Erzbergrodeo – Ιστορικός αγώνας με 5η νίκη Lettenbichler και τρεις ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες στον τερματισμό
Μόλις ο τρίτος αναβάτης που καταφέρνει πέντε νίκες, μετά τους Taddy Blazusiak και Graham Jarvis
Από τον
Σπύρο Τσαντήλα
8/6/2026
Ο περίφημος αυστριακός αγώνας Hard Enduro, Red Bull Erzbergrodeo, δεν ανήκει πια στο καλεντάρι του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος της FIM, ωστόσο διατηρεί ατόφια τη μυθική του υπόσταση και φυσικά τη δημοφιλία του που για μια χρονιά ακόμη έφερε σχεδόν 1.100 αναβάτες στην εκκίνηση του Προλόγου από τον οποίο προκρίθηκαν οι 500 πρώτοι για τον κυρίως αγώνα.
Νικητής στη διαδικασία αυτή ήταν ο Andrea Verona (KTM), μπροστά από τον Daniel Sanders (KTM) και τον Carson Brown (KTM), ενώ ο Lettenbichler προκρίθηκε από την τέταρτη θέση.
Στον κυρίως αγώνα ωστόσο ο Γερμανός πρωταθλητής και πρωτοπόρος του παγκοσμίου FIM Hard Enduro έδειξε από την αρχή τις διαθέσεις του οδηγώντας τη δράση μπροστά από τους Trystan Hart (KTM) και Mitch Brightmore (GASGAS). Λίγο αργότερα στην ηγετική ομάδα του αγώνα προστέθηκε ο Teodor Kabakchiev (Sherco).
Ωστόσο ουδείς μπόρεσε να απειλήσει τον Lettenbichler, παρότι ο Γερμανός είχε μια πτώση από την οποία χτύπησε λίγο το χέρι του, με τον Hart δεύτερο, ενώ στην τρίτη θέση τερμάτισε ο Mario Román με μια μοτοσυκλέτα Husqvarna ΤΕ300 αλλά διακοσμημένη με αυτοκόλλητα CFMOTO, με την οποία συνεργάζεται ο Ισπανός αναβάτης εδώ και μερικούς μήνες.
Στη φετινή 30ή διοργάνωση του Erzbergrodeo, από τους 500 που πήραν εκκίνηση, μόλις 15 αναβάτες έφτασαν ως τον τερματισμό, ενώ το τελικό αποτέλεσμα καταγράφει μια ιστορική στιγμή, με τρεις ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες μέσα στους 15 τερματίσαντες.
Πρώτος και καλύτερος ανάμεσά τους ο Σουηδός Eddie Karlsson τερμάτισε με τη Stark Varg στην ένατη θέση, μια θέση πίσω του έφτασε στην καρό σημαία ο 51 ετών Graham Jarvis με τη μοτοσυκλέτα JARV-E που εξέλιξε ο ίδιος, ενώ την ηλεκτρική τριάδα συμπλήρωσε ο Toby Martin στη δωδέκατη θέση με τη δεύτερη Stark Varg.
Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Η συμμετοχή σε ένα παγκόσμιο μηχανοκίνητο αθλητικό γεγονός δεν είναι κάτι απλό, ειδικά αν δεν έχεις αγωνιστική υποστήριξη ή δεν έχεις το οικονομικό υπόβαθρο που απαιτείται. Κατά καιρούς βλέπουμε ρομαντικές ιδέες να εμφανίζονται στον μηχανοκίνητο αθλητισμό, ιδέες που διαλύονται εν μία νυκτί καθώς δεν υπάρχουν τα χρήματα που χρειάζονται ώστε να υλοποιηθούν. Για να λάβει μέρος κάποιος στο δυσκολότερο rally του κόσμου το Dakar δεν χρειάζεται μόνο θάρρος, πίστη στον εαυτό σου, οδηγικές ικανότητες, τρέλα για την αναζήτηση των ορίων, χρειάζεται και τα απαραίτητα οικονομικά κονδύλια.
