Mary McGee - Πέθανε η πρώτη αναβάτισσα σε αγώνες μοτοσυκλέτας στην ιστορία των Η.Π.Α. [VIDEO]

Εμβληματική μορφή, που άνοιξε τον δρόμο για περισσότερες γυναικείες συμμετοχές στον χώρο
Mary McGee
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

2/12/2024

Η Αμερικανική Ένωση Μοτοσικλετιστών (ΑΜΑ) θρηνεί την απώλεια της εμβληματικής αγωνιζόμενης, και μέλος του AMA Motorcycle Hall of Fame, Mary McGee - πρωτοπόρου για τις γυναίκες αγωνιζόμενες- που απεβίωσε στις 27 Νοεμβρίου σε ηλικία 87 ετών.

Η Mary McGee ήταν η πρώτη γυναίκα που αγωνίστηκε τόσο σε αγώνες motocross όσο και δρόμου στις Ηνωμένες Πολιτείες, έχοντας συναντήσει πολλές αντιδράσεις τότε από τους άντρες, λόγω του φύλου της, χωρίς όμως να το βάλει κάτω, ενώ το κουράγιο και η δύναμή της απέναντι στις αντιξοότητες ενέπνευσαν πολλές γενιές από γυναίκες μοτοσυκλετίστριες και αγωνιζόμενες στις Η.Π.Α.

“Η Mary McGee αφιέρωσε τη ζωή της στην προώθηση του τρόπου ζωής με μοτοσυκλέτα στις γυναίκες σε όλη την Αμερική και το έκανε με αμείωτο πάθος και ζωντάνια”, δήλωσε ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της AMA Rob Dingman. “Η συνεισφορά της στη μοτοσυκλέτα δεν θα ξεχαστεί ποτέ και η κληρονομιά της μέσα στο άθλημά μας θα ζει για πάντα.”

Η McGee γεννήθηκε στο Juneau της Αλάσκας στις 12 Δεκεμβρίου 1936 και πέρασε μεγάλο μέρος της νεότητάς της μακριά από τη μοτοσυκλέτα. Η McGee μετακόμισε στις ηπειρωτικές Ηνωμένες Πολιτείες σε πολύ νεαρή ηλικία για να ζήσει με τους παππούδες της στην Αϊόβα. Το 1944, η οικογένεια της McGee μετακόμισε στο Φοίνιξ της Αριζόνα.

Η αγάπη της McGee για τους αγώνες αυτοκινήτου, αρχικά, ξεκίνησε τη δεκαετία του 1950, όμως το 1957, παθιάστηκε με τη μοτοσυκλέτα, καθώς ξεκίνησε να οδηγεί για πρώτη φορά σε δύο τροχούς, καβάλα σε ένα Triumph Tiger Cub 200cc που αγόρασε από έναν φίλο της.

Λίγο αργότερα, η McGee έγινε η πρώτη γυναίκα στις Ηνωμένες Πολιτείες που έβγαλε αγωνιστική άδεια της FIM.

Ξεκινώντας τους ασφάλτινους αγώνες μοτοσυκλέτας -με στόχο να βελτιώσει τις ικανότητές της στους αγώνες αυτοκινήτου- η McGee μεταπήδησε στους χωμάτινους αγώνες το 1963, συμμετέχοντας στο περιφερειακό Πρωτάθλημα AMA District 37 enduro πάνω σε μια Honda Scrambler 250cc του 1962.

Το 1967, η McGee έγινε η πρώτη γυναίκα που συμμετείχε στον αγώνα Baja 500, ενώ οκτώ χρόνια αργότερα, η McGee ολοκλήρωσε τον αγώνα -ο οποίος είναι συνήθως αγώνας για δύο αναβάτες που μοιράζονται την ίδια μοτοσυκλέτα- μόνη της!

Η McGee είχε μια ιδιαίτερα μακρά αγωνιστική καριέρα, καθώς συνέχισε να αγωνίζεται -τόσο με μοτοσικλέτες όσο και με αυτοκίνητα- μέχρι το 2011. Καθ' όλη τη διάρκεια της καριέρας της, παρέμεινε σταθερή πρέσβειρα της μοτοσυκλέτας, ενθαρρύνοντας τους ανθρώπους -και κυρίως τις γυναίκες- να οδηγούν.

Για τις προσπάθειές της ως αγωνίστρια και υπέρμαχος των γυναικών στη μοτοσυκλέτα, η McGee εισήχθη στο AMA Motorcycle Hall of Fame το 2018.

Θυμίζουμε πως το 2024 ο 7 φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής F1 Lewis Hamilton -γνωστός για την αγάπη του με τους δυο τροχούς- έγινε παραγωγός του ντοκιμαντέρ “Motorcycle Mary” το οποίο αφορούσε την ξεχωριστή αγωνιζόμενη Mary McGee, ντοκιμαντέρ που μπορείτε να δείτε στον παρακάτω σύνδεσμο.

Ετικέτες

Michael Dunlop: Πεθαίνει το Road Racing όσο ανεβαίνουν Isle of Man TT και North West 200!

