τελευταία θέση έλαβε ο Αυστριακός Schmutz. Μιλάμε για έναν εξαιρετικά δύσκολο αγώνα, ο οποίος ακολουθεί την αρχική διαδρομή του Rally Dakar, διασχίζοντας την Αφρική μέσα από δύσβατα Off-road κομμάτια. Επομένως, και μόνο το να τερματίσεις είναι σημαντικό, πόσο μάλλον όταν μιλάμε για έναν παραπληγικό, όπου πέρα από την ισορροπία που χρειάζεται το σώμα του θέτει πολύ αυστηρότερα φυσικά όρια, ειδικά για τόσο απαιτητική οδήγηση εκτός δρόμου.

Nicola Dutto – Ξεπερνώντας τα όρια της παραπληγίας του

Πριν όμως βρεθεί στην Αφρική, ο Dutto ταξίδεψε τον Νοέμβριο του 2023 στην Καλιφόρνια, όπου συμμετείχε και τερμάτισε -και εκεί- στον θρυλικό αγώνα Baja 1000. Η συγκεκριμένη ονομασία έχει βαρύνουσα σημασία για τον ίδιο, καθώς στον ιταλικό Baja το 2010 είχε τη μοιραία πτώση με 160 χ.α.ω, σπάζοντας τη σπονδυλική του στήλη. Αποτέλεσμα ήταν να μείνει παράλυτος από τη μέση και κάτω.

O Dutto, όμως δεν το έβαλε κάτω, επιστρέφοντας στους αγώνες με μοτοσυκλέτα δύο χρόνια αργότερα από τον τραυματισμό του, το 2012, παρά τις αντιρρήσεις των γιατρών οι οποίοι φοβόντουσαν ότι οι κραδασμοί θα χειροτερέψουν την ήδη κακή κατάσταση της σπονδυλικής του στήλης. Τότε, είχε αγωνιστεί στον Baja Aragon των 500 χιλιομέτρων, ενώ στόχος του ήταν να γίνει ο πρώτος παραπληγικός αναβάτης που θα συμμετάσχει στο Dakar, κάτι που κατάφερε το 2019. Η διοργάνωση, ωστόσο, του αγώνα έβγαλε εκτός τον Dutto, ένα γεγονός που ανέδειξε προβλήματα συνεννόησης μέσα στην A.S.O., στερώντας έτσι από τον Ιταλό την δυνατότητα να επιτύχει έναν τεράστιο άθλο.

Το 2020, ο Ιταλός βρήκε θέση στον Africa Eco Race, έναν αγώνα που αυξάνει διαρκώς την δημοφιλία του μεταξύ των rally-raid αγώνων, καθώς επιτρέπει και σε μεγάλες δικύλινδρες on-off να διαγωνιστούν. Τα πράγματα εξελίχθηκαν εντελώς διαφορετικά στην προκειμένη περίπτωση, με τον Dutto να τερματίζει τον αγώνα, χωρίς να αντιμετωπίζει προβλήματα με τη διοργάνωση. Φέτος, βρέθηκε ξανά στην Αφρική για να επιχειρήσει για δεύτερη φορά να ξεπεράσει τον εαυτό του.

Μάλιστα, ως ένδειξη σεβασμού, στο τελευταίο Σκέλος του Africa Eco Race 2024, οι αγωνιζόμενοι συγκεντρώθηκαν για να συγχαρούν τον Dutto, που στα 54 του χρόνια κατάφερε να φτάσει μέχρι εκεί. Mετά από μία συνάντηση την προηγούμενη ημέρα, αποφάσισαν με μια φωνή να ανακηρύξουν νικητή του 12ου και τελευταίου Σκέλους τον Ιταλό, συνοδεύοντάς τον σε όλη την διαδρομή μέχρι και την ολοκλήρωση του Σκέλους, όπως μπορείτε να δείτε και στο βίντεο που επισυνάπτουμε στο τέλος του άρθρου.

Πραγματικά, ο Dutto έχει καταφέρει έναν μεγάλο άθλο, αναδεικνύοντας και με το παραπάνω την δύναμη ψυχής που τον διακατέχει. Οι δυσκολίες που έχει να αντιμετωπίσει δεν μένουν μόνο στο γεγονός, ότι χρειάζεται τρεις ακόμα αναβάτες για βοήθεια. Ο ένας προπορεύεται ελέγχοντας την διαδρομή, ενώ οι άλλοι δύο βρίσκονται πίσω του, με σκοπό να τον σηκώσουν σε περίπτωση πτώσης.

Όπως είναι λογικό, αυτοί είναι που τον βοηθούν να ανέβει και να κατέβει από την μοτοσυκλέτα, καθώς ο ίδιος δεν έχει κίνηση στα κάτω άκρα του. Εδώ, όμως, μιλάμε για χωμάτινους αγώνες με μονόκυλινδρες μοτοσυκλέτες 450 κυβικών, με τα δύο αυτά στοιχεία να μεγαλώνουν τον κατάλογο των εμποδίων που έχει να αντιμετωπίσει ο Dutto.