Συγκεκριμένα στις μοτοσυκλέτες η δήλωση συμμετοχής για το Rally Dakar 2024 ανερχόταν στις 18.000 ευρώ. Για τους εργοστασιακούς αναβάτες αυτό δεν είναι πρόβλημα καθώς η ομάδα καλύπτει όλα τα έξοδα και πληρώνει και τα συμβόλαια των αναβατών, ενώ εκείνοι για το μόνο που έχουν να ανησυχούν είναι για την αγωνιστική τους ετοιμότητα. Τι γίνεται τώρα αν είσαι κάποιος που δεν έχεις εργοστασιακή υποστήριξη ή χορηγούς από πίσω. Η απάντηση είναι απλή, πληρώνεις τα πάντα μόνος σου. Αρκετοί αγωνιζόμενοι οι οποίοι κάνουν τα πρώτα τους βήματα στο Rally Dakar χρηματοδοτούν μόνοι τους το όλο εγχείρημα ή επιλέγουν να αγωνιστούν στη δύσκολη κατηγορία Original by Motul, στην οποία εκτελούν χρέη αναβάτη και μηχανικού καθόλη τη διάρκεια του αγώνα με σκοπό να μειώσουν το κόστος -αν και κάποιοι άλλοι επιλέγουν την τελευταία κατηγορία χωρίς οικονομικά κίνητρα, απλώς για την πρόκληση. Για να δώσουμε μία σαφή εικόνα, το κόστος μίας συμμετοχής σε αυτή την κατηγορία μπορεί να φτάσει τα 100.000 ευρώ ένα ποσό δυσθεώρητο αν δεν έχεις την οικονομική στήριξη που απαιτείται.
Διαβάζοντας όλα αυτά θα πει κάποιος γιατί μπαίνει στον κόπο να αγωνιστεί στο Rally Dakar και τελικά έχει κάποιο οικονομικό όφελος από όλο αυτό. Η αλήθεια είναι πως αν είσαι εργοστασιακός οδηγός τα χρήματα που λαμβάνεις από την ομάδα σου ή τους χορηγούς σου είναι παραπάνω από αρκετά.
Εκτός όμως από τη δόξα που κατακτά κάποιος αν κερδίσει στο Dakar λαμβάνει και κάποια χρηματικά έπαθλα τα οποία δίνονται από τους οργανωτές. Για παράδειγμα ο νικητής του αγώνα Brabec φέτος θα δει στον τραπεζικό λογαριασμό του να μπαίνουν 50.000 ευρώ, με τον δεύτερο Ross Branch της Hero να γίνεται πλουσιότερος κατά 25.000 ευρώ. Ο τρίτος Adrian Van Beveren κέρδισε 15.000 ευρώ, ενώ οι Kevin Benavides και Toby Price έφυγαν από το Dakar με 10.000 και 5.000 ευρώ αντίστοιχα.
Στην κατηγορία Rally 2 όπως φαντάζεστε τα χρηματικά έπαθλα που δίνει η οργάνωση είναι ακόμα μικρότερα. Ο πρώτος κερδίζει 10.000 ευρώ, ο δεύτερος 9.000 ευρώ, ο τρίτος 8.000 ευρώ, ο τέταρτος 7.000 ευρώ και ο πέμπτος 6.000 ευρώ.
Τι γίνεται όμως με τους “φτωχούς συγγενείς” της κατηγορίας Original by Motul; Εδώ χρηματικό έπαθλο παίρνουν μόνο οι τρεις πρώτοι, με τον νικητή να εισπράττει 5.000 ευρώ, τον δεύτερο 3.000 ευρώ και τον τρίτο 1.000 ευρώ. Είναι σαφές πως δεν λαμβάνεις μέρος στο Rally Dakar αν δεν έχεις το απαραίτητο budget ωστόσο κανείς από τους αγωνιζόμενους που βλέπουμε όλα αυτά τα χρόνια στη λίστα συμμετοχής του αγώνα δεν βρίσκεται στο Dakar με στόχο να γίνει πλούσιος. Η μόνη αλήθεια είναι πως όλοι τους έρχονται για να αναζητήσουν τα όρια τους και να καταφέρουν αυτό που πάντα στο Dakar ήταν το ζητούμενο… να φτάσουν στον τερματισμό.