IOMTT 2018: Νέα νίκη για Michael Dunlop – Αφιερωμένη στον νεκρό Dan…

Συναισθηματικά φορτισμένο το κλίμα για την o BMW
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

4/6/2018

Αξιοποιώντας την ευχή του πατέρα, αλλά κι όλης της οικογένειας του Dan Kneen, η Tyco BMW και ο Michael Dunlop πήραν άλλη μία νίκη, από εκεί που ήταν στην δεύτερη θέση με διαφορά 18 δευτερολέπτων..

Στο IOMTT είναι πολύ λογικό να υπάρχουν και μεγάλες διαφορές χρόνου και να εξανεμίζονται και γρήγορα, καθιστώντας έτσι απρόβλεπτη την εξέλιξη κάθε αγώνα. Τον ρυθμό του αγώνα έδωσε πολύ νωρίς ο Dean Harrison σπάζοντας το ρεκόρ γύρου από την εκκίνηση και κάνοντας απευθείας, από εκείνον το γύρο, 3,7 δευτερόλεπτα διαφοράς από τον Dunlop ενώ τρίτος ήταν ο Peter Hickman, με άλλα 1.9 δευτερόλεπτα απόστασης. Την πρώτη εξάδα έκλειναν οι Hillier, Cummins και Johnson όσο ο Harrison εμπρός έκανε τα στόματα να ανοίγουν διάπλατα, ανεβάζοντας την διαφορά στα 5.6 στο μέσο του δεύτερο γύρου και μέχρι να φτάσει στο σημείο που είχε σκοτωθεί ο Dan, είχε φτάσει ήδη στα 8 δευτερόλεπτα από τον Dunlop!

Ο Dean Harrison περιμένει την εκκίνησή του:

Πριν αρχίσουν τα pit stop, ο Harrison ήταν σχεδόν 17 δευτερόλεπτα μπροστά με τον Dunlop σταθερά στην δεύτερη θέση και τον Cummins να ανεβαίνει τρίτος. Τώρα όλες οι διαφορές είχαν γίνει τεράστιες, με αποκορύφωμα τον Johnson μισό λεπτό πίσω, σχηματίζοντας έτσι μία πρώτη εξάδα που οι θεατές περίμεναν αρκετή ώρα για να την θαυμάσουν. Τότε ξεκίνησαν τα προβλήματα του Harrison, στην μέση του αγώνα, όπου ψαλιδίστηκε σχεδόν η μισή διαφορά με τον Dunlop και μέχρι την μέση του τέταρτου γύρου, είχε πέσει κάτω από τα 5 δευτερόλεπτα.

Αμέσως μετά η ομάδα μάθαινε πως ο Harrison είχε εγκαταλείψει… Με την μορφή που είχε πλέον ο αγώνας, μονάχα με απρόσμενο γεγονός μπορούσε να αλλάξει κάτι, καθώς στο τέλος του τέταρτου γύρου ο Dunlop είχε φτάσει 40,3 δευτερόλεπτα διαφοράς από τον Cummins, με τον Hillier στην τρίτη θέση με σχεδόν είκοσι δευτερόλεπτα ακόμα. Στους επόμενους δύο και τελευταίους γύρους, ούτε τα pit stop δεν γινόταν να αλλάξουν την κατάσταση, παρόλο που ο Hillier ανέβασε ρυθμό. O Hickman που σίγουρα είχε την τρίτη θέση στην τσέπη και το βάθρο, εγκατέλειψε με αρκετή απογοήτευση, όπως φαίνεται και στην φωτογραφία.

Με δύο εγκαταλείψεις και χωρίς ουσιαστικές διεκδικήσεις, ο αγώνας της κορυφαίας κατηγορίας έληξε σε συναισθηματικά φορτισμένο κλίμα, με την ομάδα να αφιερώνει την νίκη στον Dan Kneen.

Ο David Johnson που ανέβηκε στην τέταρτη θέση με τις δύο εγκαταλείψεις, σημείωσε την καλύτερή του στιγμή στην καριέρα του στο IOMTT αλλά όχι χωρίς μάχη καθώς την προστάτεψε από τους υπόλοιπους, μιας και πίσω του οι διαφορές δεν ήταν τόσο μεγάλες, όσο εμπρός. Την πρώτη δεκάδα έκλεισαν οι Rutter, Jessopp, Ivan Lintin, Phil Crowe και Josh Brookes.

Σήμερα το απόγευμα ξεκινά ο επόμενος αγώνας στο IOMTT με την σειρά αγώνων να ολοκληρώνονται την Παρασκευή.

