Joaquim Rodrigues - Βάζει τέλος στην 35χρονη αγωνιστική του καριέρα

Ένας από τους διασημότερους Πορτογάλους αγωνιζόμενους MX, Enduro και Rally αποσύρεται από το προσκήνιο
JROD Retires
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

26/3/2024

Το Σάββατο 23 Μαρτίου, ο Joaquim Rodrigues ανακοίνωσε την απόσυρσή του από τους αγώνες μοτοσυκλέτας, μετά από 35 χρόνια εμπλοκής στους χώρους Motocross, Supercross, Enduro και Rally.

O JRod” αγωνίστηκε για 20+ χρόνια στο Motocross αλλά και στο Supercross στις Η.Π.Α., ενώ έκανε το ντεμπούτο του στους αγώνες Rally ως μέλος της εργοστασιακής ομάδας της Hero MotoSports το 2016. Με τη Hero κέρδισε τον αγώνα Baja India το 2017, τον Pan-Africa το 2019, ήταν 3ος στο Abu Dhabi Desert Challenge 2021, και 4ος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Rally του 2021. Στο Rally Dakar καλύτερο αποτέλεσμά του ήταν η 11η θέση τη γενικής το 2021, ενώ είχε νίκη ημέρας (stage) το 2022. Το 2024 εγκατέλειψε μετά από πτώση και τραυματισμό το θρυλικό ράλι, μόλις στην 1η ημέρα του αγώνα.

Ο Joaquim Rodrigues μπροστά στο άγαλμα του Paulo Goncalves

Ο θάνατος του κουνιάδου του, Paulo Goncalves (είχε παντρευτεί την αδελφή του JROD), στο Dakar 2020 στάθηκε μεγάλο πλήγμα για τον Rodrigues.

Jrod

Στην ανακοίνωση για το τέλος της αγωνιστικής του καριέρας, ο JRod αναφέρει μεταξύ άλλων: “Για 35 χρόνια αφιέρωσα τον εαυτό μου ολόψυχα στο Motocross, το Supercross, το Enduro και, πιο πρόσφατα, στα ράλι. Πάντα το έκανα με ένταση και πάθος. Δεν θα είχε νόημα με άλλον τρόπο.
Η αφοσίωση που με οδήγησε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Motocross και στη συνέχεια στο πολυαγαπημένο AMA Supercross στις Ηνωμένες Πολιτείες με συνόδευσε σε όλη μου την καριέρα. Η ίδια αφοσίωση και ο ίδιος ενθουσιασμός με τον οποίο αφιέρωσα τον εαυτό μου στους αγώνες ράλι. Δεν ήταν εύκολο, δεν είναι ποτέ εύκολο. Το να φύγεις από το σπίτι σου ως παιδί για να ενταχθείς σε μια επίσημη ομάδα του παγκόσμιου Motocross δίπλα στον δύο φορές παγκόσμιο πρωταθλητή είναι ένα όνειρο για κάθε νεαρό αναβάτη, να ετοιμάζεις τις βαλίτσες σου και να πηγαίνεις στις Ηνωμένες Πολιτείες μόνος σου, χωρίς να ξέρεις τι να περιμένεις από το πιο άγριο πρωτάθλημα supercross στον κόσμο. Ήρθε ένα σημείο όπου, περισσότερο από την έλλειψη κινήτρων, ένιωσα ότι ήταν καιρός να σταματήσω, να αλλάξω πορεία. Ο ενθουσιασμός δεν υπήρχε και πάντα σεβόμουν τις ομάδες, τους χορηγούς και όλους γύρω μου. Αυτό συνέβη και με τ
α Rally-Raids, μέσω των οποίων ερωτεύτηκα την έρημο. Ξεκινήσαμε τις περιπέτειές μας στο Ντακάρ με επιτυχίες, ήττες, χαρές, καλές και όχι και τόσο καλές μέρες, αλλά ποτέ δεν εγκατέλειψα αυτό που είχα βάλει σκοπό να κάνω, γιατί δεν είναι μέσα μου να τα παρατάω. Αλλά ήταν ο πόνος που ένιωσα με το ατύχημα του Πάολο εκείνη την καταραμένη 12η Ιανουαρίου 2020 που μου κόστισε περισσότερο και άλλαξε τα πάντα. Υπέφερα πολύ, αλλά, επίσης εξαιτίας του, επέστρεψα στο Ντακάρ. Ξεπέρασα τους φόβους και τις φοβίες μου και καταφέραμε να κερδίσουμε ένα στάδιο το 2022. Ξέρω ότι δεν ένιωσα ποτέ ξανά ο ίδιος οδηγός. Όχι επειδή φοβάμαι τα ατυχήματα, αλλά μια τόσο τεράστια απώλεια σε κάνει να βάζεις όλα τα υπόλοιπα σε μια άλλη προοπτική και να βλέπεις τη ζωή διαφορετικά. Δεν εγκατέλειψα ποτέ την προπόνηση, δούλεψα σκληρά και αφοσιώθηκα ώστε, μαζί με την ομάδα, να πετύχω τους στόχους που είχαμε θέσει. Όσο περνάει όμως ο καιρός, αρχίζουν να μπαίνουν αμφιβολίες για το αν αυτό είναι πραγματικά το σημείο που θέλουμε να είμαστε, και πρόσφατα αυτές οι αμφιβολίες εντάθηκαν. Πριν λίγο καιρό, παρακολούθησα τον αγώνα του Αμπού Ντάμπι από το περιθώριο και, για πρώτη φορά στην καριέρα μου, ένιωσα καλά που ήμουν εκεί χωρίς να συμμετέχω, χωρίς να θέλω να βάλω πρώτη ταχύτητα και να ξεκινήσω όταν είδα τους συναδέλφους μου στην πίστα. Ένιωσα ότι βρισκόμουν στο σωστό μέρος. Επιστρέψαμε στο σπίτι και μίλησα ανοιχτά με την ομάδα, η οποία αμέσως κατανόησε και αποδέχθηκε την επιθυμία μου να αποχωρήσω από τους αγώνες. Ένιωσα ότι ήταν καιρός να φύγω και ότι έπρεπε να το κάνω με τον ίδιο ειλικρινή τρόπο που πάντα διαχειριζόμουν την καριέρα μου. Δεν ήταν σωστό να είμαι εκεί έξω και να εξαπατώ τους χορηγούς και όσους πάντα με υποστήριζαν, κάνοντας τον εαυτό μου ρεζίλι, όταν το μυαλό μου μου έλεγε ότι ήταν καιρός να σταματήσω. Έτσι αποφάσισα να φύγω τη σωστή ώρα. Ελπίζω όλοι να κατανοήσουν την απόφασή μου. Όλοι πρέπει να ξέρουμε πότε πρέπει να σταματήσουμε και να σεβόμαστε αυτούς που θέλουν να σταματήσουν. Μια στάση δεν είναι αποχαιρετισμός. Ευτυχώς, η Hero έδειξε για άλλη μια φορά ότι είναι κάτι περισσότερο από μια απλή ομάδα, είναι μια πραγματική οικογένεια, και με κάλεσε να παραμείνω στην ομάδα, την οποία ελπίζω να βοηθήσω, σε άλλο ρόλο πλέον, και να συμβάλω στις μελλοντικές επιτυχίες της.”

