FIM Endurance World Championship 2023 - Νικήτρια στο Bol d'Or η Suzuki, Πρωταθλήτρια η Yamaha

Δραματικό φινάλε, καθώς η -Πρωταθλήτρια εν τέλει- YART λίγο έλειψε να χάσει τον τίτλο από υπερθέρμανση κινητήρα
FIM Endurance World Championship 2023, Bol d’Or: Νικήτρια η ομάδα της Suzuki, πρωταθλήτρια η ομάδα της Yamaha
Από τον

Γιάννη Τσινάβο

18/9/2023

Η Yamalube YART Yamaha EWC Official Team με τους Niccolò Canepa, Marvin Fritz και Karel Hanika κατάφερε μετά από έναν αμφίρροπο αγώνα στο Bol d’Or να κατακτήσει το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Αντοχής 2023, με τη Suzuki Yoshimura SERT Motul, να κερδίζει για 19η φορά στην ιστορία της τον διάσημο αγώνα αντοχής.

Το ξεκίνημα του τελευταίου αγώνα της χρονιάς για το FIM EWC στην πίστα Paul Ricard της Γαλλίας ήταν συναρπαστικό, καθώς η βροχή που είχε πέσει λίγο πριν την εκκίνηση του αγώνα έκανε την επιλογή ελαστικών σπαζοκεφαλιά. Ομάδες και οδηγοί δεν είχαν αποφασίσει τι ελαστικά θα χρησιμοποιήσουν, ενώ οι ομάδες που ξεκίνησαν με βρόχινα ελαστικά μετά από 15 λεπτά αναγκάστηκαν να επιστρέψουν στα pits ώστε να βάλουν slick ελαστικά καθώς η πίστα είχε στεγνώσει σε μεγάλο βαθμό.

EWC

Στον τελευταίο αγώνα της χρονιάς τον τίτλο του EWC διεκδικούσαν έξι ομάδες, με την Yamalube YART Yamaha EWC Official Team, να βρίσκεται πιο κοντά σε σχέση με τους υπόλοιπους. Ωστόσο στους αγώνες Endurance πολλά μπορούν να συμβούν και πολλές φορές ο παράγοντας τύχη παίζει καθοριστικό ρόλο. Όσον αφορά την τύχη, στη Γαλλία η ομάδα της YART την είχε με το μέρος της. Με την περσινή πρωταθλήτρια ομάδα της F.C.C. TSR Honda France να τίθεται εκτός αγώνα λόγω μηχανικής βλάβης από πολύ νωρίς, οι μνηστήρες του τίτλου μειώθηκαν με το καλημέρα στους πέντε. Λίγο αργότερα εκτός διεκδίκησης τίτλου θα έβγαινε και η ομάδα της BMW Motorrad World Endurance Team καθώς δύο μη προγραμματισμένα pit stop την έθεσαν εκτός. Στην πρωτοπορία του αγώνα είχε βρεθεί η ομάδα της TATI Team Beringer Racing καθώς η απόφαση της στα αρχικά στάδια του αγώνα να χρησιμοποιήσει ενδιάμεσα ελαστικά, της έδωσε το προβάδισμα. Ωστόσο η πρωτοπορία της κράτησε για πολύ λίγο καθώς ένα μηχανικό πρόβλημα στη μοτοσυκλέτα της Kawasaki οδήγησε την ομάδα σε οριστική εγκατάλειψη.

Yamaha YART

Η “απόσυρση” της TATI Team Beringer Racing, άνοιξε τον δρόμο για τις ομάδες της Yamalube YART Yamaha EWC Official Team, Suzuki Yoshimura SERT Motul, Honda Viltaïs Racing και BMW Motorrad World Endurance Team. H ομάδα της YART η οποία με έναν τερματισμό μέχρι και την ένατη θέση θα κέρδιζε τον τίτλο, είχε βρεθεί αρκετές φορές στην πρωτοπορία του αγώνα ωστόσο λίγο αργότερα θα αντιμετώπιζε μηχανικά προβλήματα που θα έβαζαν εκ νέου φωτιά στο Πρωτάθλημα. Η Yamaha R1 με το επετειακό livery για τα 25 χρόνια της R1, ανέβαζε ανησυχητικά θερμοκρασία, και ως εκ τούτου χρειάστηκε αρκετές φορές να σταματήσει στα pits, μέχρι να λύσουν οι μηχανικοί το πρόβλημα. Το στραβοπάτημα της YART, εκμεταλλεύτηκε η ομάδα της SERT περνώντας στην πρώτη θέση -σημειώστε πως η SERT επί της ουσίας τις τελευταίες εννέα ώρες του αγώνα είχε δύο αναβάτες, τους Gregg Black και Étienne Masson, καθώς ο Sylvain Guintoli υπέφερε από στομαχικές διαταραχές με αποτέλεσμα ο Γάλλος στον τελευταίο του αγώνα με τα χρώματα της Suzuki να μην μπορεί να βοηθήσει.

