Παράπονο Pol Espargaró – “Δεν έχω αποσυρθεί!”: Προσπαθεί για MOTUL WSBK!

Ο Ισπανός αναβάτης προσπάθησε να εξασφαλίσει θέση σε ομάδα MOTUL WSBK
Pol Espargaro
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

27/8/2025

Η προσπάθεια του Pol Espargaró να αποκτήσει μόνιμη θέση στο WorldSBK φαίνεται πως δεν καρποφόρησε

Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Pol Espargaró απέτυχε στην προσπάθειά του να αποκτήσει μόνιμη θέση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike. Η Aruba.it Ducati ανακοίνωσε ότι θα αντικαταστήσει τον Alvaro Bautista με τον Ισπανό αναβάτη της Honda, Iker Lecuona.

Ο κορυφαίος αναβάτης της ομάδας, Nicolo Bulega, έχει επίσης συμβόλαιο για τη σεζόν 2026 στο WorldSBK. Ωστόσο, τα πράγματα θα μπορούσαν να είχαν εξελιχθεί διαφορετικά αν η τολμηρή πρόταση του Espargaró είχε γίνει δεκτή.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες, ο Espargaró πρότεινε στην Aruba.it Ducati να αγωνιστεί δίπλα στον Bulega την ερχόμενη σεζόν. Η προσπάθειά του δεν καρποφόρησε όμως, καθώς η Ducati επέλεξε έναν άλλο Ισπανό αναβάτη εννέα χρόνια νεότερο από τον ίδιο.

Ο Espargaró, φαίνεται πως δεν έχει πρόθεση να αποσυρθεί με βάση τη γνώμη άλλων.

Η καριέρα του όμως δεν ήταν ποτέ η ίδια μετά τον σοβαρό τραυματισμό που υπέστη στο Portimao κατά τον πρώτο γύρο του MotoGP το 2023. Το 2024 έχασε τη θέση του στην εργοστασιακή KTM από τον Pedro Acosta και έγινε δοκιμαστής για τον αυστριακό κατασκευαστή. Παράλληλα, ανέλαβε την θέση του σχολιαστή αγώνων για μέσα στην Ισπανία. Πρόσφατα, αγωνίστηκε σε δύο γύρους MotoGP ως αντικαταστάτης του Maverick Viñales, τερματίζοντας μάλιστα όγδοος στην Ουγγαρία.

Ο ίδιος δήλωσε, “Κάποιες φορές με ρωτούν αν μετανιώνω που αποσύρθηκα. Όχι, δεν μετανιώνω γιατί ποτέ δεν αποσύρθηκα! Στην πραγματικότητα, ακόμα αγωνίζομαι και θέλω να συνεχίσω να τρέχω.

Δεν αποσύρθηκα. Αναγκάστηκα λόγω μιας κατάστασης στη ζωή μου. Είχα μία πτώση, τραυματίστηκα σοβαρά, έπρεπε να αναρρώσω και δεν ήμουν σε θέση να είμαι αναβάτης MotoGP.

Αλλά δεν αποσύρθηκα, ήθελα να συνεχίσω να τρέχω και θέλω να συνεχίσω να ανταγωνίζομαι.

Ο ανταγωνισμός είναι αυτό που κάνω όταν ανεβαίνω στη μοτοσυκλέτα και εμφανίζονται τα αποτελέσματα. Η ιδέα ότι αποσύρθηκα δεν είναι αληθινή. Ακόμα αγωνίζομαι.”

 

Ετικέτες

John McGuinness: Δεύτερος με Norton Manx στο Goodwood Revival

Νικητές οι Tom Booth-Amos και Ben Kingham με Vincent Black Shadow
Goodwood
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

30/9/2026

Ο John McGuinness και ο Richard Parker έφεραν τη Norton στη δεύτερη θέση, σε μια διοργάνωση που γιόρτασε τη συμπλήρωση 50 ετών από τον πρώτο Παγκόσμιο Τίτλο του Barry Sheene.

Ο 23 φορές νικητής του Isle of Man TT, John McGuinness, μαζί με τον teammate του Richard Parker, ξεχώρισαν στο Goodwood Revival 2026, τερματίζοντας δεύτεροι στη γενική κατάταξη.

