Joaquim Rodrigues - Βάζει τέλος στην 35χρονη αγωνιστική του καριέρα

Ένας από τους διασημότερους Πορτογάλους αγωνιζόμενους MX, Enduro και Rally αποσύρεται από το προσκήνιο
JROD Retires
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

26/3/2024

Το Σάββατο 23 Μαρτίου, ο Joaquim Rodrigues ανακοίνωσε την απόσυρσή του από τους αγώνες μοτοσυκλέτας, μετά από 35 χρόνια εμπλοκής στους χώρους Motocross, Supercross, Enduro και Rally.

O JRod” αγωνίστηκε για 20+ χρόνια στο Motocross αλλά και στο Supercross στις Η.Π.Α., ενώ έκανε το ντεμπούτο του στους αγώνες Rally ως μέλος της εργοστασιακής ομάδας της Hero MotoSports το 2016. Με τη Hero κέρδισε τον αγώνα Baja India το 2017, τον Pan-Africa το 2019, ήταν 3ος στο Abu Dhabi Desert Challenge 2021, και 4ος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Rally του 2021. Στο Rally Dakar καλύτερο αποτέλεσμά του ήταν η 11η θέση τη γενικής το 2021, ενώ είχε νίκη ημέρας (stage) το 2022. Το 2024 εγκατέλειψε μετά από πτώση και τραυματισμό το θρυλικό ράλι, μόλις στην 1η ημέρα του αγώνα.

Ο Joaquim Rodrigues μπροστά στο άγαλμα του Paulo Goncalves

Ο θάνατος του κουνιάδου του, Paulo Goncalves (είχε παντρευτεί την αδελφή του JROD), στο Dakar 2020 στάθηκε μεγάλο πλήγμα για τον Rodrigues.

Jrod

Στην ανακοίνωση για το τέλος της αγωνιστικής του καριέρας, ο JRod αναφέρει μεταξύ άλλων: “Για 35 χρόνια αφιέρωσα τον εαυτό μου ολόψυχα στο Motocross, το Supercross, το Enduro και, πιο πρόσφατα, στα ράλι. Πάντα το έκανα με ένταση και πάθος. Δεν θα είχε νόημα με άλλον τρόπο.
Η αφοσίωση που με οδήγησε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Motocross και στη συνέχεια στο πολυαγαπημένο AMA Supercross στις Ηνωμένες Πολιτείες με συνόδευσε σε όλη μου την καριέρα. Η ίδια αφοσίωση και ο ίδιος ενθουσιασμός με τον οποίο αφιέρωσα τον εαυτό μου στους αγώνες ράλι. Δεν ήταν εύκολο, δεν είναι ποτέ εύκολο. Το να φύγεις από το σπίτι σου ως παιδί για να ενταχθείς σε μια επίσημη ομάδα του παγκόσμιου Motocross δίπλα στον δύο φορές παγκόσμιο πρωταθλητή είναι ένα όνειρο για κάθε νεαρό αναβάτη, να ετοιμάζεις τις βαλίτσες σου και να πηγαίνεις στις Ηνωμένες Πολιτείες μόνος σου, χωρίς να ξέρεις τι να περιμένεις από το πιο άγριο πρωτάθλημα supercross στον κόσμο. Ήρθε ένα σημείο όπου, περισσότερο από την έλλειψη κινήτρων, ένιωσα ότι ήταν καιρός να σταματήσω, να αλλάξω πορεία. Ο ενθουσιασμός δεν υπήρχε και πάντα σεβόμουν τις ομάδες, τους χορηγούς και όλους γύρω μου. Αυτό συνέβη και με τ
α Rally-Raids, μέσω των οποίων ερωτεύτηκα την έρημο. Ξεκινήσαμε τις περιπέτειές μας στο Ντακάρ με επιτυχίες, ήττες, χαρές, καλές και όχι και τόσο καλές μέρες, αλλά ποτέ δεν εγκατέλειψα αυτό που είχα βάλει σκοπό να κάνω, γιατί δεν είναι μέσα μου να τα παρατάω. Αλλά ήταν ο πόνος που ένιωσα με το ατύχημα του Πάολο εκείνη την καταραμένη 12η Ιανουαρίου 2020 που μου κόστισε περισσότερο και άλλαξε τα πάντα. Υπέφερα πολύ, αλλά, επίσης εξαιτίας του, επέστρεψα στο Ντακάρ. Ξεπέρασα τους φόβους και τις φοβίες μου και καταφέραμε να κερδίσουμε ένα στάδιο το 2022. Ξέρω ότι δεν ένιωσα ποτέ ξανά ο ίδιος οδηγός. Όχι επειδή φοβάμαι τα ατυχήματα, αλλά μια τόσο τεράστια απώλεια σε κάνει να βάζεις όλα τα υπόλοιπα σε μια άλλη προοπτική και να βλέπεις τη ζωή διαφορετικά. Δεν εγκατέλειψα ποτέ την προπόνηση, δούλεψα σκληρά και αφοσιώθηκα ώστε, μαζί με την ομάδα, να πετύχω τους στόχους που είχαμε θέσει. Όσο περνάει όμως ο καιρός, αρχίζουν να μπαίνουν αμφιβολίες για το αν αυτό είναι πραγματικά το σημείο που θέλουμε να είμαστε, και πρόσφατα αυτές οι αμφιβολίες εντάθηκαν. Πριν λίγο καιρό, παρακολούθησα τον αγώνα του Αμπού Ντάμπι από το περιθώριο και, για πρώτη φορά στην καριέρα μου, ένιωσα καλά που ήμουν εκεί χωρίς να συμμετέχω, χωρίς να θέλω να βάλω πρώτη ταχύτητα και να ξεκινήσω όταν είδα τους συναδέλφους μου στην πίστα. Ένιωσα ότι βρισκόμουν στο σωστό μέρος. Επιστρέψαμε στο σπίτι και μίλησα ανοιχτά με την ομάδα, η οποία αμέσως κατανόησε και αποδέχθηκε την επιθυμία μου να αποχωρήσω από τους αγώνες. Ένιωσα ότι ήταν καιρός να φύγω και ότι έπρεπε να το κάνω με τον ίδιο ειλικρινή τρόπο που πάντα διαχειριζόμουν την καριέρα μου. Δεν ήταν σωστό να είμαι εκεί έξω και να εξαπατώ τους χορηγούς και όσους πάντα με υποστήριζαν, κάνοντας τον εαυτό μου ρεζίλι, όταν το μυαλό μου μου έλεγε ότι ήταν καιρός να σταματήσω. Έτσι αποφάσισα να φύγω τη σωστή ώρα. Ελπίζω όλοι να κατανοήσουν την απόφασή μου. Όλοι πρέπει να ξέρουμε πότε πρέπει να σταματήσουμε και να σεβόμαστε αυτούς που θέλουν να σταματήσουν. Μια στάση δεν είναι αποχαιρετισμός. Ευτυχώς, η Hero έδειξε για άλλη μια φορά ότι είναι κάτι περισσότερο από μια απλή ομάδα, είναι μια πραγματική οικογένεια, και με κάλεσε να παραμείνω στην ομάδα, την οποία ελπίζω να βοηθήσω, σε άλλο ρόλο πλέον, και να συμβάλω στις μελλοντικές επιτυχίες της.”