EWC

Από την άλλη τα βλέμματα όλων ήταν στραμμένα στην ομάδα της YART καθώς μια πιθανή εγκατάλειψη μπορεί να άλλαζε τα δεδομένα όσον αφορά το πρωτάθλημα. Ωστόσο η Yamaha R1, άντεξε μέχρι το τέλος με τους Niccolò Canepa, Marvin Fritz και Karel Hanika να τερματίζουν στην τέταρτη θέση, κατακτώντας ταυτόχρονα το φετινό πρωτάθλημα αντοχής με την ομάδα της YART. Από την άλλη η ομάδα της SERT κατάφερε να κερδίσει το 86ο Bol d'Or, ολοκληρώνοντας με τον καλύτερο δυνατό τρόπο την δύσκολη φετινή χρονιά. Οι Gregg Black, Étienne Masson ήταν χαρούμενοι με την επιτυχία τους μετά το τέλος του αγώνα, ενώ ο καταπονημένος Sylvain Guintoli έκλεισε το κεφάλαιο Suzuki Endurance με νίκη. Στη δεύτερη θέση ολοκλήρωσε τον αγώνα η περσινή νικήτρια του αγώνα ομάδα της Honda Viltaïs Racing με τους Florian Alt, Steven Odenaal Leandro Mercado. Το βάθρο συμπλήρωσε η ομάδα της BMW Motorrad World Endurance Team, με τους Jérémy Guarnoni, Illya Mykhalchyk και Markus Reiterberger. Στην τέταρτη θέση όπως σας είπαμε τερμάτισε η πρωταθλήτρια ομάδα της Yamalube YART Yamaha EWC Official Team, με τους Niccolò Canepa, Marvin Fritz και Karel Hanika να πλέουν σε πελάγη ευτυχίας μετά την επικράτηση τους. Πίσω από τους φετινούς πρωταθλητές στην πέμπτη θέση βρέθηκε η ομάδα της Team Kawasaki Webike Trickstar.

EWCEWC

Ετικέτες

Isle of Man TT, Sportbike – Michael Dunlop σε άλλο επίπεδο έφτασε στις 36 νίκες

Λες και έτρεχε με 50 άλογα περισσότερα απ’ όλους τους υπόλοιπους, ο πολυνίκης του ΤΤ χτίζει ένα ρεκόρ που ουδείς θα μπορεί να πλησιάσει στο μέλλον
michael dunlop
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

8/6/2026

Πέντε αγώνες όλοι κι όλοι κατάφεραν να γίνουν στο φετινό Tourist Trophy του Isle of Man και ο Michael Dunlop κέρδισε τους τρεις εξ αυτών – με άλλους δύο να φέρουν την υπογραφή του Dean Harrison.

Μετά τις δύο νίκες του στη Supersport ο Dunlop έτρεξε και στη Sportbike, την κατηγορία που προέκυψε από τη φετινή επέκταση της Supertwins για να συμπεριλάβει και τις μοτοσυκλέτες που πλέον λογίζονται ως Sportbikes στο WSBK.

mike browne
Mike Browne

Ο Dunlop με την Paton S1-R δε κέρδισε απλώς, αλλά έθεσε ένα νέο ρεκόρ γύρου στην κατηγορία με τον ταχύτερο γύρο του στα 124.530 mph (200,4 km/h). Η κυριαρχία του ήταν απόλυτη, καθώς ενδεικτικό είναι το γεγονός πως τερμάτισε με μέση ταχύτητα αγώνα 124,082 mph (199,7 km/h) ή περίπου 2.5 km/h ταχύτερα από τον δεύτερο.

Ο αγώνας δύο γύρων πήρε εκκίνηση με καθυστέρηση στις 16:00 τοπική (18:00 Ελλάδας) της Παρασκευής 5/6 και ο Dunlop έδειξε από την αρχή τις προθέσεις του ανοίγοντας διαφορά 3,68 δευτερολέπτων πριν καν φτάσει στη Glen Helen, ενώ ο πρώτος του γύρος έγραψε νέο ρεκόρ για την κατηγορία με 123.637 mph (199 km/h) και σημείωνε διαφορά 17,5 δευτερολέπτων από τον Paul Jordan (Aprilia RS660) που ήταν δεύτερος εκείνη τη στιγμή.

Paul Jordan
Paul Jordan

Με έναν δεύτερο γύρο που υπερέβη τα 124 μίλια ανά ώρα και φυσικά συνιστά νέο ρεκόρ γύρου για την κατηγορία, ο Dunlop πήρε άνετα τη νίκη, ενώ πίσω του ο Mike Browne (Paton S1-R) προσπέρασε οριακά τον Jordan και τερμάτισε αυτός δεύτερος, με λιγότερα από επτά δέκατα να τους χωρίζουν.