Ο McGuinness, ο οποίος τον Αύγουστο επέστρεψε στις νίκες στους αγώνες δρόμου για πρώτη φορά μετά από επτά χρόνια, αποτέλεσε μέρος της ομάδας της Norton Manx με την υψηλότερη κατάταξη και στους δύο αγώνες.

Μετά την τρίτη θέση στο πρώτο σκέλος της διοργάνωσης, οι McGuinness και Parker ανέβηκαν στη δεύτερη θέση στον τελευταίο αγώνα του Σαββατοκύριακου, κατακτώντας έτσι και τη δεύτερη θέση στη γενική κατάταξη.

Το Goodwood Revival 2026 συγκέντρωσε ένα δυνατό line-up αναβατών αγώνων δρόμου, γιορτάζοντας τη συμπλήρωση 50 ετών από τον πρώτο Παγκόσμιο Τίτλο του Barry Sheene.

Goodwood

Στη διοργάνωση συμμετείχε και ο Davey Todd, ο οποίος είχε ξεπεράσει τα προβλήματα τραυματισμών που τον ανάγκασαν να χάσει το North West 200 και το Isle of Man TT του 2026 το καλοκαίρι.

Ο πιο επιτυχημένος αναβάτης στην ιστορία του TT, Michael Dunlop, συμμετείχε επίσης στο Barry Sheene Memorial Trophy, οδηγώντας μια Norton International μαζί με τον Andy Hornby.

Ο συνεργάτης του ΜΟΤΟ Adam Child και ο Stuart Tonge πήραν την τρίτη θέση στη γενική κατάταξη με τη Matchless G80CS, μία θέση μπροστά από τους Todd και Herbert Schwab, οι οποίοι αγωνίστηκαν με BMW R57 Kompressor.

Goodwood

Η νίκη, ωστόσο, πήγε στον αναβάτη WorldSSP της Triumph, Tom Booth-Amos και τον teammate του Ben Kingham, οι οποίοι ήταν κυρίαρχοι και στους δύο αγώνες, κατακτώντας ισάριθμες νίκες με μια Vincent Black Shadow.

Η Norton Manx 30M του 1953

Πέρα από τα αποτελέσματα, η Norton έφερε στη διοργάνωση μια Norton Manx 30M "Long Stroke" του 1953, την οποία οδήγησαν ο Carl Stevens και ο έμπειρος αναβάτης κλασικών αγωνιστικών Graham Higlett.

Το δίδυμο τερμάτισε στη 14η θέση, με τη μοτοσυκλέτα να έχει κατασκευαστεί σύμφωνα με τις προδιαγραφές του 1953 χρησιμοποιώντας σύγχρονα κατασκευασμένα εξαρτήματα.

Goodwood

Η μοτοσυκλέτα διαθέτει τον κινητήρα της Norton με δύο εκκεντροφόρους επικεφαλής, στην αρχική του διαμόρφωση "long-stroke", με διαδρομή εμβόλου 100mm.

Από το 1954 η διαδρομή μειώθηκε στα 86mm, γεγονός που καθιστά τη μοτοσυκλέτα του 1953 την τελευταία που χρησιμοποίησε αυτή την παλαιότερη σχεδίαση κινητήρα.

Ο Richard Arnold, στέλεχος της Norton Motorcycles, δήλωσε σχετικά με τη μοτοσυκλέτα πως, "η τεχνολογική αρτιότητα και οι αγώνες βρίσκονταν πάντα στην καρδιά της Norton. Καθώς συνεχίζουμε να προχωράμε με μια νέα γενιά μοτοσυκλετών, όπως η ολοκαίνουργια Manx R, παραμένει εξίσου σημαντικό να τιμούμε την κληρονομιά που μας χαρακτηρίζει.

"Το Goodwood έχει μια πολύ ιδιαίτερη θέση στην αγωνιστική ιστορία της Norton και η επιστροφή μας με μια εργοστασιακή αγωνιστική Norton Manx 30M του 1953 ήταν ένας ταιριαστός τρόπος για να γιορτάσουμε αυτή την κληρονομιά.

"Έφερε μαζί μια μοτοσυκλέτα, μια ομάδα και μια διοργάνωση με αυθεντική αγωνιστική παράδοση της Norton, συνδέοντας παράλληλα αυτή την ιστορία με το νέο κεφάλαιο που χτίζει σήμερα η εταιρεία".