Έρχονται οι αναβάτες BSB και αλλοιώνουν την οικογένεια του Road Racing
Michael_Dunlop_Interview_motomag
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

30/10/2024

Την ανησυχία του για την εξέλιξη που υπάρχει στους αγώνες Road Racing εξέφρασε ο κυρίαρχος του Isle of Man TT σε συνέντευξή του, τονίζοντας πως έχει χαθεί η φυσική ροή του πρωταθλήματος Road Racing που κάποτε τροφοδοτούσε τους διεθνής αγώνες με πρωτοκλασάτους αναβάτες που είχαν εξελιχθεί μέσα από αυτό.

Τώρα έρχονται 20 αναβάτες από το BSB για να τρέξουν στο Isle of Man TT και στον North West 200, έτοιμοι και εξελιγμένοι ως προς την οδήγησή τους και χωρίς να ακολουθούν όλο το πρωτάθλημα Road Racing.

Πλέον δεν τροφοδοτούν αυτοί οι αγώνες με νέους αναβάτες το BSB, αλλά αντιθέτως δέχονται ένα κύμα Superbike αγωνιζομένων τόσο το Isle of Man TT όσο και ο North West 200.

Στο μέλλον, τόνισε ο Dunlop, το Isle of Man TT και ο North West 200 θα γίνονται ολοένα και πιο δημοφιλής αγώνες, την ίδια ώρα που το Road Racing θα σβήνει.

«Απλά αυτή είναι η κατάσταση» είπε με τον χαρακτηριστικό του, απόμακρο τρόπο, ο Dunlop κλείνοντας την δήλωσή του στο BBC Sport.

Ο κίνδυνος που θέλει να περιγράψει ο Michael Dunlop είναι εκείνος που συζητήσαμε μαζί τον περασμένο Ιανουάριο, όταν τον συνάντησα στο πλαίσιο της επίσκεψης στις εγκαταστάσεις της D3O. Δεν τον νοιάζει ούτε ο αυξημένος ανταγωνισμός, ούτε και αν θα συνεχίσει να έχει χορηγούς. Έτσι και αλλιώς το 40% των εξόδων της ομάδας του το καλύπτει ο ίδιος με τα έσοδα που έχει από την κατασκευαστική του εταιρεία την οποία και δεν διαφημίζει μέσα από τους αγώνες. Όλη η ομάδα είναι δικοί του άνθρωποι που εργάζονται σε διαφορετικά επαγγέλματα και όταν είναι να τρέξουν στο Isle of Man TT, μαζεύονται για να νικήσουν τους «εργοστασιακούς». Υπό αυτή την έννοια, ο Dunlop, ο μοναδικός που έμεινε πλέον με το όνομα έχοντας χάσει σε αυτούς τους αγώνες πατέρα, αδερφό και θείο, δεν αγχώνεται για τον ανταγωνισμό αλλά για τις μελλοντικές επιπτώσεις που μπορεί να υπάρχουν στους κανονισμούς του αγώνα.

Αυτή την στιγμή δεν πιέζει κανείς για αλλαγές με στόχο την αυξημένη ασφάλεια, η οποία δεν υπάρχει τρόπος να αυξηθεί αν δεν αλλοιωθεί πλήρως η ταυτότητα του Isle of Man TT. Μία μίξη όμως περισσότερων αναβατών από το BSB μπορεί να οδηγήσει σε δυνατότερη κραυγή ενάντια στους θανάτους και τα δυστυχήματα του Isle of Man TT που θα βρει ανοιχτά αυτιά, σε αντίθεση με αυτό που συμβαίνει τώρα.

Εύλογο να υπάρχουν σχόλια που απορούν με το γεγονός πως αγώνες όπως ο Isle of Man TT συνεχίζει να υπάρχει, και ακόμη πιο κατανοητό να συμβαίνει αυτό στη χώρα μας που χάνει πολύ κόσμο στους δρόμους. Η απορία είναι μεγαλύτερη μάλιστα για εμάς εδώ καθώς εκεί υπάρχουν μπόλικες πίστες και δεν χρειάζεται να κλείνει κανείς τους δρόμους ενός νησιού για να τρέξει.

360_Interview_2
φωτό από πρόσφατη συνέντευξή μας

Σε αυτό το στάδιο θα θυμίσω την απορία που έχει και ο ίδιος το Michael Dunlop, οι Ιρλανδοί της ομάδας του και αρκετοί από τους Άγγλους αγωνιζόμενους που ξέρουν που πέφτει η Ελλάδα και την έχουν επισκεφτεί, ότι πώς μπορεί να μιλά κανείς για ασφάλεια ενός αγωνιζόμενου όταν δεν έχει μάθει να φορά ακόμη το κράνος του καθημερινά, εκεί που συμβαίνουν όλα τα ατυχήματα. Σε αυτό το στάδιο θα θυμίσω ένα παλαιότερο άρθρο σχετικά με το αν θα έπρεπε να συνεχίσουν ή όχι αυτοί οι αγώνες:

Isle of Man TT: 112 χρόνια 274 νεκροί - Πλήρης Λίστα – Γιατί δεν ακυρώνεται

Ο πιο επικίνδυνος αγώνας του κόσμου