Η νίκη του Dunlop στη Sportbike ήταν η 36η του σε Tourist Trophy, διευρύνοντας το απίθανο ρεκόρ του ακόμη παραπέρα, σε επίπεδα που πολύ δύσκολα θα πλησιάσει κάποιος στο μέλλον, καθώς ο επόμενος εν ενεργεία αντίπαλός του είναι ο John Mc Guinness με 23 στην τρίτη θέση, πίσω από τον αείμνηστο Joey Dunlop των 26 νικών.

sportbike podium

Αποτελέσματα Sportbike TT - Isle of Man T 2026

#

Αρ.

Αναβάτης

Μοτοσυκλέτα

Ομάδα

Χρόνος (sec)

Ταχύτητα (mph)

1

6

Michael Dunlop

Paton S1-R-650

Paton by MD Racing

36:29.328

124.082

2

1

Mike Browne

Paton S1-R-650

Melbray / Laycock Racing

36:58.103

122.472

3

2

Paul Jordan

Aprilia RS 660

Jackson Racing powered by Prosper2

36:58.767

122.436

4

10

Peter Hickman

Yamaha YZF-R7

Swan Racing by PHR Performance

37:26.382

120.930

5

4

Jamie Coward

Paton S1-R-650

Milenco by Padgett’s Motorcycles

37:40.420

120.179

6

12

Joe Yeardsley

Yamaha YZF-R7

Flitwick motorcycles

37:57.100

119.299

7

13

Dominic Herbertson

Triumph Daytona 660

KTS Macadam Triumph Factory Racing

38:08.037

118.729

8

7

Baz Furber

Yamaha YZF-R7

DC Motorcycles Newtown

38:14.641

118.387

9

18

Michal Dokoupil

Aprilia RS 660

Indiracing

38:15.960

118.319

10

17

Michael Sweeney

Aprilia RS 660

MSR Racing

38:25.586

117.825

11

20

Allann Venter

Kawasaki ER6

Th Racing/Tag 43/Skynet Logistics

38:27.437

117.731

12

5

David Johnson

Paton S1-R-650

IRL

38:35.890

117.301

13

11

Stefano Bonetti

Aprilia RS 660

Ducoli Corse

38:36.440

117.273

14

16

Andrea Majola

Paton S1-R-650

Majo road racing team by EA

38:42.442

116.970

15

19

Joey Thompson

Aprilia RS 660

TH Racing

38:44.659

116.858

16

55

Michael Russell

Aprilia RS 660

Brook Built Racing

38:53.600

116.411

17

42

Jonathan Perry

Aprilia RS 660

Obsession Engineering

38:54.516

116.365

18

14

Shaun Anderson

CF Moto 675 SR

Moto 12-CFMOTO Team

39:10.705

115.564

19

39

Toby Shann

Kawasaki Z650

Cowton Racing JW Trackdays

39:18.901

115.162

20

41

Rhys Hardisty

Aprilia RS 660

AC Racing

39:22.287

114.997

21

9

Rob Hodson

Paton 650

SMT Racing

39:30.003

114.623

22

21

James Chawke

Aprilia RS 660

Richard latimer racing

39:41.831

114.053

23

22

Francesco Curinga

Yamaha YZF-R7

Delmo RacingTeam

39:42.757

114.009

24

56

Rhys Stephenson*

Triumph Daytona 660

Pell Plant Hire

39:52.392

113.550

25

36

Lewis Arrowsmith

Aprilia RS 660

No sponsor

40:00.409

113.171

26

37

Barry Burrell

Triumph Daytona 660

PHR Performance Triumph

40:12.092

112.623

27

47

Ryan Garside

Triumph Daytona 660

It’s Legit Racing

40:16.184

112.432

28

57

Wayne Bourgeais

Aprilia RS 660

WBRacing - Tourist Trophy Tours

40:20.807

112.217

29

60

Pete Murray

Aprilia RS 660

AZ Speed Engineering/KYT

40:30.202

111.783

30

48

Paul Williams

Kawasaki Z650

Lee Williams Motorsprt

40:38.997

111.380

31

49

Sam Johnson

Aprilia RS 660

RM racing/Peoples Bike

40:48.150

110.964

32

31

Martin Morris

Aprilia RS 660

Redspeed international

41:06.982

110.117

33

58

Masayuki Yamanaka

Paton S1-R-650 T-Bike

Team ILR /Frog vehicle Developments

41:15.896

109.720

34

51

Mark Parrett

Aprilia RS 660

Reckle55 racing / M P Electrical

41:17.721

109.639

35

53

Jorge Halliday

Triumph Daytona 660

Stanford Racing

41:57.510

107.907

36

61

Anthony Stephens

Aprilia RS 660

Grampians motorcycles

42:24.469

106.763

37

45

Michael Gahan

Aprilia RS 660

Newline Motorhome Hire NI Ltd

42:59.751

105.303

Ετικέτες