 
Από αριστερά: Conor Cummins, Michael Dunlop and James Hillier

 

Ο Conor Cummins, περιχαρής με την συζηγό του μετά τον τερματισμό στην 2η θέση

Ετικέτες

Πέθανε ο Steve Wise - Ο μόνος αναβάτης στην ιστορία που πήρε νίκες σε AMA MX,SX και Superbike

Ένας άθλος που δύσκολα θα επαληφθεί - Μέλος του AMA Motorcycle Hall of Fame από το 2001
Αντίο Steve Wise
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

19/1/2026

Νικητής αγώνας στα MX 125, νικητής στα 250 ΜΧ, νικητής στα 250 SX, νικητής στα Superbikes, ΑΜΑ Αθλητής της χρονιάς το 1982, με νίκες στον πρόγονο του σημερινού Supermoto, και βάθρα σε αγώνες Dirt Track, o Steve Wise οδηγούσε ταχύτατα ότι μοτοσυκλέτα έπεφτε στα χέρια του και σε οποιοδήποτε τερέν, ενώ ήταν φυσικό να εισέλθει στο AMA Motorcycle Hall of Fame το 2001. O Wise πέθανε στις 15/1/2026 από καρδιακή προσβολή, σε ηλικία 68 ετών.

Ο Steve Wise ήταν από τους πιο πολυτάλαντους αναβάτες στην ιστορία των Η.Π.Α., όμως δεν κατάφερε ποτέ να πάρει Πρωτάθλημα. Κανείς δεν ξέρει τι πραγματικά θα μπορούσε να είχε καταφέρει αν μετά τη νίκη του στα Superbike δεν είχε σταματήσει τους αγώνες, λόγω τραυματισμών.

Γεννήθηκε στο McAllen του Τέξας, στις 2 Ιουνίου 1957, ξεκίνησε από πολύ νωρίς να παρακολουθεί αγώνες μοτοσυκλέτες, καθώς ο πατέρας του, Gary, ήταν φανατικός με το άθλημα, ενώ είχε και τοπική αντιπροσωπεία για τη Honda. Πρώτα του είδωλα, ο Geboers και ο DeSoto.

Steve Wise

O Steve ξεκίνησε την αγωνιστική του καριέρα στις αρχές της δεκαετίας του 1970, κερδίζοντας το Πρωτάθλημα Motocross στο Τέξας το 1974. Ξεκίνησε να συμμετέχει στα Εθνικά Πρωταθλήματα της ΑΜΑ σε ηλικία μόλις 17 ετών, αρχικά για τις Kawasaki και Honda. Εκεί το 1980 τερμάτισε τρίτος στο Πρωτάθλημα ΑΜΑ 250 MX του 1980, παίρνοντας και την πρώτη του νίκη.

Παρόλο το απαράμιλλο ταλέντο του, ο Wise έχασε εκείνη την χρονιά τον τίτλο στο ΜΧ λόγω τραυματισμών και εγκαταλείψεων από μηχανικά προβλήματα.

Superbikers

Τις επόμενες δυο χρονιές, το 1981 και 1982 πήρε δυο νίκες στους αγώνες Superbikers (ο πρόγονος του Supermoto) με Honda CR480 μπροστά από τους Andrea Malherve και Eddie Lawson, κάτι που βοήθησε να κλείσει συμβόλαιο για να αγωνιστεί στο Πρωτάθλημα ΑΜΑ Road Racing του 1982 στη θέση του Freddie Spencer που είχε φύγει για Ευρώπη.

Steve Wise

Εκεί την πρώτη χρονιά συμμετοχής του, ενάντια σε θρύλους όπως ο Kenny Roberts, o Eddie Lawson και ο Wayne Rainey, έχασε τον τίτλο για μόλις… τρεις βαθμους, στην κατηγορία Formula One!

Dirt Track

Η εξαιρετική χρονιά του Τεξανού συνδυάστηκε με μια πολύ καλή -και την πρώτη του στο συγκεκριμένο άθλημα- εμφάνιση σε αγώνα AMA Grand National Dirt Track, κερδίζοντας έτσι τον τίτλο του AMA Pro Athlete of the Year για το 1982.

Steve Wise

Το 1983, ο Wise έγινε ο πρώτος και μοναδικός μέχρι σήμερα νικητής αγώνα MX της ΑΜΑ που καταφέρνει να πάρει νίκη σε Εθνικό Πρωτάθλημα Δρόμου, κερδίζοντας τον αγώνα του Mid-Ohio στο Πρωτάθλημα ΑΜΑ Superbike.

Steve Wise

Δυστυχώς λίγο μετά το κατόρθωμά του αυτό, ο Wise “κρέμασε τα γάντια του” λόγω τραυματισμών, ενώ μετά την αγωνιστική του καριέρα, έγινε... πάστορας (!) ενώ άνοιξε και μεσιτικό γραφείο.

Ο Steve Wise μπήκε στο ΑΜΑ Motorcycle Hall of Fame το 2001, ενώ ήταν Grand Marschal στη διοργάνωση AMA Vintage Motorcycle Days το 2023.

Ετικέτες