IoMTT: Στις 30 νίκες έφτασε ο ρέκορντμαν Michael Dunlop

Κέρδισε και στην κατηγορία SS με την Milwaukee MD Racing Ducati
IoMTT Dunlop 30th Win
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

3/6/2025

Ο Michael Dunlop επέκτεινε το ρεκόρ που του "κληροδοτήθηκε" από τον θείο του, ως ο πιο επιτυχημένος αναβάτης όλων των εποχών στους αγώνες Isle of Man TT, με νίκη στον πρώτο αγώνα Monster Energy Supersport TT, οδηγώντας τη Milwaukee MD Racing Ducati Panigale V2. Ξεπέρασε τον Dean Harrison (Honda Racing) στον τελευταίο γύρο για να κατακτήσει τη νίκη.

Ήταν η έβδομη νίκη του Dunlop με διαφορετικό κατασκευαστή και η πρώτη νίκη της Ducati στο TT από το 1995, όταν ο Νεοζηλανδός Robert Holden κέρδισε τον αγώνα Singles. Η νίκη αυτή αποτέλεσε επίσης την 14η νίκη του Dunlop σε αγώνα Supersport TT. Ο Harrison περιορίστηκε στη δεύτερη θέση, ενώ ο James Hillier (Bournemouth Kawasaki) κατέκτησε την τρίτη θέση.

Ο αγώνας, που μειώθηκε από τρεις σε δύο γύρους, ξεκίνησε στις 3:15 μ.μ. Στο Glen Helen για πρώτη φορά, ο Harrison προηγείτο, διατηρώντας ένα υγιές προβάδισμα 3,4 δευτερολέπτων από τον Dunlop, με τον Hillier στην τρίτη θέση, 1 δευτερόλεπτο πιο πίσω. Ο Davey Todd (myCOOLMAN by Padgetts Honda) ήταν τέταρτος, μόλις 0,5 δευτερόλεπτα πίσω από τον Hillier, ενώ ο Michael Evans (Smith Racing Triumph) είχε μια δυνατή πέμπτη θέση. Ο Paul Jordan (Jackson Racing Honda powered by Prosper2) έκλεινε την εξάδα.

Μέχρι το Ballaugh, ο Harrison είχε αυξήσει το προβάδισμά του σε 4,6 δευτερόλεπτα. Ο Hillier έχασε ακόμα ένα δευτερόλεπτο από τον Dunlop αλλά διατηρούσε την τρίτη θέση, μόλις 0,033 δευτερόλεπτα μπροστά από τον Todd. Ο Evans ήταν 1,6 δευτερόλεπτα μπροστά από τον Jordan.

Ο Harrison πρόσθεσε ακόμα μισό δευτερόλεπτο στο Ramsey Hairpin, και η μάχη για την τρίτη θέση συνέχιζε με διαφορά 0,416 δευτερολέπτων υπέρ του Hillier από τον Todd. Ωστόσο, ο Jordan εγκατέλειψε στο Glentramman, προωθώντας τον Mike Browne (Boyce Precision by Russell Racing Yamaha) στην έκτη θέση, ενώ ο Evans κρατούσε ακόμα την πέμπτη.

Ένας πρώτος γύρος με μέση ταχύτητα 127.888 mph  (205,815 χλμ./ώρα) έδωσε στον Harrison προβάδισμα 7,4 δευτερολέπτων από τον Dunlop (126.993 mph) κατά την είσοδο στα υποχρεωτικά pit stop. Ο Hillier (125.773 mph) είχε προβάδισμα 1,1 δευτερολέπτου από τον Todd (125.634 mph). Οι Evans (124.610 mph) και Browne (124.571 mph) έκλειναν την εξάδα, με μόλις 0,3 δευτερόλεπτα διαφορά, μπροστά από τους Josh Brookes (Jackson Racing Honda), Rob Hodson (SMT Racing Yamaha), James Hind (North Lincs Components Suzuki), και Ian Hutchinson (moolab/UGP/MLav Racing Yamaha).

Στο Glen Helen του δεύτερου γύρου, ο Harrison συνέχιζε να προηγείται, αλλά το προβάδισμά του μειώθηκε ελαφρώς στα 6,4 δευτερόλεπτα. Ο Hillier ήταν πλέον 13,2 δευτερόλεπτα πίσω στην τρίτη θέση, με πιο άνετο προβάδισμα 5,1 δευτερολέπτων από τον Todd. Ο Dunlop πίεζε δυναμικά, καταγράφοντας τον ταχύτερο χρόνο σε τομέα Supersport από το Glen Helen έως το Ballaugh.