Αναμένουμε να δούμε αν ο JRod αποδεχτεί την πρόσκληση της Hero και συνεχίσει την εμπλοκή του με τα ράλι, σε διαφορετικό ρόλο.

Ετικέτες

Ian Hutchinson - Ντεμπούτο στα Supersport του ΙΟΜΤΤΤ 2026, με Ducati!

Μετά τον θρίαμβο του Dunlop το 2025, το Panigale V2 είναι το νέο φαβορί
Hutchinson - Ducati
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

29/1/2026

Στους αγώνες με τη μεγάλη διάρκεια στο Isle of Man TT όπου οι μοτοσυκλέτες διασχίζουν μεγάλη διάρκεια συνεχώς στα κόκκινα, η Ducati ήταν μέχρι πρότινος απούσα, όχι λόγω έλλειψης αξιοπιστίας, αλλά κυρίως χάρη στην απροθυμία του Borgo Panigale να ασχοληθεί με το Road Racing και την έλλειψη εργοστασιακής υποστήριξης και δεδομένων από τη διαδρομή. Όμως ο θρίαμβος του Michael Dunlop με το Panigale V2 το 2025 μπροστά από δεκάδες ιαπωνικές μοτοσυκλέτες άλλαξε τα δεδομένα.

Θυμίζουμε πως η Ducati ιστορικά δεν είχε παρουσία στο ΤΤ, όμως το 2025, καβάλα στο Panigale V2 ο Michale Dunlop σημείωσε δύο νίκες, γυρίζοντας με μέση ωριαία ταχύτητα 130+ μιλίων την ώρα και ξαφνικά… όλοι ήθελαν ένα Panigale V2.

Κάπως έτσι κι Ο Ian Hutchinson, ένας από τους πιο επιτυχημένους αναβάτες του ΤΤ με 16 συνολικά νίκες, 8 από τις οποίες στα Supersport, υπέγραψε για το 26 με την Burrows Engineering/RK Racing , αλλάζοντας μοτοσυκλέτα για τα SS από Yamaha σε Ducati!

Αυτή θα είναι η πρώτη φορά που ο “Bingley Bullet” από το Yorkshire θα αγωνιστεί με Ducati, με τον επικεφαλής της ομάδας, John Burrows να σημειώνει ότι ο Hutchinson είχε περάσει αρκετό χρόνο... πίσω από τον Conor Cummins πάνω στη V2 της ομάδας στον περσινό αγώνα (ο Cummins ήταν ο ταχύτερος των δοκιμών αν και δεν τα κατάφερε το ίδιο καλά στους αγώνες), κάτι που πιθανόν επηρέασε θετικά την επιλογή του.

Μετά την επιστροφή του στο TT πέρυσι, έπειτα από έναν χρόνο απουσίας, ο Hutchinson σημείωσε την καλύτερη επίδοσή του με την πέμπτη θέση στον πρώτο αγώνα Superstock, ενώ πρόσθεσε δύο ακόμη τερματισμούς στη δεκάδα στη Supersport. Το ιστορικό του στην κατηγορία παραμένει εντυπωσιακό: οκτώ νίκες από το 2007 έως το 2016, δεύτερος μόνο πίσω από τις 15 του Michael Dunlop. Η πρώτη του νίκη στο TT ήρθε το 2007 στη Supersport με την HM Plant Honda, ακολουθούμενη από επιτυχίες με την Padgetts Honda και στη συνέχεια δύο συνεχόμενα double το 2015 και 2016 με την Team Traction Control Yamaha.

Ο Hutchinson είναι ένας από μόλις επτά αναβάτες που έχουν γυρίσει τον γύρο πάνω από 128 μαω στη Supersport, και η συνεργασία με την Burrows Engineering/RK Racing στόχο έχει να του δώσει τα εργαλεία ώστε να χτυπήσει ξανά κορυφή σε μια από τις πιο ανταγωνιστικές κατηγορίες του TT.