Ξεκινώντας από το προφανές, ο Ιταλός βγάζει ολόκληρο τον αγώνα καθιστός, καθώς όπως είναι λογικό η αναπηρία του, του στερεί την δυνατότητα να πατήσει στα μαρσπιέ και να σηκωθεί. Ο ίδιος έχει εξελίξει τον τρόπο οδήγησής του, αλλάζοντας κατεύθυνση και διαχειρίζοντας την μοτοσυκλέτα, εκμεταλλευόμενος το γυροσκοπικό φαινόμενο και τον κορμό του. Αυτό όμως δεν τον απαλλάσσει από άλλους κινδύνους. Ξεκινώντας από την σέλα, που στις Rally μοτοσυκλέτες σε καμία δεν έχει σχεδιαστεί για να κάθεσαι πάνω της για πολλές ώρες, ο Dutto έπρεπε να βρει έναν τρόπο για καλύτερη στήριξη.

Το σκληρό τερέν με έντονες ανωμαλίες, αυξάνει τον κίνδυνο στην περίπτωσή του να δημιουργηθούν δερματικά προβλήματα και πληγές, καθώς οι αναρτήσεις δουλεύουν υπερωρίες, ενώ ότι δεν φιλτράρεται περνάει απευθείας στο σώμα του, μέσω του πλαισίου και της σκληρής σέλας. Για τους αρτιμελείς αναβάτες δεν αποτελεί πρόβλημα, καθώς μπορούν να σταθούν όρθιοι στην μοτοσυκλέτα, αξιοποιώντας τις φυσικές μας αναρτήσεις, τα γόνατα, για να απορροφούν τους κραδασμούς που δημιουργούν οι ανωμαλίες. Σημαντική βοήθεια στην αντιμετώπιση αυτού του ζητήματος έδωσε η ιταλική Vicair, μία εταιρεία που εξειδικεύεται στην κατασκευή αναπηρικών αμαξιδίων και καθισμάτων.

Ακόμη, ο Dutto δεν μπορεί να μείνει μόνος του πάνω στην μοτοσυκλέτα. Αυτός είναι και ο λόγος που βλέπουμε να υπάρχει γύρω του ένα “κλουβί”, το οποίο του δίνει την δυνατότητα να κινεί τον κορμό του, χωρίς τον κίνδυνο να φύγει από την μοτοσυκλέτα. Για την κατασκευή του, βοήθησε η επίσης ιταλική Fami, η οποία εξειδικεύεται στην δημιουργία μεταλλικών αποθηκευτικών χώρων για βιομηχανική χρήση, πάγκων εργασίας, ενώ έχει εξειδίκευση στην κατεργασία με εργαλειομηχανές CNC.

Το “κλουβί” αυτό, κρατά τα πόδια του Dutto στην θέση τους, ενώ ταυτόχρονα τον προστατεύει από σοβαρούς τραυματισμούς, όταν πέφτει, κάτι που στο χώμα δεν μπορείς να αποφύγεις. Τέλος, το πίσω φρένο έχει μεταφερθεί στο αριστερό grip, εκεί που συνήθως στις μοτοσυκλέτες συναντάμε τη μανέτα του συμπλέκτη, λόγω του ότι η παραδοσιακή του θέση στο δεξί μαρσπιέ, είναι ένα απρόσιτο σημείο για τον Dutto. Για τον ίδιο λόγο, ο συμπλέκτης είναι ηλεκτρονικός, με τις αλλαγές να γίνονται εύκολα μέσω κουμπιών στο τιμόνι της μοτοσυκλέτας.

Μπορεί οι παραπάνω μετατροπές να καθιστούν πιο εύκολη την ζωή του Dutto, όσον αφορά την οδήγηση, όμως δεν μειώνουν στο ελάχιστο την προσπάθειά του. Σε μία ηλικία που οι περισσότεροι αρτιμελείς αναβάτες έχουν σταματήσει να αγωνίζονται, ο ίδιος συνεχίζει βρίσκοντας το σθένος να αντιμετωπίσει τους σκόπελους που δημιουργεί η αναπηρία του και καταφέρνοντας να τερματίσει σε αγώνες που καταπονούν στο μέγιστο βαθμό τόσο το πνεύμα, όσο και το σώμα. Του ευχόμαστε να συνεχίσει να αγωνίζεται, δείχνοντάς μας ότι τελικά τα όνειρα και οι στόχοι είναι αυτά που μας οδηγούν και μας χαρακτηρίζουν και όχι μία αναπηρία ή κάποιο άλλο πρόβλημα που μπορεί να αντιμετωπίσουμε στην πορεία της ζωής μας.