Ο Dunlop επανέλαβε το κατόρθωμα από το Ballaugh έως το Ramsey και η διαφορά μειώθηκε στα 4 δευτερόλεπτα στο hairpin. Ο Hillier συνέχισε να απομακρύνεται από τον Todd, ο οποίος είχε πλέον κοντά του τον Brookes. Ο Αυστραλός ανέβασε ρυθμό, ξεπερνώντας τους Evans και Browne για να ανέβει πέμπτος. Ωστόσο, και οι δύο Evans και Browne εγκατέλειψαν - ο Evans στο Stella Maris, ενώ ο Browne έπεσε στη Sulby Bridge, χωρίς να τραυματιστεί.

Η μάχη για την πρωτοπορία είχε ανάψει, με τον Dunlop να μειώνει το προβάδισμα του Harrison στα 2,9 δευτερόλεπτα στην εκκίνηση του τρίτου και τελευταίου γύρου. Ο Hillier εδραίωνε την τρίτη θέση, 11,4 δευτερόλεπτα μπροστά από τον Todd, ο οποίος είχε ακόμα κοντά του τον Brookes. Οι εγκαταλείψεις των Evans και Browne ανέβασαν τον Hodson στην έκτη θέση.

Στο Glen Helen για τελευταία φορά, το προβάδισμα του Harrison είχε μειωθεί σε μόλις 0,8 δευτερόλεπτα, και στο Ballaugh Bridge, ο Dunlop πέρασε πρώτος - με διαφορά μόλις 0,104 δευτερολέπτων. Ο Βορειοϊρλανδός ήταν σε ρυθμό ρεκόρ γύρου καθώς κυνηγούσε άλλη μία νίκη στο TT.

Με ακόμα έναν τομέα σε χρόνο ρεκόρ, ο Dunlop αύξησε το προβάδισμά του στα 3,4 δευτερόλεπτα στο Ramsey, σχεδόν διπλασιάζοντάς το στο Bungalow. Με τελικό γύρο ταχύτητας 130.313mph, πανηγύρισε την 30ή νίκη του στο TT, τερματίζοντας 10,2 δευτερόλεπτα μπροστά από τον Harrison.

Ο Hillier εξασφάλισε μια εξαιρετική τρίτη θέση – την 15η του στο βάθρο του TT και πρώτη από το 2019. Οι Todd και Brookes, που κινήθηκαν μαζί στο δεύτερο μισό του αγώνα, πήραν την τέταρτη και πέμπτη θέση αντίστοιχα. Ο Hodson εξασφάλισε την έκτη, με τη δεκάδα να ολοκληρώνεται από τους Hind, Dominic Herbertson (HRRC/Gilbert Brown & Son Ltd Ducati), Hutchinson, και Conor Cummins (Burrows Engineering/RK Racing Ducati).

Με την 2η θέση στον αγώνα RST x D3O Superbike και την νίκη στο Monster Energy Supersport TT, ο Michael Dunlop Dunlop πλησιάζει με 46 αναβάσεις, το ρεκόρ βάθρων που τώρα διατηρεί ο John McGuiness με 47 βάθρα.

Κατάταξη Monster Energy Supersport TT

1. Michael Dunlop, MD Racing Ducati
2. Dean Harrison, Honda Racing UK
3. James Hillier, Bournemouth Kawasaki Racing
4. Davey Todd, myCOOLMAN by Padgett’s Motorcycles Honda
5. Joshua Brookes, Jackson Racing powered by Prosper2 Honda
6. Rob Hodson, SMT/VRS Recovery Yamaha
7. James Hind, North Lincs Components Suzuki
8. Dominic Herbertson, HRRC / Gilbert Brown & Son Ltd Ducati
9. Ian Hutchinson, moobob / UGP Yamaha MLav Racing Yamaha
10. Conor Cummins, Burrows Engineering / RK Racing Ducati

 

Dakar 2019 7ο Σκέλος: Λάθος προσανατολισμού φέρνει νίκη Sunderland & κυριαρχία Brabec

Όσο πιο κοντά στο όνειρο έχει βρεθεί η Honda
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