Αναμένουμε να δούμε αν ο JRod αποδεχτεί την πρόσκληση της Hero και συνεχίσει την εμπλοκή του με τα ράλι, σε διαφορετικό ρόλο.

Ετικέτες

Romaniacs, 2η Μέρα: Νίκη Κουζή και αποτελέσματα ανά κατηγορία – Τι θέση πήραν οι άλλοι Έλληνες [Photos]

Σε μία ημέρα που χαρακτηρίστηκε από την πρώτη νίκη Έλληνα αναβάτη στον θεσμό
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

31/7/2026

Ξεκινώντας τη δεύτερη ημέρα του Offroad, οι διαγωνιζόμενοι αντιμετώπισαν μια εξαιρετικά απαιτητική από τεχνική άποψη μέρα σε μια περιοχή που δεν είχε επισκεφτεί κανείς από το 2018. Πάμε να δούμε παρακάτω τι έγινε ανά κατηγορία.

Gold

Ο Mani Lettenbichler (KTM) κυριάρχησε απόλυτα στη διαδρομή, διατηρώντας έναν απίστευτο ρυθμό. Κατέγραψε τους πιο σταθερούς χρόνους στα σημεία ελέγχου, συνέχισε να ασκεί πίεση στους πιο κοντινούς αντιπάλους του, τον Teo Kabakchiev (Sherco) και τον Michael Walkner (GASGAS), γνωρίζοντας ότι κάθε δευτερόλεπτο θα μπορούσε να αποδειχθεί σημαντικό.

Ο Kabakchiev και ο Walkner ήταν αποφασισμένοι και διψασμένοι για νίκη, καταφέρνοντας να μειώσουν τη διαφορά στην αρχή της ημέρας. Ο Lettenbichler έφτασε στο «Rocks ‘n’ Roll», το 2ο στάδιο του LEATT LIVEmaniacs — ένα απότομο τμήμα με βράχους — με σημαντική διαφορά από τον Kabakchiev. Χωρίς τη δυνατότητα να δουν εκ των προτέρων το ακραίο έδαφος, οι διαγωνιζόμενοι αναγκάζονται να «διαβάσουν» τα εμπόδια και να προσαρμοστούν επί τόπου, βελτιώνοντας έτσι την προσέγγισή τους σε κάθε γύρο. Ο Lettenbichler διατήρησε το κλασικό του στυλ, βρίσκοντας τέλεια αρμονία με τη μοτοσυκλέτα του. Έσπευσε προς τον τερματισμό, ο οποίος βρισκόταν αμέσως μετά το στάδιο LIVEmaniacs, με προβάδισμα 12 λεπτών και 19 δευτερολέπτων έναντι του Kabakchiev.