15/1/2019

Αυτή την στιγμή συμβαίνει στην Honda, κάτι αντίστοιχο με εκείνο που συνέβαινε στην Yamaha πέρσι, έχουν φτάσει πολύ κοντά στο να καλοβλέπουν την ολοκληρωτική νίκη, να θεωρούνται φαβορί σε αυτό που είναι το πιο δύσκολο πράγμα στον κόσμο των αγώνων, να κάνεις προβλέψεις στο Dakar. Κι όλα αυτά έχοντας ήδη χάσει έναν εξαιρετικό αναβάτη. Για αυτό και ξυπνούν μνήμες από την περσινή μεγάλη ατυχία της Yamaha. Ωστόσο ο Brabec αυτή την στιγμή καλπάζει ολοταχώς για το όνειρό του και έχει τους πάντες στην κατασκήνωση να του λένε το ίδιο, είτε ψιθυριστά οι αντίπαλοι - ναι και οι αντίπαλοι ακόμη- είτε φωναχτά για να είναι σίγουροι πως θα αντιληφθεί την αγωνία όσο οι ημέρες περνούν και οι πιθανότητες ενός λάθους αυξάνονται. Έτσι λένε τα μαθηματικά του Dakar, πως οι πιθανότητες αυξάνονται όσο οι ημέρες κυλούν. Από τους 1.900 δημοσιογράφους που έχουν πιστοποιηθεί από την οργάνωση του Dakar, φαίνεται πως η μικρή αυτή χούφτα που το ακολουθεί με την φυσική της παρουσία, δίνει αντίστοιχη εικόνα σε όλους, πως τουλάχιστον από μία φορά έχουν δει κάποιον να λέει στον Brabec να προσέχει. Ο ίδιος απαντά σε αυτό και φαίνεται να το έχει δεχτεί, καθώς από τις πρώτες του δηλώσεις που ήταν σχεδόν πολεμικές, κάνοντας λόγο για επίθεση σε κάθε σκέλος με στόχο την νίκη και ελπίδα για την συνολική επικράτηση, τώρα υπάρχει μεταστροφή δίνοντας απόλυτη βαρύτητα στον φετινό τίτλο.

Ο Sam Sunderland που πέρσι είχε από νωρίς μία άσχημη πτώση, ξέρει πολύ καλά πως η τακτική και η υπομονή είναι τα μεγαλύτερα όπλα σε αυτό τον αγώνα. Μετά από ένα λάθος προσανατολισμού που οδήγησε πολλούς αναβάτες να χάσουν μαζικά χρόνο, εκείνος και ο Benavides της KTM, βρέθηκαν μπροστά και μάλιστα με διαφορά μεταξύ τους. Βέβαια ο Sunderland ήταν ήδη εμπρός, απλά όχι σε μεγάλη απόσταση. Την ίδια τακτική ακολουθεί και ο Van Beveren ο άνθρωπος που έχει φέρει πέρσι την Yamaha μία ανάσα από τον τίτλο και την διακοπή του τρομακτικού σερί που έχει η KTM. Με μπόλικη υπομονή και προσοχή, επικεντρώνεται στην ολοένα καλή επίδοση αντί για το κυνήγι της πρωτιάς σε κάθε σκέλος. Κάτι τέτοιο, το να κυνηγάς τις νίκες κάθε ημέρα, μπορεί εύκολα να οδηγήσει σε ένα λάθος που θα σε πάει πολλά βήματα πίσω ή χειρότερα σε μία πτώση αποχαιρετώντας ακόμη και τον αγώνα. Κι αυτό ο Van Beveren το γνωρίζει πολύ καλά κάνοντας το σωστό, κρατώντας τώρα την 2η θέση της γενικής κατάταξης πίσω από την Honda του Brabec με την KTM του Price πίσω.

Εικοσιένα λεπτά από την κορυφή, ο Χιλιανός δύο φορές παγκόσμιος πρωταθλητής της Husqvarna μπορεί να έχει σκαμπανευάσματα αλλά παίζει το παιχνίδι του Dakar όπως πρέπει, διατηρώντας το επίπεδο της προσπάθειάς του κυμαινόμενο ανάλογα με τις απαιτήσεις του εδάφους, προσπαθώντας να αποφύγει κάθε πρόσθετο ρίσκο. Ωστόσο είναι ένας άλλος Χιλιανός αυτός που αρχίζει να ξεχωρίζει κάνοντας την υπερπροσπάθειά του να μοιάζει από την πλευρά των θεατών, μία εύκολη υπόθεση. Ο José Ignacio Cornejo ήταν πέρσι μία λύση ανάγκης για το HRC καθώς κλήθηκε προς αντικατάσταση, όμως φέτος αρχίζει να ξεχωρίζει με τον τρόπο που καταφέρνει να φαίνεται το όνομά του στην κατάταξη, έχοντας βρεθεί δύο φορές στην δεύτερη θέση της ημέρας για φέτος. Ο Cornejo μαθαίνει γρήγορα, χτίζει εμπειρία και του χρόνου δεν αποκλείεται να είναι ένας από εκείνους που θα καταφέρουν να κάνουν την διαφορά!

 

Ετικέτες