Εν τω μεταξύ, ο Kabakchiev μπήκε στη διαδρομή LEATT LIVEmaniacs με τον Walkner να τον ακολουθεί από κοντά. Μαζί τους ήταν ο επιθετικός James Moore (Beta), οι αδελφοί Brightmore (GASGAS) και ο Thomas Scales (Beta). Μετά από μια ήδη εξαντλητική μέρα στο βουνό, ο Kabakchiev έδειξε κάποια σημάδια κόπωσης κατά τη διάρκεια των απαιτητικών τριών γύρων, αλλά κατάφερε να αντέξει και να φτάσει στον τερματισμό στη δεύτερη θέση, με τον Walkner να τον ακολουθεί από κοντά στην τρίτη θέση.

Top-3 κατηγορίας Gold:

Mani Lettenbichler

Teo Kabakchiev

Michael Walkner

 

Silver

Στην κατηγορία Silver προσφέρθηκε μια ισορροπημένη εμπειρία που συνδύαζε γρήγορη και απολαυστική οδήγηση με τεχνικές προκλήσεις, όπως το «Dragon’s Spine». Οι αναβάτες απόλαυσαν το εντυπωσιακό ορεινό τοπίο της Ρουμανίας, σε μια μέρα που συνδύαζε απαιτητική οδήγηση με αξέχαστα ορεινά τοπία. Οι τρεις πρώτοι της κατηγορίας Silver κατάφεραν να διατηρήσουν παρόμοιες διαφορές χρόνου μεταξύ τους, ακόμη και μετά από 127 χλμ. διαδρομών αγώνα. Ο Έλληνας Γιώργος Οκάογλου (Sherco) ήταν σταθερός και πήρε την 33η θέση. Τρεις θέσεις πιο πίσω (36ος) τερμάτισε ο αναβάτης WSBK Remy Gardner (Beta), ενώ η Sandra Gomez (Beta) έλαμψε στην 8η θέση, "ανεπίσημα" (καθώς δεν υπάρχει τέτοια κατηγορία στον αγώνα) πρώτη μεταξύ των Γυναικών.

Ο τερμάτισε στην 36η θέση.

Top-3 κατηγορίας Silver:

Sandon Kerswell

Florian Kirchmayer

Lorenz Steinkellner

 

Bronze

Η κατηγορία Bronze κάλυψε 132 χλμ. διαδρομών, όπου οι διαγωνιζόμενοι αντιμετώπισαν σύντομα τεχνικά τμήματα Hard Enduro, συμπεριλαμβανομένου του «κήπου» με τους μεγάλους βράχους. Υπήρχαν πολλά πολύ γρήγορα, ανοιχτά τμήματα που πρόσφεραν την ευκαιρία να απολαύσουν τον ρυθμό των ορεινών διαδρομών και το μαγευτικό τοπίο της Ρουμανίας.

Η Tjaša Fifer είχε μια εξαιρετική μέρα και ανέβηκε στην 4η θέση, προσπερνώντας τον Emanuel Gyenes, έναν έμπειρο βετεράνο της διοργάνωσης.

Top-3 κατηγορίας Bronze:

Benjamin Richter

David Rusanescu

Francisco Mateu

 

Iron 

Αν και η ημέρα χαρακτηρίστηκε από λιγότερες απαιτητικές στιγμές, οι διαγωνιζόμενοι είχαν την ευκαιρία να αντιμετωπίσουν μια σειρά από κλασικά τεχνικά τμήματα στο στυλ του Romaniacs κατά μήκος των 120 χλμ. διαδρομών του αγώνα.

Top-3 κατηγορίας Iron:

Nico Friedmann

Peter Wuth

Mark Whyte

 

Atom

Η κατηγορία Atom αντιμετώπισε τις πιο προσιτές διαδρομές στην κατηγορία Hard Enduro, καλύπτοντας 123 χλμ. απολαυστικών ορεινών διαδρομών. Οι διαγωνιζόμενοι βίωσαν και πάλι πολλά κλασικά χαρακτηριστικά του Romaniacs, με μερικές διασκεδαστικές και απροσδόκητες τεχνικές προκλήσεις κατά μήκος της διαδρομής, που τους κράτησαν σε εγρήγορση και τους διασκέδασαν.

Top-3 κατηγορίας Atom:

Daniel Fasching

Iñigo Zardoya Egaña

Kristaps Šmats

 

Adventure Ultimate

Όλα τα βλέμματα ήταν στραμμένα στους διαγωνιζόμενους της κατηγορίας Adventure Ultimate, καθώς ξεκίνησαν με μια εξαιρετικά τεχνική εκκίνηση τη δεύτερη ημέρα του Offroad, η οποία περιλάβανε ένα ιδιαίτερα δύσκολο τμήμα με βράχια. Με ελάχιστη διαφορά να χωρίζει τους πρωτοπόρους, η μάχη ήταν σκληρή, καθώς αντιμετώπιζαν το ένα απαιτητικό τμήμα μετά το άλλο. Ήταν μια εντυπωσιακή επίδειξη δεξιοτεχνίας, βλέποντας τους ελίτ διαγωνιζόμενους της κατηγορίας Ultimate να χειρίζονται με μαεστρία τις βαριές πολυκύλινδρες μοτοσυκλέτες τους σε έδαφος που συνήθως συνδέουμε με τις ελαφρύτερες μοτοσυκλέτες Hard Enduro.

Ο Mario Roman (CFMOTO), ο οποίος προτιμά το τεχνικό έδαφος, έχει κυριαρχήσει κατακτώντας τη νίκη κάθε μέρα μέχρι τώρα, αλλά όχι με άνετη διαφορά. Ο Pol Tarrés (Yamaha) τον ακολουθεί από κοντά και δεν θα παραχωρήσει εύκολα τη νίκη. Ο Dieter Rudolf (KTM) αποδεικνύεται φυσικό ταλέντο στην πρώτη του προσπάθεια στην κατηγορία Adv και έχει δείξει ότι μπορεί να βρίσκεται στην κορυφή μαζί με τους καλύτερους, καταγράφοντας και χτες τον τρίτο ταχύτερο χρόνο. Ο Mario Roman προπορεύεται κατά 5 λεπτά από τον Tarrés και κατά 8 λεπτά από τον Rudolf.

Top-3 κατηγορίας Adv Ultimate:

Mario Roman

Pol Tarrés

Dieter Rudolf

 

Adv Core

Η κατηγορία Adv Core είχε μια ελαφρώς πιο ήπια αρχή της ημέρας, μοιραζόμενη τη διαδρομή με την κατηγορία Lite μέσα από ένα εντυπωσιακό αλπικό τοπίο. Η τεχνική δυσκολία αυξήθηκε λίγο πριν το Service Point και τα τελευταία 10 χλμ. προσέφεραν ένα απαιτητικό φινάλε στο στυλ του Romaniacs. Η διαδρομή της ημέρας κάλυψε 110 χλμ.

Μετά από ένα άλμα βγήκε η αλυσίδα του Sam Sunderland (Triumph) που έπρεπε να προσπαθήσει σκληρά για να καλύψει την διαφορά από τον Παναγιώτη Κουζή (CFMOTO), ο οποίος ήταν εξαιρετικός και πήγαινε τέρμα γκάζι, παίρνοντας τελικά μία τεράστια νίκη, την πρώτη Έλληνα αναβάτη στο Romaniacs. Πρέπει να αναφερθεί πως ο Κουζής έφαγε μία τεράστια ποινή την πρώτη ημέρα, γι’ αυτό και παρά τη νίκη του βρίσκεται στην 31η θέση. Ο Γιώργος Κοινωνάς (CFMOTO) είχε ακόμη μία πολύ καλή ημέρα και τερμάτισε στην 14η θέση και έτσι βρίσκεται στην 12η θέση της κατηγορίας, πολύ κοντά στην πρώτη δεκάδα.

Top-3 κατηγορίας Adv Core:

Παναγιώτης Κουζής

Sam Sunderland

Rene Columna

 

Adventure Lite

Η κατηγορία Adventure Lite ξεκίνησε δυναμικά με μερικές ομαλές κατηφόρες, προσφέροντας παράλληλα εκπληκτική πανοραμική θέα. Στη συνέχεια, οι διαδρομές άλλαξαν χαρακτήρα, με έναν από τους πιο απαιτητικούς βρόχους των τεσσάρων ημερών πριν από το διάλειμμα στο Σημείο Συντήρησης. Μετά, οι διαγωνιζόμενοι αντιμετώπισαν έναν άλλο γραφικό βράχο πριν φτάσουν στον τερματισμό, όπου τους περίμεναν εκπλήξεις και μια ανάβαση με πλήρη επιτάχυνση σε μια μακρά πίστα σκι.

Top-3 κατηγορίας Adventure Lite:

Guishu He

Liviu Mircea Bereteu

Wen Min Su

 

eMoto Hobby

Top-3 κατηγορίας:

Valentin Rehrl

Martin Dosch

Karl-Jörg Mittendorf